شهرزاد
Відкрити в Telegram
3 446
Підписники
+424 години
+17 днів
+14130 днів
Архів дописів
3 444
پشتبام قسمت موردعلاقهی ما از یک خانه است. البته بود؛ تا قبل از اینکه مجتمعهایی روی کار بیایند که ساکنیناش به پشتبام آن دسترسی نداشته باشند. هر بار نم بارانی به کاشیهای پشت بام میخورد و صدایش به اتاق ما میرسید، ما آنجا بودیم؛ ما یعنی من و خواهرم. هر بار دانههای برفی روی کولر آبی و پوشالهایش مینشست ما آنجا بودیم. از جایگاه پنج سال آیندهمان میگفتیم؛ برنامههایی که هیچکدامشان حالا خاطرم نیست.
وقتی شهریور نسیم خنکی وزید ما آنجا بودیم. روی کاشیهای سخت خوابیدیم و آفتاب سوزان تابستان صبح علیالطلوع فراریمان داد.
با دوستانمان که شب پیش ما میماندند برای تماشای طلوع آنجا بودیم. به صدای افشاریان که آنروزها هنوز از چشمانمان نیفتاده بود گوش میسپردیم، به صدای نمکین شمس لنگرودی و زمزمه میکردیم: "ما روشنیبخش شبان کافهها بودیم...دریا کنار سینهمان چون قطرهای ناچیز"
حتی وقتی مأموران به خیابان ریختند هم آنجا بودیم، وقتی نوک اسلحهشان را سمت ما گرفتند و تهدیدمان کردند خفه شویم و برگردیم خانه.
مرور تمام این خاطرات همه از یک آهنگ آغاز شد. زود به قرار رسیده بودم. در کافهی دیگری منتظر نشستم که چیزی بنویسم، بعد ریتم آهنگی از همایون شجریان در مغزم پخش شد و یکبند دنبال آن گشتم. فقط خاطرم بود روی همان پشتبام شنیدهبودمش؛ همین. ریتم لعنتیای که در مغزم بود به دهان نمیآید. هنوز هم خاطرم نیست اما میدانم محتوایش در این مایهها بود که من را به حال خودم رها کن. "آسوده باش و من را به حال خودم رها کن."
3 444
Repost from KGB No. 7 in D Minor
نکته برای هزارمین بار:
داستایوسکی (بهتر است «و» خوانده نشود محض رضای قواعد آواشناسی روسی.)
داستایوفسکی (داستایفسکی «اُ» ندارد.)
فیُدَر (روسها «اَ» ندارند.)
✓ فیودور یا فیودار داستایِفسکی!
3 444
Repost from KGB No. 7 in D Minor
ای بابا. چرا هیچکس نظر منو نمیپرسه؟ تا وقتی من زندهام از من راجع به داستایفسکی بپرسید تا یه کتاب تحویلتون بدم. 💔
3 444
اگه دنبال رمانهای سیاسی ایرانی میگردی که مشابه فریدون سه پسر داشت باشن، چندتا کتاب خوب هست که میتونم بهت پیشنهاد بدم. مثلا شاهنوش نوشته سعید نفیسی که خیلی به تاریخ و تحولات اجتماعی ایران میپردازه و از دیدگاه سیاسی هم غنیه. بعد کلیدر از محمود دولتآبادی هم که یک شاهکار حساب میشه و خیلی عمیق و تاثیرگذار در مورد تاریخ و سیاستهای ایران در زمان جنگ جهانی دوم صحبت میکنه. اگه بخوای یه رمان بیشتر روانشناسی و اجتماعی بخونی، من او از صادق چوبک هم خیلی خوبه و نقدی بر نظامهای اجتماعی و سیاسی زمان خودش داره. همچنین بادسکوت از جواد مجابی هم داستان یک فرد که درگیر مسائل سیاسی و اجتماعی کشورشه، خیلی جالب و جذاب میشه. این کتابها هم به تاریخ و هم به شرایط اجتماعی ایران نگاه عمیقی دارن.
3 444
"گود" از مهدی افشار نیک، "ذوبشده" و "تماما مخصوص" از عباس معروفی
بقیهش رو باید از میم بپرسم بگم. خیلی بیشتر سیاسی، تاریخی خونده.
3 444
زمستون باید ادبیات روسیه رو بغل کنیم.
روایت "ارباب و بنده"ی تالستوی که تو سگ سیاه سرماست کلن.
یا هم اگر مثل من از سرما فراری هستین برای گرم شدن به خوندن کتابهای تابستون ادامه بدین.
