مدرسه احیاءالعلوم هرات

فضایل روزه در قرآن‎کریم آیات بیناتی آمده است که جهت تقرب به خداوند متعال، به روزه گرفتن تشویق کرده و فضایل این ماه مبارک را بیان نموده است؛ چنانچه اوتعالی می‎فرماید: {إِنَّ الْمُسْلِمِينَ وَالْمُسْلِمَاتِ وَالْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ وَالْقَانِتِينَ وَالْقَانِتَاتِ وَالصَّادِقِينَ وَالصَّادِقَاتِ وَالصَّابِرِينَ وَالصَّابِرَاتِ وَالْخَاشِعِينَ وَالْخَاشِعَاتِ وَالْمُتَصَدِّقِينَ وَالْمُتَصَدِّقَاتِ وَالصَّائِمِينَ وَالصَّائِمَاتِ وَالْحَافِظِينَ فُرُوجَهُمْ وَالْحَافِظَاتِ وَالذَّاكِرِينَ اللَّهَ كَثِيراً وَالذَّاكِرَاتِ أَعَدَّ اللَّهُ لَهُم مَّغْفِرَةً وَأَجْراً عَظِيماً} «مردان مسلمان و زنان مسلمان، مردان باايمان و زنان باايمان، مردان فرمانبردار فرمان خدا و زنان فرمانبردار فرمان خدا، مردان راستگو و زنان راستگو، مردان شكيبا و زنان شكيبا، مردان فروتن و زنان فروتن، مردان بخشايش‎گر و زنان بخشايش‎گر، مردان روزه‎دار و زنان روزه‎دار، مردان پاكدامن و زنان پاكدامن، و مرداني كه بسيار خدا را ياد مي‎كنند و زناني كه بسيار خدا را ياد مي‎كنند، خداوند براي همه آنان آمرزش و پاداش بزرگي را فراهم ساخته است.» [احزاب: ۳۵] همچنان می‎فرماید: {وَأَن تَصُومُواْ خَيْرٌ لَّكُمْ إِن كُنتُمْ تَعْلَمُونَ} «و روزه داشتن براي شما خوب است اگر بدانيد.» [بقره: ۱۸۴] پیامبر گرامی اسلام صلی الله علیه و سلم بیان داشته اند که روزه در مقابل شهوات، بسان حصن حصین و قلعه‎ی محکم و براي روزه‎داران در مقابل آتش دوزخ، سپر و محافظ مستحكمي است. خداوند متعال دروازه ای از بهشت را به روزه اختصاص داده است. روزه نفس‎ها را از پرداختن به شهوات و خواسته‎هایش باز می‎دارد و نفس با آن، آرام و مطمئن می‎گردد و این فضل بزرگ و اجر فراوان را احادیث متعددی از پیامبر صلی الله علیه و سلم بیان داشته است. ◾روزه سپر است پیامبر صلی الله علیه و سلم افرادی را که شهوت بر ایشان فشار آورده و توان ازدواج ندارند، به روزه گرفتن دستور داده است و آن را مایه‎ی تضعیف و سستی شهوت به شمار آورده است؛ زیرا روزه توان اعضای وجود را می‎گیرد و هر عضو را آرام ساخته و تسکین می‎دهد و لجامش می‎زند. روزه بر حفظ جوارح و اعضای ظاهری و توانایی‎های باطنی انسان، تاثیر شگفت‎انگیزی دارد. به همین علت، پیامبر صلی الله علیه و سلم فرمودند بهشت با مکاره و سختی‎ها پوشانیده شده و دوزخ را شهوات در بر گرفته است. روزه شهوت را فرو می‎نشاند و شدت آن را می‎شکند؛ در حالي‎كه همین شهوت است كه انسان را به دوزخ نزدیک می‎گرداند. پس روزه میان روزه‎دار و آتش، مانع می‎شود؛ در احادیث به شکل صریح بیان گردیده است که روزه، محافظی در مقابل آتش دوزخ است و سپری است که با آن، بنده از آتش دوزخ نجات می‎یابد. پیامبر صلی الله علیه و سلم فرمودند: «بنده ای نیست که روزی به خاطر خداوند روزه بگیرد مگر اینکه خداوند بااین روز، او را هفتاد سال از دوزخ دور می‎دارد.» [متفق علیه] همچنان فرمودند: «روزه سپر است بنده با آن، خود را از دوزخ پناه می‎دهد.» [امام احمد آن را با سندی صحیح روایت نموده است] در حدیثی دیگر فرمودند: «کسی که روزی را در راه خدا روزه بگیرد، خداوند میان او و دوزخ، خندقی قرار می‎دهد که فاصله‎ی آن مانند آسمان و زمین است.» [به روایت امام ترمذی رحمه الله.] ◾روزه به بهشت داخل می‎کند اینک که دانستیم روزه انسان روزه‎دار را از دوزخ دور می‎دارد، این را نیز باید دانست که همچنان روزه‎دار را به بهشت، نزدیک می‎سازد. ابو امامه رضي الله عنه می‎گوید: به پیامبر صلي الله عليه و سلم گفتم: ای رسول خدا! به عملی راهنمایی ام فرما که با آن به بهشت داخل شوم. پیامبر صلي الله عليه و سلم فرمودند: «پس روزه بگیر؛ زیرا روزه بی‎مانند است.» [امام نسائی رحمه الله آن را با سند صحیح روایت نموده است] بوی دهان روزه‎دار، از مشک خوشبوتر است ◾بوی دهان مسلمان روزه‎دار، به نزد خداوند متعال از بوی مشک خوشبوتر است. گواه این مدعا، حدیثی است که ابوهریره رضي الله عنه از پیامبر صلی الله علیه و سلم روایت می‎نماید که ايشان فرمودند: «خداوند فرموده است: همه اعمال فرزند آدم، فایده ای برای او در بر دارد [و می‎تواند شایبه ای از ریا در آن رخنه کند] مگر روزه؛ زیرا روزه خالصانه برای من است و تنها من به آن پاداش می‎دهم. روزه سپر است. هرگاه یکی از شما روزه‎دار بود، نباید سخن زشت بگوید و داد و فریاد راه اندازد، اگر کسی به او دشنام داد یا دعوایش نمود، بگوید من روزه‎دار هستم. سوگند به کسی که جان محمد به دست اوست، بوی دهان روزه‎دار به نزد خداوند از بوی مشک خوشبوتر است. روزه‎دار دو شادی دارد؛ هنگامی که افطار می‎کند خوشحال می‎شود، و هنگامی که با پروردگارش ملاقات می‎نماید، به روزه اش شادمان می‎گردد.» [متفق علیه]

نوشته: شفیق صالح طالب العلم صنف هشتم مدرسه احیاء العلوم هرات ای آنکه روحت ملوث به گناه شده و به انحطاط روی آورده، گمان مبر که محقر و خوار شده ای! ای آنکه در گیتی شوریده حال می‌گردی، به ماهی که مقناطیس گنه‌کاران است بشتاب و نامه‌ی صلح بنویس و امضای آنرا بر ذاتی که وعده آشتی با بندگانش داده، بسپار و عنوان نامه ات را اینگونه بنویس: باز آمدم بسویت! #رمضان_ماه_خودسازی @Aehyaa

رمضان نعمت بزرگی است؛ آن را غنیمت شماریم معلی بن فضل رحمه الله می‎فرمود: «سلف صالح شش ماه از خداوند متعال می‎خواستند آنان را به رمضان برساند و سپس شش ماه دیگر از خداوند خواستار پذیرش رمضان بودند.» یحیی بن ابی‎کثیر در باب دعای سلف می‎گوید: «پروردگارا! مرا سالم به رمضان برسان و رمضان را به من برسان و آن را از من بپذیر.» فرارسیدن ماه رمضان و روزه‎ی این ماه، برای کسانی که خداوند متعال بر انجام این فریضه توان شان داده است، نعمت بس بزرگی است و گواه این مدعا، حدیث سه نفری است که دو تن شان شهید شدند و سومین فرد، مدتی بعد بر بستر خانه اش وفات نمود. کسی آن فرد را در خواب دید که از دو دوست خویش، پیشتازتر است؛ پس پیامبر صلی الله علیه و سلم به تعبیر این امر، فرمود: «آیا این‎طور نیست که او یک سال دیگر نیز بعد از آن دو، باقی ماند و رمضان را دریافت و روزه گرفت، و درین سال چنین و چنان نماز خواند و سجده کرد؟ پس آنچه میان او و آنان است، دورتر از فاصله‎ی میان زمین و آسمان است.» [امام بیهقی رحمه الله آن را با سند صحیح روایت نموده است.] کسی‎که در رمضان آمرزیده شد، او بخشیده شده است و کسی که از خیر این ماه محروم گشت و برای آخرتش توشه ای برنگرفت، ملامت است. ای کسی‎که غیبتش از ما به درازا کشیده است، روزها و روزگار مصالحه نزدیک گردیده است، و ای کسی‎که زیان دیده است، روزهای تجارت و بهره‎وری فرارسیده است؛ کسی‎که درین ماه منفعت نبرد، پس چه زمان بهره خواهد برد؟ کسی که درین ماه به خدا و مولایش تقرب نجوید، او همواره از خداوند دور خواهد ماند. چه بسا مردمانی امید و آرزوی روزه‎ی این ماه را داشتند؛ اما این آرزو را با خود به گور بردند و چه بسا، کسی رمضان را در خواهد یافت؛ اما یک روزش را هم کامل نخواهد کرد، و چه بسا امیدوارانی که به آرزوی شان نخواهند رسید. اگر به مرگ و مسیرش چشم دوختید، امید و آرزو را کناری خواهید گذاشت. عمر بن عبدالعزیز رحمه الله در فرجامین سخنرانی اش فرمود: «ای مردم! شما بیهوده آفریده نشده اید و به حال خود رها نخواهید شد. شما را آخرتی است که دران خداوند متعال برای داوری در میان بندگان خویش نزول خواهد کرد؛ كسي در زيان خواهد بود که با وجود وسعت رحمت خداوند، از دایره‎ی رحمتش برون آید و از بهشت برین خداوند که وسعتش به پهنای زمین و آسمان‎هاست، محروم گردد. آیا نمی‎بینید که خود وارث گذشتگانید و بعد از شما دیگران به ارث تان خواهند برد، همچنان این زنجیره تسلسل خواهد یافت تا به بهترین وارثان برسد. همه‏روزه در بامدادان و شامگاهان به تشییع کسی می‎روید که پیمانه‎ی عمر خویش سر کرده و مرگش فرارسیده است. او را بی‎متکا و بستر در شکاف زمین می‎نهید و رهایش می‎کنید. اسباب را کناری نهاده و دوستانش را بدرود گفته است و در دل خاک مسکن گزیده و آماده‎ی حساب خویش است. بی‎نیاز از آنچه باقی گذاشته است و نیازمند آنچه پیش از مرگ خویش پیش فرستاده است. ای بندگان خدا! از خدا بترسید پیش از آنکه مرگ فرارسد و مهلت و مدت خداوند پایان یابد. این سخن را با شما در میان می‎گذارم و به نزد هیچ یک از شما چندان گناه سراغ ندارم که به نزد خویشتن، از خدا آمرزش می‎خواهم و به سوی وی توبه می‎برم.» سپس گوشه‎ی عبایش را گرفت و چندان گریست که صدای ناله و شیونش بالا گرفت و سپس از منبر فرود آمد. و سخنش همان بود تا در گذشت. @Aehyaa

عمرو بن دینار رحمه الله می فرماید: حتما به یاد داشته باش! هیچ قدمی بعد از قدم برداشتن برای ادای فرض، از قدمی که بسوی خویشان و اقوام برداشته می شود، پاداش بزرگتری ندارد. [ مكارم الأخلاق ] @Aehyaa

نوشته: حسام الدین نعمانی طالب العلم صنف دهم مدرسه احیاءالعلوم هرات ماه مبارک رمضان آمد و چون سنت الهی بر این است که رمضان مکفر گناهان باشد و بدینسان انسان را بسان نوزادی از گناهان پاک سازد؛ پس رمضان را یک سری بایدها و نبایدهایست که فرد با رعایت آنها به رتبه‌ی مذکور می رسد. لذا انسان با انجام بایدها، می باید هر نوع تکاسل را از خود دور کند و در کوره‌ی رمضان پخته شود. و نبایدهای رمضان را نیز نباید انجام دهد. پس رمضان ماهیست که در آن با انجام باید ها که کارهای نیک اند، حسنات خود چند برابر نموده و با ترک نبایدها که کارهای ناپسند اند، سیئات خود را کاهش دهیم و بلکه از بین ببریم. #رمضان_ماه_خودسازی @Aehyaa

*احسان و انفاق همراه بااکرام واحترام* 🔹استاد بزرگوار شیخ علی طنطاوی رحمت خدا بر او باد می فرماید: دیشب دختر کوچکم را دیدم مقداری لوبیا و برنج را در یک سینی مسی گذاشته بود و یک مقدار بادمجان و خیار و کشمش در کنار آن نهاده بود و از خانه بیرون می رفت. 🔹 از او پرسیدم: اینها برای کیست در جواب گفت: برای نگهبان است. مادر بزرگم به من سفارش کرد آنها را برایش ببرم. 🔹به او گفتم : صبر کن، تعدادی بشقاب بیاور، غذاها را در بشقابها بریز و قشنگ بچین. و سینی را مرتب کن و یک پارچ آب همراه با چنگال و چاقو در سینی بگذار. ❤️ هنگام برگشت از من سوال کرد: که چرا این کار را کردیم؟ به او گفتم : غذا صدقه مال است اما مرتب چیدن آن صدقه عاطفه و احساس است. اولی شکم را سیر می کند و دومی قلب را. ❤️در اولی نگهبان احساس می‌کند که گداست و از باقیمانده غذا برای او فرستاده ایم. اما در دومی احساس میکند او دوست نزدیک و یا مهمان گرامی ما است. 💎در اینجا فرق بزرگی است بین بخشش مال و بخشش روح و احساس . دومی بسیار در نزد خداوند و در نزد فقیر ارزشمند تر است. احسان ما باید آمیخته با بخشش و محبت باشد نه ذلت و تحقیر.

🔸 قالَ رَسُولُ اللّٰهِ ﷺ : « لا تحْقِرَنَّ من المعرُوفِ شيْئًا ، ولوْ أنْ تلْقَى أخاكَ بوجْهٍ طلْقٍ ». 📙مسلم•

فواید تربیتی دعاهای نبویﷺ نویسنده: د. خالد ابو شادی ترجمه: میراحمد منیب فارغ التحصیل مدرسه احیاءالعلوم هرات دعای( ۳ ) سیدنا علی رضي الله عنه روایت میکند که پیامبر ﷺ در نمازهایش این چنین دعا می‌کرد: « اللَّهمَّ اغفِر لي ما قدَّمتُ وما أخَّرتُ وما أسررتُ وما أعلنتُ وما أسرفتُ وما أنتَ أعلمُ بهِ منِّي أنتَ المقدِّمُ وأنتَ المؤخِّرُ لا إلهَ إلَّا أنتَ ». «بار الها! گناهان گذشته و آینده، پنهان و آشکار، تجاوزهای مرا و آنچه را که تو بهتر از من می‌دانی، مغفرت کن؛ چرا که تقدیم و تأخیر بدست توست وهیچ معبود برحقی، جز تو، وجود ندارد» صحيح مسلم شماره: 771 فواید تربیتی: 1_ همگی‌مان خطا کار هستیم: از این رو بنده از خدایش می‌خواهد تا قلم عفو را بر گناهان گذشته اش (ما قدمت) و آن‌چه را در آینده مرتکب خواهد شد،(وما أخرت) بکشد. 2_ دوری کن از گناهان پنهانی: و چیقدر گناهانی زیادی که شخص بدون درک، مرتکب آنها می‌شود و نیکی‌های فراوانی که با آغشته کردن به ریا، خودبینی و منت، تبدیل به گناه می‌شود، و این بهای همین گفته ات می‌باشد (وما أنتَ أعلمُ بهِ منِّي). 3- اسم های مقدِّم و مؤخِّر: المقدِّم یعنی پیش کننده؛ ذاتی که جلو بیندازد چیزی را از بندگان و اعمال آنها و از آن جمله تقدیم توبه کنندگان و تأخیر گناهکاران می باشد. 4- گناهان جاريه: احتمال میرود که معنای "ما أخَّرتُ" آنچه در آینده انجام می‌دهم، این باشد که آثار آنها بعد از مرگم هم باقی بماند؛ همچون کسی که چیزی دروغ و ناپسندی را نشر می‌کند و یا اینکه لینک غیر اخلاقی را به اشتراک میگذارد و مردم بعد از او آن را پخش می‌کنند؛ و یا کسی که راه و روش و عادت ناپسندی را اساس میگذارد و بعد از او مردم به آن روش عمل می‌کنند. ✔️ این دعاها را حفظ کن تا تو را حفظ کند. @Aehyaa

🔍 #شعر_من ۳۰۱ ▪️ #رمضان_یک_فرصت_است رمضان فرصت خوبی است دعا باید کرد راز دل هر سحری پیش خدا باید کرد یازده ماه دگر تابع شیطان بودیم جَنب ملعون در این ماه رها باید کرد شرم کی داشته‌ایم از گنه خویش، کنون ماه عفو است، گنه بس، که حیا باید کرد نا امید از کرم و لطف خدا هیچ مشو بخشش از اوست، فقط ترک خطا باید کرد گرچه یکسال به پروردن این نفْس گذشت نفْسِ پرورده در این ماه فنا باید کرد حالْ باز است درِ توبه و رحمت، تو بگو رو بر این در نکنیم رو به کجا باید کرد؟! 🎙️ #فاروق_پور_حبیب 🔍 🆔✑ @MonirVerse ┗━┉┉❋✺❋━┉┈

🔶سه پیام مهم، از سه پیامبر، در سه کتاب آسمانی: {أَمْ لَمْ يُنَبَّأْ بِمَا فِي صُحُفِ مُوسَى ، وَإِبْرَاهِيمَ الَّذِي وَفَّى ، أَلَّا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرَى ، وَأَنْ لَيْسَ لِلْإِنْسَانِ إِلَّا مَا سَعَى ، وَأَنَّ سَعْيَهُ سَوْفَ يُرَى ، ثُمَّ يُجْزَاهُ الْجَزَاءَ الْأَوْفَى} [النجم: 36 - 41] 🔶سه پیامبر: 1⃣ موسی 2⃣ ابراهیم 3⃣ محمد 🔶سه کتاب / سه پیام: 1⃣ صحف موسی 2⃣ صحف ابراهیم 3⃣ قرآن محمد (علیهم الصلاة والسلام) 🔶مفهوم آیات: آیا [آن مشرکی که مشتی مال دنیا را به مشرکی مانند خود وعده نمود تا عذاب آخرت او را بر دوش گیرد] به آنچه در صحیفه های موسی و ابراهیمی که [به عهد خود] وفا کرد، آگاه نشده است که: 1⃣ أَلَّا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرَى 2⃣ وَأَنْ لَيْسَ لِلْإِنْسَانِ إِلَّا مَا سَعَى وَأَنَّ سَعْيَهُ سَوْفَ يُرَى 3⃣ ثُمَّ يُجْزَاهُ الْجَزَاءَ الْأَوْفَى. آگاه نشده بر این که: [ترجمه آیات:] 1⃣ هیچ کس بار گناه دیگری را بر دوش نمی گیرد، 2⃣ و [نیز] این که جز سعی و تلاش خود انسان، چیزی عاید او نمی شود؛ سعی و تلاشی که به زودی [در سرای آخرت] بدو نشان داده خواهد شد، 3⃣ [و این که] سپس به تمام و کمال، به نتیجه اعمال [خوب و بد] خود روبرو خواهد شد؟ 🔶حاصل: ـ دانسته شد که هیچ کس بار گناه ما را در آخرت به دوش نمی گیرد؛ پس این حماقتی است بزرگ؛ اگر بخاطر منافع دنیوی دیگران، آخرت خویش را تباه سازیم. ـ و نیز، باید خود، اهل عمل باشیم که عمل نیک دیگران به خود شان تعلق داشته و به ما سودی نخواهد رساند. ـ و باور داشته باشیم که هرکس [در سرای آخرت] نتیجه اعمال [خوب و بدش] را به تمام و کمال خواهد دید و زره ای فراموش نخواهد شد. ♦️تقدیم: بخش فرهنگی مدرسه احیاءالعلوم هرات.

این امر مشروط به دوری و اجتناب از گناهان کبیره است؛ زیرا برای پاکی از گناهان کبیره، می‎بایست توبه‎ی ویژه ای نمود. همچنان درین باب پیامبر صلی الله علیه و سلم فرمودند: «هر کس ماه رمضان را از روی ایمانداری و برای حصول اجر و ثواب روزه بگیرد، گناهان گذشته اش آمرزیده می‎شود.» [متفق علیه] از «روی ایمانداری» یعنی می بایست روزه‎دار باور به فرضیت و وجوب آن داشته باشد و «برای حصول اجر و ثواب» به این معنی است که خواهان پاداش باشد؛ لذا روزه اش مخلصانه برای خداوند خواهد بود نه برای تقلید از مردم و عادت‎های شان. @Aehyaa

چرا روزه می‎گیریم؟ مجموع عبادات و اعمالی که مسلمانان به اساس شریعت اسلام انجام می‎دهند، از مقاصد و اهداف خاصی برخوردارند که خداوند متعال خواسته است بندگانش این اهداف را بدانند تا به انجام آن مبادرت ورزیده و مقصد و مراد خداوند را از آن عبادات برآورده نمایند؛ درین میان روزه‎ی رمضان، دارای اهدافی است که می‎بایست انسان مسلمان همیشه این اهداف و خواسته‎ها را مد نظر داشته باشد تا از دل، به انجام آن روی آورد. اینک به بیان پاره ای از اهداف نهفته در روزه‎ی رمضان می‎پردازیم: ۱. پرهیزگاری خداوند متعال می‎فرماید: {يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ كُتِبَ عَلَيْكُمُ الصِّيَامُ كَمَا كُتِبَ عَلَى الَّذِينَ مِن قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ} «اي كساني كه ايمان آورده ايد! بر شما روزه واجب شده است، همان‎گونه كه بر كساني كه پيش از شما بوده اند واجب بوده است، تا باشد كه پرهيزگار شويد.» [بقره: ۱۸۳] لذا روزه ابزاری است برای رسیدن به تقوی و پرهیزگاری؛ بلکه همه‎ی عبادت‎ها ابزاری برای رسیدن به پرهیزگاری اند. تقوی و پرهیزگاری به اساس تعریف «طلق بن حبیب» رحمه الله عبارت است از اینکه: «خداوند متعال را در روشنی نوری از جانب او بپرستی و امید پاداش و ثواب داشته و در روشنی آن نور، خود را از معصیت و گناه دور بداری و از عذاب خداوند هراسان باشی.» هدف از روزه تقوی و پرهیزگاری است نه اینکه فرد فقط از غذا و نوشیدنی و برآورده نمودن نیازهای جنسی خویش دست نگه دارد؛ خداوند متعال از روزه‎ی این افراد بی‎نیاز است؛ چنانچه پیامبر صلی الله علیه و سلم فرمودند: «هر کسی که دروغ‎گویی و عمل به مقتضای آن را ترک ننماید، خداوند نیازی ندارد که وی دست از خوردن و نوشیدن بگیرد.» [به روایت امام بخاری رحمه الله] همچنین می‌‏فرمایند: «چه بسا روزه‎دارانی که بهره‎ی شان از روزه، همان گرسنگی و تشنگی است.» [به روایت امام احمد رحمه الله] لذا شایسته است همیشه به یاد داشته باشیم هدف و نهایت مطلوب ما از روزه، تقوی و پرهیزگاری، تزکیه‎ی نفس و دوری از معاصی و گناهان است. روزه به ذات خود، از بزرگ‎ترین بازدارنده‎های ارتکاب حرام و موانع انجام آن است. در صحیحین به روایت از حضرت ابوهریره رضی الله عنه حدیثی روایت گردیده است که دران پیامبر صلی الله علیه و سلم فرمودند: «روزه سپر است. پس شخص روزه‎دار ناسزا نگوید و عمل جاهلانه ای انجام ندهد. و اگر کسی با وی درگیر شد و یا وی را ناسزا گفت، در پاسخ به وی بگوید: من روزه‎دار هستم –دو بار- به خدایی که جانم در دست اوست، بوی دهان روزه‎دار نزد خداوند متعال از بوی مشک خوشبوتر است. روزه‎دار خوردن و آشامیدن و شهوت خویش را به خاطر من کنار می‎نهد، روزه برای من است و من خود، پاداش آن را می‎دهم. و پاداش هر نیکی، ده برابر آن است.» ۲. پاداش بزرگ چنانچه فرموده‎ی پیامبر صلی الله علیه و سلم را در حدیث پیشین یاد نمودیم؛ «روزه برای من است و من خود، پاداش آن را می‎دهم. و پاداش هر نیکی، ده برابر آن است» این حدیث بر عظمت و بزرگی پاداش روزه دلالت می‎نماید؛ چون هرگاه شخص بزرگواری بگوید پاداش فلان کار با من، دلالت بر بزرگی آن پاداش می‎نماید. ۳. تمرین نفس روزه با ترکِ خوردن و نوشیدن و جماع به وقتی معین، نفس انسان را به اطاعت و فرمانبری از الله متعال عادت می‎دهد تا در دیگر اوقات نیز، از شهوت‎های نادرست و ناروا دست نگه دارد؛ زیرا با گذر از رمضان، نفس در کنترل وی در آمده و مطیعش گردیده است. از سویی شیطان بر نفس شهوتران و شهوت‏پرست، کنترل و قدرت بیشتری دارد و اگر نفس از شهوت بریده شود و به اطاعت انسان مؤمن در آید، عرصه‎ی کار شيطان کم و مجرای نفوذش بر نفس، تنگ‎تر می‎گردد. پیامبر اسلام صلی الله علیه و سلم فرمودند: «بی‎گمان شیطان در مجرای خون فرزند آدم داخل می‎شود [شیطان به مانند خون در تن و جان انسان روان است.]» [متفق علیه] ۴. شفاعت روزه برای روزه‎دار شفاعت می‎نماید؛ چنانچه پیامبر صلی الله علیه و سلم فرمودند: «روزه و قرآن برای بنده در روز قیامت شفاعت می‎نمایند. روزه می‎گوید: پروردگارا! او را در روز از طعام و شهوات باز داشتم، پس شفاعتم را در مورد وی بپذیر. و قرآن می‎گوید: من در شب او را از خواب باز داشتم، پس شفاعتم را در باره‎ی وی بپذیر. می‎فرماید: خداوند شفاعت آن دو را می‎پذیرد.» [به روایت امام احمد رحمه الله] ۵. کفاره‎ی گناهان روزه‎ی رمضان، موجب کفاره‎ی گناهان می‎گردد؛ چنانچه پیامبر صلی الله علیه و سلم فرمودند: «نمازهای پنجگانه، جمعه تا جمعه و رمضان تا رمضان دیگر، گناهان میان خود را از بین می‎برند؛ به شرطی که از گناهان کبیره دوری شود.» [به روایت امام مسلم رحمه الله]