Youniverse (EhsanArzhang)

ما باده ز یار دلفروز آوردیم ما آتش عشق سینه سوز آوردیم مولانا 👑 اهسان ارژنگ 👑 پورتال 8,8

صوفی خاموش میماند، زیرا سکوت زبان حقیقت است .... اهسان ارژنگ 👑 8/8

دریغ است ایران که ویران شود کنام پلنگان و شیران شود 💚🤍♥️ اهسان،ارژنگ 👑🫶

تا اینکه پرده برداشته شد بال داشتم 🪽 شوق پرواز یادم رفته بود .... اهسان،ارژنگ 🫶👑

💫🤍

سوره 93 قرآن کریم: الضحی تعداد آیه: 11 جزء : 30 بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ به نام خداوند رحمتگر مهربان وَالضُّحَى ﴿۱﴾ سوگند به روشنايى روز (۱) وَاللَّيْلِ إِذَا سَجَى ﴿۲﴾ سوگند به شب چون آرام گيرد (۲) مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلَى ﴿۳﴾ [كه] پروردگارت تو را وانگذاشته و دشمن نداشته است (۳) وَلَلْآخِرَةُ خَيْرٌ لَكَ مِنَ الْأُولَى ﴿۴﴾ و قطعا آخرت براى تو از دنيا نيكوتر خواهد بود (۴) وَلَسَوْفَ يُعْطِيكَ رَبُّكَ فَتَرْضَى ﴿۵﴾ و بزودى پروردگارت تو را عطا خواهد داد تا خرسند گردى (۵) أَلَمْ يَجِدْكَ يَتِيمًا فَآوَى ﴿۶﴾ مگر نه تو را يتيم يافت پس پناه داد (۶) وَوَجَدَكَ ضَالًّا فَهَدَى ﴿۷﴾ و تو را سرگشته يافت پس هدايت كرد (۷) وَوَجَدَكَ عَائِلًا فَأَغْنَى ﴿۸﴾ و تو را تنگدست‏ يافت و بى ‏نياز گردانيد (۸) فَأَمَّا الْيَتِيمَ فَلَا تَقْهَرْ ﴿۹﴾ و اما [تو نيز به پاس نعمت ما] يتيم را ميازار (۹) وَأَمَّا السَّائِلَ فَلَا تَنْهَرْ ﴿۱۰﴾ و گدا را مران (۱۰) وَأَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ ﴿۱۱﴾ و از نعمت پروردگار خويش [با مردم] سخن گوى (۱۱)

کشور ایران از نظر باطنی گراها ارتعاش و فرکانس بالایی دارد و از گذشته محل زندگی روح های بلند مرتبه و موجودات نورانی بوده است. ایران حلقه اتصال زمین و آسمان است. ایران بروی مسیرهای انرژی زمین و یک دروازه کیهانی است. کویر لوت، تخت جمشید و کوه دماوند از اسرار کهن جهان سخن می گویند. از نظر باطنی گراها ایران سرزمین انتقال دهنده انرژی های جدید به جهان هستی در عصر آکواریوس است. ایران می تواند موج بیداری و آگاهی را از قلب خود به سراسر جهان هستی ارسال کند.

طلوع 1آگوست🔥 💚💫هرکه را باخط سبزت سر سودا باشد پای ازین دایره بیرون ننهد تا باشد💫

💫ای عاشقان ای عاشقان هنگام کوچ است از جهان 💫در گوش جانم می‌رسد طبل رحیل از آسمان 💫نک ساربان برخاسته قطّارها آراسته از ما حلالی خواسته چه خفته‌اید ای کاروان 💫این بانگ‌ها از پیش و پس بانگ رحیل است و جرس هر لحظه‌ای نفس و نفَس سر می‌کشد در لامکان ... 💫ای دل سوی دلدار شو ای یار سوی یار شو ای پاسبان بیدار شو خفته نشاید پاسبان هر سوی شمع و مشعله هر سوی بانگ و مشغله 💫کامشب جهان حامله زاید جهان جاودان 💫تو گِل بُدی و دل شدی جاهل بدی عاقل شدی آن کو کشیدت این چنین آن سو کشاند کش‌کشان 💫اندر کشاکش‌های او نوش است ناخوش‌های او آب است آتش‌های او بر وی مکن رو را گران .... 💫ای ریش‌خندِ رخنه‌جه یعنی منم سالار ده تا کی جهی گردن بنه ور نی کشندت چون کمان ..... 💫در من کسی دیگر بود کاین خشم‌ها از وی جهد گر آب سوزانی کند ز آتش بود این را بدان 💫در کف ندارم سنگْ من با کس ندارم جنگ من با کس نگیرم تنگْ من زیرا خوشم چون گلستان پس خشم من زان سر بود وز عالم دیگر بود 💫این سو جهان آن سو جهان بنشسته من بر آستان 💫بر آستان آن کس بود کو ناطق اخرس بود این رمز گفتی بس بود دیگر مگو درکش زبان💫 مولانا 🌙دیوان شمس

انسان بالاخره بیدار میشود ....... قلب آشیانه فَر🫶 اهسان ارژنگ 🫶

در انتظار روییدن لاله های نور آرزوهای محالم را خاک کردم ..... اهسان،ارژنگ 👑

پس به هر دوری ولیی قایم است تا قیامت این امر دایم است وان ولیِ کم از او قندیلِ اوست وانک زین قندیلِ کم‌مشکاتِ ماست مولانا بر این باور است که هیچگاه عرش الهی از نور ولایت تهی نخواهد بود و در هر عصر، ولی‌ ای (انسان کامل، قطب اوتاد، امام زمان) بر زمین حضور دارد و حکومت «باطنی»جهان را در دست دارد... انبیای الهی در قیاس با ولی هر دوران، چونان قندیل‌ها اند که نور خویش را از این خورشید حقیقت می‌گیرند، و این قاعده تا قیامت برقرار خواهد ماند. ولی زمان، همان کسی است که بی‌واسطه با حضرت حق در ارتباط است. ✓ مولانا در دیوان شمس و مثنوی معنوی، القاب گوناگونی را در وصف "انسان کامل" به کار می‌بندد: ۱. شاه مولانا بارها از واژه "شاه" استفاده کرده است،. "شاه منی، ماه منی، رو سوی شاهی مکن" در ظاهر ممکن است این "شاه" یک فرد باشد، اما در عرفان، "شاه" نماد حقیقت است. ۲. پیر پیر در تصوف به معنای مرشد و راهنماست، اما همیشه به یک فرد خاص اشاره ندارد. ممکن است به فراتر از انسان" دلالت کند. "پیر ما گفت خطا بر قلم صنع نرفت" ۳. دوست "دوست" در اشعار مولانا هم به معنای یار زمینی است و هم به معنای خداوند. *"دوست دارد یار این آشفتگی / کوشش بیهوده به از خفتگی"* این "دوست" شمس به نظرمان می آید ولی شخصی ناشناس و مهم تر از شمس برای مولاناست. ۴. قمر، خورشید، شمع، ماه این واژه‌ها در اشعار مولانا به نور هدایت و حقیقت اشاره دارند. در بسیاری از موارد به شمس نسبت داده می‌شوند، اما در عین حال می‌توانند نمایانگر حقیقتی برتر نیز باشند. "من غلام قمرم غیر قمر هیچ مگو. ۵. مطرب، ساقی، باده‌فروش مولانا از این کلمات برای کسی که حقیقت را می‌بخشد یا روح را به وجد می‌آورد، استفاده می‌کند. گاهی این شخص شمس تبریزی است، گاهی پیر دیگری، و گاهی حقیقت عرفانی. "ساقیا آمدن عید مبارک بادت / وان مواعید که کردی مرواد از یادت"* ۶. سلطان، امیر، خواجه مولانا گاهی از این واژه‌ها استفاده تا مقامی والا را توصیف کند، که می‌تواند شمس باشد یا چیزی فراتر از او. "ای سلطان ما، ای یار ما، ای دلبر و دلدار ما"* ۷. معشوق، محبوب عشق در نگاه مولانا یک نیروی الهی است، و "معشوق" او می‌تواند یک انسان (مثل شمس) باشد، اما در نهایت این عشق به سوی حقیقت فراتر از شمس که مرسل اوست کشیده میشود.

تمومه کار ضحاک ببین که داره می‌ره 🤌 اهسان ارژنگ 👑 هوتن عزیز 👑 عشق جاریه ♥️🤍💚

لحظاتی بی همتا و جدید در حال رخ دادن است 💚🤍♥️ اهسان ارژنگ 👑🪽