[so far so close]

Oh, pleure, mon cœur imbécile Je t’écris avec l’herbe et le vent Et quand la mort nous dessine C’est avec l’encre bleue des amants

مهم نیست که یک‌ساعت دیگه بمیرم، حداقل قبلش شعر می‌خونم. مثل تمام این سال‌ها. اما می‌دونی که نمی‌خوام بمیرم‌. می‌دونی که می‌خوام زندگی کنم. می‌دونی که می‌خوام تا جایی که می‌تونم این غیرممکنی که ممکن شده رو حس کنم و داشته باشم. می‌دونی که می‌خوام باشم. می‌خوام باشم. می‌دونی؟! حتا ویران‌‌شده.

حیدر حیدر کنان به جوون‌های مردم شلیک می‌کنید، الله اکبر گویان به انقلاب منحوس‌تون افتخار می‌کنید. توی تاریخ می‌نویسن چقدر کثافت بودید. چقدر لجن بودید.

فکر می‌کنم هیچ‌وقت "امیدواری" تا این اندازه خطرناک و شیرین نبوده.

..