دیالوگ برتر

از آنچه به‌تدریج رخ می‌دهد بترسید؛ فاصله‌های تدریجی لرزش‌های تدریجی سستی‌های تدریجی شدن‌های تدریجی! از تدریج بیش از شوک بهراسید..! - کتاب ارتداد

‏خيلى سادست؛ اگه طلا زنگ زد طلا نبوده، اگه عشق تموم شد عشق نبوده، و اگه دوستا رفتن هیچوقت دوست نبودن..!

اگر میلیون‌ها نفر دوستت داشتند من یکی از آن‌ها بودم؛ اگر یک نفر دوستت داشت، آن من بودم و اگر کسی تو را دوست نداشت بدان من مرده‌ام. • @BartarDialog

👊🏻 اگر خواستی سرزمینت را آزاد کنی ١٠ گلوله در تفنگت بگذار ، ٩ گلوله برای خائنین و تنها ١ گلوله برای دشمن!

جنگ بشه از کشور فرار میکنی؟؟ +نادرشاه: وقتی جنگل آتش می‌گیرد درختان فرار نمی‌کنند حیوانات فرار می‌کنند! ما اینجا ریشه در خاکیم...

بابا لنگ دراز عزیزم تمام دلخوشی دنیای من به این است که ندانی و دوستت بدارم... وقتی میفهمی و میرانی ام چیزی درون دلم فرو می‌ریزد... چیزی شبیه غرور! لطفا گاهی خودت را به نفهمیدن بزن و بگذار دوستت بدارم. بعد از تو هیچکس الفبای روح و خطوط قلبم را نخواهد خواند؛ نمی‌گذارم... نمی‌خواهم... بابا لنگ درازِ من همین که هستی دوستت دارم حتی سایه ات را که هرگز به آن نمی‌رسم! 📒 بابا لنگ دراز؛ جین وبستر

«کوه را خستگی ایستادن می‌فرساید رود را خستگی رفتن و انسان در میان ایستادن و رفتن..»

گفتم: «تو پاریس را نمی‌شناسی، زیباترین شهر دنیاست.» گفت: «زیباترین شهر دنیا شهری است که انسان در آن خوشبخت باشد.» - شب لیسبون؛ اریش ماریا مارک

مادر می‌گوید باید به جای چیزهای بزرگ بر چیز‌های کوچک تمرکز کرد. می‌گوید راز رستگاری بشر همین است. راه رهایی از وسواس ذهنی برای چیزِ دیگری بودن. زندگی در چیزهای کوچک گسترده است، یعنی همین چیزهای روزمره‌ی کسالت بار. هر وقت گرفتار افکار دردناکی می‌شوم یاد این حرف مادر می‌افتم که اگر یاد بگیرم معنای همین کارهای کوچک را بفهمم، زندگی حقیقی یا همان چیزی که روح ساری در جهان می‌نامدش، درونم به راه می‌افتد. راهنمای مردن با گیاهان دارویی 🌱 عطیه عطارزاده

من اعتقاد دارم که یک بخش بسیار زیبا و دلنشین زندگی، رؤیاپردازی‌های مربوط به آینده است و غوطه‌خوردن در دریای موّاج و خروشان آرزوها؛ فقط به یک شرط: به شرط آنکه ارتباط واقعیت با رؤیا و ارتباط عمل با اندیشه قطع نشود. 📘 ابوالمشاغل نادر ابراهیمی

حرمت نگه دارین بچه‌ها شاید چیزی جا گذاشتین خواستین برگردین :)

در بی‌ارزشی این دنیا همین بس که شادمانی و نعمتش پایدار نیست، و از دردها و مشکلاتش کسی در امان نبوده و نخواهد بود. در ناپایداری‌اش همین بس که هیچ‌کدام از انسان‌ها از دنیا شادمانی ندیده، جز آن‌که به دنبال آن، او را با اشک و آه روبه‌رو ساخته، و هنوز با خوشی‌های دنیا روبه‌رو نشده، که بلافاصله او را به ناراحتیِ پشت‌کردنِ نعمت‌ها مبتلا می‌کند. هنوز باران لطیف و ملایم راحتی و آسایش بر هیچ‌کدام از آدمیان نباریده، که دنیا بلاها را سیل‌آسا بر سرش فرو می‌بارد. به همین دلیل جای تعجب نیست که هر گاه صبحگاهان به یاری کسی برخیزد، شامگاهان خود را ناشناس و بیگانه نشان دهد! اگر در یک طرف، شیرینی و گوارایی داشته باشد، در سوی دیگر تلخی به بار آورد و مرگ بیافریند. آری، دنیا فناپذیر است، و هر کس در آن است نیز فانی می‌شود. زندگی گوارایش ناگوار، و شیرینی‌اش تلخ؛ غذایش مسموم، و طناب‌هایش کهنه و پوسیده است. زندگانش همواره در معرض مرگ‌اند و تندرستانش در معرض بیماری! چه بد خانه‌ای‌ست این دنیا برای کسی که نسبت به آن خوش‌بین باشد و در آن آسوده‌خاطر زندگی کند!

مولا امیرالمومنین علی علیه‌السلام نهج البلاغه، خطبه ۱۱۱

خردادِ بیچاره هنوز بهار است، اما نه باران دارد نه شکوفه. مثل من که هنوز عاشقم اما نه تو را دارم نه نشانت را... • راحیل نیکفر

خاکی بودن آدم‌هارو، با دم دستی بودنشون اشتباه نگیرید!

🪽 ما قرار است پروانه شویم! بگذار دنیا هر چه می خواهد پیله کند...

واقعیت اینه که سواد یک فرد به حجم داده اى كه دريافت كرده نیست، ‏به کیفیت پردازش اون داده هاست.