🎙صوتيات دكتر أحمد سيّاد رحمه الله🎙

🎥کلیپ تصویری شمار(1965) 🎧 موضوع:*باید پسران ودختران خود را عادت دهیم بر احترام گذاشتن به قرآن*.. 🎥 الشیخ صالح سندی حفظه الله 📱*در اينستاگرام پيج ما را دنبال كنيد* @abo_abdol_halim •┈┈••✾•🌿🌺🌿•✾••┈┈• 🔷[با ما همراه باشید] 🎙صوتيات دكتر أحمد سيّاد رحمه الله🎙 https://t.me/DrAhmadSayad شعبه (١) https://chat.whatsapp.com/GjY4xnZRVJQ7OT6lvVhW6i شعبه (٢) https://chat.whatsapp.com/KyQ9JXtm0A32jLBSlbcTmq

شیخ الاسلام ابن تیمیه رحمه الله می گوید: برای هیچ شخصی جائز نیست در آنچه که نمی‌داند سخن بگوید نه در نفی چیزی و نه اثبات چیزی و اگر کسانی که نمی‌دانستند، سکوت می‌کردند اختلافات کم می‌شد. 📚(جامع المسائل: ٧/ ٣٨٩)

سخن گفتن از خیر، بهتر از سکوت در مورد آن است و سکوت در مورد شَر بهتر از سخن گفتن در مورد آن است. ابن تیمیه | مجموع الفتاوى :200/11

عتبة بن أبي سفيان رضي الله عنه فرمود: "اولین اصلاحی که باید در فرزندانت انجام دهی، اصلاح خودت است، زیرا چشم‌های آنها به تو دوخته شده است. برای آنها، خوب آن است که تو انجام می‌دهی و بد آن است که تو ترک می‌کنی." 📚 البيان والتبيين (ص 249)

فرزندت را رها نکن... ابن قیم رحمه‌الله گفته است: «کسی که آموزش آنچه به فرزندش سود می‌رساند را رها کند و او را بی‌توجه به حال خود بگذارد، نهایت بدی را در حق او روا داشته است. بیشتر فرزندان به‌سبب بی‌توجهی پدرانشان دچار فساد می‌شوند؛ زیرا آنان را آموزش واجبات و سنت‌های دین نداده‌اند. در کودکی آنان را تباه کرده‌اند، پس در بزرگسالی نه خود بهره‌ای بردند و نه برای والدین خود سودی داشتند.» تحفة المودود، صفحه 337

🎥کلیپ تصویری شمار(1964) 🎧 موضوع:*ای سنی سلفی!هرگاه روایتی از رسول الله صلی الله علیه وسلم به تو رسید سرت را بالا بگیر وان را بگو...* 🎥 الشیخ صالح بن ابراهیم المحیمید حفظه الله 📱*در اينستاگرام پيج ما را دنبال كنيد* @abo_abdol_halim •┈┈••✾•🌿🌺🌿•✾••┈┈• 🔷[با ما همراه باشید] 🎙صوتيات دكتر أحمد سيّاد رحمه الله🎙 https://t.me/DrAhmadSayad شعبه (١) https://chat.whatsapp.com/GjY4xnZRVJQ7OT6lvVhW6i شعبه (٢) https://chat.whatsapp.com/KyQ9JXtm0A32jLBSlbcTmq

ابن رجب - رحمة الله علیه - می‌گوید: "راه رفتن به سوی مساجد نوعی از جهاد در راه خداست و کفاره‌ای برای گناهان می‌باشد." 📚 مجموع الرسائل (۳۵/۴)

ابو الدرداء رضی الله عنه می گوید: «چقدر خواب هوشیاران و افطارشان دوست‌داشتنی است؛ چگونه با آن خواب و افطار، به قیام و روزه‌داری نادانان برتری می‌یابند. و ذره‌ای از عمل شخص با تقوا، از عبادت‌هایی به اندازه کوه‌ها از کسانی که به ظاهر فریفته‌اند، برتر است!» این سخن از جواهر کلام و نشانه‌ای است بر کمال فهم صحابه و برتری آنان بر کسانی که بعد از آنان آمده‌اند در هر خیری. پس بدان که بنده، منازل سفر به سوی خدا را با قلب و همت خود طی می‌کند نه با بدنش؛ و تقوا در حقیقت، تقوای دل‌هاست نه تقوای اعضا و جوارح. ابن قیم | الفوائد

‏( مُرد و آسوده خاطر شد ) این عبارت بر زبان بسیاری از مردم هنگام وصف شخص مرده بعد سختی و ناراحتی مرده بکار برده می شود. از عایشه رضی الله عنها روایت است: گفته شد یا رسول الله فلانی مرد و راحت شد! رسول الله صلی الله علیه وسلم عصبانی شد و فرمود:  (إنما يستريحُ من غُفِرَ لهُ) تنها کسی که بخشیده شده آسایش و آسودگی می یابد. السلسلة الصحيحة (4\286)

اگر زنان روزگار ما با همسرانشان دارای چنین ویژگی‌ها و اخلاقی بودند، هیچ‌گاه طلاقی وجود نداشت؛ و اگر هم طلاقی رخ می‌داد، تنها به‌دلیل مردان بود، والله المستعان «... و بر زن نیز واجب است که: همواره در برابر شوهرش با حیا باشد، در حضور او نگاه خود را فرو دارد، فرمان او را اطاعت کند، هنگام سخن گفتن او سکوت کند، هنگام آمدنش برخیزد، از هر چه او را خشمگین می‌کند دوری کند، هنگام خروج او همراهش بلند شود، هنگام خواب خود را در اختیار او بگذارد، در غیاب او خیانت نکند؛ نه در بستر، نه در مال، و نه در خانه‌اش، بوی خوش داشته باشد، دهانش را با مسواک تمیز نگه دارد، از عطر و بوی خوش استفاده کند، در حضور او همواره آراسته باشد، از غیبت کردن پرهیز کند، خانواده و خویشاوندان او را محترم بدارد، و کم را از او زیاد ببیند.» کتاب الکبائر، حافظ ذهبی رحمه الله، جلد 1، صفحه 66

ترجمه دقیق: اگر زنان روزگار ما با همسرانشان دارای چنین ویژگی‌ها و اخلاقی بودند، هیچ‌گاه طلاقی وجود نداشت؛ و اگر هم طلاقی رخ می‌داد، تنها به‌دلیل مردان بود، والله المستعان. «... و بر زن نیز واجب است که: همواره در برابر شوهرش با حیا باشد، در حضور او نگاه خود را فرو دارد، فرمان او را اطاعت کند، هنگام سخن گفتن او سکوت کند، هنگام آمدنش برخیزد، از هر چه او را خشمگین می‌کند دوری کند، هنگام خروج او همراهش بلند شود، هنگام خواب خود را در اختیار او بگذارد، در غیاب او خیانت نکند؛ نه در بستر، نه در مال، و نه در خانه‌اش، بوی خوش داشته باشد، دهانش را با مسواک تمیز نگه دارد، از عطر و بوی خوش استفاده کند، در حضور او همواره آراسته باشد، از غیبت کردن پرهیز کند، خانواده و خویشاوندان او را محترم بدارد، و کم را از او زیاد ببیند.» کتاب الکبائر، حافظ ذهبی رحمه الله، جلد 1، صفحه 66

شیخ ابن عثیمین رحمه‌الله می گوید: «بی‌کاری یکی از مهم‌ترین دلایل انحراف جوانان است. بی‌کاری بلایی خطرناک برای فکر، عقل و توانایی‌هاست، زیرا نفس انسان نیاز به حرکت و فعالیت دارد. هنگامی که از این فعالیت خالی باشد، فکر کند می‌شود، عقل سنگین می‌گردد، حرکت نفس ضعیف می‌شود و وسوسه‌ها و افکار ناپسند بر قلب غالب می‌شوند. درمان این مشکل این است که جوان تلاش کند به کاری که مناسب اوست مشغول شود، مانند مطالعه، تجارت یا هر فعالیت دیگری که مانع بی‌کاری او گردد.» [مشکلات جوانان، صفحه 14-15]

قال سلمان الفارسي رضي الله عنه: «إِنَّ السُّوقَ مَوْبِقُ الشَّيْطَانِ وَمَفْرَخَتُهُ، فَإِنِ اسْتَطَعْتَ أَنْ لَا تَكُونَ أَوَّلَ مَنْ يَدْخُلُهَا وَلَا آخِرَ مَنْ يَخْرُجُ مِنْهَا فَافْعَلْ.» سلمان فارسی رضی‌الله‌عنه می گوید: «بازار، محل گمراهی شیطان و مکانی برای وسوسه‌های اوست. اگر می‌توانی که نه اولین کسی باشی که وارد آن می‌شود و نه آخرین کسی که از آن خارج می‌گردد، پس چنین کن.» 📚 المصنف لابن أبي شيبة (37402)

"الأسواق" قال سلمان الفارسي رضي الله عنه: «إِنَّ السُّوقَ مَوْبِقُ الشَّيْطَانِ وَمَفْرَخَتُهُ، فَإِنِ اسْتَطَعْتَ أَنْ لَا تَكُونَ أَوَّلَ مَنْ يَدْخُلُهَا وَلَا آخِرَ مَنْ يَخْرُجُ مِنْهَا فَافْعَلْ.» سلمان فارسی رضی‌الله‌عنه می گوید: «بازار، محل گمراهی شیطان و مکانی برای وسوسه‌های اوست. اگر می‌توانی که نه اولین کسی باشی که وارد آن می‌شود و نه آخرین کسی که از آن خارج می‌گردد، پس چنین کن.» 📚 المصنف لابن أبي شيبة (37402)

قال سلمان الفارسي رضي الله عنه: «إِنَّ السُّوقَ مَوْبِقُ الشَّيْطَانِ وَمَفْرَخَتُهُ، فَإِنِ اسْتَطَعْتَ أَنْ لَا تَكُونَ أَوَّلَ مَنْ يَدْخُلُهَا وَلَا آخِرَ مَنْ يَخْرُجُ مِنْهَا فَافْعَلْ.» سلمان فارسی رضی‌الله‌عنه می گوید: «بازار، محل گمراهی شیطان و مکانی برای وسوسه‌های اوست. اگر می‌توانی که نه اولین کسی باشی که وارد آن می‌شود و نه آخرین کسی که از آن خارج می‌گردد، پس چنین کن.» 📚 المصنف لابن أبي شيبة (37402) این حدیث هشدار می‌دهد که بازار می‌تواند محل وقوع بسیاری از وسوسه‌ها و انحرافات باشد. لذا بهتر است انسان از ورود و خروج طولانی به بازار خودداری کند تا از تأثیرات منفی آن دور بماند.

غربت و چه غربتی. سهل بن عبدالله رحمه الله فرمود: «بر شماست که از آثار و سنت پیروی کنید، زیرا من می‌ترسم که زمانی نزدیک برسد که اگر کسی پیامبر صلی‌الله‌عليه‌وسلم را یاد کند و در تمامی حالات از ایشان پیروی نماید، او را سرزنش کنند، از او بیزاری جویند، از او تبرّی جویند و او را خوار و تحقیر کنند!» [تفسير القرطبي (139/7)]

شیخ ابن عثيمين رحمه الله فرمود: «از نعمت‌های خداوند بر بنده آن است که او را به قناعت توفیق دهد، چه این قناعت در: ١- خانه‌اش، ٢- لباسش، ٣- مرکبش، ٤- یا در فرزندانش باشد. پس اگر انسان به آنچه خدا به او داده قانع باشد، همیشه غنی خواهد بود.» [بلوغ المرام: ٢٧٢/٦]

> {قُلْ أُحِلَّ لَكُمُ الطَّيِّبَاتُ وَمَا عَلَّمْتُم مِّنَ الْجَوَارِحِ مُكَلِّبِينَ تُعَلِّمُونَهُنَّ مِمَّا عَلَّمَكُمُ اللَّهُ> {بگو: چیزهای پاکیزه برای شما حلال شده و همچنین آنچه از حیوانات شکاری که شما آنها را برای شکار آموزش داده‌اید و از آنچه خدا به شما آموخته است، به شما یاد داده‌اند.} سگ شکاری‌ات را آموزش داده‌ای؛ او از روی احترام به نعمتی که تو به او داده‌ای و از ترس قدرت تو، از میلش به خوردن شکارش خودداری می‌کند. پس چقدر معلم شریعت به تو آموخته است و تو نمی‌پذیری؟" تفسیر ابن القیم

عبید بن عمیر رحمه‌الله می گوید: "یک بار گفتن تسبیح همراه با حمد خداوند در نامه عمل یک مؤمن، برای او ارزشمندتر از این است که تمام کوه‌های دنیا به صورت طلا برای او روان باشند." 📖 شعب الإيمان (۶۹۲/۱).

ابن قیم (رحمه‌الله) می گوید: «هنگامی که ابراهیم (علیه‌السلام) درخواست فرزند کرد و به او عطا شد، و محبت آن فرزند در دلش جای گرفت و بخشی از قلبش را فراگرفت، دوست (خداوند) بر خلیلش (ابراهیم) غیور شد که مبادا در قلبش جایی برای غیر او باشد، پس به او امر کرد که فرزندش را قربانی کند. و این امر در خواب به او داده شد، تا انجام این فرمان سخت‌ترین آزمایش و امتحان باشد. و مقصود، قربانی کردن فرزند نبود، بلکه مقصود قربانی کردن محبت فرزند از دل بود، تا قلب خالص برای پروردگار شود. پس هنگامی که خلیل (ابراهیم) برای اجرای فرمان شتاب کرد و محبت خدا را بر محبت فرزندش مقدم داشت، هدف محقق شد و قربانی برداشته شد و با قربانی بزرگ دیگری جایگزین گردید.» — الداء والدواء، صفحه ۴۴۵