مدرس فقهی امام محمد باقر علیه‌السلام

#تبلیغ ☀️قالَ الصَّادقُ علیه‌السلام: خَيْرُ النَّاسِ‌ مِنْ بَعْدِنَا مَنْ‌ ذَاكَرَ بِأَمْرِنَا وَ دَعَا إِلَى ذِكْرِنَا. 📣 قابل توجه طلاب محترم مدرس فقهی امام محمد باقر علیه‌السلام در ایام ماه مبارک ماه رمضان، در راستای ترویج دین مبین اسلام و نشر معارف مکتب حقه اهل‌بیت علیهم‌السلام، زمینه اعزام و فعالیت تبلیغی مبلغین گرامی در جنوب استان فارس (سمت مُهر و لامرد) فراهم شده است. ⏳مهلت ثبت نام: تا روز چهارشنبه ۲۲ بهمن ماه 👈 جهت ثبت نام، از طریق پیام رسان ایتا به آیدی @Hashem_ahmad پیام ارسال نمایید. ✔️ الحمدلله هزینه رفت و آمد و اسکان (متاهلی یا مجردی) فراهم است. @madras_emb

💡عدم وجوب فحص در جمیع ابواب کتب حدیثی ثمّ إنّ ممّا ذكرنا في مناط وجوب الفحص يظهر: أنّه لا يجب استقصاء البحث في جميع أبواب الكتب الجوامع الفقهيّة و الأخباريّة، بل يكفي في العمل بعمومات باب الطهارة استقصاء ذلك الباب، إذ لا نعلم المعارض لذلك العام في غير الأخبار المذكورة في ذلك الباب، فأصالة عدم المعارض و المخصّص سليمة لا بدّ من الأخذ بها، و لا سيّما فيما إذا تفحّصنا عن المعارض‌ في مثل كتاب الوسائل و الكتب الفقهيّة المفصّلة المصنّفة في زمان‌ العلّامة و الشهيدين و من تأخّر منهم إلى زماننا، فإنّهم قد بالغوا في ضبط الأخبار و جمعها، فلو فرضنا أنّ في باب لباس المصلّي خبرا يناسب باب الطهارة فقد تعرّضوا لذكره و لو بالإشارة الكافية لأهل الدراية، فشكر اللّه مساعيهم الجميلة و جزاهم اللّه عن الإسلام و المسلمين خير جزاء السابقين و اللاحقين بمحمّد و آله الطيّبين الطاهرين. 📚مطارح الأنظار، ج۲، ص۱۸۹ @madras_emb

🗓تقویم شیعه؛ ☑️ ۱۹ شعبان (۱۴۲۵ ق) سالروز وفات مرحوم آیت الله حاج میرزا حسنعلی مروارید رضوان‌الله‌علیه 🌱 از کرامات حضرت فاطمه معصومه سلام‌الله‌علیها ❖ آیت‌الله‌العظمی شبیری زنجانی: ... مرحوم آقای مروارید نقل می‌کرد: شیخ حسنعلی تهرانی[جد أمی ایشان که اهل تقوی و کرامت بود] برادری داشت که برای أعیان و اشراف و سلاطین خیاطی می‌کرد و چون پول‌های آنها مشتبه بود، قهراً مال شبهه‌ناک در اموال وی وارد می‌شد. وی در زمان حیات شیخ حسنعلی از دنیا رفت و در قم دفن شد. شیخ حسنعلی متوسل می‌شود و از خدا می‌خواهد او را نجات دهد. وی در رؤیا می‌بیند که حضرت معصومه علیهاالسلام وساطت کرد و فرشتگان عذاب که مأمور تعذیب برادر بودند، منصرف شدند. 📚جرعه‌ای از دریا، ج۳، ص۳۴۸ @madras_emb

💡مراد استعمالی و مراد تفهیمی ❖ استاد معظم آقای حاج سیدمحمدجواد شبیری: ● مراد استعمالی: مرادی است که متکلم، لفظ را قالب برای آن معنا قرار می‌دهد. مراد تفهیمی: مرادی است که لفظ قالب برای آن معنا نبوده و در طول مراد استعمالی تفهیم می‌شود. پس لفظ در معنایی استعمال شده تا اینکه معنای دیگری در طول معنای اول تفهیم شود. ● به عنوان نمونه به کنایه که یکی از اقسام مراد تفهیمی است، تمثیل می‌شود. کنایه نیز دو معنا دارد که یکی از معانی آن مورد نظر است. مثلا پدر برای صدا کردن فرزند خود برای نماز صبح، می‌گوید: آفتاب دارد می زند. مراد استعمالی، طلوع آفتاب است اما انگیزه متکلم، تفهیم خصوص این معنا نیست بلکه می‌خواهد با تفهیم این معنا، پلی بسازد برای تفهیم قضا شدن نماز. معنای لازم به تناسب گوینده و شنونده و ارتباطات بین آنها با هم متفاوت است. در مورد شخص متدیّن، مراد تفهیمی از آفتاب دارد می‌زند، قضا شدن نماز است در حالی که برای چوپان، رفتن به چرا بوده و برای محصّل، رفتن به مدرسه است. مراد تفهیمی می‌تواند با قرائن عام بوده و می‌تواند با قرائن خاص و موردی باشد مثل آنکه مخاطب امروز قرار کنکور دارد و آفتاب دارد می‌زند درباره او به قصد تفهیم دیر شدن کنکور است. ● پس مرادات تفهیمی به قرائن شخصی گوینده، شنونده، خصوص وقت و زمان و مانند آن وابسته هستند. ● بر این نکته، تکیه می‌شود که مخاطب، مراد استعمالی یا تفهیمی بودن و تفاوت بین آنها را می‌فهمد. مخاطب می‌فهمد دلالت قضیه «آفتاب دارد می‌زند» بر قضا شدن نماز، به دلالت استعمالی نبوده و به دلالت تفهیمی است. متکلم نیز علاوه بر مدلول استعمالی، مدلول تفهیمی را نیز افهام می‌کند. پس متکلم تنها مرادات را تفهیم نکرده و طور و نحوه آنها را نیز افهام می‌کند. به این معنا که متکلم به مخاطب می‌فهماند، لفظ را در چه معنای به کار برده و چه مقصودی از این لفظ دارد. 🔺چهارشنبه ۳۰ بهمن ۱۳۹۸ @madras_emb

💡فضای صدور روایت ❖ استاد معظم آقای حاج سیدمحمدجواد شبیری: ● در فهم روایات، باید فضای صدور روایت را در نظر داشت؛ زیرا مخاطب مستقیم کلام، در فضایی تنفّس می‌کند که با توجه به مجموع جهات مکتنفه به کلام، معنایی برای او تبادر می‌کند که این معنا می‌تواند مراد استعمالی حقیقی یا مراد استعمالی مجازی بوده و می‌تواند مراد تفهیمی باشد. ● اما مخاطبینی که در زمان صدور روایت زندگی نمی‌کنند، باید ویژگی‌های زمانی صدور، قرائن مقامیه و قرائن لفظیه را در نظر گرفته و با توجه به آنها، معنا را از کلام تبادر کنند. 🔺چهارشنبه ۳۰ بهمن ۱۳۹۸ @madras_emb

🌤 انتظار فرج ● امام‌ صادق علیه‌السلام فرمودند: به شما بگویم که شرط قبولی اعمال چیست؟ عرض کردند: آری. حضرت فرمودند: ۱. شهادت به یگانگی خدا ۲. شهادت به اینکه حضرت محمد صلی‌الله‌علیه‌وآله بنده و پیامبر اوست ۳. پذیرفتن دستورات خداوند ۴. ولایت ما و برائت از دشمنان ما ۵. تسلیم اهل‌بیت علیهم‌السلام بودن ۶. نگهداری خویش از محرمات ۷. سعی و کوشش در راه دین ۸. طمأنینه (آرامش قلبی و عدم اضطراب در فتنه‌ها) ۹. انتظار قیام قائم آل محمد علیهم‌السلام الغیبة (للنعمانی)؛ ص۲۰۰ ✍️ انتظار فرج یکی از ارکان دین و ایمان و عقیده است. اساساً ذکر این رکن در کنار توحید، نبوت، ولایت و ... در برابر زیدیه است که تقیه را قبول نداشتند و قائل به خروج بوده‌اند. @madras_emb

🌱 براى تعجيل فرج بسيار دعا كنيد ... عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ يَعْقُوبَ قَالَ: سَأَلْتُ مُحَمَّدَ بْنَ عُثْمَانَ اَلْعَمْرِيَّ رَضِيَ اَللَّهُ عَنْهُ أَنْ يُوصِلَ لِي كِتَاباً قَدْ سَأَلْتُ فِيهِ عَنْ مَسَائِلَ أَشْكَلَتْ عَلَيَّ فَوَرَدَتْ فِي اَلتَّوْقِيعِ بِخَطِّ مَوْلاَنَا صَاحِبِ اَلزَّمَانِ عَلَيْهِ السَّلاَمُ : ....... فَأَغْلِقُوا بَابَ اَلسُّؤَالِ عَمَّا لاَ يَعْنِيكُمْ وَ لاَ تَتَكَلَّفُوا عِلْمَ مَا قَدْ كُفِيتُمْ وَ أَكْثِرُوا اَلدُّعَاءَ بِتَعْجِيلِ اَلْفَرَجِ فَإِنَّ ذَلِكَ فَرَجُكُمْ وَ اَلسَّلاَمُ عَلَيْكَ يَا إِسْحَاقَ بْنَ يَعْقُوبَ وَ عَلىٰ مَنِ اِتَّبَعَ اَلْهُدىٰ. 📚كمال الدين؛ ج۲؛ ص۴۸۳ اسحاق بن يعقوب گويد: از محمّد بن عثمان عَمرى درخواست كردم نامه‌اى را كه مشتمل بر مسائل دشوارم بود برساند و توقيعى به خط‍‌ مولاى ما صاحب الزّمان عليه السّلام چنين صادر شد: ✍️ .... و از امورى كه سودى برايتان ندارد پرسش نكنيد و خود را در آموختن آنچه از شما نخواسته‌اند به زحمت نيفكنيد و براى تعجيل فرج بسيار دعا كنيد كه همان فرج شماست. و اى اسحاق بن يعقوب! درود بر تو و بر پيروان هدايت باد. @madras_emb

● يکی ديگر از بدعت‌های ويرانگر، انکار اصول دین و امور ثابت آن، با القای هر گونه شک و شبهه است. و نباید کسی که عمل به دستور‌های دینی برای وی دشوار است به انکار يا ترديد در آنها بپردازد؛ زيرا آن که نافرمانی کند تنها يک گناه دارد، اما کسی که به انکار و ترديد رو بياورد مرتکب دو گناه شده است. ● و بايد از توهّمات مربوط به تعيين وقت ظهور حضرت علیه‌السلام و چیزهايی که به منزلۀ آن است، از جانب هر کسی که صادر شده باشد، اجتناب کنند؛ چرا که نهی مؤکدی از اين کار به عمل آمده و بر دروغ دانستن اين ادعاها تأکيد شده است. و در تاريخ تجربه‌های متعددی از اين پندارها وجود دارد که نادرستی و موهوم بودن آنها نمايان گرديده است. ● مؤمنين بايد بدانند که رعايت اين نکته‌ها برای انتظار آن حضرت عليه‌السلام، دليل صداقت کسانی است که آرزوی درک محضر امام علیه‌السلام و فرمان بردن از وی و ياری دادن به او را دارند، و هر که در اين امر صادقانه رفتار کند، حتی اگر خداوند بر اساس مقدّرات خود، درک زمان حضور را نصيب وی نفرمايد، با کسانی که آن حضرت را درک کرده‌اند و از ايشان فرمان برده‌اند و ايشان را ياری داده‌اند، محشور و از پاداش آنان بهره‌مند است و اين رستگاری بزرگی است. 🔹اللهم إنّا نَرغب إليک في دولة كريمة تُعزّ بها الإسلام و أهله و تُذلّ بها النفاق و أهله و تجعلنا فيها من الدعاة إلى طاعتک و القادة إلى سبيلک و ترزقنا بها كرامة الدنيا و الآخرة. اللهم صلّ على وليّک الحجّة بن الحسن صلاة نامية تامّة زاكيّة أفضل ما صلّيت على أحد من أوليائک، اللهم كن له وليّاً و قائداً و حافظاً و ناصراً حتّى تسكنه أرضک طوعاً و تمتّعه فيها طويلاً. اللهم هَب لنا رأفته و رحمته و دعاءه و خيره ما ننال به سعةً من رحمتک و فوزاً عندک إنّک على كل شيء قدير. @madras_emb

💡توصیه‌های مهمّ آیت‌الله‌العظمی سیستانی به مؤمنين در عصر غیبت امام مهدی عجل‌الله‌فرجه‌الشریف ✍️بسمه تعالی ● وظيفۀ همۀ مؤمنين اَعزّهم الله تعالی اين است که همواره اين نکته را در ذهن خود داشته باشند که حضرت مهدی عليه‌السلام از جانب خداوند سبحان، امام منصوب بر آنان در اين عصر می‌باشد، ولی حکمت الهی اقتضا کرده است که تا زمان اجازۀ ظهور، از ديده‌ها پنهان بماند. ● بنابراين، بر آنان است که علاوه بر وجوب شناخت آن حضرت و اعتقاد به وی و اظهار مودّت با ايشان، بسيار به ياد او باشند و در خلوت و مجالس خود، از دعا برای وی غفلت نورزند و به برپايی مراسمی که نام او و پدران آن حضرت عليهم‌السلام را زنده نگه می‌دارد و از ظلمی که ستمگران بر آنان کرده‌اند، ياد می‌شود همت گمارند. ● و رنج آن حضرت عليه‌السلام از مشاهدۀ ستم و تباهی فراگير در زمان غيبت، و مراتب شوق ايشان به ظهور برای اصلاح انحراف‌های دينی و برپايی عدالت در ميان بندگان خدا را در خاطر داشته باشند. ● و بدانند که همۀ آنها مورد توجه و اهتمام آن حضرت هستند که از پدر و مادر به ايشان مهربان‌تر، و اوضاع و احوال ايشان برای وی با اهميت است و به دعا برای آنان و عنايت به ايشان تعهد دارد؛ و شايسته است که برای برآورده شدن نيازهای خود و برطرف شدن مشکلات، به جایگاه آن حضرت توسل جويند. ● و باید منتظر تشريف‌فرمايی آن حضرت باشند و برای اين که با ظهور وی فرجی برای ايشان و همۀ امت حاصل شود دعا کنند، و با بصيرت و يقين و پيروی درست، خود را مهيّا سازند. ● و در پيروی و جلب رضايت ايشان و پرهيز از معصیت و ناخشنودی وی بسيار بکوشند، که پيروی از آن حضرت اطاعت از خدا، و رضايت ايشان مايۀ خرسندی خدای متعال است، کما اين که نافرمانی و ناخشنودی ايشان هم به مثابۀ سرپيچی در برابر خداوند و ناخشنودی او است. ● پيروی از آن حضرت عليه‌السلام با پاسداری از مراتب ايمان و اعتقاد درست و آموختن وظايف شرعی که خداوند سبحان و پيامبرش صلی‌الله‌علیه‌وآله و ائمۀ طاهرين عليهم‌السلام به آن فرمان داده‌اند، و عمل به آن، و مراقبت از آن، و تزکيه و تهذيب نفس بر اساس آنچه از جانب آنان وارد شده است، و پذيرفتن اندرزها و پيمودن راه آنان حاصل می‌شود. ● هر مؤمنی بايد با رفتار و اخلاق و منش خود، مايۀ زينت آنان باشد نه اين که مايۀ سرشکستگی آنان شود. پس بر همگان لازم است که به آموزه‌های اين شريعت والا، اعم از انجام فرايض و ترک گناهان و بدکرداری‌ها، و آراستگی به اخلاق شايسته‌ای همچون خوش‌خويی، پرهيز از آزار ديگران، پاکی گفتار و ظاهر و رفتار، و دستگيری از بينوايان و فقيران و يتيمان و درماندگان، و نيکی به والدين و صلۀ رحم پايبند باشند، که اينها مايۀ خرسندی خدای سبحان و پيامبرش صلی‌الله‌علیه‌وآله و خشنودی امام عليه‌السلام و موجب خير دنيا و آخرت است. ● در زمان غيبت، مؤمنان بر اساس دوستی ميان خود، بايد يکديگر را با نيکی و تقوا ياری دهند و به حقيقت و صبر سفارش کنند و از چند دستگی و تفرقه و کينۀ بر يکديگر بپرهيزند. ● و ثروتمندانی که خداوند به زندگی آنان وسعت بخشيده است، بايد با پرداخت حقوق شرعی و ديگر وظايفی که در حالات اضطرار پيش می‌آيد و اقتضای اصول نيکوکاری است، به ياری فقرا و نيازمندان و مستضعفان و درماندگان بشتابند؛ چرا که هر کس يکی از دوستداران آن حضرت را ياری دهد، گويا شخص ايشان عليه‌السلام را ياری داده است، زیرا همۀ آنان عيال او هستند، اما ارادۀ خداوند سبحان به غيبت آن حضرت تا زمانی نامعلوم تعلق گرفته است. ● و وظيفۀ همه این است که از افتادن در شبهه‌های گمراه‌کننده و فتنه‌های ويرانگری که در غيبت آن حضرت پديد می‌آيد برحذر باشند، و بدترين آنها آن است که باورهای مردم را سست کند تا آنان از حوزۀ دين يا دايرۀ ولايت ايشان عليهم‌السلام گمراه شوند. ● يکی از آنها افتادن در دام کسانی است که با ادعای نيابت خاص امام و ارتباط دائم با ايشان، تعاليم خاصی را از آن حضرت عليه‌السلام نقل می‌کنند؛ اينان راهزن عقيدۀ ديرين شيعيان در رجوع به اهل بيت علیهم‌السلام هستند؛ همان وظيفۀ ترديد ناپذيری که بر اساس سيرۀ مؤمنين در طول دوازده قرن از غيبت آن حضرت در اين مذهب جريان داشته و آن حضرت عليه‌السلام دوستان و شيعيان خود را در هنگام روبه‌رو شدن با شبهه‌های دينی، با رعايت و ملاحظۀ مراتب علمی، به رجوع به فقهای عادل پرهيزکار شيعه که از سنت و هدايت ائمه عليهم‌السلام پيروی می‌کنند فرا خوانده است؛ چرا که آنان حجت وی بر مردمان هستند و او خود حجت خداوند بر همگان. ● از ديگر بدعت‌های ويرانگر، فراخوان به پيروی از هر مطلب منسوب به ائمه عليهم‌السلام است، بدون شناخت و تخصص لازم در نقد و بازشناسی متون؛ که نتیجه‌اش این است که افراد نا آشنای به احاديث و اصول نقد و بازشناسی نصوص دينی جايگزين علمای عامل متخصص در اين زمينه شوند.

💡توصیه‌های مهمّ آیت‌الله‌العظمی سیستانی به مؤمنين در عصر غیبت امام مهدی عجل‌الله‌فرجه‌الشریف ✍️بسمه تعالی ● وظيفۀ همۀ مؤمنين اَعزّهم الله تعالی اين است که همواره اين نکته را در ذهن خود داشته باشند که حضرت مهدی عليه‌السلام از جانب خداوند سبحان، امام منصوب بر آنان در اين عصر می‌باشد، ولی حکمت الهی اقتضا کرده است که تا زمان اجازۀ ظهور، از ديده‌ها پنهان بماند. ● بنابراين، بر آنان است که علاوه بر وجوب شناخت آن حضرت و اعتقاد به وی و اظهار مودّت با ايشان، بسيار به ياد او باشند و در خلوت و مجالس خود، از دعا برای وی غفلت نورزند و به برپايی مراسمی که نام او و پدران آن حضرت عليهم‌السلام را زنده نگه می‌دارد و از ظلمی که ستمگران بر آنان کرده‌اند، ياد می‌شود همت گمارند. ● و رنج آن حضرت عليه‌السلام از مشاهدۀ ستم و تباهی فراگير در زمان غيبت، و مراتب شوق ايشان به ظهور برای اصلاح انحراف‌های دينی و برپايی عدالت در ميان بندگان خدا را در خاطر داشته باشند. ● و بدانند که همۀ آنها مورد توجه و اهتمام آن حضرت هستند که از پدر و مادر به ايشان مهربان‌تر، و اوضاع و احوال ايشان برای وی با اهميت است و به دعا برای آنان و عنايت به ايشان تعهد دارد؛ و شايسته است که برای برآورده شدن نيازهای خود و برطرف شدن مشکلات، به جایگاه آن حضرت توسل جويند. ● و باید منتظر تشريف‌فرمايی آن حضرت باشند و برای اين که با ظهور وی فرجی برای ايشان و همۀ امت حاصل شود دعا کنند، و با بصيرت و يقين و پيروی درست، خود را مهيّا سازند. ● و در پيروی و جلب رضايت ايشان و پرهيز از معصیت و ناخشنودی وی بسيار بکوشند، که پيروی از آن حضرت اطاعت از خدا، و رضايت ايشان مايۀ خرسندی خدای متعال است، کما اين که نافرمانی و ناخشنودی ايشان هم به مثابۀ سرپيچی در برابر خداوند و ناخشنودی او است. ● پيروی از آن حضرت عليه‌السلام با پاسداری از مراتب ايمان و اعتقاد درست و آموختن وظايف شرعی که خداوند سبحان و پيامبرش صلی‌الله‌علیه‌وآله و ائمۀ طاهرين عليهم‌السلام به آن فرمان داده‌اند، و عمل به آن، و مراقبت از آن، و تزکيه و تهذيب نفس بر اساس آنچه از جانب آنان وارد شده است، و پذيرفتن اندرزها و پيمودن راه آنان حاصل می‌شود. ● هر مؤمنی بايد با رفتار و اخلاق و منش خود، مايۀ زينت آنان باشد نه اين که مايۀ سرشکستگی آنان شود. پس بر همگان لازم است که به آموزه‌های اين شريعت والا، اعم از انجام فرايض و ترک گناهان و بدکرداری‌ها، و آراستگی به اخلاق شايسته‌ای همچون خوش‌خويی، پرهيز از آزار ديگران، پاکی گفتار و ظاهر و رفتار، و دستگيری از بينوايان و فقيران و يتيمان و درماندگان، و نيکی به والدين و صلۀ رحم پايبند باشند، که اينها مايۀ خرسندی خدای سبحان و پيامبرش صلی‌الله‌علیه‌وآله و خشنودی امام عليه‌السلام و موجب خير دنيا و آخرت است. ● در زمان غيبت، مؤمنان بر اساس دوستی ميان خود، بايد يکديگر را با نيکی و تقوا ياری دهند و به حقيقت و صبر سفارش کنند و از چند دستگی و تفرقه و کينۀ بر يکديگر بپرهيزند. ● و ثروتمندانی که خداوند به زندگی آنان وسعت بخشيده است، بايد با پرداخت حقوق شرعی و ديگر وظايفی که در حالات اضطرار پيش می‌آيد و اقتضای اصول نيکوکاری است، به ياری فقرا و نيازمندان و مستضعفان و درماندگان بشتابند؛ چرا که هر کس يکی از دوستداران آن حضرت را ياری دهد، گويا شخص ايشان عليه‌السلام را ياری داده است، زیرا همۀ آنان عيال او هستند، اما ارادۀ خداوند سبحان به غيبت آن حضرت تا زمانی نامعلوم تعلق گرفته است. ● و وظيفۀ همه این است که از افتادن در شبهه‌های گمراه‌کننده و فتنه‌های ويرانگری که در غيبت آن حضرت پديد می‌آيد برحذر باشند، و بدترين آنها آن است که باورهای مردم را سست کند تا آنان از حوزۀ دين يا دايرۀ ولايت ايشان عليهم‌السلام گمراه شوند. ● يکی از آنها افتادن در دام کسانی است که با ادعای نيابت خاص امام و ارتباط دائم با ايشان، تعاليم خاصی را از آن حضرت عليه‌السلام نقل می‌کنند؛ اينان راهزن عقيدۀ ديرين شيعيان در رجوع به اهل بيت علیهم‌السلام هستند؛ همان وظيفۀ ترديد ناپذيری که بر اساس سيرۀ مؤمنين در طول دوازده قرن از غيبت آن حضرت در اين مذهب جريان داشته و آن حضرت عليه‌السلام دوستان و شيعيان خود را در هنگام روبه‌رو شدن با شبهه‌های دينی، با رعايت و ملاحظۀ مراتب علمی، به رجوع به فقهای عادل پرهيزکار شيعه که از سنت و هدايت ائمه عليهم‌السلام پيروی می‌کنند فرا خوانده است؛ چرا که آنان حجت وی بر مردمان هستند و او خود حجت خداوند بر همگان. ● از ديگر بدعت‌های ويرانگر، فراخوان به پيروی از هر مطلب منسوب به ائمه عليهم‌السلام است، بدون شناخت و تخصص لازم در نقد و بازشناسی متون؛ که نتیجه‌اش این است که افراد نا آشنای به احاديث و اصول نقد و بازشناسی نصوص دينی جايگزين علمای عامل متخصص در اين زمينه شوند.

🌤 آنچه باید در زمان غیبت انجام شود مرحوم علامه مجلسی "رضوان الله علیه" در «باب فضل انتظار الفرج و مدح الشيعة في زمان الغيبة و ما ينبغي فعله في ذلك الزمان‌»، در بیان آنچه باید در زمان غیبت انجام شود، روایتی را نقل می‌کند؛ عَنِ الْفَضْلِ بْنِ أَبِي قُرَّةَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ علیه السلام يَقُولُ‌ أَوْحَى اللَّهُ إِلَى إِبْرَاهِيمَ أَنَّهُ سَيُولَدُ لَكَ فَقَالَ لِسَارَةَ فَقَالَتْ‌ أَ أَلِدُ وَ أَنَا عَجُوزٌ فَأَوْحَى اللَّهُ إِلَيْهِ أَنَّهَا سَتَلِدُ وَ يُعَذَّبُ أَوْلَادُهَا أَرْبَعَمِائَةِ سَنَةٍ بِرَدِّهَا الْكَلَامَ عَلَيَّ قَالَ‌ فَلَمَّا طَالَ عَلَى بَنِي إِسْرَائِيلَ الْعَذَابُ ضَجُّوا وَ بَكَوْا إِلَى اللَّهِ أَرْبَعِينَ صَبَاحاً فَأَوْحَى اللَّهُ إِلَى مُوسَى وَ هَارُونَ يُخَلِّصُهُمْ مِنْ فِرْعَوْنَ فَحَطَّ عَنْهُمْ سَبْعِينَ وَ مِائَةَ سَنَةٍ قَالَ فَقَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ علیه السلام هَكَذَا أَنْتُمْ لَوْ فَعَلْتُمْ لَفَرَّجَ اللَّهُ عَنَّا فَأَمَّا إِذْ لَمْ تَكُونُوا فَإِنَّ الْأَمْرَ يَنْتَهِي إِلَى مُنْتَهَاهُ. 📚 بحار الأنوار؛ ج‌۵۲؛ ص۱۳۱ ـ تفسير العياشي؛ ج‌۲؛ ص۱۵۴ فضل بن ابى قره روايت نموده كه گفت: از حضرت صادق عليه السّلام شنيدم مي‌فرمودند: خداوند وحى فرستاد به حضرت ابراهيم كه به زودى فرزندى براى تو متولد خواهد شد! ابراهيم هم به ساره خبر داد: ساره گفت: من پير زن هستم! با اين وصف خداوند وحى فرستاد به سوى ابراهيم كه ساره به زودى فرزندى مى‌ آورد و اولادش چهار صد سال گرفتار خواهند بود. آنگاه حضرت فرمودند: چون گرفتارى بنى اسرائيل به طول انجاميد چهل صبح رو به درگاه الهى آورده به ضجّه و گریه پرداختند. خدا هم به موسى و هارون وحى فرستاد كه آنها را از شرّ فرعون نجات دهد و صد و هفتاد سال از چهار صد سال گرفتارى آنها را برداشت. سپس امام صادق علیه‌السلام فرمودند: همچنين شما هم اگر مثل بنى اسرائيل در درگاه خداوند به گريه و زارى بپردازيد؛ خداوند فرج ما را نزديك خواهد كرد. اما اگر چنين نباشيد، اين سختى تا پايان مدتش خواهد رسيد. @madras_emb