نّارِة

من حامل زخم‌های تمام نبردهایی هستم که از آنان طفره رفتم.

روز خواهد شد و در آن تو را دوست خواهم داشت روز خواهد شد پس نگران نباش که بهار تأخیر کرده است و غمگین نباش اگر باران متوقف شده است به ناچار رنگ آسمان تغییر خواهد کرد و ماه بر مدار خواهد گشت روز خواهد شد

روز خواهد شد و در آن تو را دوست خواهم داشت روز خواهد شد پس نگران نباش که بهار تأخیر کرده است و غمگین نباش اگر باران متوقف شده است به ناچار رنگ آسمان تغییر خواهد کرد و ماه بر مدار خواهد گشت روز خواهد شد.

بعضی شب‌ها هست که آدم حس می‌کند هیچ چیز برایش باقی نمانده است. نه توان تلاشی، نه طاقت صبری و نه حوصله و امیدی. در منتهی‌الیه چنین بن‌بستی، چند قدم مانده به وضعیتی که نام استیصال محض به آن برازنده است، دو کلمه از پوست سیاه و بی‌جان شب بیرون می‌افتد: دوستت دارم.

۲۱ خرداد ماه

حضورت بهشتی‌ست که گریز از جهنم را توجیه می‌کند دریایی که مرا در خود غرق می‌کند تا از همه گناهان و دروغ شسته شوم

من با نخستین نگاه تو آغاز شدم

و آغوشت اندک جایی برای زیستن اندک جایی برای مردن و گریز از شهر که با هزار انگشت به وقاحت پاکی آسمان را متهم می‌کند

و چشمانت راز آتش است و عشقت پیروزی آدمی‌ست هنگامی که به جنگ تقدیر می‌شتابد

و گونه‌هایت با دو شیار مورّب که غرور تو را هدایت می‌کنند و سرنوشت مرا