دِلا

خرداد ۱۴۰۵ تهران؛ پیاده‌راه ولیعصر

«و امیدوارم روزی که رنجت به پایان رسید، تو هنوز ادامه داشته باشی.»

کسی هست؟🫠

‏جوان بودید، شور زندگی داشتید، پیر بودید، رویای آزادی داشتید، کودک بودید، پدر بودید، مادر بودید، گرسنه بودید، خسته بودید، امید داشتید، «شریف بودید، شریف بودید، شریف بودید.»

گاهی خودت رو مثل یه کتاب ورق بزن، انتهای بعضی فکرهات نقطه بگذار که بدونی باید همونجا تمومشون کنی.

شما با آدم بالغ معاشرت کنی میفهمی اصلا چیزی به اسم روابط پیچیده انسانی وجود نداره...

«چه بهتر! لااقل دیگر توهمی نمانده. همه چیز مثل روز روشن است. باید گه را مزه مزه کرد.» #صادق_هدایت

رنجی که پذیرفته می‌شود، انسان را می‌سازد؛ رنجی که انکار می‌شود، او را می‌شکند.

یادت نرود، به مردم این دنیا دریا بدهی، کویر پس می‌گیری. #شهریار

دارن قربون صدقش میرن، خجالت میکشههه..

گفت: زمان التیام می‌بخشد؛ بله عزیزِ من، اما آدم هیچ‌وقت طعمِ برخی اشک‌ها را فراموش نمی‌کند.

وقتی طوفان بیاد تازه می‌فهمی چندتا درخت ریشه‌دار کنارته ؛🌱

ببینم کی اولین نفر میادا🦦

بیاید اینجا

خودمونی..🚶🏻‍♀️ https://t.me/rominiiii

وایسید