Sima . Karkhi

تو انتخاب من نبودی، سرنوشتم بودی. ‏تنها انگیزه‌ ماندنم در این وانفسای شلوغ ‏در این زندگی بی‌اعتبار. 📕نامه‌های عاشقانه ✍🏻عباس معروفی @simakarkhi

گاهی ، همین‌طوری از خانه بزن بیرون ، بی‌خیال هرچه که هست ، وهمِ هوا از حیرت نمورِ علف لبریز است ، خنکاست، خدایی کن ! عشق همین است دیگر ، تو باید از گردنه‌های باران‌گیر بسیاری بگذری این را پایت نوشته‌اند ! #سیدعلی_صالحی @simakarkhi

تو مسئول احساسات بقیه نیستی! تو نیامده‌ای همه‌چیز را توضیح بدهی یا درست کنی. تو هیچ وظیفه‌ای در قبال سوءتفاهمات و سوءبرداشت‌ها نداری و دلیلی ندارد مفهوم کلام و مقصود رفتارت را خط به خط برای آدم‌ها تشریح کنی. دلیلی ندارد نگران باشی آدم‌ها چه احساسی به نگاه یا حرف‌های تو خواهند داشت! آدم‌ها شبیه به ظرفند و بسته به ویژگی‌های ذاتی و اکتسابی خودشان، به دل می‌گیرند یا برداشت می‌کنند و تو مقصر نیستی اگر ظرف آنان برای هر اتفاقی در گذشته، ترک برداشته یا سوراخ شده و ظرفیت پذیرششان ناقص یا محدود است. حرفت را بزن و مسیرت را بدون فکر و نگرانی طی کن و زندگی‌ات را بکن عزیز من! در جهان، خیلی چیزها هست که اصلا به تو مربوط نیست! #نرگس_صرافیان_طوفان @simakarkhi

چه کنم که پاییز بر اندک مساحتِ سبزِ زندگی‌ام نخزد؟ #عدنان_الصائغ @simakarkhi

برگشتن از راهی که با ذوق رفتم بدترین چیزی بود که تجربه کردم. @simakarkhi

❤️ ما هم روزی به عشق فکر می‌کردیم و در قلب‌های معصوممان، پروانه‌های صدهزار رنگ پرواز می‌کردند. ما هم روزی ذوق و شوقِ رسیدن به کسی را داشتیم و برای جا شدن در قلبی، محتاط نبودیم و غروری نداشتیم. ماهم روزی به عشق فکر می‌کردیم و به ذهنمان هم نمی‌رسید که بعدترها بار جهان را به دوش ما خواهندگذاشت و در برابر رنج‌های زمانه تا چه اندازه بی‌دفاع و آسیب‌پذیر خواهیم‌شد. ما چه می‌دانستیم کارمان به جایی خواهدرسید که برای دفاع و مقابله، پیش از هرچیزی، عشق را به زمین بیندازیم و شمشیر از نیام بیرون بکشیم و احساساتمان را غلاف کنیم... ما چه می‌دانستیم غریزه‌ی بقا مجبورمان می‌کند از همه چیز دست بکشیم و فقط قوی باشیم! #نرگس_صرافیان_طوفان @simakarkhi

♥️ یک جاهایی از زندگی، قوی بودن انتخاب نیست؛ تنها پناهگاه آدم است. گاهی این‌قدر محکم شدن، زیباترین لطفی‌ست که در حق دلِ خسته‌ات می‌کنی تا غرق نشوی. این اجبارِ آرام، تو را تبدیل می‌کند به آدمی که اگر سال‌ها پیش خودش را می‌دید، با تعجب لبخند می‌زد و می‌گفت: «یعنی این منم؟» قوی بودن ردپایی از خستگی به جا میگذارد، اما از تو آدمی می‌سازد که بلد است وسط سخت‌ترین روزها، بی تفاوت لبخند بزند و آرام قدم بردارد و دیگر منتظر هیچ معجزه‌ای نماند؛ جز معجزه ایستادن... ایستادن در همان لحظه هایی که انگار همه‌چیز روی سرت آوار می‌شود اما تو با تمام وجود، روی ارزش هایت، پای تمام باورهایت میمانی و ادامه میدهی… #عادل_دانتیسم @simakarkhi