•sevdamb🕊

در رابطه با فرد اسکیزوئید، نباید انتظار و توقع زیادی داشته باشیم🙂 اگر با همچین فردی هستید، این رابطه رو به تنهایی به دوش خواهید کشید. خیلی زود هم متوجه میشید که ماندن با همچین شخصی، عشق نیست و یک دستورالعمل برای تنهایی هست. مراقب خودتون باشید🤍

حالا چی میشه که ما به یک فرد اسکیزوئید، جذب میشیم؟ کدوم ویژگی باعث میشه با یک فرد اسکیزوئید وارد رابطه بشیم؟ بعضی افراد شخصیتشون به نوعی هست که دوست دارن افراد اطرافشون، به اینها احساس نیاز داشته باشند و احتیاج داشته باشند. دوست دارن همیشه "مراقب" دیگران باشند. حالا فرد اسکیزوئید چون خیلی تنها و منزوی به نظر میرسه، اون افراد، فکر میکنن که اسکیزوئید نیاز به مراقبت داره تا بتونه تصمیم گیری هایی تو زندگی داشته باشه! برای همین سریعا برای مراقبت از اون اقدام می‌کنند. دلیل دیگه‌ای که هست اینه نه امروزه که تو این دنیا همه دنبال رابطه جنسی هستن، افراد اسکیزوئید که سکس با دیگران براشون بی اهمیته، جذاب به نظر می‌رسند. چرا؟ چون سنتی، ساده و بی تجربه نشون داده میشن و فرد مقابل میگه واو چه خفن که اینطوریه!

فرد اسکیزوئید نسبت به نگرانی های پارتنرش هیچ حسی نداره. از متارکه و طلاق و جدایی هم ترسی نداره! اسکیزوئید ممکنه شریک مالی یا تحقیقاتی یا هم اتاقی خوبی باشه ولی نمیتونه نیاز های احساسی و فیزیکی شمارو تامین کنه! فرد اسکیزوئید نه تنها علاقه‌ای به ارتباط احساسی نداره، بلکه ظرفیت ارتباط احساسی رو هم نداره! اینطوری نیست که تمایلی نداشته باشه نسبت به رابطه احساسی، بلکه کلا تواناییش رو نداره.

اسکیزوئید ها، هوش هیجانی کمی دارن. یعنی چی؟ یعنی راجع به خواندن احساسات دیگران، به کاربردن راهبرد های اجتماعی تشخیص احساسات دیگران کلا استعدادی ندارن🥲 اون ها نمیتونن لبخند رو با لبخند پاسخ بدن، نمیتونن معنی چشمک و متوجه بشن، دست بدن، درآغوش بگیرن!

آدم های مبتلا به اسکیزوئید، جذب فعالیت های تک نفره میشن. نسبت به تشویق و انتقاد بقیه، خیلی بی تفاوت هستن. ممکنه آدم ها اونارو با صفاتِ بی‌احساس، سرد، منزوی خطاب کنند. به غیر از اعضای خانواده، دوست نزدیک یا قابل اعتمادی ندارند! به رابطه عاطفی نزدیک و حتی سکس، علاقه زیادی نشون نمیدن.

تا حالا شده با اینکه کنار کسی هستید، اما عمیقا احساس تنهایی کنید؟ شده با خودتون بگید، اصلا من که انقدر این آدم رو دوست دارم، اونم منو دوست داره؟ اونم دلش برای من تنگ میشه؟

اولین نکته ای که باید بدونید اینه که "اسکیزوئید" با "اسکیزوفرنی" متفاوته!

اگر شما درگیر رابطه با یک فرد پارانوئیدی هستید، باید بدونید که دلایل زیادی برای توجیه رفتار های اون میتونید داشته باشید، اما متاسفانه در پایان روز، فرد پارانوئید همان پارانوئید باقی میمونه و نمیشه ازش انتظار تغییر داشت! توصیه روانشناس‌های بالینی در مواجه با افراد پارانوئید اینه: "سریع بدوید"! نکته: *درمان بسیار زمان‌بر و کند هست، و تقریبا شانسی! خود بیماران پارانوئید، تقریبا هیچوقت برای درمان داوطلب نمیشن! مگر اینکه با از دست دادن چیزی تهدید بشن. و اگر هم راضی بشن با پزشکی حرف بزنن، در مورد اینکه بقیه چقدر باعث اذیتشون میشن صحبت میکنن! و اصلا سهم قابل توجه خودشون رو در مشکلات گردن نمیگیرن! مراقب خودتون باشید خلاصه🩵

حالا چرا یک فرد به این اختلال دچار میشه؟ همش ریشه در الگو های کودکی و تجربیات کودکیش داره. احتمالا پدر و مادری خیلی سختگیر و کمال‌گرا داشته، که اشتباهات کودک رو غیر قابل تحمل میدونستند :) حالا اون کودک بزرگ شده، و فکر میکنه حمله‌های اجتماعی مثل شک، تردید، خیانت، صدمه و... که بهش میشه، به خاطر اینه که از همههههه بهتره! :)

اصل زندگی یک فرد پارانوئیک اینه که: به هیچکس اعتماد نکن!

•افراد پارانوئیک، همیشه فکر میکنن شما اون‌هارو فریب میدید! میخواید بهش آسیب بزنید! •همش با خودش فکر میکنه آیا شما بهش وفادار هستید یا نه؟ •اون نمیتونه به شما و کسی دیگه اعتماد کنه! •حتی اگر شما خیلی تحسین و تمجیدش کنید، فکر میکنه مسخرش میکنید! •اون همیشه بهتون مشکوکه، همش فکر میکنه بهش خیانت شده!