نوای نی

گفتم صنما مگر که جانان منی اکنون که همی نظر کنم جان منی تعدادی از سفارشات عزیزان در یک قاب🙏❤ شماره تماس جهت سفارش: ۰۹۱۹۱۵۰۸۸۷۸

موسیقی برای کسانی است که هیچگاه تسلیم نمیشوند، برای کسانیکه هیچگاه به شکست فکر نمیکنند، برای کسانیکه "بزرگ"هستند. برامس @neynamee

منظور از تونالیته در موسیقی چیست؟ تونالیته در موسیقی به ما اجازه می دهد که درک درستی از زوایای مختلف موسیقی داشته باشیم، تنالیته محدودیتی است که ما با انتخاب آن برای موسیقی حساب و کتاب خاصی ایجاد می کنیم و می گوییم که موسیقی ما باید در این چهارچوب حرکت کند، دقیقا" مانند پرسپکتیو در نقاشی یا طراحی است.اما با این وجود متاسفانه تا به امروز علیرغم تلاش‌های بسیاری که انجام شده است هنوز نمی‌توان تونالیته را به شکل دقیقی تعریف کرد (و شاید هم هیچ‌گاه این اتفاق نیفتد) و کماکان مرز بین موسیقی تونال و غیرتونال مرز بسیار نامشخص و نادقیقی است. نوای نی👇👇 @neynamee

ابن سینا در شفا به مبادی علم هماهنگی( هارمونی ) پرداخته است در آنجا نواخت همزمان دو نغمه غیر همنام را به چهار نوع تقسیم کرده است: ۱.تمزیج ۲.تشقیق ۳.ترکیب ۴.تضعیف و این قسم چهارم مهم ترین نکته ای است که در موسیقی شفا مورد پژوهش قرار گرفته است.همزمان با ابن سینا «هوکبالد» ایتالیایی که پدر هارمونی نامیده میشود مبادی این علم را مورد بحث قرار داده و پس از وی فرانکوی کولونی و نیز فرانکوی پاریسی به تدریج قواعد این علم را کشف کردند ولی پاره ای از محققان بر این اعتقادند علم هارمونی در اروپا از تالیفات مسلمین اخذ شده دلیل آن این است که به شهادت فارمر کتب موسیقی مسلمین اولین کتبی بوده که که از عربی به لاتین ترجمه شده و مورد مطالعه دقیق قرار گرفته از دلایلی که در تایید این ادعا اقامه شده است که در اروپا به کهن ترین اقسام موسیقی هارمونیک لفظ Gymelاطلاق میشده است که معنی شناخته شده ای در زبان های اروپایی ندارند و به اغلب احتمال صورت لاتین شده کلمه جمیل عربی است اما چرا جمیل؟؟کانال کلید سل وجه انتصاب موسیقی هارمونیک به جمیل آن است که که مولفان شرقی بحث از هارمونی را تحت عنوان محاسن الالحان یا تجمیل الالحان مورد بحث و برسی قرار داده اند نوای نی👇👇 @neynamee

♦جنبه های درمانی موسیقی♦ تمامی صداها، چه صدای یک ساز وچه صدای برخورد دو شیء، هم به صورت امواج ،نوساناتی را منتقل می کنند.تعداد این ارتعاشات متغیرهستند.و کیفیت خاصی را به هر صدا می دهند. از جمله این متغیرها می توان به سرعت بسامد (تعداد امواج در ثانیه) و شدت (بلندی صدا) اشاره کرد. گیرنده حساس صدا در بدن انسان گوش است. پوست، استخوانها، اعصاب ومایع درون گوش به جمع آوری امواج صوتی و ارسال تکانه ها به مغز کمک می کنند. مغزبه این تکانه ها پاسخ داده ودستوراتی برای کنترل کار قلب، تنفس وکارهای دیگر صادر می کند. در بدن ما ضربان های بسیاری وجود دارد مشهورترین آن ، ضربان قلب و ضربان تنفسی است. این ضربان ها اهمیت زیادی دارند ما انسانها موجوداتی آهنگین و ریتمیک هستیم واز این رو با آهنگ هایی که می شنویم هماهنگ می شویم. ضربان قلب وچرخه تنفسی هم با آهنگ هماهنگ می شوند ودر نهایت امواج مغزی ما نیز باریتمی که می شنویم هماهنگ خواهند شد. میزان ضربان معمولی قلب در هر دقیقه، معیار خوبی برای انتخاب موسیقی جهت یافتن آرامش است. اصوات بر تنفس ، فشار خون وکشش ماهیچه ای تاثیر دارند وشاید باعث ترشح ضد دردهای طبیعی بدن(آندروفین ها) شوند. بنا به نظر آوا درمانگران، با ایجاد ارتعاشات وامواج صوتی خاصی می توان ترشحات غدد درون ریز وچرخه های انرژی مرتبط با آنها را تحریک و کنترل نمود. قسمت های مختلف بدن با فرکانس های خاص تحریک و مرتعش می شوند که هماهنگ با گام های موسیقی است، مانند موسیقی آرام هنگام صرف غذا کمک به گوارش و دستگاه های گوارشی مرتبط است. یا وقتی تنش، بیماری یا عوامل دیگر، می تواند عاملی مختل کننده در کارکرد وفعالیت غدد باشند که غدد درون ریز مرتبط کم یا زیاد می شود که پیامد آن اختلال در کارکرد سطح فیزیولوژیکی و ایجاد حالات مختلف روانی است... نوای نی👇👇 @neynamee

هاردکیس نی ظرفیت ۲۰ بسیار سبک وخوش دست قیمت مناسب تلفن تماس جهت سفارش: ۰۹۱۹۱۵۰۸۸۷۸

ساز شناسی ✔️ساز بادی ساز بادی به سازی گفته می‌شود که تولید صدا در آن از طریق دمیده شدن هوا در آن تولید گردد. سازهای بادی را به دو دسته کلی تقسیم می‌شوند: سازهای بادی برنجی و سازهای بادی چوبی. اصطلاح “چوبی” و یا “برنجی” بدان معنا نسیت که آن ساز از چه جنسی ساخته شده ، بلکه این طبقه بندی بر پایه چگونگی و نحوه تولید صدا در دهنی آن‌ها مربوط می‌شود. مثلاً فلوت جزءسازهای بادی چوبی محسوب می‌گردد،هرچند که بدنه آن از فلز است. یا فلوت ریکوردر که در گذشته بسیار رایج بود و از چوب ساخته می‌شد و امروز برای آموزش موسیقی به کودکان رواج دارد و از پلاستیک ساخته می‌شود ولی جزو سازهای بادی چوبی است. سازهای بادی به دو دسته کلی تقسیم می‌شوند: سازهای بادی چوبی سازهای بادی چوبی به آن دسته از سازهای بادی گفته می‌شود که تولید صدا در آنها از دو طریق انجام گردد. از همین رو سازهای بادی جوبی به دو دسته تقسیم می‌گردند. سازهای بادی چوبی بی زبانه ( بی قمیش) سازهای بادی چوبی زبانه دار ( با قمیش) سازهای بادی چوبی بی زبانه ( بی قمیش ) به سازهائی گفته می‌شود که تولید صدادر آنها از طریق برخورد هوا با تیغه هوائی که در بدنه آنها وجود دارد صورت می‌پذیرد.(معمولاً لوله یا مجرای توخالی هستند که در آن ستونی از هوا یا در اثر دمیدن نوازنده در دهنی (مانند نی) و یا تیغه هوائی مانند فلوت به ارتعاش در می‌آید). سازهای بادی چوبی زبانه دار به سازهائی گفته می‌شود که تولید صدادر آنها از طریق دمیدن هوا و به حرکت در آمدن و ارتعاشات بخش کوچکی که از جنس نی یا پلاستیک است( قمیش – زبانه)انجام می‌شود. مانند کلارینت اجرای نت‌های مختلف و تغییر در ارتفاع صدا، با باز و بسته کردن کلیدها یا حفره و سوراخ‌های هوائی(برای بلند وکوتاه کردن طول لوله تشدید کننده) انجام می‌شود. نوای نی👇👇 @neynamee

✔️آیا تا بحال شده است که بعد از تمرین طولانی مدت یک قطعه به نتیجه مطلوبی که میخواهید نرسید؟ ☑️آیا به دلیل این اتفاق فکر کرده اید؟ 👈معمولا هنرجوها در تمرین قطعات خود،بار ها و بار ها از ابتدا تا پایان قطعه را مینوازند. نتیجه این طرز تمرین کردن عدم تسلط و نااشنایی با قطعه هست که به یک پرفورمنس غیر حرفه ای منجر میشود. بهتر است هنرجوها در تمرین قطعات خود کمی فکر،دقت و صبر به خرج دهند. به طور مثال بر نت اول قطعه خود تنها نت اول تمرکز کنند و تا صدایی را که میخواهند دریافت نکرده اند جلو نروند. یکی از موارد دیگر که به بهتر تمرین کردن کمک میکند زمان های استراحت هستند که هنرجوها حتما باید در زمان خود لحاظ کنند. تمرین کردن زیاد به طور مداوم هم اسیب های جسمی و صرفا اجرای قطعه بدون تفکر را در پیش دارد. پس هنرجوها به این سه مورد در حین تمرین خود توجه داشته باشند:فکر،دقت و صبر... نوای نی👇👇 @neynamee

چرا موسیقی بیاموزیم؟ موسیقی میتواند میزان ضریب هوشی را در میان کودکان و بزرگسالان تا ۷ درجه افزایش دهد. دانشمندان با انجام تحقیقاتی ادعا کردند افرادی که میتوانند یک ساز موسیقی را بنوازند باهوش ترند، زندگی اجتماعی بهتری دارند، و در تحصیلات خود موفق ترند. تحقیقات جدید نشان میدهد، افرادی که بطور منظم یک ابزار موسیقی را می نوازند بعد از مدتی شکل و قدرت و مغز خود را تغییر می دهند که این عامل در نهایت می تواند به بهبود مهارتها و توانایی های ادراکی آنها منجر شود. محققان اعلام کردند：شواهد نشان می دهد مغز موسیقی دانان از لحاظ ساختار و عملکرد با افرادی که با موسیقی آشنایی ندارند تفاوت های زیادی دارد. نواختن موسیقی سبب میشود قسمت های خاصی از مغز که وظیفه پردازش و نواختن یک آهنگ خاص را دارند تقویت شوند. این قسمت ها همچنین وظایف دیگری مانند تونایی های حرکتی، مهارت های شنیداری و ذخیره سازی اطلاعات را دارند و زمانی که فردی شروع به آموختن نواختن یک ساز می کند این قسمت ها بطور قابل توجهی رشد کرده و عملکرد آنها طی دوران آموزش روز به روز بهتر میشود. لوتز جانک، روانشناس دانشگاه زوریخ در این باره گفت：آموختن موسیقی بدون شک فواید زیادی برای مغز انسان دارد تا جایی که می تواند ضریب هوشی فرد را تا ۷ امتیاز افزایش دهد. ما در بررسی های خود متوجه شدیم که حتی افراد بالای ۶۵ سال هم، ۴ یا ۵ ماه بعد از شروع به آموختن نواختن یک ساز تغییرات زیادی در مغزشان به وجود می آید.حتی چند هفته بعد از شروع آموزش موسیقی نشانه های مثبتی در مغز سالمندان دیده میشود که این تغییرات در نهایت سبب میشود سالمندان ابتلا به بیماری های مغزی مانند آلزایمر را به تاخیر بیندازند. و حتی از بروز بعضی از فلجی ها که به خاطر کاهش عملکرد مغز به وجود می آید پیشگیری می شود. نوای نی👇👇 @neynamee

جایگاه «گوشه» در موسیقی کلاسیک ایرانی هرمز فرهت ویژگی های گوشه را وابسته به پنج سازمایه (شاخص) می داند:‌ پایان (فرهت،‌ پایان و نه «شاهد» را برابر تانیک در موسیقی غربی دانسته)،‌ آغاز،‌ ایست،‌ شاهد و متغیر. متغیر می تواند در بسیاری از گوشه ها وجود نداشته باشد و از چهار سازه ی نخست،‌ دو یا سه تایشان می توانند در یک گوشه مشترک باشند. مثلن گوشه ی درآمد شور می تواند دارای آغاز،‌ شاهد و پایان یکسانی باشد و از متغیر نیز استفاده نکند. هومان اسعدی ایست ها را چهار گونه می داند که به ترتیب کم شدت به پر شدت “تعلیقی،‌ موقت،‌ قطبی و قطعی” نامگذاری کرده است. (اسعدی،‌ ،‌۱۳۸۲ ۴۹) آرش محافظ دو اصطلاح دیگر را برای شخصیت گوشه پیشنهاد کرده است: “نمایان” برای درجاتی چون دو در شور سل و فا در سه گاه لا کرن و “محسوس” که “می تواند با شاهد نه الزامن نیم پرده،‌ که هر فاصله ای باشد برای درجاتی چون سیِ زیرِ شاهد در ماهور دو،‌ فای زیر شاهد در نوای سل.” (محافظ ۱۳۹۰: ۱۱۰) نام گوشه ها گوشه ی درآمد در همه ی دستگاه ها و آوازها وجود دارد و معمولن اولین یا دومین گوشه است. دیگر نام های گوشه ها گوناگونی معنایی بسیاری دارند: نام شهرها (زابل،‌ اصفهان،‌ بیات شیراز،‌ شوشتری،‌ آذربایجانی)،‌ نام های قطعه های موسیقی قدیم یا شخصیت های تاریخی و افسانه ای (خسروانی،‌ تخت طاقدیس،‌ گرایلی،‌ لیلی و مجنون)،‌ نام قوم های ایرانی یا غیر ایرانی (گیلکی،‌ بیات کرد،‌ راک هندی،‌ بختیاری)،‌ مربوط به چگونه گی ساختار تئوری گوشه مثلن نسبت به مقام مادر مانند پایین آمدن (یا شکسته شدن) درجه ی سوم در گوشه ی “شکسته” و تبدیل درجه ی ششم از نمایان به شاهد در “مخالف” که در مخالف بودن با نقش آن در درآمد است (نتل ۱۹۸۷: ۲۷)،‌ مربوط به فرمهای شعری (دوبیتی،‌ مثنوی)،‌ نشانگر احساسها (مویه،‌ سوز و گداز،‌ غم انگیز،‌ طرب انگیز)،‌ مربوط به شخصیت های دینی یا پیروان آنها (گبری،‌ مسیحی،‌ حسینی)،‌ نام شخصیت هایی که احتمالن سازنده ی آن گوشه بوده اند (مراد خانی،‌ راک عبدلله،‌ حسن موسا،‌ خلیل خانی) و بسیاری دیگر نام هایی هستند که رابطه ی مستقیم موسیقایی ندارند مانند خارا (نوعی سنگ)،‌ زیرافکند (انداختن چیزی مانند قالی)،‌ صفا (روشنی و صافی) (نتل،‌ ۲۷-۲۸،‌ ۱۹۸۷). یا گوشه هایی که نام اشان معنی دیگری ندارد و در فرهنگ های لغت به معنی “مقام موسیقی” یا “اصطلاح موسیقی” آورده شده اند (مانند سلمک و بوسلیک). نام بعضی گوشه ها بسیار قدیمی هستند (خسروانی،‌ گردانیه)‌ اما گواهی بر مشترک بودن نغمه و مقام آن ها با موسیقی پیش از اسلام وجود ندارد و بسیار احتمال دارد که دگرگون شده باشند. نوای نی👇👇 @neynamee

نوازنده‌های عزیز، توجه داشته باشن که به هنگام استراحت ساکنین منزل، از نواختن هر گونه سازی جدا خودداری کنند😑😅 نوای نی👇👇 @neynamee

استفاده از گوشه در اجرا الف- در بداهه نوازی همه ی گوشه های ردیف قابلیت بداهه نوازی ندارند. بعضی گوشه های ریتمیک مانند رنگ ها در حقیقت یک قطعه ی ثابت هستند که معمولن اجرای آنها همیشه یکسان است و تغییر در نوع اجرای آنها تنها محدود به کم و زیاد کردن تکنیک هایی می شود که ملودی را دگرگون نکند (مثلن اجرای دوبلنت به جای تک نت،‌ اجرا در اکتاوی بم تر یا زیرتر یا اجرای یک پاساژ در بین دو ملودی). حذف یا گسترش ملودی ها در اجرای این رنگ ها معمول نیست (مقایسه کنید اجرای رنگ “ضرب اصول” فرامرز پایور در آلبوم “ضرب اصول” را با اجرای گروه عارف با تنظیم پرویز مشکاتیان در کنسرت گروه عارف در سال ۱۳۸۶). اما اگر بداهه نوازی در موسیقی دستگاهی را نوعی واریاسیون بدانیم پس از دید تئوریک نیز گسترش یا دگرگونی رنگ ها نیز بدون لطمه زدن به محتوای اصلی و شخصیت اشان امکان ناپذیر نیست (نگاه کنید به “گرایلی شستی و هشتری” از پرویز مشکاتیان،‌ کتاب “گل آوا”،‌ ص ۷ و ۸) چهارمضراب های ردیف نیز معمولن بسیار مفصل تر اجرا می شوند نه دقیقن به همان شکل ردیف ها مگر آنکه هدف اجرای مو به موی چهارمضراب روایت کننده ی آن باشد. تکه های ریتمیک نیز در بداهه پردازی معمولن با تغییر کم یا بدون تغییر اجرا می شوند. می توان فاصله ی بین جمله ها را کمتر یا بیشتر کرد یا سرعت اجرا را کم و زیاد کرد. اما دیگر گوشه ها رانوازنده یا خواننده می تواند با ذوق خود کم یا زیاد دگرگون کند چه در ساختار اجرایی و چه در مدت اجرا. به طور کلی به نظر می آید که موسیقی دانان کلاسیک ایرانی بیشتر بداهه پردازی را مربوط به گوشه های غیر ریتمیک می داند و به ویژه در مورد چهارمضراب ها و رنگها ترجیح بر آن است که یا اصل آن را بنوازند یا تغییر کمی در ساختار آن ایجاد کنند و یا اصلن چهارمضراب یا رنگ نوینی بیافرینند. در این میان استثناهایی نیز وجود دارند مانند استفاده ی چهارمضراب نوا در بخش عشاق چهارمضراب دشتی ساخته ی فرامرز پایور (سی قطعه چهارمضراب،‌ ۵۵) و استفاده از بخشهایی از چهارمضراب بیات کرد حبیب سماعی در آغاز همان چهارمضراب یا واریاسیون رنگ گرایلی در آلبوم نوبانگ کهن ساخته ی حسین علیزاده. ب- در آهنگسازی در فرم های کلاسیک آهنگسازی موسیقی کلاسیکایرانی (پیش درآمد،‌ چهارمضراب،‌ ضربی،‌ رنگ و تصنیف) معمولن بسته گی به سبک آهنگساز یا ازگوشه ها به طور روشن استفاده می شود و می توان مشخص کرد که کدام بخش،‌ کدام گوشه است (مانند تصنیف مرغ سحر از مرتضا نی داوود که به ترتیب گوشه های درآمد،‌ گشایش،‌ شکسته،‌ دلکش و خاوران را استفاده کرده است و چهار مضراب ماهور درویش خان که در آن به ترتیب گوشه های درآمد،‌ گشایش،‌ فیلی،‌ دلکش و خاوران مشخص هستند) یا اینکه استفاده از گوشه ها در فضایی که ترکیبی از گوشه های نزدیک به هم (از نظر ساختاری) است انجام می شود و بخش هایی می توانند نشانگر بیش از یک گوشه باشند مانند تصنیف دائم مه من از درویش خان (پایور ۱۳۷۵: ۲۶۱) و چهارمضراب ماهور از ابولحسن صبا برایسنتور (صبا ۱۳۸۳: ۱۲۹) نوای نی👇👇 @neynamee

بعد از سکوت موسیقی بهترین وسیله برای بیان ناگفته هاست... @neynamee

بداهه‌نوازی در موسیقی سنتی ایرانی: اجرای موسیقی ایرانی به‌ویژه در تک‌نوازی و آواز معمولاً همراه با بداهه‌نوازی و بداهه‌خوانی است. اگر نوازنده یا خواننده از اجرایردیف و نغمه‌های معروف جدا شود و در مایه‌ای که مناسب سیر آهنگ است قطعه‌ای بنوازد یا بخواند، بداهه‌نوازی یا بداهه‌خوانی کرده‌است. به‌ویژه از آنجا که موسیقی سنتی ایران به صورت خواندن از روی نت اجرا نمی‌شود، معمولاً مستلزم بداهه‌نوازی است. بداهه نوازی از نوع خاص تربیت موزیسین‌های ایرانی که مبنی بر حفظ قطعات و نه اجرای یکبارهٔ آنها از روی نت است ناشی می‌شود. بداهه نواز، باید به تعداد کافی نغمه، جمله و ریتم در ذهن داشته باشد تا بتواند با استفاده از این جملات و به کمک خلاقیت و ذوق شخصی خویش به تصنیف هم‌زمان با اجرا بپردازد. بداهه نوازی یکی از نقاط قوت موزیسین‌های ایرانی محسوب می‌شود و در آثار اکثر موسیقیدان‌های ایرانی فراوان دیده می‌شود. بداهه نوازی به طور برجسته در آثار حسین علیزاده و محمدرضا لطفی، موسیقیدان‌های معاصر دیده می‌شود. لازم است ذکر شود که در هنر بداهه نوازی محیط و حال و هوای نوازنده نقش بسزایی دارد. درهنگام بداهه نوازی فرد نوازنده باید در آرامش باشد؛ و برای بدهه نوازی باید محیط پیرامون بداهه نواز آرام و بدور از هیاهو و اضطراب باشد. نوای نی👇👇 @neynamee

فریاد مستانه از آلبوم پاییز نیزار تنظیم :اُستاد جمشید عندلیبی اثر خوانندهِ کُرد اُستاد کَریم کابان نوازندگان: نی : جمشید عندلیبی پیانو : کامبیز میرزایی تنبک : مهرداد اعرابی دف : فرزاد عندلیبی ضبط تصویری پاییز ۱۳۸۰ 🎼🌸🌻🎶🎵 @neynamee

فریاد مستانه از آلبوم پاییز نیزار تنظیم :اُستاد جمشید عندلیبی اثر خوانندهِ کُرد اُستاد کَریم کابان نوازندگان: نی : جمشید عندلیبی پیانو : کامبیز میرزایی تنبک : مهرداد اعرابی دف : فرزاد عندلیبی ضبط تصویری پاییز ۱۳۸۰ @neynamee