شهرزاد

فقط چند مطلب هست که می‌خواستم در این روزها بنویسم؛ اول این‌که به نظرم آقای جلال آل احمد بسیار اورریتد هستند. من فقط کتاب «سنگی بر کوری» را دوست داشتم. در جایگاه دوم «مدیر مدرسه» و «خسی در میقات»؛ چون روایاتی واقعی هستند، هر چند اگر خودم خاطرات سال‌های تدریسم را ثبت می‌کردم کتاب جالب‌تری از آب در می‌آمد. (هر ایرانی‌ که فکر می‌کند زندگی خودش کتاب جالب‌تری خواهد شد.🤷🏻‍♀️) دو کتاب از مجموعه داستان‌های کوتاه آل احمد خوانده‌ام که دوستشان نداشتم. حالا اگر باز روزی کتابی از ایشان خواندم به این لیست اضافه می‌کنم.

فقط چند مطلب هست که می‌خواستم در این روزها بنویسم؛ اول این‌که به نظرم آقای جلال آل احمد بسیار اورریتد هستند. من فقط کتاب «سنگی بر کوری» رو دوست داشتم. در جایگاه دوم «مدیر مدرسه» و «خسی در میقات»؛ چون روایاتی واقعی هستند، هر چند اگر خودم خاطرات سال‌های تدریسم را ثبت می‌کردم کتاب جالب‌تری از آب در می‌آمد. (هر ایرانی‌ که فکر می‌کند زندگی خودش کتاب جالب‌تری خواهد شد.🤷🏻‍♀️) دو کتاب از مجموعه داستان‌های کوتاه ال احمد خواندم که دوست نداشتم. حالا اگر باز روزی کتابی از ایشان خواندم به این لیست اضافه می‌کنم.

وقت‌هایی که بیشتر می‌نوشتم، تماشاچی خوبی بودم. تماشاچی جزئیات رفتار و حرکات آدم‌ها، مکالمات، دار و درخت، کفش‌ها، دست‌ها، لب‌خندها،... . این‌ روزها کم‌تر تماشاچی‌ام. خیلی کم‌تر. جلوتر از قدم‌های خودم را نمی‌بینم. در حرف‌هایی که می‌شنوم عمیق نمی‌شم و در ذهن‌م چیزی نمی‌کنم. وقت‌هایی که با م. می‌گذرانم فقط در اکنون سیر می‌کنم. شاید این‌جا سوت و کور شده باشد اما آرامش عجیبی در زندگی‌ام حس می‌کنم. به معنی واقعی جمله، سرم تنها در کار و زندگی خودم است.

امروز نمایش‌نامه‌‌ی «لطیفه‌ی پس از شام» از «کریل چرچیل» رو خوندم و بی‌نهایت دوستش داشتم. (ایموجی دختری که کتاب رو به سینه می‌فشاره!) این نمایش‌نامه درون‌مایه سیاسی داره، خانم چرچیل در پاسخ به این سوال که "نظرت در مورد خیریه‌ها چیه؟" چنین اثری رو خلق کرده. نشر نی، ترجمه ناهید احمدیان

خانه از تمیزی برق می‌زند اما با این حال مادرم از صبح شروع کرده در سکوت به سابیدن جای‌جای خانه. طی می‌کشد و غبار دل‌تنگی برای پدرش را از کف خانه می‌رباید. میزها را گردگیری می‌کند و گرد دل‌تنگی را کنار می‌زند. برنج دم می‌گذارد و دل‌تنگی را هم می‌زند.

پرسیده بود «خوبی؟» و گفته بودم «نه، خوب نیستم» و پرسیده بود «چرا؟» و نگفته بودم چرا. واقعن دنبال دلیل بود؟ هر روز صبح را با این‌همه چیزهای عجیب و ظالمانه شروع کنی و ظهر را هم و شب را هم. و هفته را هم. و ماه را هم. و بعد سِنِکا بگوید آرام باش و به چشم آزمون ببین این‌ها را و اینجور مزخرفات. حتی اگر خود سنکا هم توی این مملکت می‌زیست از کوره در می‌رفت و یک‌روزی خودش را می‌کُشت. مثبت‌بین بودن و امید داشتن تا یک‌جایی تو را نجات می‌دهد. از یک‌جایی به بعد تو را تبدیل به احمقی می‌کند که نه می‌بیند و نه می‌شنود و نه حس می‌کند. و من فعلن نمی‌خواهم احمقی باشم که نه می‌بیند و نه می‌شنود و نه حس می‌کند.

توصیفات «اونوره دو بالزاک» به‌قدری جزئی هستند که می‌شه فضاها و شخصیت‌ها رو خیلی دقیق، تصویرسازی کرد.

توصیفات «اونوره دو بالزاک» به‌قدری جزئی هستند که می‌شه فضاها و شخصیت‌ها رو خیلی دقیق، تصویرسازی کرد. مثلن این‌ اسکچ پانسیونی هست که شخصیت‌ها در اون زندگی می‌کنن.

شهرزاد عزیز خیلیی مهربونی و لطف داری. 🫂 کانالت و خودت رو خیلی دوست دارم. ❤️

وای من نمی‌دونستم شما ادمین این کانال هستین🤦🏻‍♀️ چقدر خوش‌حال شدم که این‌جا عضوین، چند وقت پیش داشتم عکس پروفایل شما رو به خواهرم نشون می‌دادم و می‌گفتم خیلی زیبایین♥️

بعد از دیدن ویدئوی‌ یوتوب میا تصمیم گرفتم از لاک خودم بیرون بیام و این‌جا مطلب بذارم.