اللطائف الالٰهیّة - احسان الله نیلفروش زاده

🔲 🍁 چنین است که درکِ این "رزایا" (که رَزیّۀ عظیمه و مطلقه است)، و رسیدن به نقطۀ اطلاقیِ «اصابتِ مطلقه» در عینِ #اشک و #ندبه و #عزا یِ تامّ و تمام (که هیچوقت و به هیچ وجهی، حقّ این عزاداری، اَدا نخواهد شد)، شُکرها و حمدها دارد که در آخرین جملۀ #زیارت_عاشورا (که این زیارت، زیارت در «عشرۀ ایمان» است) می‌خوانیم : 👈🔻"الْحَمْدُ لِلَّهِ عَلَى عَظِيمِ «رَزِيَّتِي»‏"🔺 ستایش خدای را بر بزرگیِ «مصیبتم». یاءِ «رَزِيَّتِي»‏ (ضمیر متصّل متکلّم وحده) به قدرِ پذیرشِ «الرَزایا» است. 🍃 بیقرارانِ حضرتِ #کعبة_الرزایا (س)! ("طوبی لکم" )! نوشِ جانتان این حدیث شریف که میفرمایند: 🔳"الْمُؤْمِنُ مُرَزَّأٌ"🔳 (📚مجمع البحرين، ج‏1، ص: 183) "مُرَزَّأٌ" ؛ اسم مفعولِ از مصدرِ "رزأ" است. و آن، کسی است که "کعبة الرزایا" بودنِ حضرت زینب (س) را پذیرفته است. پس؛ 👈 هرچقدر پذیرایِ حضرتِ کعبة الرزایا (س) باشی؛ مؤمن هستی. 🔰 مطلب، مطوّل شد . پس لطیفۀ آخر را بدون شرح می‌نگارم : ☘️ خوب تماشا کن عزیز من! آن کربلا و عاشورائی که توحید و "بَطْحَاءِ الْجَنَّة" (یعنی گستردگیِ عالَم خفا و جنّت/ 📗كامل الزيارات، ص: 263) است، به حضرتِ کعبة الرزایا زینب کبری روحی لذکرها الفداء، گسترده شد. حضرت زینب (س) عالَم را پر کرده‌اند. خفایِ کربلا ، به مقامِ رضا -؏- (که اطلاق و لاتعیّنیِ محضه است)، در گودالِ مظلومیّتِ 🔳『 رِضاً بِرِضائِک صَبْراً عَلی بَلائِک لا معبودي لي سِواک』🔳، (که مقامِ "راضیة مرضیة" بودنِ #نفس_مطمئنه است) ؛ به قدومِ مبارکِ حضرت زینب کبری(س)، در عالَم جلوَت گسترده شد و تمام اشیاء را در تسبیح و بکاء بر حضرت سیّد الشهدا(ع) رقم زد. و حضرتشان (س) مصدر آن شدند تا حقیقت رضایِ در اوج مصیبت (که در گودالِ مظلومیّت بود)، در عوالِم انشاء شود و چنین گردد که: 🔻" الرِّضَا بِقَضَاءِ اللَّهِ يُهَوِّنُ عَظِيمَ الرَّزَايَا."🔺 رضا به قضایِ الهی، مصائب بزرگ را [به نفسِ عظیم بودن] آسان می‌کند (⚠️به نحوِ اطلاق). (📗تصنيف غرر الحكم و درر الكلم، ص: 103) "الْحَمْدُ لِلَّهِ عَلَى عَظِيمِ «رَزِيَّتِي»‏" حضرتِ #زینب_کبری سلام الله علیها #لطیفه_کعبة_الرزایا #لطیفه_مصیبت #لطیفه_صواب 🏴🖊🦋 #احسان_الله_نیلفروش_زاده ─═༅࿇༅📓༅࿇༅═─ 🆔 @ehsannil ✍🏻 🆔 @ehsannil1 کانال معرفة الحق 🆔 @ehsannil2 کانال اللطائف الالٰهیّة 🆔 instagram.com/ehsan_nil 🦋 ‎‌‌‌‌‌‎─═༅࿇༅📓༅࿇༅═─ .

🔲 🍃 امّا #صابرین کسانی هستند که لطائف را با نورِ الهی تماشا می‌کنند و از این رو، در عینِ مصیبت، ندای وجودیشان 💎«إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ»💎 است. 🔲 لطیفه‌ای از حقیقتِ مصیبت را بخوانیم: شیئیّتِ هر شیئی، واسطه‌ی مطلقه، یعنی حضرات آل الله(ع) می‌باشد، که «#نفس_اصابت» هستند. نفسِ اصابت (مطلقِ اصابت)؛ اصابتِ چیزی به چیزی نیست. و همان طور که بیان شد؛ شیئیتِ هر شیء است و تمامِ مراتبِ وجودیِ امور و اشیاء، جلوه‌ای از جلواتِ آن اصابت است. 🔳 ⇩ نفسِ اصابت، نفسِ حضرت باریتعالی است، یعنی همان نفس و شرطِ «لا هو الا هو»؛ ◾️ که در جلوه‌ی جلالی (یعنی جلوه‌ی «لا هو»یی) ؛ «مُصیبَة» است. ◽️ و در جلوه‌ی جمالی (یعنی جلوه‌ی «الّا هو»یی)؛ «صَواب» است. واسطه‌ی مطلقه؛ مصیبة و صواب، جلال و جمال، باطن و ظاهر، اوّل و آخِرِ حضرت حقّ است و از این حقیقت؛ مصیبة و صواب، جلال و جمال، باطن و ظاهر، اوّل و آخِرِ هر شیئی می‌باشد (『 أَوَّلُ كُلِّ شَيْ‏ءٍ وَ آخِرُهُ 』؛ 📚 إقبال الأعمال، ط - القديمة، ج‏۱، ص۴۰۲). ➖➖🔻نکته‌ای مهمّ در حاشیه‌ی بحث؛ خودِ «مصیبة»؛ در ظاهر و جمال، به دو صورت «حسنه» و «سیّئه» تقسیم می‌شود: 💎『 ما أَصابَكَ مِنْ حَسَنَةٍ فَمِنَ اللَّهِ وَ ما أَصابَكَ مِنْ سَيِّئَةٍ فَمِنْ نَفْسِكَ』💎 هر خيرى که به تو رسد (در تمام مراتبِ وجودی؛ ذات و صفات و افعال و آثار) از جانب خداوندست و هر شرّى که به تو رسد، از جانب خود توست. (نساء،۷۹) که؛ «سیّئة» در مقامِ حدّ؛ سَیِّئه‌ی «مِنْ نَفْسِكَ» است. و «سیّئة» در مقام لُبّ؛ ظهورِ «لا هو» ست. (رجوع شود به مقاله‌ی 👈🏻 https://t.me/ehsannil2/325 ) «حسنة» در مقامِ حدّ؛ ظهورِ «الا هو» ست و «مِنَ اللَّهِ» است. و «حسنه» در مقامِ لُبّ؛ ظهورِ «لا هو الا هو» است که در آیه‌ی ۷۸ فرمود؛ ❖『 «قُلْ» كُلٌّ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ』❖ 🔥 شناختِ ملعنتِ دشمنان الهی در تعمّق معرفت، با تحلیل فوق، بسیار حائز اهمیّت است و از اخصّ معارفِ الهی است که چون موضوع این مقاله نیست، شرحی از آن بیان نشد. °•●°•الحمد لله الوهّاب•°●•°🔺➖➖ 🕋 إن شاء الله کعبه را شناختیم که جلوه‌ی برجستگیِ مطلق است و دائماً اشیاء به آن، موجودیّت و شیئیت دارند. 👈🏻 مولودِ کعبه، حضرت مولی امیرالمؤمنین(ع) هستند که کعبه، به حضرت مولی(ع)، کعبه و محلّ دحو الأرض و نقطه‌ی تجلّی شیئیّتِ اشیاء است. بنابراین حضرت مولی (ع) همان طور که روایات بیان فرمودند؛ کعبه‌ی مستوره می‌باشند (❃الْكَعْبَةِ الْمَسْتُورَةِ ❃؛ بحارالانوار، ج۳۸، ص: ۱۹۹). 🔳 ⇩ حضرت مولی(ع)، نفسِ اصابت (اصابتِ مطلقه) هستند که؛ ◾️ جلوه‌ی جلالی حضرت(ع)؛ مصیبتِ مطلقه است (لا هو). ◽️ و جلوه‌ی جمالیِ حضرت(ع)؛ صوابِ مطلقه است (الا هو). اگر چشم حقیقت‌بین به حضرتشان(ع) باز شد و تماماً شاهدِ حقیقتِ «لا هو الا هو» شد؛ در واقع ناظرِ حقیقتِ #صواب و #مصیبت گشته، و ندایِ صبورانه‌ی💎【إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ】💎 سر خواهد داد وَ ... ...『 وَ بَشِّرِ الصَّابِرينَ』 بشارت‌های الهی بر جانِ چنین کسی . 🍃 سرسلسله جنبانِ #الصابرین، مُنشِئ #صبر_جمیل، آنکه از باطنِ حضرت مولی(ع) جوشیده و از باطن و سیرتِ عالَمِ عالی، تا ظاهر و صورتِ عالَم دانی، خروشیده، و تمام‌ْقَـدْ «زَیْنِ اَب» است و زینَت پدر را رقم زده، حضرتِ کعبة الرزایا، زینب کبری روحی لذکرها الفداء می‌باشند. حضرتِ《زینب》 -سلام الله علیها- ؛《زَیْنِ اَب》 یعنی زینتِ پدر بزرگوار، ولیّ الله الاعظم، مولی امیرالمؤمنین علی علیه السلام هستند. #زینت، در ظاهر می‌آید. 🔆 امّا وقتی زینت، حقیقی باشد؛ از باطنِ صاحبِ زینت، بر ظاهرِ او جلوه‌ کرده است، نه اینکه از بیرونِ او، آویخته به او شده باشد! اگر مولای متقیان، #الکعبة_المستوره و «نفسِ اصابت» هستند و در خفایِ کعبه و مقامِ وحدتِ مصیبت می‌باشند؛ 🔳 ⇩ حضرت زینب کبری (سلام الله علیها) #کعبة_الرزایا هستند. یعنی [به #عین_شخصی]، «نفسِ اصابت» بودنِ حضرت مولی(ع) را نمایان‌گرند که در تحلیل بیان می‌شود؛ ◾️ جلوه‌ی جلالی حضرتِ کعبة الرزایا (س)؛ جلوه‌ی مصیبتِ مطلقه (یعنی؛ لا هو) است و همان است که حضرتشان در کربلای«معلّی» (که به مولی علی ع؛ مُعَلّی است) ؛ خمیده و پیر شدند (وامصیبتاه! خاک بر دهانم😭) ◽️و جلوه‌ی جمالیِ حضرت کعبة الرزایا (س)؛ جلوه‌ی صوابِ مطلقه (یعنی الا هو) است و همان است که در مجلس ابن زیاد ملعون فرمودند؛ ❖『 مَا رَأَيْتُ إِلَّا جَمِيلاً 』❖ ︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻ 🆔@ehsannil2 کانال اللطائف الالٰهیّة ︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼ ••●🔽 ادامه 🔽●•• .

🔲 🔅 #برجستگی_حقیقی در هر شیئی، آن است که در تمامِ مراتبِ وجودیِ آن، برجسته باشد و بلکه تمامیّتِ همه‌ی مراتبِ وجودیِ آن شیء باشد. یعنی شیء، در تمام مراتبِ وجودی‌اش (که شاملِ ذات و صفات و افعال و آثار است)، دائماً به آن برجستگی؛ ذات و صفات و افعال و آثار دارد، و دائماً در تمام مراتبِ وجودی‌اش، برگشتِ توحیدی به آن دارد که؛ ❖『 إنّا لله و إنّا إلیه راجعون』 ❖. 🕋 "کعبه"؛ مکانِ #دحو_الارض و کشیدگیِ ارضِ تعیّنات است. دَحو الارض بودن که کشیدگیِ مطلقِ ارضِ تعیّنات (یعنی همۀ اشیاء)، دائماً از کعبه (که محلّ میلادِ حضرتِ ولیّ الله ع است) حیات دارد («هُوَ حَيَاةُ كُلِّ شَيْ‏ءٍ وَ نُورُ كُلِّ شَيْ‏ء؛ 📚 الکافی، ج‏۱، ص۱۳۰»). پس #کعبه؛ دائماً مَظهرِ برجستگیِ در تمام مراتبِ وجودیِ موجودات است. این برجستگی، همان #تسبیحات_اربعه است که طبق احادیث؛ چهار رکنِ حقیقتِ کعبه می‌باشد، و شیئیتِ هر شیئی است و هر شیئی دائم التّسبیح به آن است و #ارکان_اربعه و #عناصر_اربعه ، جلواتی از آن هستند. (برای مطالعه بیشتر لطائف این خصوص، رجوع شود به مقاله‌ی《 «دحو الارض»، بسطی در اعماق حقائق》👈🏻 https://t.me/ehsannil2/388) 🔻➂❖ قدم سوّم - مختصری در مورد #رزایا •●• 🔲 «الرَزایا»، جمع «الرَزِيّة»، از مادّه‌ی «رَزَأَ»؛ به معنایِ مصائب است. #مصیبت در نظر عموم افراد، ناگواراییِ حَدّی است که بعد از تصوّر کینونَت و نَفْسِ افراد (یعنی بعد از مرتبه‌ی ذاتِ افراد)، تحتِ عناوینِ مختلف، به آنها #اصابت و برخورد می‌کند. یعنی مصیبت را صرفاً چنین مصیبتی می‌بینند که شخصی «هست» (کینونت و ذات و نفس)، و بعد، امری یا شیءِ دیگری، در مرتبه‌ی صفات یا افعال یا آثار، به این شخص، اصابت می‌کند. در حالی که مطلب فراتر است و بایستی مصیبت را در عالَم حقیقت، و با منظرِ اطلاق بشناسیم. که مصیبت مطلقه؛ تمام مراتبِ ذات و صفات و افعال و آثار را شامل می‌شود. 🔳 #مصیبة؛ از مادۀ #صوب است. #اصابة یعنی دَرْک. و #درک؛ نقطه‌ی اتّصالِ حقیقیِ درک کننده و درک شده است. (⚠️ با نفسِ این «اتّصال» در این بیان معرفتی، کار داریم.) 💧قرآن، بارانی را که متصّل بین #آسمان و #زمین است را "صَیِّب" معرّفی می‌فرماید (✿『 أَوْ «كَصَيِّبٍ» مِنَ السَّماء』✿؛ بقره، ۱۹). نفسِ «اتّصال» (مُبَرّا و فارغ از تعیّنِ دو طرفِ اتصال)؛ واسطه‌ی مطلقه یعنی حضرات آل الله (ع) هستند که «درستیِ» مطلق می‌باشد که به آن《صَـواب》می‌گویند. که همان #برجستگی_مطلقه و حقیقی، و شیئیتِ اشیاء است که از سماءِ #غیب، تا ارضِ #شهود؛ مَمدود و گسترده است و سماءِ و ارض (غیب و شهود - عالَمِ لا اشاره و عالَمِ اشاره)، دائماً به آن، قوام دارند و حدوث و بقائشان به حضرات آل الله(ع) است که در دعای ندبه می‌خوانیم: 🔻『 أَيْنَ وَجْهُ الله الَّذِي إِلَيْهِ تَتَوَجَّهُ الْأَوْلِيَاءُ، 👈 أيْنَ السَّبَبُ الْمُتَّصِلُ بَيْنَ الْأَرْضِ وَ السَّمَاء 』🔺 کجاست آن وجه خداوند که اولیاء الهی متوجّه او هستند؟! کجاست آن وجود مقدّسی که سبب اتّصالِ بین زمین (کنایه از عالم اشاره - مَن علیه الحجّة - خلائق) و آسمان (کنایه از عالم لا اشاره - مَن له الحجّة - خداوند) است و آسمان و زمین به واسطه‌ی او به همدیگر متّصل‌اند؟! 《صَواب》؛ از مادّه‌ی «صَوب» است که هم‌ ریشه با «مصیبة» می‌باشد. چون کلمات و واژه‌ها به سُخره‌ی اهل دنیا در آمده، معنایِ لطیفشان گاهی فراموش شده است! و از آن جمله؛ همین کلمه‌ی «مصیبة» است که به محضِ جاری شدنِ آن به لسان، لطائفِ آن جز برای معدودی از افراد، رخ عیان نمی‌کند، تا جائی که آیات قرآن را دالّ بر مذمَّتِ «مصیبت» بیان می‌نمایند. مثلاً در این آیات که فرموده است: 💎『 وَ لَنَبْلُوَنَّكُم بِشىَ‏ْءٍ مِّنَ الخَْوْفِ وَ الْجُوعِ وَ نَقْصٍ مِّنَ الْأَمْوَالِ وَ الْأَنفُسِ وَ الثَّمَرَاتِ وَ بَشِّرِ الصَّابِرينَ(بقره، ۱۵۵) الَّذِينَ إِذَا أَصَابَتْهُم «مُّصِيبَةٌ» قَالُواْ إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ(۱۵۶) 』💎 و مسلماً شما را به چيزى از ترس و گرسنگى و زيان مالى و جانى و كاهش محصولات مى‌‏آزماييم، و صابران را نويد ده‏. آنها كه هرگاه مصيبتى بدانها رسد [صبورى كنند] و گويند: ما از آنِ خداييم و به سوى او باز مى‌‏گرديم. به حدّ و تعیّنِ «خوف و جوع و نقص در اموال و نَفْسها و ثمرات» می‌مانند وُ زمختی و ناسازگاری و ناگواریِ کلمه‌ی «مصیبت» را آواری بر سر مصیبت‌زده می‌دانند و مطلبِ دیگری از حقیقت، برایشان معلوم نشده است! ︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻ 🆔@ehsannil2 کانال اللطائف الالٰهیّة ︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼ ••●🔽 ادامه 🔽●•• .

. ■ «یوم الطُّفوف»؛ مجمع حیرانی! ● سخن شانزدهم: حضرت زینب کبری (س)؛ کعبة الرزایا 🏴🏴🏴🏴🏴🏴🏴 ↗️ http://facebook.com/ehsan.nilforoushzadeh ┅─┅─═✾🔘✾═─┅─┅ 👁‍🗨 اسماء و القاب و کنیه‌ی اهل بیت نبوّت علیهم السلام، اسماء توقیفی هستند. یعنی به بیانی؛ متوقّف به ذات و نفسِ حضرتشانند وُ برخاسته‌ی از آن. این‌طور که این حقیقت؛ از آن طهارتِ نفس، تا أدنیٰ مرتبه‌ از مراتبِ تقسیم بندی وجود -که وجودِ کتبی است-، آنچنان کشیده و ممدود است که مسّ بدون وضو بر نام مبارکِ حضرات (ع)، جسارت و گناه می‌باشد. در این سخن از سلسله مقالات «یوم الطفوف؛ مجمع حیرانی»، چند کلمه نیز در مورد لقبِ《 #کعبة_الرزایا》یِ حضرتِ ۩ نائبةُ الزهراء (س)، ناموس الكبرياء، سَيّدة الحَياء، عَدیلةُ الخامس مِن اهل الكِساء، عقیلةُ النساء، عالمةُ غیرَ مُعلِّمة، فهیمةُ غیرَ مُفهِّمة، سُلالةُ الولایة، عَقیلةُ خِدر الرسالة، وَلیدةُ الفَصاحة ۩؛ حَبيبة قَلبي، سَيّدَتي و مولاتي زينب کُبری سلام الله علیها بخوانیم. إن شاء الله که به عنایت و فصاحتِ حضرتشان؛ آنچه روزی فرمودند، به بیانی فصیح، و قلمی صحیح؛ به محبّین عزیز منتقل گردد. •┈┈••✾•ا 🔰 ا•✾••┈┈• 🔻➀❖ قدم اوّل - مختصری در مورد #برجستگی •●• 💎 وقتی سخن از «#برجستگی» می‌شود؛ ساده‌ترین تصوّر برای عموم افراد چنین است که بخشی از یک شیء را متوّرم می‌دانند. پیشتر که برویم؛ ابتدائاً شیئی تصوّر می‌نمایند (یعنی مرتبه‌ی ذات شیء را در نظر می‌گیرند)، و بعد از تصوّر شیء وُ کینونَتِ آن، «برجستگی» را چیزی از آن شیء می‌دانند. مثلاً برجستگیِ درختِ سَرو را بُلندایِ قامَتِ آن می‌دانند که به عبارتی؛ فضیلت و برتری آن است و آن را بر هم‌نوعان خود، تفضیل و برتری می‌دهند. پس سَروی را درنظر می‌گیرند (مرتبه‌ی ذات شیء) و بعد از این مرتبه، افراشتگی را برایِ آن لحاظ می‌کنند. و آنگاه برجستگیِ سَرو را بلندایِ آن می‌دانند. چنین تصوّری از #برجستگی؛ صرفاً در مراتبِ صفات و افعال و آثارِ اشیاء و امور می‌تواند قرار بگیرد، و نه مرتبه‌ی ذات. پس با این بینش؛ بیانِ «بلندی» برای نهالِ سرو، مضحک است. بدانید که؛ این برجستگی در مراتبِ صفات و افعال و آثارِ اشیاء؛ برجستگیِ تامّ و حقیقی نیست. پس بایستی برجستگیِ تامّ و حقیقی و مطلق را بشناسیم: 🔻➁❖ قدم دوّم - مختصری در مورد #برجستگی_حقیقی •●• ✓ "#کعبة"؛ از "کَعْب" به معنایِ #برجستگی است. مثلاً به برجستگیِ رویِ پا که مَسح وضو بایستی تا آنجا انجام گیرد [به خاطر برآمده بودنش]، #کعب می‌گویند. (که قرآن می‌فرماید ✿『 وَ امْسَحُوا بِرُؤُسِكُمْ وَ أَرْجُلَكُمْ إِلَى «الْكَعْبَيْن»‏』 ✿/ مائده، ۶). پیشتر در مقالات مختلف و از جمله مقاله‌ی #اعتکاف، در باب معارف، لطیفه‌ای از کعبه بیان شد. (رجوع شود به 👈 https://t.me/ehsannil2/39) و اشاره شد که حضرتِ سیّد الکونین خاتم الانبیاء و المرسلین صلّی الله و آله و سلّم می‌فرمایند: 💠 "سُمِّيَتِ الْكَعْبَةُ كَعْبَةً لِأَنَّهَا «وَسَطُ الدُّنْيَا»"💠 کعبه، "کعبه" نامیده شد، زیرا وسط دنیا (عالم اشارات) است. (📚من لا يحضره الفقيه، ج‏۲، ص۱۹۰) ⤴️ وسط حقیقیِ هر شیء؛ شیئیّت شیء و مبدأ وجودیِ آن است و همان #برجستگی_شیء می‌باشد. آن نقطه‌ی خَیریّت (شیئیّت)، که شیء، عَلَی الدّوام به آن، «شیء» است؛ ظهورِ واسطه‌ی عُظمیٰ، یعنی حضرات آل الله علیهم السلام می‌باشد که وسط حقیقی و مطلقِ اشیاء می‌باشند که فرمودند؛ 🔻"خَيْرُ الْأُمُورِ «أَوْسَطُهَا»"🔺 (📚الكافي، ط - الإسلامية، ج‏۶، ص۵۴۱). این نقطه‌ی برجستگی؛ «مَبْدَأُ الْوُجُودِ وَ غَايَتُه‏»، «قُطْبُ الوُجودِ وَ سَمَاءُ الْجُودِ وَ شَرَفُ الْمَوْجُود»، «نُقطَةُ الکائِنات» و «قُطبُ الدائِرات»، یعنی ائمه‌ی اطهار(ع) هستند که تمام این اشارات مذکور، در حدیثی از احادیثِ منوّر حضرت مولی امیرالمؤمنین علی علیه السلام در مورد ائمۀ اطهار(ع) آمده است (📚بحار الانوار، ج‏۲۵، ص۱۶۹). ︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻ 🆔@ehsannil2 کانال اللطائف الالٰهیّة ︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼ ••●🔽 ادامه 🔽●•• .

🔳 ✓🔳 مصدر و منشأ حقّ و حقیقت، که در عینِ [شخصیِ] یگانگی با ذات باری، قداست و هویّتِ ذات است و قداستِ بر قداستِ حقّ تعالی است؛ آن امامِ هُمامی است که معرفتش در عرفۀ عارفانِ بیدل، دعایِ سیّد الشاهد و المشهود، حضرتِ سیّد الشهداء علیه السلام چنین جاری شده و پرده از این سرّ عظیم برداشته شد که فرمودند : ▼"إِلَهِي! 👈 تقَدَّسَ رِضَاكَ أَنْ تَكُونَ لَهُ عِلَّةٌ مِنْكَ فَكَيْفَ يَكُونُ لَهُ عِلَّةٌ مِنِّي"▲ خداوندا! #رضای_تو پاک‌تر از آن است که علّتی از «خود تو» برای آن وجود داشته باشد، پس کجا رسد که علّتی از من برای آن باشد؟ (📚 إقبال الأعمال- ط - القديمة، ج‏۱، ص۳۴۹) او که مافوقِ تعیّنِ #علت و #معلول بوده، و نفسِ #رهائی و #اطلاق، و فائق بر هر مافوقیست؛ حضرتِ #انیس_النفوس، #شمس_الشموس، #امام_الرئوف، آقاجانمان علی بن موسی«#الرضا» علیهما آلاف التحیة و الثناء و السلام هستند. 👈 حضرتشان، خودِ مکانَت و مقامِ اطلاق و فائِقیّت محضه بوده، که علّة العلل مطلقه است و رقم‌زنندۀ هر حقیقتی. این مکانت و مقام؛ مصدرِ و اَمامِ مطلق، اِمام رئوف(علیه السلام)، سلسله‌جنبانِ حزن می‌باشند (حزنی که بیان شد؛ جلالِ سرور است). ✓🔳 در زیارت شریف حضرت امام #رضا (مشهور به زیارت جوادیه علیهما السلام) اینگونه سلام را عرض ادب می‌کنیم و ادب را به قربانِ حضرتشان تقدیم میداریم : ◆" السَّلَامُ عَلَى الْإِمَامِ الرَّءُوفِ الَّذِي هَيَّجَ أَحْزَانَ يَوْمِ الطُّفُوف‏"◆ سلام بر امام رئوف، کسی که حزنهای روزِ عاشورا را تهییج کرد. (📚بحار الأنوار، ط - بيروت، ج‏۹۹، ص۵۵) •┈••✾👈 ◄حضرت انیس النفوس، آقا امام رضا علیه السلام، شخصِ رضایِ مطلقه بوده که از نقطۀ اُنسِ مطلقه (یعنی اطلاق حقیقی) که مُنشئ هر نفس الامری است؛ فائقِ بر مقامِ وحدت و خلوت، و مقامِ کثرت و جلوَت هستند. حضرتشان(ع)؛ حُزنِ جلال(خلوَت - ذات)، و سُرورِ جمال (جلوَت - کثرات) را انشاء و ایجاد می‌نمایند. ► ✾••┈• ➷ ⇦ بنابراین حضرتِ امام رئوف(ع)، مُهیِّج حُزنِ «یوم الطفوف»ی می‌باشند که پیشتر، قدری از وصف آنرا، در بعضی از مقالاتِ «#یوم_الطفوف_مجمع_حیرانی» در همین #کانال_اللطائف_الالهیة مطالعه فرموده‌اید. انشاءِ حقیقیِ حُزن(که جلالِ سرور است)، به امرِ وَلَوی حضرت امام رضا علیه السلام (که مقامِ اطلاق هستند)، در خفایِ حقّ (که مقامِ ذات است)، و تا مدّ آن که جلایِ عوالِم است(یعنی کثرات)، جاری می‌گردد. در نتیجه حضرت امام رضا علیه السلام به جناب ریّان بن شبیب - که جلوه‌ای از بابِ ریّان در جنّة المأوی، برای روزه‌داران است- می‌فرمایند: •●•" يااِبْنَ‌شَبِيبٍ! أَصَائِمٌ أَنْتَ؟"•●• اى [ریّان] پسرِ شبيب ، آیا روزه‌ هستی؟ ریّان بن شبیب عرض میکند : خیر. ✾🔘✾که روزه نبودنِ جناب ریّان (آن جلوۀ ملئیت و صمدیّتِ باب ریّان بهشت) نه تقریر و نفی از روزه در این روز، بلکه ابرازِ فقرِ محضه صمدیّتِ ابوابِ جنّت، یعنی دربِ «ریّان»، در برابر حقیقت جنّت، یعنی سیّد شباب اهل الجنّة، "باب الله مطلق"، حضرت اباعبد الله الحسین علیه السلام است. در دنباله، حضرت رضا علیه السلام، به امرِ وَلَوی و انشائی خویش می‌فرمایند : •🔲『 يَا ابْنَ شَبِيبٍ ! إِنْ كُنْتَ بَاكِياً لِشَيْ‏ءٍ فَابْكِ لِلْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ ؏ ‏』🔲• ای فرزند شبیب! اگر بر هر شیئی و امری از امور، گریان شدی؛ پس بر حسین بن علی بن ابیطالب (علیهم السلام) گریه کن. (📚 الأمالي، للصدوق، ص۱۳۰) ✾•🔲•✾ سررشتۀ حزن و عزای حسینی(ع)، این فخرِ حقیقی و قوّتِ حیات و جوانی ابدی، به گوشۀ نگاهی از نَظْرۀ رأفت و رحمتِ حضرتِ انیس النفوس، آقا علی بن موسی الرضا(ع) است. ان شاء الله به مدد حضرتشان؛ ماه محرّم، آغازی بی‌پایان بر فنا و فدا شدنِ دائمی‌مان برای حضرت سیّد الشهدا اباعبدالله الحسین (علیه السلام) و یاران گرامی‌شان (علیهم السلام) باشد. #مقام_رضا_انشاء_حزن_و_عزا #ریان_بن_شبیب #اول_محرم 🦋🖊#احسان_الله_نیلفروش_زاده 🏴 ─═༅࿇༅📓༅࿇༅═─ 🆔 @ehsannil ✍️ 🆔 @ehsannil1 کانال معرفة الحق 🆔 @ehsannil2 کانال اللطائف الالٰهیّة 🆔 instagram.com/ehsan_nil 🦋 ‎‌‌‌‌‌‎─═༅࿇༅📓༅࿇༅═─ .

🔳 ✓🔳 و امّا فرزند حقیقیِ هرکسی، سرّ اوست که "الوَلَد سِرّ ابیه". پس در مورد «رَیّان» که فرزندِ "شبیب" است، چند کلمه بخوانیم : [طبق احادیث شریف؛] ➣●• 『 رَیّـان』 ؛ دری از درهای بهشت است، که به معنایِ #سیراب می‌باشد که غیر از روزه‌داران کسی به آن داخل نمی شود. پس وقتی آخرین آنها داخل شدند، درب آن بسته می شود. ("إِنَّ فِي الْجَنَّةِ بَاباً يُقَالُ لَهَا «الرَّيَّـــــانُ» لَا يَدْخُلُ بِهَا إِلَّا الصَّائِمُونَ فَإِذَا دَخَلَ آخِرُهُمْ أُغْلِقَ ذَلِكَ الْبَابُ." / 📚 مستدرك الوسائل ، ج۷، ص: ۵۰۲). ابواب جنّت؛ نقطۀ شکوفائی و تمامیّت و ملئیت آنست. 👈 و "ریّان" در بین ابواب دیگر بهشت؛ صمدیّت و ملئیت و تمامیّتِ همهٔ ابوابِ جنّت است. شرف هر مکانی به کسی است که در آنست ("شرف المکان بالمَکین"). شرافتِ جنّت، به سیّد شباب اهل جنّت، آقا اباعبدالله الحسین (ع) است. ❖ جنابِ "ریّان بن شبیب"؛ جلوه‌ای از جلواتِ جوششِ مَلئیت و پُری و صمدیّتِ حضرت سیّد الشهدا(ع) (و سایر حضرات آل الله ع) است. ✿ آن شاخصۀ واقعی که موجبِ شهرتِ وجودی و حقیقیِ جناب ریّان بن شبیب است، روایتی از تشرّفِ حضور او ، در روزِ اوّل «مُحَــرَّم»، نزدِ سلسله‌جنبانِ حقّ و حقیقت، آقا علی بن موسی الرضا(ع) است. ✓🔳 در مورد ماهِ محرّم، پیشتر در همین کانال (#کانال_اللطائف_الالهیة) بیان شد : 👁‍🗨 محَرَّم از ماههای حرام است. (ماههای حرام؛ #محرم ، #رجب، #ذی_القعده ، #ذی_الحجه ). این چهار ماه؛ جلالِ ماههایِ قمری هستند. و سایر ماههای قمری؛ جمالِ ماههای حرامند. "مُحَرَّم" از نامهایِ باریتعالی است. و در روایات از ماه محرّم به "شهر الله المحرّم" یاد می‌شود (📚 بحار الأنوار، ج‏۹۴، ص: ۴۹). ▪️ دقت شود : صفتِ حُرمَتِ حقّ، به ماهِ #محرم ، در جلوۀ #اسم، ظاهر شده است. به عبارتی؛ عَلَمِ «حُرمَت» از باطنِ مُسمّا تا ظاهرِ اسم، ماهِ محرّم است. و به بیانی؛ ماهِ محرّم، اوّلِ ماههایِ قمری است که اوّل بودنِ آن، به شاخصۀ حرمت بودنش، حقیقی است. یعنی سایر ماههای قمری از حیثیّتِ جلال و جمال، جمالِ ماه محرّم محسوب می‌شوند. 👈 روز اوّل ماه محرّم، روزنۀ حیاتیِ سایر ماهها و ایّام سال است. و آنچه که در آن، توسطِ ولیّ الله(ع) رقم می‌خورد، مرقومه و مکتوبۀ #هستی است. بحمد الله چیزی از محرّم را شناختیم. پس قدمی پیش رویم ... ︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻ 🆔@ehsannil2 کانال اللطائف الالٰهیّة ︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼ ••●🔽 ادامه 🔽●•• .

. ■ «یوم الطُّفوف»؛ مجمع حیرانی! ● سخن پانزدهم : مقام رضا؛ انشاء حزن و عزا 🏴🏴🏴🏴🏴🏴🏴 ↗️ http://facebook.com/ehsan.nilforoushzadeh ┅─┅─═✾🔘✾═─┅─┅ 🌙 محرَّم؛ مَحرَم دلهایِ محزون، و ملجأ نفوسِ مفتون و شیداست. آن حزنی، که مَنشأ بهجت و سرور و خوشیِ حقیقیست که در دعایِ استهلالِ این ماه - با اینکه ماهِ #حزن است -، از خداوند، #هشت مطلب و مطلع را طلب می‌کنیم. طلب می‌کنیم : ◄"اللَّهُمَّ أَهِلَّهُ عَلَيْنَا بِالْأَمْنِ وَ الْإِيمَانِ وَ السَّلَامَةِ وَ الْإِسْلَامِ وَ الْغِبْطَةِ وَ السُّرُورِ وَ الْبَهْجَةِ وَ الْحُبُورِ"► خدایا! ماه محرم را بر ما ، امان و ایمان و سلامت و غبطه و سرور و بهجت و خوشحالی قرار ده. (📚إقبال الأعمال،ط - القديمة، ج‏۱، ص۱۹) ◾️ ماه محرّم است، ماهِ عزای حسینی (ع)... اهل دنیا، غم و اشک و اندوهِ ظاهری عزاداران را می‌بینند و از حقائق بی‌خبرند. ◆"وَ ما قَدَرُوا اللَّهَ حَقَّ قَدْرِه‏"◆ (و خدا را چنان كه سزاوار منزلت اوست نشناختند/ انعام، ۹۱). پس؛ معطّلشان مَشو! بگذار و بگذر... ◆"قُلِ اللَّهُ ثُمَّ ذَرْهُمْ في‏ خَوْضِهِمْ يَلْعَبُون‏"◆ بگو: «الله»، آن‏گاه آنها را واگذار كه در ياوه‏‌گويى خود بازى كنند! (دنبالۀ آیۀ مذکور). #لیالی_عشر ، سایه افکنده و کشتیِ نجات در بحر عمیق و موّاجِ عوالِم هستی، لنگر انداخته، تا به قداسَتِ بی‌خویشی خویش (#اطلاق)، هر خویشتنی را از خودِ متعیّن رها ساخته و به خودِ لاتعیّنی مطلق، بها دهد. این سخن؛ خاضعانهْ عرضِ ادبی است به ساحتِ مقدّس ارباب و صاحب نفْس و نَفَسِمان، حضرت سیّد الشهدا(ع) و یاران گرامی‌شان. به استمداد و بیانی از روایتِ مشهورِ #ریان_بن_شبیب ؛ دستِ گدائی‌مان را بر آستانِ رأفتِ حضرت انیس النفوس، مُهیِّج «أَحْزَانَ يَوْمِ الطُّفُوف»، آقاجانمان، علی بن موسی الرضا (ع) بلند کرده و رزقِ عزایِ جدّ بزرگوارشان را با بیانِ معرفتی که خواهیم خواند، طلب می‌کنیم. °•❁🔳🔲🔳❁•° پیش از این، در مورد اسماء توقیفی حضرت حقّ و ائمۀ اطهار(ع) در #کانال_معرفة_الحق اشاراتی بیان شد. (رجوع بفرمائید به 👈 https://t.me/ehsannil1/186 ) به همان قوّت که اسماء باریتعالی، توقیفی و برخاسته از ذات، و ظاهر و وصفی از باطن است؛ اسماء ائمۀ اطهار(ع) چنین‌اند. و مدّ وجودِ ائمۀ اطهار(ع)، اسماء یاران خاصّ آل الله (ع) (و نیز افراد خاصّ، مکان‌ها و زمان‌های خاص) برخاسته از حقیقت وجودی ایشان بوده و حاویِ اسراری است، چنان که پیش‌تر، در بعضی از مقالات همین کانال (#کانال_اللطائف_الالهیة ) در مورد توقیفی بودن اسماء و القابِ خواصّ یاران آل الله(ع)، مطالبی به جریانِ رزقِ الهی، بیان شد. (در مورد؛ حضرتِ #ام_البنین س، حضرت #جابر ع، حضرت #سلمان ع ، حضرت #میثم ع، امکنۀ خاصّ مثل #شام ، #عراق و ازمَنۀ خاصّ مثل #عاشورا و قسّ علی هذا). ✾•◆🔲◆•✾ 🔰یکی از یاران حضرات آل الله(ع) جنابِ «ریّان بن شبیب» است. ✓🔳 «#شبیب»؛ صفت مشبهه از «شبب» است و به معنایِ آن کسی است که درکِ بالائی از #جوانی و #حیات دارد. در عالم حقیقت؛ «شبابِ مطلق»، ✿«سَيِّدَا شَبَابِ أَهْلِ الْجَنَّة»✿ یعنی حضرت امام حسن مجتبی(ع) و حضرت امام حسین(ع) هستند. کسی که محظوظ از وجودِ ائمۀ اطهار(ع) شده باشد؛ «شبیب» است و جوانِ حقیقی، و بهره‌مند از حیاتِ حقیقت و جنّتِ جاودانگی‌ست. ︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻ 🆔@ehsannil2 کانال اللطائف الالٰهیّة ︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼ ••●🔽 ادامه 🔽●•• .

🔥 ⚜️ امّا سخن را کامل کنیم که آیا این ملعونه به همسر بودنِ پیامبر اکرم صلّی‌الله‌علیه‌وآله باقی ماند یا خیر؟ 👈🏻 علاوه بر اینکه در #روایاتی آمده است که امر طلاقِ زوجاتِ نبی اکرم صلّی‌الله‌علیه‌وآله، به نفْسِ و خودیّت ایشان، یعنی حضرت مولی امیرالمؤمنین علی علیه‌السّلآم واگذار شده بود، فقط اشاره به یک حدیث از رسول اکرم صلّی‌الله‌علیه‌وآله می‌کنم... و با حدیثی دیگر نیز، به مُطَـلَّقه بودنِ عایشهٔ ملعونه اشاره می‌شود. ⚜️ پس اوّلاً حضرت رسول اکرم صلّی‌الله‌علیه‌وآله به امیر المومنین علیّ علیه‌السّلآم می‌فرمایند؛ 🔶"يَا أَبَا الْحَسَنِ إِنَّ هَذَا الشَّرَفَ بَاقٍ لَهُنَّ مَا دُمْنَ لِلَّهِ عَلَى الطَّاعَةِ فَأَيَّتُهُنَّ عَصَتِ اللَّهَ بَعْدِي بِالْخُرُوجِ عَلَيْكَ فَأَطْلِقْ لَهَا فِي الْأَزْوَاجِ وَ أَسْقِطْهَا مِنْ شَرَفِ أُمُومَةِ الْمُؤْمِنِين"🔶 یا على! 👈🏻 اين شرافت (امّ المؤمنین بودنِ زنان پیامبر اکرم ص) تا وقتى كه اطاعت می‌كنند، براى آنها خواهد بود. ولى هر كدام بعد از من نافرمانىِ خداوند كردند و عليه تو سر به شورش برداشتند، آنها را طلاق بده و در ازدواج کردن رهایشان کن و از شرفِ «امّ المؤمنينى» ساقط گردان. 📚 كمال الدين و تمام النعمة، ج۲، ص۴۵۹ 🔥 مطلب تمام است ولی با حدیثی دیگر، طلاقِ فاحشۀ مبیّنه یعنی عایشۀ ملعونه ثابت می‌شود که حضرت رسول اکرم صلّی‌الله‌علیه‌وآله می‌فرمایند؛ 💠"أَوْصَانِي جَبْرَئِيلُ (ع) بِالْمَرْأَةِ حَتَّى ظَنَنْتُ أَنَّهُ لَا يَنْبَغِي طَلَاقُهَا إِلَّا مِنْ «فَـــاحِـشَةٍ مُبَــيِّنَةٍ»."💠 🔹 جبرئیل (ع) مرا آنقدر راجع به زنان سفارش كرد که گمان بردم نمی‌توان آنان را طلاق داد‌، مگر اينكه مرتكب كار زشت زنا شوند، زناى آشكار. 📚من لا يحضره الفقيه، ج۳، ص۴۴۰ 👈🏻 پس به نفسِ فاحشۀ مبیّنه بودن عایشۀ ملعونه، طلاقش صورت گرفته است 🔥 اللّهمّ العن الجبت و الطاغوت و ابنتیهما... 🖊 #احسان_الله_نیلفروش_زاده #فاحشه_مبینه #عایشه_ملعونه ─═༅࿇༅📓༅࿇༅═─ 🆔 @ehsannil ✍️ 🆔 @ehsannil1 کانال معرفة الحق 🆔 @ehsannil2 کانال اللطائف الالٰهیّة 🆔 instagram.com/ehsan_nil 🦋 ‎‌‌‌‌‌‎─═༅࿇༅📓༅࿇༅═─ .

. امّ المنافقین، فاحـشۀ مبیّنه! •┈┈••✾•🚩•✾••┈┈• ↗️ http://facebook.com/ehsan.nilforoushzadeh •┈┈••✾•🚩•✾••┈┈• در خور صحبت‌ها و سؤالات و شبهاتی که گاهی مطرح می‌شود، لازم شد پستی به مناسبت شب به درک واصل شدنِ عایشۀ ملعونه، در خصوصِ #فاحشه_بودن این ملعونه نگاشته شود. به ضرورتِ تبیینِ مطلب، ناگزیر از استفادۀ عباراتی هستم! و پیشتر از حضورِ محبّین آل الله (ع) عذر می‌خواهم. ⚜️ عنوان #فاحشه بودن و #زنا از مجعولات شرعیه است. مجعولِ شرع را شارع تعیین می‌نماید و شرع می‌فرماید که همان مجامعت اگر تحت شرع نباشد و عقدی در کار نباشد، زِناست و حرام. و اگر تحتِ شرع باشد و عقد شرعی نماید، نِکاح است و حلال. در نتیجه شارع است که تشریع می‌فرماید که فاحشه کیست. ⚜️ حال؛ شارع مقدّس که فحشای زنان دیگر را، زِنای ظاهر قرار داده است، خارج شدنِ زنان پیامبر اکرم صلّی‌الله‌علیه‌وآله را نیز فحشای زنان حضرت (ص) قرار داده است و فرموده است؛ 💎"وَ قَرْنَ في بُيُوتِكُنَّ وَ لا تَبَرَّجْنَ تَبَرُّجَ الْجاهِلِيَّةِ الْأُولى"💎 🔹و در خانه‌هايتان بنشينيد، و مانند روزگار جاهليت قديم، با خودنمايى ظاهر نشويد. 📘 سورۀ احزاب، آیۀ ۳۳ 🍁 "تَبَرُّجَ الْجاهِلِيَّةِ الْأُولى"؛ زِنا دادن بوده است. پس در مقابلش، "قَرْنَ في بُيُوتِكُنَّ" (در خانه‌هايتان بنشينيد) برای زنان پیامبر اکرم (ص)، شرط حفظ شدنِ ایشان از زِناست. بنابراین اگر از خانه بیرون بیایند، #فاحشه هستند. 🔥 عایشۀ ملعونه، فاحشۀ مبیّنه است که قرآن می‌فرماید: 💎 "يا نِساءَ النَّبِيِّ مَنْ يَأْتِ مِنْكُنَّ بِفاحِشَةٍ مُبَيِّنَةٍ يُضاعَفْ لَهَا الْعَذابُ ضِعْفَيْنِ وَ كانَ ذلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسيراً"💎 🔹اى همسران پيامبر! هر كس از شما مبادرت به كار زشت آشكارى كند، عذابش دو چندان خواهد بود و اين بر خداوند آسان است. 📘 سورهٔ احزاب، آیهٔ ۳۰ 🔷 که حضرت امام جعفر صادق (روحی لذکره الفداء) برای این آیۀ شریفه می‌فرمایند؛ 🔶"الْفَاحِشَةُ؛ الْخُرُوجُ بِالسَّيْف‏"🔶 📚 البرهان في تفسير القرآن، ج۴، ص۴۴۱ 🔳 و نیز حضرت (ع) به راوی می‌فرمایند؛ 🔻" أَ تَدْرِي مَا الْفَاحِشَةُ الْمُبَيِّنَة؟"🔺 (آیا میدانی فاحشۀ مبیّنه چیست؟) راوی میگوید: "لا" (خیر). حضرت (ع) می‌فرمایند؛ 🔶"قتال أمير المؤمنين (ع) يعني أهل الجَمَل"🔶 جنگ کننده با مولی امیرالمؤمنین(ع)، یعنی کسانی که در جنگ جمل در مقابل حضرت قرار گرفتند. 📚 البرهان في تفسير القرآن، ج۴، ص۴۴۱ 🔥 عایشۀ ملعونه، فاحشۀ مبیّنه است که فحشای باطنی را تا نهایتِ ظهور نیز کشانید. که هم از خانه بیرون آمد و هم بر شتری نشست و بر علیه امام زمانش (ع) بیرقِ جنگ برپا کرد... لعنةالله‌علیها... ⚜️ دقّت کنیم که تبرّج جاهلیّت این بود که این زنان در فاحشه بودن، بیرق هم برپا می‌کردند و بر سر خانه‌هایشان عَـلـَم (پرچم) می‌زدند. و عایشۀ ملعونه که خروجش از بیت، فحشا محسوب می‌شد، در این کار بیرق و عـَـلـَمِ خروج برپا کرد، یعنی پنهانی هم از خانه بیرون نیامد! بلکه علناً خارج شد و بر شتری سرخ رنگ که در بین شتران معلوم و نشان‌دار بود، سوار گشت و علناً خروجش را اعلام نمود. یعنی فحشای آشکارا داشت و در نهایتِ آشکارا بودن، بر علیه آنکه این تشریع را شارع بود (یعنی حضرت مولی امیر المؤمنین علی علیه‌السّلآم) به جنگ برخاست. لعنةالله‌علیها... 🔥 این فحشای مبیّنه است و این بسیار بدتر از آنی است که العیاذ بالله زنی خلاف کند و مرتکب فحشا شود. ⚠️ مراقبِ خشک مقدّس شدن باشید! این علَمی است که شیطان بلند می‌کند تا حقّ را پنهان کند! خداوند متعال، این ملعونه را نه تنها به «فاحشه بودن» خطاب می‌کند، بلکه او را «فاحشۀ مبیّنه» معرفی می‌فرماید. از خدا می‌خواهیم مقدّس‌تر شویم؟! حاشا و کلّا!! امتحان‌ها همینجاست... و پرهیز میکنم از تفصیلِ این خطا که «العاقل یکفیه الاشارة»! 🔥 عایشۀ ملعونه در بین فحشاها، فحشای مبیّن را انجام داد که تمام فحشاهایِ عالم، جولانی از این فحشاست... و در وصفِ حال این ملعونۀ ازل و ابد، حضرت امام جعفر صادق علیه‌السّلام می‌فرمایند؛ 🔴"فَإِنَّ تَبَرُّجَهَا أَعْظَمُ مِنْ خُرُوجِهَا"🔴 همانا تبرّج او بزرگتر از خارج شدنش است. 📚 مستدرك الوسائل، ج۱۱، ص۶۰ 🔥‌پس برای فاحشه بودن عایشهٔ ملعونه، حرف تمام است. و همین قدر اشاره می‌شود که هر فحشایی، در هرجایی، جولانی از فاحشۀ مبیّنه بودنِ عایشۀ ملعونه است. ︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻ 🆔@ehsannil2 کانال اللطائف الالٰهیّة ︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼ ••●🔽 ادامه 🔽●•• 🔥

🌕 🍃۞ أمرِ 🔻«زَمِّلوني زَمِّلوني»🔺 از سویِ حضرت رحمةٌ للعالمین (ص)، که «الْمُزَّمِّلُ» بودنِ آن ذاتِ لا إشاره است، در عالمِ اشاره؛ توسّطِ حضرتِ «#لباس_النبی»، اُمّ المؤمنین، خدیجۀ کبریٰ (سلام الله علیها) رقم می‌خورد که، در شأن ایشان (س) می‌فرمایند: 🔲 «كَانَتْ خَدِيجَةُ وَزِيرَةَ صِدْقٍ عَلَى الْإِسْلَامِ وَ كَانَ ❂☜ يَسْكُنُ إِلَيْهَا» 🔲 ✾ خديجه (س)؛ دستيارى راستين براى اسلام بود و رسول خدا (صلى الله عليه و آله) به وجود او آرامش مى‌يافت. 📚 بحار الأنوار، ج۱۹، ص۵ 🍃֎⇦ دیدید چه بیان شده است؟ متکلّم در مقام بیان است و قید نیاورده است، زمان نیاورده است، حدّ نزده است. ✓➊ «الاسلام»؛ در حقیقتِ خویش، و نه در برهۀ تاریخ منظور است. ✓➋ چه کسی سُکنیٰ یافتۀ حضرتِ خدیجۀ کبریٰ (س) است؟ ❂☜ رسول اکرم (ص) که؛ «كَانَ يَسْكُنُ إِلَيْهَا». 🍃֎⇦ هر چقدر معرفت به حضرت رسول اکرم (ص) داشته باشیم، بر عبارتِ 🔸«كَانَ يَسْكُنُ إِلَيْهَا»🔸 سجدۀ خضوع می‌کنیم. [به بلندایِ «#نفس_الله_تعالی» بودنِ آل‌الله (؏) و مافوقِ آن؛ خاضعانه به حضرتشان (س) ساجدیم إن شاء الله] ✓➌ پوشاندنِ حضرت رحمةٌ للعالمین (ص) توسّط حضرتِ خدیجۀ کبریٰ (س)؛ ✿☜ اوّلاً؛ طاقت دادن به عالمین است. ✿☜‌ ثانیاً؛ عامِل به «تنزیلِ» وحی بودنِ حضرتشان (س) است. [#تنزیل =نزولِ تدریجی قرآن #انزال = نزولِ دفعی قرآن] ✿☜ثالثاً؛ کتمان و در خفا و خلوت برَندۀ حضرت رسول اکرم (ص)، به عینِ شخصیِ ترسیمِ عالم هستند. [تا بدین جا ترسیمِ عالم را خوب دریافت کنید إن شاء الله.] 🌿۞ امّا در اشاراتی از حدیث کساء که مختصرا در این مقاله بیان شد؛ 🍃֎⇦ به جامعِ بودنِ (جمع کننده بودنِ) حضرت فاطمه (س) اشاره شد که حضرت رحمةٌ للعالمین، رسول اکرم (ص)، به حضرت فاطمه (س)، عالم را به سمتِ وحدت، جمع می‌نمایند. 🍃⇯֎ کساء یمانی؛ ظهورِ وحدتِ حقّﷻ در عالمِ ظاهر است. و روانه کردنِ حضرت رسول اکرم (ص) به زیر کساء توسّط حضرت «فاطمه»، حضرت «بتول» (س)؛ ❂☜ اضمحلالِ جمال و کثرت، در جلال و وحدت است. 🍃֎⇦ که این؛ تجمیعِ وحی و عالم بود. 🌿۞ یک اشاره در تحلیل و قیاسِ پوشاننده بودنِ حضرت فاطمه زهرا (س) و حضرت خدیجۀ کبریٰ (س): 🔻֎⇦ پوشانندگیِ حضرت خدیجۀ کبریٰ (س)؛ در ترسیمِ وحی و عالَم است. 🔺֎⇦ پوشانندگیِ حضرتِ فاطمۀ زهرا (س)؛ در تجمیعِ وحی و عالَم است. 🍃⇯֎ و هر دویِ این «پوشاننده بودن‌ها»، جلواتِ #عصمة_الله بودنِ حضرت فاطمۀ زهرا (س) است. [یعنی مقامِ اطلاق که «لا اسمَ له و لا رسمَ له» است.] 🔻֎⇦ که در ترسیم؛ به تعیّنِ لُبّی و اطلاقیِ «حضرت خدیجۀ کبریٰ (س)» جلوه می‌کند. 🔺֎⇦ و در تجمیع؛ به تعیّنِ لُبّی و اطلاقیِ «حضرت فاطمۀ زهرا (س)» جلوه می‌کند. 🌿۞ پس در ترسیم و تجمیعِ عالم که همه به حضرتِ «رحمةٌ للعالمین» رسول اکرم (ص) صورت می‌گیرد؛ ⤵️ حضرتِ «امّ المؤمنین» خدیجۀ کبریٰ (س)؛ 🍃❂☜ در #ترسیم، بَـرَندۀ جمال به جلالِ حضرت رسول اکرم (ص) هستند. ⤴️ و حضرت «امّ ابیها» فاطمۀ زهرا(س)؛ 🍃❂☜ در #تجمیع، بَـرَندۀ جمال به جلالِ حضرت رسول اکرم (ص) می‌باشند. 🔻 🔰 و اشارۀ آخر؛ در مورد فرقِ نوریِ «اُمّ المؤمنین» و «اُمّ ابیها»: 🌿۞ ایمان با تعدّد سازگار نیست. و مؤمن؛ اَحدِ مطلق است. #مؤمن؛ ❂☜ شخصِ حقیقی عالَم است که مطلقِ علی الاطلاق است. و هر مؤمنی، جلوه‌ای از جلواتِ اوست. 🍃֎⇦ اُمّ مطلق (مطلق علی الاطلاق)؛ حضرت فاطمۀ زهرا (س) هستند که «اُمُّ الخِیَرَة» هستند و در مقامِ اطلاق و عصمت؛ ❂☜ «لا اسم له و لا رسم» می‌باشند. 🌿۞ اُمّ مطلق، در ترسیم و تجمیع، بدین صورت جلوه می‌کند: 🍃❀ «اُمّ المؤمنین» حضرت خدیجۀ کبریٰ (س)، به #جمع بودنِ «المؤمنین» و نسبتِ سببی‌شان با حضرت رسول الله (ص)؛ آورندۀ اُمّیّتِ مطلقه، در #ترسیم هستند. 🍃❀ «اُمّ ابیها» حضرت فاطمۀ زهرا (س)، به #مفرد بودنِ «ابیها» و نسبتِ نسَبی‌شان با حضرت رسول الله (ص)؛ آورندۀ اُمّیّت مطلقه، در #تجمیع هستند. 🔺 🏴 🖊🦋 #احسان_الله_نیلفروش_زاده #شهادت_حضرت_خدیجه_کبری سلام الله علیها #لطیفه_راسم_بودن_حضرت_خدیجه_کبری سلام الله علیها #ام_المؤمنین ─═༅࿇༅ 📖 ༅࿇༅═─ 🆔 @ehsannil ✍️ 🆔 @ehsannil1 #کانال_معرفة_الحق 🆔 @ehsannil2 #کانال_اللطائف_الالهیة 🆔 instagram.com/ehsan_nil 🦋 ‎‌‌‌‌‌‎─═༅࿇༅ 📖 ༅࿇༅═─ .

🌕 🌿۞ منازل حضرات آل‌الله (؏)، محلّ نزولِ ایشان است و هرگز نبایستی با منزل‌های غیرِ ایشان قیاس بشود. 🍃֎⇦ بنابراین؛ حقیقتِ حضرات آل‌الله (؏) را پیوسته، تا مبارکْ منزلِ ایشان باید ببینیم که: 💎 ﴿وَ إنْ مِنْ شَيْءٍ إلاّ «عِنْدَنا» خَزائِنُهُ وَ ما «نُنَــزِّلُـــهُ» إلاّ بِقَدَرٍ مَعْلُومٍ﴾ 💎 ✾ هيچ چيز نيست مگر آنكه نزد ما خزينه‌هاى آن است و ما نازلش نمى‌كنيم مگر به اندازۀ معيّن. 📘 سورۀ حجر، آیۀ ۲۱ 🌿۞ بیت و منزل حضرات (؏)، عیناً و دقیقاً و شخصاً؛ «بیتُ‌الله» است. این است که وارد شدن به منزلِ حضرات آل‌الله (؏)، بدونِ اذن، تحریم شده است و اگر اهلِ اَدَقِّ معارف باشیم؛ خواهیم دانست که حرمتِ بیتُ‌الله؛ دائماً به بیتِ آل‌الله (؏) است. 🍃۞ الغرض؛ چون حضرت «رحمةً للعالمین» (ص) به «#منـزل» وارد شدند (نزول کردند)، به حضرت خدیجه (س) فرمودند: 🔲 «زَمِّلُوني زَمِّلُوني» 🔲 ✾ مرا بپوشانید، مرا بپوشانید. 📚بحار الأنوار، ط - بيروت، ج‏۱۸، ص۱۹۵ 🍃֎⇦ حضرت خدیجه (س) نیز با گلیم یا رَدایی، حضرت رحمةً للعالمین (ص) را پوشاندند. پس به حضرت رسول اکرم (ص) از طرف خداوند خطاب شد: 💎 ﴿يَا أَيهُّا «الْمُزَّمِّلُ»! قُمِ الَّيْلَ إِلَّا قَلِيلًا﴾ 💎 ✾ هان، اى جامه به خود پيچيده! (خطاب بر رحمةً للعالمین حضرت رسول اکرم ص) شب را جز اندكى برخيز. 📘 سورۀ مزّمّل، آیات ۲-۱ 🍃۞ «لَیل»؛ لَیلِ کثرات است. و «مُزّمِّل»، تنها عبارت سادۀ «جامه به خود پیچیده» نیست. بلکه؛ «صورتی در زیر دارد، آنچه در بالاستی» 🍃֎ خدایم عفو کند! صرفاً برای آشنائی با مادّۀ این لغت عرض می‌شود: ֎⇦ «زامله»؛ به شتری می‌گویند که بار عظیمی را حمل می‌کند و مزّمّل؛ از همین ریشه است (زمل). 🌕۞ بار عظیمی که در زیر رَدایِ حضرت رسول اکرم (ص) است، خودیّتِ حضرت (ص) است. ֎⇦ #ولایت، آن بار سنگین و قول ثقیلی است که در آیۀ پنجم به دنبالِ همین آیات به آن اشاره می‌فرماید: 💎‌ ﴿إنَّا سَنُلْقِى عَلَيْكَ «قَـوْلًا ثَقِـيـلاً»﴾ 💎 ✾ ما سخنى سنگين بر تو نازل خواهيم كرد. 📘 سورۀ مزّمّل، آیۀ ۵ 🍃֎⇦ مُسَمّیٰ که حضرت حقّﷻ می‌باشد، به اسمائش جامه پوشیده و بارِ عظیمِ مُسَمّیٰ بر دوش #اسماء_الحسنی است (یعنی حضرات آل‌الله؏). 🍃⇯֎ این قولِ ثقیل است که قولی است که فعلیّتِ محضه است و چون ظاهر گردد، به خودْ ظاهر می‌گردد («هو ... الظاهر»، سورۀ حدید، آیۀ۳) و عالم کثرات، ظهورِ وحدتِ حقّﷻ است. 🍃۞ حضرت رسول اکرم (ص) که «رحمةٌ للعالمین» هستند، مُسمّا را در عالم اسماء ظاهر می‌سازند. امّا به چه نحوی؟! ֎⇦ به حالِ «مزمِّل بودن». یعنی به پوشیدگی و مکتوم بودن، در ترسیم و ظاهر شدن می‌آیند. 🍃⇯֎ که «پوشانندۀ راسِم عالَم»، یعنی؛ حضرت رسول اکرم(ص) ❂☜ حضرت خدیجۀ کبریٰ (روحی فداها) هستند. [با همان وحدتی که در مقدّمۀ این مقاله بیان شد، و نه در کنارِ حضرت رسول اکرم (ص)] 🍃🌕 ⇦ بنابراین؛ مطلب و سخنِ این مقاله، نقشِ حضرت خدیجه (س) در این ترسیم است. 🔰 معنای لغت‌ها را در اسامی دقّت بفرمایید: ֎⇦ «خـُـدَیجه»؛ به معنای بچّه شتری است که زودتر از موعد به دنیا آمده و اصطلاحاً برای کودکی که شش ماهه و زودتر از موعد متولّد شده به کار می‌رود. ֎⇦ و «زامله»؛ شتری است که بار عظیمی را حمل می‌کند. ❂☜ «تعجیل» در معنای «خدیجه»، و «حاوی بار عظیم» در معنای «مُزَمِّل» را دقّت فرمودید؟ 🍃⇯֎ این محلّ، منزلِ حضرت رسول اکرم (ص) است و محلِّ نزولِ حقایق و ترسیم عالمین توسّط حضرت رحمةً للعالمین (ص). 🍃֎⇦ حضرت خدیجۀ «#کبری» (س) در کُبرَوِیَّتِ مقام (بزرگی) و کرامتِ قدر، در سلسلۀ #ترسیم_عالم و #تنزیل_وحی می‌باشند. 🍃֎⇦ حضرت خدیجۀ کبریٰ (س) به امرِ وَلَویِ حضرت رحمةٌ للعالمین (ص)، رَدا (یا گلیم) بر حضرت (ص) قرار می‌دهند. این محلّ، محلّ بعثت و منزلِ وحی و آغازِ گسترشِ عالم کثرات است. [ ⚠️ اهل دقّت توجه کنند: وحی، ذاتِ حضرت رسول اکرم (ص) و تدریج در نزولِ وحی هم بایستی در همان ذات و نفس نظر گردد!] 🍃⇯֎ آن که «رَدا افکنِ» بر حضرتِ وحی، یعنی پیامبر اکرم (ص) است و آن به آن حضرتشان(ص) را [به امر خودشان] در عینِ شخصیِ «ترسیم عالم»، به جلالتِ ذات و خفای مقامِ جمع می‌بَـرَد (یعنی؛ به پوشاندن و برگرداندن، ترسیم عالَم می‌نماید)؛ ❂☜حضرت خدیجۀ کبریٰ (سلام الله علیها) هستند، که «امّ المؤمنین» می‌باشند. [برای رعایت، پرده از لطیفۀ این کُنِیه برنمی‌دارم!] 🍃֎⇦ و حضرتشان(س)، زوج النّبی و «لباس التّقوا»یِ حضرت رسول اکرم (ص) در عالم نور و بی‌حدّی می‌باشند. 💎 ﴿هُنَّ لِباسٌ لَكُمْ وَ أَنْتُمْ لِباسٌ لَهُن﴾ 💎 ✾ زنانتان (همسرتان)، لباس شما هستند و شما لباس ایشان. 📘 سورۀ بقره، آیۀ ۱۸۷ ︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻ 🆔@ehsannil2 کانال اللطائف الالٰهیّة ︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼ ༺•᯽👇🏻ادامۀ سخن👇🏻᯽•༻ 🌕