مصدع اوقات

قلمچی:

سلام. شب خوبی دارید؟ کسمادر کاظم قلمچی. شب بهتری داشته باشید.

دلم تنگ شده. تا صبح دلم تنگ شده. تا فردا غروب دلم تنگ شده. تا فردا شب همین موقع که دوباره با بغض و چسناله بخوابم هم باز دلم تنگ شده. کاش هر چه زودتر با همین بغض مسخره تخمی خفه شم.

نمی‌خوام. ن م ی خ و ا م.

یه جوری خوابم میاد که انگار رفتم خونه‌ی کیوان امام و آبمیوه‌ای که بهم تعارف کرده رو خوردم

می‌خوام پرت شم از پنجره بعد که نکیر و منکر ازم پرسیدن چه گوهی خوردی بگم ببخشید پام خورد.

الان دستات رو تن کیه خوارکمبه؟ مادر همون رو من گایش کردم.

این پیکه هم که انگار عقده‌ای شده بود بیچاره. هنوز کامل داخل یک کس فرو نکرده می‌پره تو کس بعدی. باشه داداش. باشه. یواش‌تر. کس هست اینجا به تعداد. به شما می‌رسه سلطان. هول می‌کنی چرا؟ سه تا نفس عمیق بکش.

وای خودای من.

If all the laws were removed, the crime rate would be 0%

خدا هیچکس رو به این حقارت نندازه که عکس ناخناش رو استوری یا توییت کنه. اینجور افراد کتاب موردعلاقه‌شون «خودت باش دختر»ئه.

کلاس‌های دانشگاه:

https://t.me/comentive/18848 ببخشید ولی کدوم سمت ظرف کوچیک ذرت مکزیکی ۳۵ تومنه؟ ما آخرین بار ولیعصر گرفتیم ۵۰ تومن.🤡

من حالم بهتر نشده، فقط بهتر از قبل از حال بدم فرار میکنم. نمیدونم کی قراره بهم برسه و خفه‌م کنه، اما بی‌صبرانه منتظرشم اگر قراره که منجر به خفگی مطلق بشه. اتمام، سیاهی مطلق، پایان.

منم همینطور بلارت، منم همینطور.

هنوز وقتایی که حالم بده آهنگای دوران تینیجریم آرومم میکنن، چون یادم میاد اون موقع فکر میکردم هیچی نمیتونست بدتر بشه و هر سال بدتر شد. فکر کنم باید همون لحظه‌ای که داریم رو سفت بغل کنیم و باهاش دوست باشیم، چاره‌ی دیگه‌ای نداریم. این آهنگ برای من بوی بهارنارنج و شبای بهار رو میده که ماه رو تماشا میکردم. تینیجر ابله و پر از احساسات. نمیشناسمش دیگه. واقعا دوران عجیبی بود. از یه بچه‌ی منطقی و بی‌احساس یهو پریدم رو مود احساساتی و وقتی که تموم شد انگار که سوگند هم باهاش تموم شد. واقعا امان از انسان.