انجمن حمایت از گوش‌ها

گر سرم در سر سودات رود نیست عجب سر سودای تو دارم غم سر نیست مرا

خبرت هست که از خویش خبر نیست مرا؟ گذری کن، که ز غم راه گذر نیست مرا

کی گفته تو بی کس و کاری؟

.

اگه جواب فروغ فرخزاده که اوکیه

فروغ فرخزاد دوست ندارید یا منو که هی دارید لفت میدید؟

من پشیمان نیستم با من ای محبوب من،از یک من دیگر که تو او را در خیابان‌های سرد شب با همین چشمان عاشق باز خواهی یافت گفتگو کن و بیاد آور مرا در بوسۀ اندوهگین او بر خطوط مهربان زیر چشمانت.

و دلم را خالکوبی می‌کنم چون لکه‌ای خونین بر سعادت‌های معصومانۀ هستی

و مرا در ساکت آئینه‌ها بنگر که چگونه باز،با ته‌مانده‌های دستهایم عمق تاریک تمام خواب‌ها را لمس می‌سازم

گوش کن به صداهای دور دست من در مه سنگین اوراد سحرگاهی

من تو هستم تو و کسی که دوست می‌دارد و کسی که در درون خود ناگهان پیوند گنگی باز می‌یابد با هزاران چیز غربتبار نامعلوم

آه، می‌بینی که چگونه پوست من می‌درد از هم؟ که چگونه خون در رگ‌های آبی سرد من مایه می‌بندد؟

من پشیمان نیستم قلب من گوئی در آنسوی زمان جاریست زندگی قلب مرا تکرار خواهد کرد و گل قاصد که بر دریاچه‌های باد می‌راند او مرا تکرار خواهد کرد.

در خیابان‌های سرد شب جفت‌ها پیوسته با تردید یکدگر را ترک می‌گویند در خیابان‌های سرد شب جز خداحافظ،خداحافظ، صدائی نیست.

من پشیمان نیستم من به این تسلیم می‌اندیشم، این تسلیم دردآلود من صلیب سرنوشتم را بر فراز تپه‌های قتلگاه خویش بوسیدم.