دیالکتیک روشنگری

«من حتا یک روحانی را هم نمی‌کُشم. فقط مجبورشان می‌کنم هر روز کار بکنند. همان‌طور که ما در مزرعه‌ها کار می‌کردیم. همان‌طور که برای بریدن درخت‌ها به کوه می‌زدیم. ‏وادارشان می‌کنم برای بقیه عمر کار کنند. همان‌جایی بخوابند که ما می‌خوابیم، همان چیزی را بخورند که ما می‌خوریم و از همه مهمتر کار کنند. ‏آن‌وقت می‌فهمند آدم چرا به دنیا آمده، همین برایشان بزرگترین درس هست و عذاب اَلیم!» ‏▪️ارنست همینگوی 📕این ناقوس مرگ کیست @ELDialectico

احمقانه‌ترین و خطرناک‌ترین روش برای تصمیم‌گیری این است که گرفتن تصمیمات را به افرادی بسپاریم که هیچ هزینه‌ای برای اشتباه بودن آن تصمیمات نمی‌پردازند. - توماس ساول، اقتصاددان و نویسنده @ELDialectico

📚پیشنهاد مطالعه 📕«چگونگی رشد و فروپاشی اقتصاد» ▪️پیتر شف و اندرو شف ▪️ترجمه‌ی حمیدرضا ارباب 🔻چگونه دولت‌ها می‌توانند بدون داشتن درآمد خرج کنند؟ به چه دلیل برخی کشورها ثروتمند و برخی فقیرند؟ راه درمان رکود اقتصادی چیست؟ پس‌انداز بیش‌تر یا مصرف بیش‌تر؟ علل به‌وجود آمدن تورم چیست؟ به چه دلیل گرفتن ماهی با دستان خالی تا این حد مشکل است؟ کتاب چگونگی رشد و فروپاشی اقتصاد با استفاده از تصاویر کارتونی، طنز و داستان، مفاهیم پیچیده‌ی مربوط به رشد اقتصادی و نظام پولی را شرح می‌دهد. نویسندگان کتاب، پیتر شف و آندرو شف مبانی رشد اقتصادی، موارد استفاده از سرمایه، ماهیت ویرانگر وام‌های مصرفی، علل تورم، اهمیت تجارت خارجی، پس‌انداز، ریسک و بسیاری از مهم‌ترین اصول علم اقتصاد را شرح می‌دهند. داستان کتاب ممکن است ساده و سطحی به‌نظر برسد ولی شما را به یک درک عمیق از چگونگی رشد اقتصاد و دلایل فروپاشی آن می‌رساند. @ELDialectico

مردمان طبقه کارگر نه پولش را و نه مهارتش را داشتند و نه از قدرت پیش‌بینی برخوردار بودند، نه به اطلاعات دسترسی داشتند و نه راه‌وچاهش را می‌شناختند. بنابراین آوار پول‌های متورم نهایت روی سر آنها خراب شد. بعد از اولین فروپاشی، فریاد گرسنگان بلند شد. جاده‌ها و پل‌ها به حال خود رها شد، تولیدکنندگان در نهایت نومیدی کار خود را رها کردند. «هیچ اعتمادی از هیچ نوعی به آینده وجود نداشت، اندک بودند کسانی که جرات سرمایه‌گذاری هرچقدر کوتاه‌مدت داشتند.» کلا، رها کردن لذایذِ آنی و لحظه‌ای حماقت شمرده می‌شد، چون پس‌انداز برای آینده‌ای چنان نامعلوم معنی نداشت و بنابراین مصرف آنی بهترین گزینه بود. 📕تورم و اخلاق ▪️اندرو دیکسون وایت ▫️ترجمه:حسن دیباج @ELDialectico

«هیچ برنامه و تلاشی نمی‌تواند ذره‌ایی در این واقعیت تغییر ایجاد کند که حاکمان توتالیتر، بسیار خوب می‌دانند چه کسی را باید بکشند و چه کسی را نه» ‏⁧ ▪️تئودور آدورنو 📕اخلاق صغیر @ELDialectico

جامعه بسته بر جهل ، ترس و اسطوره بنا می شود ،جامعه باز بر عقل،آزادی و نقد… ▪️کارل پوپر 📕جامعه باز و دشمنان آن @ELDialectico

اگَر سُخَن مِیانِ مَن و تُو پایـان يافت و راه‌های وِصال قَطْع شُدَند و جُدا و غَریبه گَشتیم، اَز نو با مَن آشنا شو… ▪️نزار قبانی 🎤 محیا ساعدی @ELDialectico

دیدگاه راجر ورنون اسکروتن(1944-2020) فیلسوف و نظریه پرداز،درباره علت گرایش به چپ گرایی در روشنفکران. @ELDialectico

آه آزادی! آه آزادی! آیا این غم‌انگیز نیست که مردم همه نامت را می‌دانند و هیچکس صورتت را ندیده است؟ ▪️مرتضی حنیفی 📕اسب‌ها روسری نمی‌بندند @ELDialectico

«گفتم: چقدر باید منتظر باشیم؟ ‏پدر گفت: ما ملت انتظاریم» ‏- عباس معروفی (سال بلوا) ‏در جایی از “پیکر فرهاد” نوشته بود: ‏«مسخره‌ترین چیز دنیا اتفاق افتاده بود. شما نمُرده بودید اما زندگی هم نمی‌کردید. فقط زنده بودید» ‏تکرار همان که یک دهه پیش‌تر در “سال بلوا” از زبان میرزا حسن نوشت، که می‌گفت: ‏«به چشم‌های این مردم نگاه کن. همه مرده‌اند» ‏عباس معروفی که در جایی از “سمفونی مردگان” در پاسخ به سئوال پدر که می‌پرسد، دنبال چه می‌گردی؟ ‏گفت: ‏«دنبال خودم» ‏برای نویسنده‌ای که حکم شلاق بابت نوشتن می‌گیرد و فرمان توقیف تمام رویاها و نشریه‌اش را، نویسنده‌ای که باید خانه را ترک کند و تا ابد به تبعید رود، همان که در پاسخ به سیمین دانشور که گفته بود؛ غصه یعنی سرطان! غصه نخوری یک‌وقت، معروفی! ‏نوشت: ‏«و من غصه خوردم!» ‏در جایی گفته بود؛ وای به حال سرزمینی که شاعران و نویسندگانش را بکشد. ‏بله جناب معروفی، وای به حال سرزمینی که مردمانش را دق دهد. ‏حالا سه سال شد که نویسنده ما را به غصه و تن ترک کرد! @ELDialectico

مردمی که فرهنگ روابط اجتماعی شان در ساختار کلی با نظام سیاسی حاکم یکی است ، هرگاه علیه ظلم حاکم قیام کنند و به حکومت برسند ، جز ادامه کار گذشتگان و شاید بدتر از آن کار دیگری نمی توانند بکنند، زیرا الگوی دیگری را نمی شناسند. 📕جامعه شناسی خودکامگی ▪️علی رضاقلی @ELDialectico

عمری دگر بباید بعد از وفات ما را... کین عمر طی نمودیم اندر امیدواری… @ELDialectico

من چیزی از گناه سر در نمی‌آورم. و تازه مطمئن نیستم که اعتقادی هم به آن داشته باشم. شاید کشتن ماهی گناه بوده باشد. به گمانم گناه بود، حتی اگر برای این کشته باشمش که خودم را زنده نگه دارم و شکم چند نفر دیگر را سیر کنم. اگر اینجور باشد، هرکاری گناه است. به فکر گناه نباش. حالا برای فکر کردن دربارهٔ گناه خیلی دیر شده. تازه بعضی از مردم پول می‌گیرند تا به گناه فکر کنند. بگذار همان‌ها به فکر گناه باشند. تو برای این به دنیا آمدی که ماهیگیر شوی! 📕پیر مرد و دریا ▪️ارنست همینگوی 🎥: بوشهر، بندر دیر 🎼: یا رایح، رشید طاها @ELDialectico

انباشتن کتاب‌هایی فراتر از توان خواندن، چیزی نیست جز تلاش روح به سوی بی‌نهایت رفتن. ‏▪️ادوارد نیوتن @ELDialectico

مرگی آماده دارم پیچیده در کفن پوست خوابیده لای ترمه ی خواب در هوا را نیمه میگشایم و روی چتر باز گیاهت میگریم خودم را در خاک خنکت متحد میکنم با باد و جای خالی ام تکان تکان میخورد نگین فرهود▪️ ▫️عکس از #حمید_جانیپور @ELDialectico

آدمی که نمی‌خواند، یا کم می‌خواند، یا فقط پرت و پلا می‌خواند، بی‌گمان اختلالی در بیان خواهد داشت. این آدم بسیار حرف می‌زند، اما اندک می‌گوید؛ زیرا واژگانش برای بیان آنچه در دل دارد، بسنده نیست. اما مسئله تنها محدودیت کلامی نیست؛ محدودیت فکر و تخیّل نیز در میان است. مسئله، مسئله‌ی فقر تفکّر نیز هست؛ چرا که افکار و مفاهیم - که ما به واسطه‌ی آن‌ها به رمز و راز وضعیت خود پی می‌بریم - جدا از کلمات وجود ندارند. ما سخن گفتن درست، پر مغز، سنجیده و زیرکانه را از ادبیات و تنها از ادبیات خوب می‌آموزیم...! 📕چرا ادبیات؟ ▪️ماريوس بارگاس يوسا ▪️ترجمه عبدالله کوثری @ELDialectico

محمود فرشچیان نگارگر مذهبی در ۹۶ سالگی در آمریکا درگذشت. ‏ایشان هنرمند توانایی بودند و قطعا به جهت این هنر در تاریخ ماندگارند ‏اما هنرش در خدمت اعتقادات مذهبی اش بود ‏و رنج های مردم و جامعه در آثارش جایگاهی نداشتند. @ELDialectico

#آرش_حیدری ،جامعه‌شناس و استاد دانشگاه، با تمرکز بر «تبارشناسی استبداد» و تاریخ فرهنگی ایران شناخته می‌شود. او در آثارش مانند «واژگونه‌خوانی استبداد ایرانی» به بازخوانی روایت‌های رسمی از قـ.درت، سرکوب و حافظه جمعی می‌پردازد. حیدری معتقد است بدون مواجهه صادقانه با گذشته، امکان ساختن آینده‌ای متفاوت وجود ندارد. نوشته‌های او ترکیبی از تحلیل نظری و حساسیت تاریخی است؛ برای کسانی که می‌خواهند ریشه‌ها را بفهمند. @ELDialectico

توسعه بیش از هرچیز نیازمند انسجام اجتماعی است. مانع بزرگ در برابر انسجام اجتماعی، فقدان درک متقابل و نداشتن زبان مفاهمه ، به رسمیت نشناختن صنوف یا طبقاتی از اجتماع و از همه بدتر شرایطی است که پای خشونت به میان می‌آید. این‌حالت در واقع نقطه پایانی توسعه‌ای است که حتا آغاز نشده است! ▪️ساموئل هانتینگتون 📕سامان سیاسی در جوامع دستخوش دگرگونی @ELDialectico