🦋عشق _جاودان🦋

. تصور کنید وارد یک جنگل عظیم می‌شوی. در نگاه اول فقط درختان را می‌بینی. اما کمی دقیق‌تر که نگاه کنی، متوجه می‌شوی هیچ چیز در این جنگل تنها نیست. برگ‌های افتاده روی زمین در حال پوسیدن‌ هستند شاید به نظر بی‌فایده و مرده برسند. حتی بد شکل اما همان برگ‌های پوسیده به خاک تبدیل می‌شوند و ریشه‌های درختان از آن تغذیه می‌کنند. قارچ‌ها در تاریکی زیر خاک مشغول تجزیه‌اند. کرم‌ها زمین را زیر و رو می‌کنند. حشرات از گیاهان تغذیه می‌کنند. پرندگان حشرات را می‌خورند. درختان به پرندگان پناه می‌دهند... حتی سایه نیز در این جنگل وظیفه‌ای دارد. اگر همه جا فقط نور بود، بسیاری از گیاهان هرگز فرصت رشد پیدا نمی‌کردند. در آنجا هیچ‌کس نمی‌پرسد: «من مهم‌ترم یا تو؟» دنبال خیر و شر گشتن خنده دار نمیشود؟ چه چیز اینجا آن یکی را تهدید میکند؟ همه در حال خدمت به یک پیکر واحد هستند. برگ خشک، درخت تنومند، قارچ تاریک، باران، نور خورشید و حتی مرگِ یک موجود؛ همه رشته‌هایی از یک بافت واحدند. جایی که ما تنها یک تکه کوچک را می‌بینیم و نامش را تاریکی یا شکست می‌گذاریم، در حالی که از دید کل، همان بخش نیز مشغول خدمت به چیزی بزرگ‌تر است. زندگی یک پیکر واحد و در هم زنجیر شده است غم‌ تو دشمن تو نیست بخشی از جنگل با عظمت زندگی ست.... بخشی از کتاب "از تو به تو" حانیه #سوفيا_ساناندا @sofiasananda

بخشی از کتاب "از تو به تو" نویسنده: حانیه_معزی شاید زندگی بیش از آنکه درباره یافتن پاسخ‌های قطعی باشد، درباره صادق بودن با عمیق‌ترین بخش وجودمان است. نه ترس، نه عادت، نه صدای جمعیت؛ بلکه آن سکوت آرامی که در قلبمان می‌گوید: «این راه من است.» هیچ‌کس نمی‌تواند تمام مسیر را برای تو تأیید کند. گاهی باید با تمام وجودت قدم برداری، تجربه کنی، بیاموزی و بگذاری خود زندگی پاسخت را آشکار کند. چرا نمیخواهیم زندگی را با تمامی زنده بودن و وحشی بودنش زندگی کنیم؟ بگذار گرد و خاک زندگی بر ما بنشیند! با جرات آنچه باش که میخواهی با جرات قدم بردار با جرات حکم قلبت را زندگی کن با خودت بنشین و هر کاری لازم است بکن تا با خودت دیدار کنی خودت را بشنوی آنگاه که خودت را شنیدی، صدای همه ی چیزهای دیگر را هم میشنوی تا وقتی از خودت دوری، جهان پر از صداست. آن‌گاه که صدای حقیقی خودت را می‌شنوی، دیگر میان خودت و جهان مرزی نمی‌ماند، زمزمه رودخانه، سکوت سنگ‌ها و آواز باد، ادامه ی همان صدایی می‌شوند که درون تو جاری است. چگونه؟ با خودت بنشین و گوش کن واقعا چیزی برای آموزش نیست تو راهش را بلدی و بخواه که راهش را نشانت دهند این تنها یادآوری ست نه آموزش. کسانی را میشناسم که از ترس آنکه اشتباه کنند هرگز با خودشان نشسته اند و خود را گوش نکرده اند چون فکر میکردند همیشه آن یکی بهتر و درست تر میگوید. این ایده را اکنون باطل اعلام کن و خطش بزن. اشتباه بخشی از مسیر است و جدا از راهت نیست. به خودت ایمان بیاور راستی آخرین باری که با خودت نشسته ای کِی بوده است؟ @sofiasananda

📚کتاب: از تو به تو ✍ نویسنده: حانیه معزی در صورت آماده شدن کتاب در کانال و اینیستا خدمت عزیزان اطلاع رسانی خواهد شد🙏🦋 @sofiasananda

تعداد بسیار اندکی از مردم هستند که زندگی میکنند. بقیه فقط امرار معاش میکنند. _سادگورو

. پذیرش افکار و احساسات یعنی به‌ صورت ساده و نجیبانه و بدون تلاش توجه کنیم که در این لحظه این افکار و احساسات پیشاپیش پذیرفته شده است و ورود آن‌ها پیشاپیش مجاز دانسته شده است. آن‌ها پیشاپیش این‌جا هستند. پذیرش، یک دستیابی زمانمند نیست، بلکه یک واقعیت کنونیِ بی‌پایان است. شما نمی‌توانید بپذیرید، چراکه شما خودِ پذیرش هستید. شما در واقع یک شخص جدا نیستید، شما یک بله‌ی بی‌تلاش به این لحظه هستید. این تعریف، بسیاری از تعالیم معنوی را واژگون می‌سازد. اکنون پذیرش، یک حالتی برای رسیدن در آینده نیست. چیزی نیست که جست‌وجو شود، یا مورد انتظار و امید قرار گیرد یا تمنا شود. یک دستیابی شخصی یا چیزی نیست که از طریق سال‌ها تلاش حاصل شود. آن یک رویداد جادویی، یک تحولِ آگاهی یا جابه‌جایی پرانرژی‌ای که یک روز اتفاق خواهد افتاد نیست. یک وظیفه نیست. یک تکلیف معنوی نیست بلکه چیزی است که باید دوباره، درست در وسط تجربه‌ی کنونی‌تان، در اینک و این‌جا، بدون توجه به این‌که چه چیزی اتفاق می‌افتد، کشف شود. پذیرش، هدفی در آینده نیست؛ بلکه همواره یک هدف کنونی است. یک شکوه است. آن یک شکوهِ همیشه حاضر است، در همه‌ی زمان‌ها در دسترس همه است. جف_فوستر مترجم: وحید مهدیخانی

مسئولیت پذیری، یعنی ((بودن_حضور)) _سادگورو

بسیاری از مردم در زمان نزدیک به مرگ‌شان به این موضوع پی می‌برند که همه چیزهای بیرونی بی‌رنگ هستند، زیرا هرگز هیچ چیز به آن کسی که هستند وابسته نیست. هنگام مرگ، کل مفهوم مالکیت برای آنها به صورت چیزی بی‌معنا آشکار می‌شود. و در نهایت به این موضوع پی‌می‌برند که در سراسر زندگی‌شان هنگامی که به دنبالِ احساسِ کاملی از خود بودند، در حقیقت "بودن" همیشه آنجا بوده است، اما هویت سازی با چیزها که در نهایت هویت سازی با ذهن است، بخش اعظمی از "بودن" را پوشانده است. اکهارت_تله

تمام چیزی که منبع (مبدا) می‌خواهد، اعتماد توست. آبراهام_هیکس

🌅ایران در حصار نور است؛ هیچ تاریکی ماندگار نیست. 🌅فرکانس ایران بالا می‌رود؛ میدانش پاکسازی می‌شود. 🌅دست الهی بر ایران است؛ مسیرش هدایت می‌شود. 🌅ایران در مرکز حفاظت است؛ صلح به آن نزدیک می‌شود. 🌅سپر نور فعال است؛ ایران در امنیت الهی قرار دارد سوترا 🌟💖🌈🦋☀️💛

کلام تو، عصای معجزه گر توست _فلورانس اسکاول شین

. به یاد فرشتگانی که حضورشان هنوز در این خاک نفس میکشد آنهایی که تنها درس امید و زندگی را دادند درس زیبایی و شهامت را دادند و هرگز فراموش نخواهند شد. نورِ آرامش و صبر و امید بر خانواده های سوگوار بِبارد🦋 @sofiasananda

"نورِ باغِ درونمان را به بیرون متجلی میکنیم، تا گلستان بسازد و تمام عزیزان رنج کشیده را داخل این گلستان خواهیم کرد" _حانیه @sofiasananda

نور خود را بفرستید برای تمام آنهایی که نیاز دارند نور خود را از قلب پر عشقتان بفرستید برای تمام آن مکان های تاریک ای نور سرچشمه، بتاب و حامی باش ای نور سرچشمه، بتاب من میدانم آنها را حمایت خواهی کرد نور قدرتمند و سرشار، بتاب و آنجایی برو که میدانی @sofiasananda

تاکیدی امشب: تائو ای سرچشمه ی من تمامی زنجیر های کهنه ای که ناآگاهانه در وجودم است را از من بگیر تمام آنچه متعلق به من نیست را با باران خرد و داناییت بشور و ببر. اجازه بده قلبم شکوه وجود و هستی ام را لمس کند چرا که من از توام پس من وارث شکوه و لایق عشق اصیل هستم چرا که آن هستم. _حانیه @sofiasananda

به روی تک تک جملات تامل کنید پر از خرد و دانایی ست. @sofiasananda #لائوتزو #کتاب_تائوت_چینگ