مؤسسۀ فرهنگی بیطرف، شاهرود

فایل صوتی پنجمین قسمت از ادبیات معاصر با سخنرانی استادگرامی سرکارخانم فرخ پیام - چهارشنبه ۲۲ تیرماه ۱۴۰۱ .کتابخانه عمومی مستقل بیطرف

"اطلاعیه" برنامه مؤسسه فرهنگی بیطرف چهارشنبه ۱۵ تیرماه ۱۴۰۱ ساعت ۷ بعدازظهر کتابخانه عمومی مستقل بیطرف سخنران : استاد گرامی جناب دکتر فیروزی موضوع سخنرانی: نشست ششم در شرح غزلیات حافظ به امید دیدار https://t.me/bitaraflib

آموزش مبانی موسیقی توسط استاد بابک مدرسی https://t.me/bitaraflib

"اطلاعیه" برنامه مؤسسه فرهنگی بیطرف درهفته جاری: شبی بانیمای افسانه ساز، چهارمین جلسه ادبیات معاصر باعنوان « نیما و سمبولیسم اجتماعی » استاد : سرکارخانم فرخ پیام زمان : چهارشنبه ۸ تیرماه ۱۴۰۱ ساعت ۷ بعدازظهر درکتابخانه عمومی مستقل بیطرف‌ https://t.me/bitaraflib

"اطلاعیه" باسلام و ادب برنامه چهارشنبه یک تیرماه ۱۴۰۱ - ساعت ۶/۵ بعدازظهر موضوع : حافظ استاد : جناب دکتر نوید فیروزی مکان : کتابخانه عمومی مستقل بیطرف «دراولین روز گرم تابستان یک صراحی غزل ناب از دریای بیکران دیوان حافظ نوش جان کنید» https://t.me/bitaraflib

((( اطلاعیه ))) سومین جلسه ادبیات معاصر چهارشنبه ۲۵ خرداد ماه ۱۴۰۱ ساعت ۱۸:۳۰ استاد : سرکار خانم فرخ پیام مکان : کتابخانه عمومی مستقل بیطرف به امیددیدار

سومین جلسه ادبیات معاصر «شبی با نیمای افسانه ساز» « درشگفتم من و تو که هستیم وز کدامین خم باده مستیم ای بسا قیدها که شکستیم باز از قید وهمی نرستیم »

"اطلاعیه" با سلام و ادب برنامه مؤسسه فرهنگی بیطرف درهفته جاری: موضوع نشست: حافظ (جلسه چهارم حافظ‌خوانی) سخنران: استاد گرامی جناب دکتر فیروزی زمان: چهارشنبه ۱۸ خردادماه ۱۴۰۱ - ساعت ۶ بعد ازظهر مکان: کتابخانهٔ عمومی مستقل بیطرف. به امید دیدار.

((اطلاعیه )) باسلام و ادب برنامه مؤسسه فرهنگی بیطرف درهفته جاری : موضوع سخنرانی : ادبیات معاصر ، دومین قسمت از « شبی با نیمای افسانه ساز » سخنران : استادگرامی سرکارخانم فرخ پیام زمان : چهارشنبه ۱۱ خرداد ماه ۱۴۰۱ ، ساعت ۶ بعداز ظهر مکان : کتابخانه عمومی مستقل بیطرف به امید دیدار

((( اطلاعیه ))) باسلام و ادب برنامه مؤسسه فرهنگی بیطرف در هفته جاری : موضوع سخنرانی : ادبیات معاصر« شبی با نیمای افسانه ساز » سخنران : استاد گرامی سرکارخانم فرخ پیام زمان : چهارشنبه ۲۸ اردیبهشت ۱۴۰۱- ساعت ۷ بعداز ظهر مکان : کتابخانه عمومی مستقل بیطرف به امید دیدار

@shafiei_kadkani ـــــــــــــــــ از تمامِ مشرق‌زمین؛ فردوسی [به بهانهٔ روز ملّی بزرگداشت حکیم ابوالقاسم فردوسی] محلی که دانشگاه هاروارد و اِم‌آی‌تی (MIT) قرار دارد، اکنون، مرکز ثقلِ علمِ کرهٔ زمین است. من در آنجا که پیاده به دفتر کارم در هاروارد می‌رفتم، می‌دیدم از سراسر جهان، توریست‌ها می‌آیند برای تماشای نقطه‌ای که هاروارد و اِم‌آی‌تی قرار دارند. در آنجا، سنگ مرمری هست و روی آن اسم مفاخر بشریّت در تاریخ نقل شده است. آنجا افلاطون، ارسطو، و... را می‌بینید. روی آن سنگ از شاعران، هومر، دانته، شکسپیر و از کل مشرق‌زمین یعنی چین و هند و عرب و ایران، فقط یک شاعر نوشته شده است: فردوسی. هیچ کس دیگری نیست. نه عمر خیام، نه جلال‌الدین مولوی، نه متنبّی، نه ابوتَمّام، نه ابوالعَلای مَعرّی و نه هیچ شاعری از هند، نه هیچ شاعری از چین. فقط در کنار هومر، دانته و شکسپیر شما آنجا فردوسی را می‌بینید. چنین شاعری هیچ ملتی ندارد. خیلی اهمیت دارد که ما این را بدانیم. ما خیال می‌کنیم هر ملتی حماسه دارد و حماسه‌اش هم در حد ارزش شاهنامه است. محمدرضا شفیعی کدکنی ۲۵ اردیبهشت ۱۳۹۷، دانشگاه تهران #فردوسی #شاهنامه #شفیعی_کدکنی

⁠⁣یکم اردیبهشت‌ماه سالروز درگذشت سهراب سپهری نقاشی بود هنرمند و هنرشناس و نیز از زمرۀ شاعران نوپرداز نام‌آور. از نخستین کسانی است که به انتشار مجموعۀ شعر نو پرداخت. از مجموعۀ آثار او مرگ رنگ (۱۳۳۰)، زندگی خواب‌ها (۱۳۳۲)، آوار آفتاب (۱۳۴۰)، حجم سبز (۱۳۴۶) را می‌شناسیم. مجموعه‌های شعر او در یک مجلّد به نام هشت کتاب دو سال پیش توسط ناشر باهمّت آقای عبدالغفار طهوری انتشار یافت‌... سهراب سپهری نقاش و شاعری است که میان دوستان هنرمند خود مقامی والا یافت و در تاریخ هنر معاصر ایران نامی بلند. درگذشت او در سن پنجاه و دو سالگی (۱۳۵۹) دوستانش را در غمی بسیار عمیق فروبرد، شایستگی هنری و ذوقی او سبب شد که دوستانش دو یادنامه برای او نشر کردند. یکی‌ از آنان که سهراب سپهری: شاعر، نقاش نام دارد و زیر نظر لیلی گلستان فراهم آمده است توسط امیرکبیر انتشار یافت. در این مجموعۀ زیبای سخاوتمندانه که با همکاری مرتضی ممیز و ناصر حقیقی طبع شده است: نوشته‌های خواندنی و شیرین می‌خوانیم از احمدرضا احمدی تحت عنوان: «سهراب هنر مردن را هم می‌دانست»، «حیات شدید» از گلی ترقی، «خانۀ شعر» از بیژن جلالی، «تاریک و روشن سهراب سپهری» از فریدون رهنما، «شاعران وارث آب و خرد و روشنی‌اند» از محمدعلی سپانلو، «لحظه‌ای در واحه» از داریوش شایگان، «سهراب جان آفتاب بود» از سیروس طاهباز، «نشانی» از مرتضی ممیز و بالاخره چند طرح و نقاشی و شعر از خود سهراب سپهری درج شده است و یک نامه از او به احمدرضا احمدی. [نادره‌کاران: سوگنامۀ ناموران فرهنگی و ادبی (۱۳۰۴-۱۳۸۹)، ایرج افشار، زیر نظر بهرام، کوشیار و آرش افشار، به کوشش محمود نیکویه، تهران: انتشارات دکتر محمود افشار، ۱۴۰۰، ج ۱، ص ۵۹۰-۵۹۱] بنیاد موقوفات دکتر محمود افشار؛ تعمیم زبان فارسی و تحکیم وحدت ملّی @AfsharFoundation

⁠⁣یکم اردیبهشت‌ماه سالروز درگذشت پژمان بختیاری ⁠⁠⁠مهر ایران‌زمین* اگر ایران به‌جز ویـران‌سـرا نیست من این ویران‌سـرا را دوست دارم اگر تـاریخ مـا افسـانه‌رنگ است من ایـن افسانه‌ها را دوست دارم نوای نـای مـا گـر جانگـداز است من این نای و نـوا را دوست دارم اگر آب و هـوایش دلنشیـن نیست من این آب و هـوا را دوست دارم به شوق خـار صحراهـای خشکش من این فرسوده پـا را دوست دارم من این دلکش زمین را خواهم از جان من این روشن سما را دوست دارم اگـر بـر مـن ز ایـرانی رود زور من این زورآزمـا را دوست دارم اگـر آلـوده دامـانیـد، اگـر پاک من، ای مردم، شما را دوست دارم پژمان بختیاری *. این قطعه شعر در اواخر ۱۳۲۰ که همه چیز ما مرهون و معروض بی‌احترامی بیگانگان متجاوز و بیگانه‌پرستان داخلی شده بود، گفته و منتشر شد. حسین پژمان بختیاری فرزند علی‌مرادخان میرپنج بختیاری و ژالۀ قائم‌مقامی، از خاندان میرزا ابوالقاسم فراهانی، بود. او در سال ۱۲۷۸ در تهران به دنیا آمد. پس از اتمام تحصیلات در مدرسۀ فرانسوی سن‌لویی، به خدمت وزارت پست و تلگراف درآمد. مدتی نیز رئیس مدرسۀ عالی پست و تلگراف بود. او در ۱۳ آذر ۱۳۵۳ در تهران درگذشت. از پژمان بختیاری چندین دفتر شعر به چاپ رسیده است که از آن جمله می‌توان به سیه‌روز، خاشاک و کویر اندیشه اشاره کرد. کلیات اشعار او نیز با مقدمۀ دکتر باستانی پاریزی به چاپ رسیده است. از برجسته‌ترین کارهای ادبی وی، در کنار شاعری، تصحیح دیوان حافظ است. @AfsharFoundation