ʀᴀᴘɪᴏ

ایرانوئلا

کاپتان مصیب امشب رفت

منم تاریخ انقضا دارم

بدون تو نمیتونم زندگی کنم

میترسم فصل من سربیاد کاری از دستم برنیاد

شاشیدم تو تابستون و هرکسی که میگه بهترین فصل ساله

ای عاشق و‌شیدای کوه های آبی من  ای داد که از درد و اندوه درمانده ام  بسیار دلتنگ تو هستم  از آنسوی کوهستان های دور که سرگردانم  ستایشت می‌کنم اما دریغا  که گرد پیری بر‌چهره ت نشسته است بدان که اگر همه تنهایت بگذارند  من درمان درد های تو خواهم بود جنگل و دشت ، چشمه و رود  از قلب تو‌سرچشمه میگیرند

چی شد که حق من این شد