❤️❤️اشعار روزبه بمانی❤️❤️

کنسرت تهران - 2 خرداد | سالن میلاد نمایشگاه | • 📌شروع فروش بلیط ، شنبه 24 اردیبهشت ماه، ساعت ۱۴:۰۰ ‌ از سایت : www.honarticket.com‌‌ ‌ @rozbehbemani

وقتی خیره میشی تو چشای من وقتی تو چشای تو زل میزنم منو یک جوری تماشا میکنی که همه فک میکنن یوسف منم… عکس : شکیبا امیرک @rozbehbemani

پیش از وقوع واقعه باز فاجعه‌ی جاهلانه‌ای دیگر در نقاب تعصب، و دوباره موجی از پست‌ها و هشتگ‌ها و کمپین‌ها … سال‌هاست که واکنش نشان دادن به فجایعی اینگونه، خصوصاً در ما شاغلان عرصه‌های هنر (فارغ از همدردی و بروز احساسات صادقانه) به جای یک رفتار به یک اجبار اجتماعی تبدیل شده،چیزی حتیٰ شبیه به یک مسابقه.انگار این پست‌ها و هشتگ‌ها بیشتر از اینکه برای نشان دادن عمق فاجعه باشد یک فعال‌نمایی برای نشان دادن خودمان است یا حرکتی برای محکوم نشدن به بی‌تفاوتی و یا در محترمانه‌ترین شکلش حرفهایی که به در میزنیم تا به گوش دیوارها برسد.بی توجه به اینکه چقدر از آنچه ما در پست‌هایمان فریادش میکنیم را در آثارمان میتوان پیدا کرد؟! مگر نه اینکه ما سالها تریبونی داشتیم به اسم هنر، که می‌توانستیم از میان اینهمه درد و مشکلات تربیتی و فرهنگی و معیشتی و غیره‌ی این سرزمین فقط و فقططط یکی را ترانه‌ای کنیم و بخوانیم یا فیلمی بسازیم از اینهمه جهل؟!و یا مگر فرصت نداشتیم تنها در یک فریم یا یک بوم کاری برای آگاهی مردم‌مان یا نشان دادن تنها یکی از زخمهایشان کنیم؟!پس این یعنی از ما بسیاری (نه همههه) یا دغدغه‌ای جز خودمان نداشتیم یا هنری جز حرف زدن… این پستهای ما نه قانون‌گذار را مجبور به اصلاح یا اعمال قانونی جدید برای پیشگیری از اینهمه خشونت و قتل علیه زنانمان کرد نه کودکی را از همسر شدن نجات داد نه مانع بریده شدن گلوی دختری دیگر از سرزمین‌مان شد.شاید هنر ما به یک‌باره نتواند دشنه‌هایی اینگونه کور را بر بریدن نفسی دیگر مردد کند،اما کار هنر مواجهه با مرگ است و لااقل یک اثر متعهد از ما،هر چه هست چون سندی می‌ماند که ما نه از پی سودی و نه مجازی،بلکه حقیقتاً کاری کردیم به اندازه‌ی بضاعتمان هنرمندانه ،پیش از وقوع واقعه‌ای دیگر، در روزگاری که نمیشد خیلی کارها کرد برای بسیارانی که پرپر شدند. @rozbehbemani

میاد اون روزی که میبینن همه کی باید بمونه کی مسافره حالا هی چن وقت یه بار بیاید بگید هر کی دوس نداره جمع کنه بره… @rozbehbemani

تو قاتل منی ولی من دلم از خودم پُره خشمی که دارم از خودم یه شب گلومو می‌بُره… @rozbehbemani