• ذوالنون •

هو دریغا آن روز که سَرورِ عاشقان و پیشوایِ عارفان، حسینِ منصور را بر دار کردند، شبلی گفت: آن شب مرا با خدا مناجات افتاد، گفتم: «إِلهی إِلی مَتَی تَقْتُلُ المُحِّبینَ؟ قالَ اللّهُ تَعالی: إِلی أَنْ أجِدَ الدّیةَ. قُلتُ؛ یارَبُّ وَمادِیَتُکَ؟ قالَ: لِقائی وَجَمالی دِیَةُ المُحِّبینَ». دانی که چه می‌ گوید؟ گفت: گفتم بار خدایا محبان خود را تا چند کُشی؟ گفت: چندانکه دیَت یابم. گفتم: دیَت ایشان چه می‌باشد؟ گفت: جمالِ لقای من دیت ایشان باشد. ما کلید سر اسرار بدو دادیم، او سرّ ما آشکارا کرد؛ ما بلا در راه او نهادیم تا دیگران سِرّ ما نگاه دارند. ای دوست هان سَرِ چه داری؟ سر آن داری که سَر دربازی تا او سِرّ تو شود. دریغا هر کسی سَر این ندارد؛ فردا باشد روزی چند عین القضاة را بینی که این توفیق چون یافته باشد که سَر خود را فِدا کند تا سَروَری یابد! من خود می‌دانم که کار چون خواهد بود! ای عزیز این بیتها نیز بشنو: چندان نازست ز عشق تو در سر من کاندر غلطم که عاشقی تو بر من یا خیمه زند وصال تو بر سر من یا در سر این غلط شود این سر من • تمهیدات - تمهید اصل تاسع • قاضیِ شهید عین القضات همدانی @zonnoun