Freedom students

برای یادگاری از هر ۶۰ آمار با هم :)

صادقانه بگم خیلی خستم دیگه به اینجام 🫡 رسیده 😓 استرس فاینال ها و آزمون که مدام نزدیک تر میشن و یه شرایط خانوادگی که پیش اومده سلامت روانی برام نذاشته

بعضی اوقات به سرم میزنه چنلمو اینقدر محدود کنم که فقط افراد خیلی خیلی نزدیک و ماماهای دیگه بتونن باشن. چون ظاهراً عموم مردم نه جنبه دارن نه قوه ی تشخیص

بعد حالا اصلا مهم نیست که تو بری خود طرفو بشناسی بدونی چقدر عاشق کارشه و چقدر از دل و جون مایه میذاره همینقدر که یکی از کاراش مطابق میلت نبود و نپسندیدی باید بری برینی به سرتاپاش، آره؟

از بعد ماجرای کانال عارفه اصلا دیگه رغبت نمیکنم خیلی چیزا رو تعریف کنم واسه بقیه

یه عده کاسه ی داغ تر از آش که فکر میکنن خیلی حالیشونه

اصن کار ندارم که کارش صحیح بود یا نه. شاید بنظر خیلیا جالب نبوده باشه، اوکی خب نظرات متفاوته واقعا ولی از نظر بحث اخلاق پزشکی، هیچ اصلی نقض نشده بود. اما بعد اون ماجرا شاهد هجوم همه جانبه ی کانال های دیگه به عارفه و حتی گاهی دیس دادن های مختلف به من بودیم :)

نمی‌دونم شاهد ماجرای کانال عارفه بودید یا نه

اما خب، اکثریت مردم خودشونو دانای کل میدونن و به خودشون اجازه قضاوت میدن حتی با اینکه کمترین تجربه ای تو اون حیطه ندارن.

و اونقدر وجدان دارم که اخلاق حرفه ای رو رعایت کنم و اونقدر قوه ی تشخیص دارم که بتونم متوجه بشم تا کجا حق با من و تا کجا حق با مراجع منه.

و حالا درمورد رشته ی خودم اگه بخوام بگم. با اینکه هنوز فارغ نشدم و سابقه کار ندارم میشه گفت حداقل دوسال کامل تو محیط بالین بودم و از نزدیک با کلی بیمار و آدمای مختلف در ارتباط بودم. از محیط های باکلاس بالاشهری بگیر تا ته مناطق محرومی که طرف حتی جایی نداشت توش زندگی کنه. و مراجعین مربوط به حوزه خودمو از همه ی این گروه ها دیدم.

در حالی که اگه تو همون شرایط فردی که قضاوتشون می‌کنه باشن حتی به همون اندازه هم هندل نمیکنن

که آدما از بیرون قضاوت میکنن

خییییلی

و اینو خیییلی دیدم

و میفهمی خیلی چیزا شعاره باید واقع گرا هم بود. تو لزوما نمیتونی و اجازه نداری از بیرون قضاوت کنی که یه نفر کارش درسته یا نه تا وقتی خودت تو همون شرایط و تو همون کار نیستی

ولی بعد که وارد کار بشی و مدتی بگذره کم کم با واقعیات زندگی و واقعیات جامعه تو حوزه مربوط به خودت آشنا میشی

می‌دونی تقریبا همیشه اینجوریه که تا وقتی از بیرون به یه کاری نگاه کنی، بنظرت میاد که خیلی چیزا باید رعایت بشه و به خودت حق میدی کسانی که داخل اون کارن رو قضاوت کنی یا حتی بهشون دیس بدی که چرا مطابق تصورات آرمانی تو رفتار نکردن

خیلیا جنبه ندارن

می‌دونم که احتمال بالایی داره که بعدش دعوا شه