☫•كآفِه رَحيـــٓــمی•☫

- عزیزِ جان، عزیزتر از جان، مرهمِ جان. «عَلَم» دستِ توست.

وَمَن يَتَوَلَّ اللَّهَ وَرَسولَهُ وَالَّذينَ آمَنوا «فَإِنَّ حِزب‌اللَّهِ هُمُ الغالِبــــون.» سورهٔ مائده- آیه۵۶. - این را فرســتاد و گفت: «نشانه‌ها را دنبال کن..»

همه‌چیز بیش از اندازه فانتزی است! در صحن‌هایِ بین‌المللیِ نایس حرف از «با هیچکس دعوا نداریم» زده می‌شود؛ در همان صحن‌ها قاتلِ هزاران فلسطینی و لبنانی حاضر می‌شود و از همان صحن‌ها هم دستورِ بمباران لبنان را صادر می‌کند که یعنی «ما با همه دعوا داریم. ما و بمب‌هایِ made in USA با هر انسان و انسانیتی دعوا داریم و اصلاً آمده‌ایم که دعوا کنیم و گاز بگیریم و بکُشیم و کیفور شویم از این کشتن‌ها و خون‌نوشیدن‌ها!» و در همان صحن‌ها سیاسیونِ در تلهٔ‌تعارف افتادهٔ دنیا منتظرند یک شیرپاک‌خورده‌ای پیدا بشود و از شورای‌امنیتی که ناامن‌کنندگان در آن تصمیم می‌گیرند؛ قطعنامه‌ای چیزی علیهِ این قاتلین صادر کند! ترامپ روزِ قبل می‌گفت «چون ایران مرا تهدید می‌کند به او بگویید که بزرگترین شهرایش را و اصلا کلِ کشورش را با خاک یکسان خواهم کرد!» و حالا می‌گوید «مذاکره؟ توافق؟ بله من مذاکره می‌کنم. باید به توافق برسیم چون عواقبِ آن بسیار بد است!» رافائل گروسی-مدیر آژانس بین‌المللی انرژی اتمی می‌گوید «خب برجام در گذشته بوده اما الان فقط اسمی از آن باقی مانده! ما نیاز به یک نسخهٔ به روز شده از توافق داریم؛ ایران از نظرِ فناوری و تولید مواد هسته‌ای پیشرفت چشم‌گیری داشته!» و این یعنی چون پیشرفت داشته‌اید؛ برنمی‌تابیم. حالا ما آمادهٔ مذاکره‌ایم تا پیشرفت‌هایتان باز در قالبِ یک «برجام» و ترکمانچایِ شیک و فُکُل‌کراواتی دود کنیم برود هوا؛ دستتان که خالی شد، لُختتان که کردیم در بازار برده‌فروش‌ها بفروشیمتان. و غربگراها ذوق‌زده می‌گویند «اوف! دیدی زبانِ دنیا را بلدیم؟! ترامپ خودش از برجام خارج شد و خودش می‌خواهد برگردد!» و این دورِ تسلسلِ غم‌انگیز. همه‌چیز بیش از اندازه عبرت‌آموز است!

یمنِ عزیز…🇾🇪

با یکی از دوستانِ لبنانی‌م که فعال رسانه‌ای هم هست حرف می‌زدم. می‌گفت من تعجب می‌کنم چرا توی ایران فعالینِ رسانه‌ای انقدر کم به تحلیلِ عمیق و کاربردی بیانات آیت‌الله خامنه‌ای می‌پردازن؟ نه تنها ما؛ بلکه تمام خبرگزاری‌هایی که می‌شناسم تحلیلِ خط به خطِ بیانات ایشون از اولویت‌هاشونه. مثلاً سخنرانیِ اخیرشون! واقعاً مهم بود. پر از نکته و هشدار! در این فضای منطقـه انعکاسِ این حرف‌هایی که از موضعِ قوّته خیلی مهمه. دیگه من روم نشد بهش بگم بعضی از ماهایی که ادعامون هم می‌شه؛ معمولاً ترجیح می‌دیم بعد گذشتِ این‌همه مدت از انتخابات؛ همچنان به جونِ هم بیفتیم و جلیلی-قالیباف رو چُماق کنیم سرِ هم؛ شما اوجِ بلوغِ سیاسی رو ببین :)) دیگه خیلی بخوایم از خودمون هزینه کنیم قربون صدقهٔ قد و بالایِ رهبر می‌ریم؛ البته اگه قبل‌ش از ایشون برایِ خودمون هزینه نکرده باشیم. دریغ از توجه به توصیه‌ها، دغدغه‌ها و هشدار‌هایِ پرتکرارِ ایشون!

چندین‌بار این کلیپ رو دیدم؛ و هربار با دقتِ بیشتر به «تاکید» روی «کلماتِ خاص» از زبانِ یک دیپلمــاتِ کاربلد. و هر روز بیشتر از قبل می‌فهمم که چرا رویِ سنگِ مزارش نوشته؛ «صـدایِ رسـایِ مقاومت…» صـدایِ عزتمندِ صـریحِ رســایِ مقاومت!

- «امریکا می‌خواهد پشتِ مرزهای خودتان، خودتان را محـبوس کنید. دستتان را خالی کنید. صنایع دفاعی‌تان را تعطیل کنید.اگر می‌خواهید مشکلتان با امریکا حل بشود؛ باید مرتّب باج بدهید. کدام ایرانیِ باغیرتی حاضـر می‌شود چنین باجی بدهد؟امریکا به‌کمتر از‌این قانع نیست.چرا‌ نمی‌فهمند؟» ۱۴۰۱/۹/۵.

. «هوچی‌بازی‌»هایی‌که گاهی مشاهده می‌شود از بعضی‌ها که «اقا با همه قهریم و با همه بدیم» نه با همه قهر نیستیم. بد نیستیم. با نظامِ سلطه مخالفیم، با تسلطِ امریکا مخالف هستیم. ۱۴۰۳/۷/۴. - با تسلطِ امریکا [به هرنحو ] جایِ آشتی نیست.

«دشمن از پول، از سلاح، از امکانات و از تبلیغات‌ جهانی برخوردار است، طرفِ مقابل مومنین، مجاهدین سبیل الله، عشری از اعشارِ آن امکانات را هم ندارند، اما در عین حال آن کسی که پیروز است طرف مجاهد فی سبیل‌الله است. مقاومتِ فلسطین پیروز است. حزب‌الله پیروز است.» - رهبر انقلاب- ۱۴۰۳/۷/۴. اصلِ حرف رو از صاحب‌سخـن باید به گوشِ جان شنید؛ دشمن مقابلِ حزب‌الله امکانات و تجهیزات دارد اما در نهایت حزب‌الله پیــروز است! مرهمی باشد بر قلوبِ مقاومت :)

لذا پیشنهاد می‌کنم این بیاناتِ رهبر انقلاب رو دربارهٔ «مذاکـره» بخونید. و بیاناتِ بیشتر رو این‌جا. -مشکل با امریکا چجوری حل می‌شود؟ این سوال واقعی‌ست! نمی‌خواهیم باهم دعوا کنیم؛ سوال می‌کنیم. با نشستن و مذاکره کردن و از امریکا تعهّد گرفتن حل می‌شود؟

ما اگر دلسوز و نگرانیم؛ نباید به سیاقِ اصلاح‌طلب‌ها که از هیچ بی‌اخلاقی‌ای نمی‌گذشتن؛ تُپق‌هایِ پزشکیان رو بولد کنیم. موارد مهم‌تری هست. سخنرانیِ امشب در مجموع خوب بود. چون به محورهایی که توقع می‌رفت پرداخته شد. محکوم کردنِ جنایات اسرائیل، حمایت از غزه و لبنان، محفوظ دونستن حقِ پاسخِ لبنان، حمایت از تمامیّتِ ارضی ایران، اشاره به عاملیتِ امریکا در ترور حاج‌قاسم، اشاره به ترور دانشمندانِ هسته‌ای و شهید هنیه توسط اسرائیل، اشاره به ستیزجوییِ امریکا و اسرائیل در ادوارِ گذشته، اشاره به اقدامات مدافعانهٔ ایران، حق تعیین سرنوشتِ مردم فلسطین بعنوان عامل ثباتِ منطقه بعد از ۷۰ سال بی‌ثباتی، حضور عناصرِ خارجی در منطقه بعنوانِ عامل بی‌ثباتی، حمایت از گروه‌های حامیِ فلسطین از همین محورها بود. دربارهٔ برجام به شخصه نگرانی‌هایِ زیادی دارم [بیشتر از دوسال و نیم بخاطرِ موضوع پایان‌نامه‌م که حول محورِ برجام بود درگیریِ ذهنی داشتم و هربار به نحوی از سمتِ بعضی اساتید به سیاسی‌کاری متهم می‌شد!] که تو این سخنرانی هم بهش پرداخته شد. یکی از نگرانی‌هام محصور کردنِ بدعهدیِ طرف در شخصِ ترامپه. با این‌که پزشکیان در سخنرانی‌ش به خوبی به نقش‌آفرینی امریکا در بی‌ثباتی منطقه و تحریم‌ها و ایجاد پایگاه‌های نظامی اطرافِ ایران اشاره کرد؛ اما خلاصه کردنِ این بدعهدی در «ترامپ» به من این هشدار رو می‌ده که خوش‌خیالیِ ادامه‌داری نسبت به دولت‌هایِ دموکرات امریکا -نامِ یکی از احزاب ایالات متحده- در جریانه. درحالی‌که بیشترین تحریم‌ها در زمانِ اوباما به معاونتِ بایدن علیه ما اعمال شد؛ تحریم‌هایی که در زمانِ بایدن هم ادامه‌ داشت. گرچه پزشکیان به این نکته اشاره کرد که ایران به همهٔ تعهداتِ خودش پایبند بوده؛ اما جمله‌ای که نگرانی‌م رو بیشتر می‌کنه این بود «اگر تعهداتِ برجامی به‌طور کامل و با حُسنِ‌نیت انجام شود؛ می‌توان در خصوصِ سایرِ مسائل نیز واردِ گفت‌وگو شد!» این «سایرِ مسائل» که در متن سخنرانی هم به تفصیل گفته نشد، مُبهمه؛ یه ابهامِ نگران‌کننده‌. تخت‌روانچی هم در توییتی نوشته بود «ایران آماده است که سهمِ خود را با حسن‌نیت انجام دهد!» سهم خود را از چه چیزی؟ تا چه حدی و با چه ضمانتی؟ هنوز تکلیفِ تعهدات برجامیِ امریکا [با شروطِ زیاده‌خواهانه‌ای که بعنوان تعهدات ایران در برجام چِپونده شده] روشن نشده بود که در همون هفتهٔ اول توسط امریکا نقض شد! این یعنی در بدعهدیِ طرف غربی هیچ تفاوتی در حزب و گروه‌هاش وجود نداره. این چیزیه که ظریف و امثالِ ظریف همچنان از درک اون عاجزند؛ و متاسفانه بعنوان معاونِ راهبردی در کنار دولتِ پزشکیان حضور دارند!

وقتی می‌گیم کلمات و جملاتِ یک مقام سیاسی بازتاب‌هایِ مختلفی داره و باید به قدری صریح و بی‌تعارف باشه که خنّاسان امکانِ سوءاستفاده از اون به نفعِ خودشون رو نداشته باشن؛یعنی همین. تیم مشاوره‌ای پزشکیان -که گویا در این سفر کم هم نیستند- باید به این سوال جواب بدن که بعد از واکنشِ احمقانهٔ وزارت خارجهٔ امریکا؛ چرا حالا نوبت به اظهارنظر وقیحانهٔ یک ابلیسِ صهیونیست رسیده؟ به قدری احمقانه و وقیحانه که موضعِ رئیس‌جمهور رو در تقابل با سیاستِ نظام می‌دونن و پیش‌شرط می‌ذارن. البته که بخشی از این مربوط به خباثتِ ذاتی صهیونیست‌ها برمی‌گرده اما سهمِ واکنشِ اساسی وزارت خارجهٔ ایران محفوظه. شدیدتر از همیشه. امشب در سازما‌ن‌ملل محور سخنرانیِ رؤسایِ جمهور کشورها عمدتاً موضوع غزه و اسرائیل بود. حتی پادشاهِ خائن اردن که در بین دولت‌های عرب به حمایت از اسرائیل شُهره‌ست؛ امشب گفت: «زمان آن رسیده که از مردمِ فلسطین حمایت کنیم. سال‌هاست دست خود را به سمت اسرائیل دراز کردیم تا در نتیجه عادی‌سازی روابط به صلح برسیم؛ ولی بیشتر شاهد درگیری هستیم!» البته در این جملات «عبرت‌نامهٔ» خاصی برای اون‌هایی که هنوز در فکر ایدهٔ صلح جهانی‌ هستن هم نهفته! یعنی اوضاع طوریه که حتی سیاستمدارانی که در عادی‌سازی روابط با اسرائیل اولِ صف بودن هم دربارهٔ غزه موضع گرفتن؛ که بخشی از این موضع‌گیری‌ها بخاطر ترمیمِ چهرهٔ خودشون در افکار عمومیه. طبیعتاً سخنرانیِ پزشکیان در سازمان‌ملل بعنوان رئیس‌جمهورِ ایران- نه صرفاً برنده‌ای از یک جناح!- و موقعیتِ مهم و اساسیِ ایران در محور مقاومت؛ باید خیلی صریح‌تر، محکم‌تر، قوی‌تر و روشن‌تر از همهٔ این مقامات باشه. مثل مواضعِ شهید‌رئیسی که دلگرمیِ اصلی دولت‌هایِ اسلامی و آزاده بود… ببینیم!

شهید امیرعبداللهیان: «قدرتِ حـزب‌‌الله برای اسرائیل قابلِ تصـوّر نیست!» موضعی برگرفته از اعتقادِ قلبی به فَإِنَّ‌حِزۡبَ‌ٱللَّهِ هُمُ‌ٱلۡغَٰلِبُونَ. موضعِ یک مقام سیاسی باید همین‌ اندازه صریح و بی‌تعارف باشه.

متوجه شرایط هستید؟ آقایِ رئیس‌جمهور از روزِ تحلیف تا امروز مواضعِ خوبی هم داشته در حمایت از غزه، مقاومت و دربارهٔ نقضِ حقوق‌بشر توسط غربی‌ها و صهیونیست‌ها. دربارهٔ اتحادِ امّت اسلام در برابرِ دشمن. که باتوجه به سابقهٔ اطرافیانش یکی از نگرانی‌هایِ همه بود. اما متوجهِ شرایطِ فعلی هستید؟ این جملاتی که آنها را «سهوِ لسان و تُپُق» عنوان می‌کنید، آن هم در جلساتی با حضورِ خبرنگارانِ خارجی؛ بازتابِ بین‌المللی دارد، دلسردی ایجاد می‌کند در جبههٔ مقاومت. هزینه‌ساز است. تعارفی‌ست! شرایطِ منطقه که حاصلِ همان ایده‌هایِ صلح و حقوق‌ بشریِ کشورهایِ غربی‌ست؛ در وضعیتی قرار ندارد که حرف‌های یک مقامِ رسمی در یک محفل بین‌المللی نیاز به تفسیر و اگر و امّایِ عراقچی و ظریف داشته باشد. باید صریح باشد! باید تبدیل شود به یک نماد برایِ ارمانِ مقاومت. مانندِ بالا بردن قرآن در صحن سازمان‌ملل. اقای پزشکیان در یک نشست می‌‌گوید «امریکا دست از دشمنی بردارد، ما با آنها هم برادریم!» و در رسانه‌هایِ عرب‌زبان می‌گویند برادری‌تان مبارک. ما می‌دانیم که منظورِ پزشکیان این بوده که ما صلح‌طلبیم و آنها اگر ادعایِ حقوق‌بشرشان می‌شود اول خودشان ثابت کنند که حقوق‌بشر را می‌شناسند. اما اساساً در شرایطِ فعلی که صفر تا صدِ تمامِ جنایات علیه بشریت با پشتیبانیِ غرب است؛ این جمله چه بازتابی در محافلِ بین‌المللی خواهد داشت؟ تیمِ مشاوره‌ایِ او نمی‌داند که غرب از هیچ‌کاری برایِ تفرقه بینِ ایران و جهانِ عرب دریغ نکرده؟ نتیجه‌اش هم می‌شود همان واکنشِ توهین‌آمیز وزارت خارجهٔ امریکا که گفت «ایران باید خودش را برای این برادری ثابت کند» و چند مثالِ وقیحانه اورد و واکنشِ درخوری از مقاماتِ وزارت خارجهٔ ایران دریافت نکرد! در یک نشست می‌گوید «ما اماده‌ایم سلاح‌هایمان را کنار بگذاریم اما اگر اسراییل هم این‌کار را بکند!» باز هم ما می‌گوییم که معنیِ این حرف آن است که اول از خودتان شروع کنید خلعِ‌سلاح را؛ بعد برای دیگران نسخه بپیچید. اما در شرایطی که بر همگان ثابت شده این جدال؛ جدالِ حق و باطل است؛ چه جایِ پیش‌شرط گذاشتن؛ حتی شرطِ محال؟! اصلاً چرا اسراییل را در مقابلِ یک معادله قرار می‌دهید؟! می‌گوید «حزب‌الله به تنهایی نمی‌تواند با اسراییل با آن امکانات و تسلیحات و … مقابله کند!» این جمله جز معنایِ تحقیرِ حزب‌الله در برابرِ شیاطینِ معاصر چه معنیِ دیگری در اذهانِ جبههٔ مقاومت تداعی می‌کند؟ آن هم حزب‌اللهی که در جنگِ ۳۳ روزه و امثالِ آن دشمنِ تا دندان مسلح را وادار به عقب‌نشینی کرد؛ پس «فَإِنَّ حِزۡبَ ٱللَّهِ هُمُ ٱلۡغَٰلِبُونَ» چه می‌شود؟ یا باور دارید که دشمنِ مقابل تماماً حزبِ شیطان است؛ و یا با وجودِ جنایات و دشمنی‌اش با دین و انسانیت؛ باور ندارید. می‌گوید «به چه زبانی بگوییم ما هم می‌خواهیم در این دنیا آرام زندگی کنیم و تحریممان نکنند؟» این ادبیاتِ التماسی در کجای دیپلماسیِ ظریف و عراقچی معنایِ زبان‌دنیابلدی می‌دهد؟ به چه زبانی بگویید؟ زبانِ تهدیدزدایی. نه تنش‌زدایی. تهدید را هم با قدرت داشتن می‌زُدایند؛ وَأَعِدّوا لَهُم مَا استَطَعتُم مِن قُوَّةٍ وَمِن رِباطِ الخَيلِ تُرهِبونَ بِهِ عَدُوَّ اللَّهِ وَعَدُوَّكُم. مادامی که سیاست خارجه‌تان مبتنی بر تنش‌زدایی باشد؛ باید بدوید دنبالِ زدودنِ آن. مقابلهٔ حق و باطل مگر تمام شدنی‌ست؟ می‌گوید «من خیلی سیاست بلد نیستم» این را هم می‌گوییم بخاطرِ سادگی اوست که می‌خواهد بی‌تکلف سخن بگوید؛ اما در یک محفلِ تماماً سیاسی بعنوانِ نمایندهٔ سیاسی رسمی ایران حضور دارید و می‌گویید سیاست بلد نیستم؟ مگر سال‌ها نمایندهٔ مجلس نبودید؟ نمایندگیِ مجلس از سیاست جداست؟ زیرسوال بردنِ جایگاه نمایندهٔ ایران با این جملات جز هزینه‌تراشی چه عایدی دارد؟ گرچه مواضعِ او با جملاتی مثل «زیر بارِ زور سر خم نمی‌کنیم» و «ما برای دفاع از خودمان سلاح می‌سازیم» و «ما از حق مظلوم دفاع می‌کنیم؛ کدام قانون اجازه داده تا مدرسه را بمباران کنند و آب و غذا را ببندند؟» و «نمی‌شود یک‌طرف ترور کند بگویید دفاع از خود است؛ طرفِ دیگر دفاع کند بگویید تروریست است!» هم همراه بود که مواضع قابل‌دفاعی‌ست؛ اما کلیتِ ماجرا نشان از عدم‌تسلطِ او بر اقتضائاتِ جهان می‌دهد؛ فضای بین‌الملل مانندِ فضای داخلی نیست و نمی‌شود هربار برایِ جلوگیری از سوءبرداشت‌ها به تفسیر و ترجمه متوسل شد. این‌ها در حالتی‌ست که از پالسِ مذاکرهٔ تیمِ وزارت خارجه بگذریم! پالس مذاکره به طرفِ بدعهدی‌ که حالا بر همگان عیان شده که نقابِ صهونیست اگر بیفتد، چهرهٔ او نمایان خواهد شد و به هیچ تعهدی پایبند نیست.

این‌جا بوسنی است. و این‌جا یک قبرستان با ۸۳۰۰ شهید فقط از یک شهر. فاجعه‌ای که درست جلوی چشمِ نیروهای سازمان‌ملل اتفاق افتاد. نیروهای سازمان‌ملل به مردم قول داده بودند تا از آنها محافظت کنند؛ سِلاح‌هایشان را از آنها گرفتند و به آنها قول دادند که در برابرِ صرب‌ها به آنها کمک خواهند کرد. اما بعد از خلعِ سلاح، آنها را تسلیمِ صرب‌ها کردند. این همان نتیجهٔ اعتماد مردمِ مسلمان به «ایدهٔ‌ صلحِ ‌جهـانی»‌ست. آشتی، صلــح و امنیتی که سازمانِ بین‌المللی به ارمغان اورد! - از صفحهٔ پرستو علی‌عسگرنجاد