uk
Feedback
بسوی بهشت...🕋

بسوی بهشت...🕋

Відкрити в Telegram

هدف کانال : « بسوی بهشت..🕋 » پخش و نشر مطالب ،دینی ،اخلاقی ،روانشناسی ، تربیتی ،انگیزشی ،حکایت و...

Показати більше
3 369
Підписники
+424 години
+57 днів
-1630 день
Архів дописів
#حقیقت_رزق و روزی واگر بخواهید نعمت های خداوند را بشمارید. هرگز نمی توانید. https://t.me/Bsoibahesht
#حقیقت_رزق و روزی واگر بخواهید نعمت های خداوند را بشمارید. هرگز نمی توانید. https://t.me/Bsoibahesht

photo content

صدای که همه موجودات میشنوند جز انسان😭

*همراهان گرامی* با توجه به افزایش دمای هوا، از قرار گرفتن غیرضروری در معرض نور مستقیم آفتاب، بالاخص در ساعات گرم روز، خودداری
*همراهان گرامی* با توجه به افزایش دمای هوا، از قرار گرفتن غیرضروری در معرض نور مستقیم آفتاب، بالاخص در ساعات گرم روز، خودداری کنید؛ آب کافی بنوشید و از کودکان، بزرگ‌سالان و مریضان بیشتر مراقبت نمایید تا از گرمازدگی و عوارض ناشی از گرمای شدید پیشگیری شود. https://t.me/Bsoibahesht

احساسی که هر گز تجربه نکرده بودم. وقتی در مسیر سفر به مکه بودیم، دوستانی که قبلا رفته بودند از لذت معنوی این سفر قصه می‌کردند
احساسی که هر گز تجربه نکرده بودم. وقتی در مسیر سفر به مکه بودیم، دوستانی که قبلا رفته بودند از لذت معنوی این سفر قصه می‌کردند: میگفتند هرگاه به این سر زمین نزدیک شوی احساس راحتی خوبی به انسان دست می‌دهد، گفتم: از اولین نگاه به کعبه بگویید: عده یی با این جمله اشک شان جاری شد و بعضی چهره ی شان رنگ دیگری گرفت و گفتند: احساسی پیدا می‌شود که قابل توصیف نیست. اما وقتی به مکه نزدیک شدم، فهمیدم… گویی دل، راه خانه‌اش را پیدا کرده بود، آرامشی شیرین و ناشناخته تمام وجودم را فرا گرفته بود، هر قدر به هدف نزدیک تر میشدیم قلبم آرامش بیشتری جذب می‌کرد. و آنگاه که چشمم برای نخستین بار به کعبه افتاد، همه چیز رنگ دیگری گرفت، نه واژه‌ای بر زبان می‌آمد و نه فکری در ذهن می‌ماند، فقط اشک بود و اشتیاق، فقط دل بود و محبوب. در آن لحظه فهمیدم بعضی احساس‌ها برای گفتن آفریده نشده‌اند، برای چشیدن‌اند. و با خود زمزمه کردم: اگر نگاه به خانهٔ خدا این‌گونه دل را می‌رباید، پس دیدار خدای این خانه چگونه خواهد بود؟ خدایا، این شوق را از دل مشتاقانت دریغ مکن و زیارت خانهٔ خویش را نصیب همه آرزومندان بگردان. برادر تان مخلص کروخی

آیا بخت دختران مان بسته است یا پسران بی پول و کم همت اند؟؟؟

ازدواج.m4a29.48 MB

یــارب.!❤️
یــارب.!❤️

لَن تَنَالُوا الْبِرَّ حَتَّىٰ تُنفِقُوا مِمَّا تُحِبُّونَ ۚ وَمَا تُنفِقُوا مِن شَيْءٍ فَإِنَّ اللَّهَ بِهِ عَلِيمٌ ترجمه: هرگز به (درجه‌ی کمالِ) نیکوکاری نمی‌رسید؛ تا از آنچه دوست دارید اِنفاق کنید و آنچه انفاق می‌کنید، بی‌شک الله سبحانه و تعالی به آن آگاه است. آل عمران [٩٢]

sticker.webp0.24 KB

هر بار که گنبد خضراء را می‌بینم، دلتنگی‌ام برای رسول الله ﷺ تازه‌تر می‌شود صلّی الله علی محمد ﷺ زیباترین آرزوی دل، سلام دادن
هر بار که گنبد خضراء را می‌بینم، دلتنگی‌ام برای رسول الله ﷺ تازه‌تر می‌شود صلّی الله علی محمد ﷺ زیباترین آرزوی دل، سلام دادن از نزدیک به صاحب این گنبد سبز است. 🌱 آیا شما نیز مشتاق دیدار این گنبد سبز هستید؟ 👇👇👇👇👇👇 https://t.me/Bsoibahesht

photo content

اگر از درد و رنج فرار کنی، از احتمال وجود شادی هم فرار کرده‌ای ! { فَإِنَّ مَعَ ٱلۡعُسۡرِ یُسۡرًا } الشَّرۡحِ: ٥ پس مسلماً با (هر) دشواری آسانی است. @NebrasAlJenan

🌿 هفت خوشبخت در قیامت روزی که خورشید نزدیک است و هیچ سایه‌ای جز سایه رحمت خداوند وجود ندارد، این هفت گروه در سایه ی عرش الله رحمان قرار میگیرند. 1. حاکم عادل زعیم، رهبر، زمام دار امور یا حاکم، امیر و صاحب قدرتی که عدالت را در میان رعیتش تامین کند، در زیر سایه ی حکومتش حق کسی ضایع نگردد و هر صاحب حقی به حقش دست رسی پیدا نماید 2. جوانی که در عبادت خدا رشد کرده است در روزگاری که هوس‌ها فراوان‌اند، جوانی که راه بندگی را انتخاب کند، گوهری کمیاب است؛ و خداوند پاداش این انتخاب را فراموش نمی‌کند بلکه با پاس این شایستگی وی را در قیامت زیر سایه ی عرش خود قرار می‌دهد 3. کسی که دلش به مسجد وابسته است هر بار که از مسجد خارج می‌شود، دلش هنوز آنجاست؛ گویی روحش آرامش حقیقی را تنها در خانه‌های خدا می‌یابد. 4. دو نفری که برای خدا یکدیگر را دوست دارند محبتی که نه برای منفعت است و نه برای دنیا و قدرت بلکه پیوندی پاک که آغازش رضای خداست و پایانش نیز رضای او. 5. مردی که در برابر دعوت به گناه بگوید: «من از خدا می‌ترسم» لحظه‌ای که هیچ‌کس ناظر نیست، اما او حضور خدا را می‌بیند و عفت و حیاء را پاس میدارد، این همان اخلاص و تقوایی است که انسان را بزرگ می‌کند. 6. کسی که پنهانی صدقه می‌دهد آن‌قدر بی‌ریا می‌بخشد که نمی‌خواهد حتی نامش بر زبان‌ها جاری شود و یا آنچه را در راه خدا می‌دهد کسی بفهمد و خبر شود بعضی کارهای نیک، زیباترند وقتی فقط خدا از آن‌ها خبر دارد. 7. کسی که در خلوت خدا را یاد کند و اشک بریزد اشکی که از دلِ آگاه به عظمت خدا جاری شود، نزد پروردگار ارزشی دارد که با هیچ چیز دنیا سنجیده نمی‌شود. ✨ خوشا به حال کسانی که امروز برای آن روزِ بزرگ آماده می‌شوند؛ روزی که بسیاری به دنبال سایه‌ای هستند و گروهی در سایه رحمت خدا آرام گرفته‌اند. اگر خوش تان آمد اشتراک گزاری کنید. تهیه و ترتیب: عبدالحلیم مخلص کروخی 👇👇👇👇👇👇 https://t.me/Bsoibahesht

photo content

«همانطور که سخن‌گفتن را یاد می‌گیرید؛ سکوت‌کردن را نیز بیاموزید، نسبت به حرف‌زدن، بیشتر به شنیدن مشتاق باشید، درمورد چیزی که به شما مربوط نمی‌شود حرف نزنید و بی‌دلیل نخندید.» - ابو‌ دردا رضی الله عنه

بازی‌ها نباید باعث اختلاف و تفرقه شوند بازی، بازی است و طبیعت هر بازی با احتمال برد و باخت همراه است، هیچ تیمی همواره پیروز نیست و هیچ شکستی نیز همیشگی نخواهد بود، ورزش و رقابت برای ایجاد نشاط، همدلی و سرگرمی است، نه برای دامن زدن به دشمنی، کینه و اختلاف میان مردم. متأسفانه این روزها در فضای مجازی شاهد بگو‌مگوها و مشاجرات فراوانی میان جوانان امت اسلامی هستیم، گروهی به دفاع از یک تیم و گروهی دیگر به حمایت از تیم مقابل می‌پردازند، اما این دفاع‌ها گاهی از چارچوب اخلاق خارج شده و تا سرحد دشنام، ناسزاگویی، تحقیر و توهین به یکدیگر پیش می‌رود. برخی به جای تبریک گفتن به پیروزی رقیب یا پذیرفتن نتیجه بازی، در پی یافتن راهی برای تخریب شخصیت و شکستن حرمت دیگران هستند. از سوی دیگر، با برد و باخت تیم‌ها، بازار شرط‌بندی‌های حرام و نامشروع نیز در میان برخی جوانان رونق می‌یابد، عملی که نه تنها از دیدگاه شرع پسندیده نیست، بلکه زمینه‌ساز اختلافات، کینه‌ها و زیان‌های فراوان اخلاقی و مالی نیز می‌گردد. مشکل دیگری که به چشم می‌خورد آن است که برخی افراد در حمایت از تیم مورد علاقه خود چنان تعصب می‌ورزند که از پذیرش واقعیت‌ها و حقایق آشکار خودداری می‌کنند، اشتباهات تیم خویش را توجیه می‌نمایند و هر رخداد را به گونه‌ای تفسیر می‌کنند که صرفاً به نفع تیم مورد علاقه‌شان باشد. این نوع تعصب، انسان را از انصاف و عدالت دور می‌سازد، نمونه اش بازی دیشب، حق و انصاف اگر در نظر باشد اسپانیا مستحق قهرمانی بود، من با وصف اینکه به قواعد فوتبال زیاد آشنایی ندارم اما به حیث یک تماشاچی عادی متوجه بودم که کنترل بازی از ابتدا تا انتهای دست بازیکنان اسپانیا بود به شکلی که گمان میکردی میدان بازی در حدود خط جریمه ی تیم آرژانتین خلاصه شده و گل کیپر اسپانیا تنها و بی دفاع در او سر زمین دق آورده بود، ضمن اینکه بازیکنان آرژانتین چندین بار خواستند با نادیده گرفتن اخلاق ورزشی، بازی را به خشونت و جدال بکشانند ولی دیده می‌شد بازیکنان اسپانیا چنان که کنترل توپ و میدان بدست شان بود با حوصله مندی و بردباری آتش خشونت را خاموش میساختند، گل شان مردود اعلام شد بدون واجهه ی معقول و قابل ملاحظه ی برای تماشاچیان با نهایت آرامی پذیرفتند و به بازی ادامه دادند و دنبال هدف شان با دقت و صبوری تلاش می‌کردند با آن هم در نهایت زیادی از جوانان با دشنام های رکیک به یکدیگر در قضاوت این بازی بی انصافی می‌کنند و بی توجه به حقیقت آن یکدیگر را توهین و تحقیر مینمایند. افزون بر این، عده‌ای به بازی‌ها رنگ و بوی دینی، قومی یا فکری می‌دهند، به گونه‌ای که پیروزی یک تیم را پیروزی یک اندیشه و شکست آن را شکست یک عقیده می‌پندارند، چنین برداشتی نادرست است و زمینه را برای بدگویی، اهانت و حمله به باورها و اندیشه‌های دیگران فراهم می‌کند، دین، عقیده و ارزش‌های انسانی بسیار والاتر از آن هستند که با نتیجه یک مسابقه ورزشی سنجیده شوند، البته این مورد فقط در بازی دیشب نه بلکه در اکثر‌بازی های ورزشی و‌مسابقاتی چون فوتبال، کرکت، والیبال، بوکس و دیگر رقابت ها قابل ملاحظه است. فراموش نشود که دشمنی حق و باطل با یکدیگر و حمایت حق در برابر باطل گپ دقیق، معقول و انسانی است اما آن را به نتیجه ی یک بازی خلاصه کردن کار درستی نیست تصور کنید نتیجه برعکس بود این به معنی سرکوبی یک اندیشه نمیباشد، خوشحال شدن به اینکه پیروان باطل شکست خوردن گپ معقول و درستی است ولی دو دستگی میان امت اسلامی ‌به سر و کله ی یکدیگر زدن و افتراق ایجاد نمودن کار نادرست است انگیزه نگارش این سطور آن است که یادآوری شود هیچ مسابقه‌ای ارزش آن را ندارد که به خاطر آن حرمت مسلمانان شکسته شود، شخصیت‌ها مورد اهانت قرار گیرند و برادران دینی در برابر یکدیگر صف‌آرایی کنند، شایسته نیست بازی دو تیم، امت مسلمان را به دسته‌های متخاصم و مخالف یکدیگر تبدیل کند، تا آنجا که دشنام، ناسزاگویی و هتک حرمت جای ادب، احترام و برادری را بگیرد. من دیشب برای یافتن زمان آغاز مسابقه چند دقیقه‌ای در یکی از گروه‌های تلگرامی حضور داشتم. آنچه بیش از خود مسابقه توجه مرا جلب کرد، حجم گسترده بی‌احترامی‌ها، دشنام‌های رکیک و حتی تعرض‌های لفظی به ناموس یکدیگر بود که توسط جوانه‌ای عموما افغان و ایران ما جریان داشت، این رفتارها نه نشانه علاقه به ورزش، بلکه بیانگر یک اشتباه بزرگ فکری و اخلاقی است؛ اشتباهی که انسان را از اصول ادب، جوانمردی و احترام متقابل دور می‌سازد. بیایید به خاطر داشته باشیم که رقابت‌های ورزشی می‌آیند و می‌گذرند، اما سخنان ما در دل‌ها باقی می‌مانند. پس در چنین موقعیت‌هایی، ادب را بر عصبانیت، احترام را بر توهین، و وحدت و همدلی را بر تفرقه و دشمنی ترجیح دهیم. جامعه‌ای که اخلاق را در هنگام اختلاف حفظ کند، جامعه‌ای استوارتر، آگاه‌تر و شایسته‌تر خواهد بود.