🔊 روانپژوهشگران

درمان سندروم گیلن باره چگونه است؟ گیلن باره یک فرآیند التهابی خودایمنی است که خود محدود کننده است، به این معنی که به طور خود به خودی حل می شود. با این حال، هر کسی که این اختلال را دارد باید برای ارزیابی دقیق در بیمارستان بستری شود. علائم می تواند به سرعت بدتر شود و در صورت عدم درمان، کشنده باشد! در موارد شدید، افراد مبتلا به گیلن باره می توانند فلج کامل بدن را تجربه کنند. گیلن باره می تواند تهدید کننده زندگی باشد اگر فلج روی دیافراگم یا ماهیچه های قفسه سینه اثر بگذارد و از تنفس مناسب جلوگیری کند. درواقع فلجی به قفسه ی سینه می رسد و فرد نمی تواند نفس بکشد و ممکن است جان خود را از دست بدهد. هدف درمان این است که شدت حمله ایمنی را کاهش دهیم و از عملکرد بدن مانند عملکرد ریه حمایت کنیم. در این حال سیستم عصبی شما نیز به طور خود به خودی بهبود می یابد. درمان ممکن است شامل موارد زیر باشد: ۱) پلاسمافرزیس (تعویض پلاسما) سیستم ایمنی بدن پروتئینی تولید می کند که آنتی بادی نامیده می شود. آنتی بادی  به طور معمول به مواد خارجی مضر مانند باکتری ها و ویروس ها حمله می کند. گیلن باره هنگامی اتفاق می افتد که سیستم ایمنی بدن شما اشتباه آنتی بادی هایی ایجاد می کند که اعصاب سالم سیستم عصبی شما را تحت تاثیر قرار می دهند. پلاسمافرز برای حذف آنتی بادی های حمله کننده به اعصاب، از خون شما در نظر گرفته شده است. در طی این روش خون از بدن شما توسط دستگاه خارج می شود. این دستگاه سلول های خون و پلاسما را جدا می کند. سپس آنتی بادی هایی که در پلاسما وجود دارد را از آن حذف می کند و خون را به بدن شما باز می گرداند. به این طریق آنتی بادی ها از بدن خارج می شود. ۲) ایمونوگلوبولین داخل وریدی دوزهای بالا از ایمونوگلوبولین همچنین می توانند آنتی بادی های ایجاد کننده ی سندرم گیلن باره را محدود کند. ایمونوگلوبولین ها حاوی آنتی بادیهای سالم و طبیعی از اهداکنندگان خون است. پلاسمافرز و ایمونوگلوبولین وریدی به یک اندازه موثر هستند. این به شما و دکتر شما بستگی دارد که بهترین درمان چیست. ۳) درمان های دیگر شما ممکن است دارو برای کاهش درد وجلوگیری از لخته شدن خون در حالی که در زمان بستری یا فلجی و بی حرکت هستید، دریافت کنید. همچنین احتمالا خدمات فیزیوتراپی، گفتاردرمانی و کاردرمانی دریافت خواهید کرد. در طول مرحله حاد بیماری، متخصصین دست و پای شما را به صورت دستی حرکت می دهند تا انعطاف پذیری آنها را حفظ کنند. (گاها خدمات تخصصی فیزیوتراپی خیلی بیشتر از این حرکت ساده است. به طور مثال زخم بستر یکی از عوارض جانبی بی تحرکی است که نیاز جدی به پیگیری دارد) هنگامی که شروع به بهبود می کنید، درمانگران با شما در تقویت عضلات و فعالیت های مختلف زندگی روزمره (ADL) کار خواهند کرد. این موارد می تواند حتی شامل فعالیت های مراقبت شخصی مانند لباس پوشیدن باشد. https://t.me/third_generation

سندرم گیلن باره چگونه تشخیص داده می شود؟ تشخیص گیلن باره در ابتدا دشوار است. به این دلیل که علائم آن بسیار شبیه به سایر اختلالات عصبی یا شرایطی است که بر سیستم عصبی تاثیر می گذارند، مانند بوتولیسم، مننژیت یا مسمومیت با فلزات سنگین. مسمومیت با فلزات سنگین ممکن است توسط موادی مانند سرب، جیوه و آرسنیک ایجاد شود. پزشک ممکن است سوالاتی در مورد علائم خاص و سابقه پزشکی شما بپرسد. اطمینان حاصل کنید که در مورد هر گونه علائم غیرمعمول به پزشک خود بگویید و اگر بیماری یا عفونتی اخیرا و یا در گذشته داشته اید آنها را اطلاع دهید. تست های زیر برای کمک به تأیید تشخیص استفاده می شوند: ۱) پونکسیون کمری پونکسیون کمری (سوراخ بین کمری) شامل کشیدن مقدار کمی مایع مغزی نخاعی از ستون فقرات شما در قسمت پایین کمر است(در عوام به این آزمایش کشیدن آب نخاع نیز گفته می شود!). این مایع، مایع مغزی نخاعی نام دارد. سپس مایع مغزی نخاعی شما برای تشخیص سطوح پروتئین آزمایش می شود. افراد مبتلا به سندروم گیلن باره معمولا دارای سطح پروتئین بالاتر از حد طبیعی در  مایع مغزی نخاعی هستند. ۲) الکترومایوگرافی (نوار عضله) الکترومایوگرافی یک آزمایش عملکرد عصبی است. این دستگاه فعالیت الکتریکی را از عضلات می خواند تا به پزشک اطلاع دهد که ضعف عضله شما به علت آسیب عصبییا آسیب عضلانی ایجاد شده است. در نتیجه پزشک می تواند بین نوروپاتی، میوپاتی و مشکلات سیستم عصبی مرکزی تمایز گذاشته و اختلال را بهتر تشخیص دهد. ۳) تست هدایت عصب آزمایش هدایت عصبی ممکن است برای تست اینکه اعصاب و عضلات شما به پالس های الکتریکی کوچک چطور پاسخ می دهند استفاده شود. https://t.me/third_generation

علائم سندرم گیلن باره چیست؟ در سندروم گیلن باره ، سیستم ایمنی بدن شما به سیستم عصبی محیطی حمله می کند. اعصاب در سیستم عصبی محیطی شما مغز  را به بقیه بدن متصل می کند و سیگنال های مغز را به عضلات منتقل می کند. اگر این اعصاب آسیب ببینند عضلات قادر به پاسخگویی به سیگنالهایی که از مغز شما دریافت می کنند نخواهند بود. اولین علامت معمولا احساس سوزن سوزن شدن در انگشتان پا و خود پاها است. سوزش سپس به سمت بازوها و انگشتانتان گسترش می یابد. علائم می توانند بسیار سریع پیشرفت کنند. در برخی از افراد، این بیماری در عرض چند ساعت می تواند جدی شود! علائم گیلن باره عبارتند از: احساس سوزش یا خارش در انگشتان دست و پاضعف عضلانی در پاهای شما که به بدن شما منتقل می شود و در طول زمان بدتر می شودمشکل در پیاده روی طولانی مدتمشکل در حرکت چشم ها یا چهره، صحبت کردن، جویدن یا بلعیدنکمر درد شدیداز دست دادن کنترل مثانه افزایش ضربان قلب دشواری تنفس فلجی https://t.me/third_generation

 اختلال سندروم گیلن باره دچار شده اند. این موضوع نشان می دهد که یک پاسخ ایمنی نادرست به بیماری قبلی موجب این اختلال می شود. عفونت کمپیلوباکتر ژژونی (Campylobacter jejuni) با گیلن باره ارتباط دارد. کمپیلوباکتر یکی از رایج ترین علل اسهال باکتریال است. این نیز رایج ترین عامل خطر برای گیلن باره می باشد. کمپیلوباکتر (Campylobacter) اغلب در مواد غذایی نپخته، به خصوص در گوشت مرغ و پرندگان خانگی یافت می شود. عفونت های زیر نیز با گیلن باره مرتبط شده اند: آنفلوآنزاسیتومگالوویروس (CMV) که یک سویه از ویروس هرپس (تبخال) استعفونت ویروس اپشتین بار(EBV) یا مونونوکلئوزیسپنومونی مايکوپلاسما، که یک پنومونی غیر معمول است که توسط ارگانیسم های مشابه باکتری ایجاد می شوداچ آی وی یا ایدز هر کس می تواند به گیلن باره مبتلا شود، اما این بیماری در میان افراد مسن شایع تر است. در موارد بسیار نادر، افراد ممکن است این اختلال را روزها یا هفته ها پس از واکسیناسیون بگیرند. https://t.me/third_generation

سندروم گیلن باره چیست؟ سندروم گیلن باره ( به انگلیسی: Guillain-Barré Syndrome) یک اختلال نادر اما جدی است که در آن سیستم ایمنی بدن به سلول های عصبی سالم در سیستم عصبی محیطی (PNSS) حمله می کند. این بیماری به ضعف، بی حسی و گز گز منجر می شود و در نهایت می تواند موجب فلجی شود. علت این بیماری ناشناخته است، اما به طور معمول توسط یک بیماری عفونی مانند گاستروانتریت (التهاب معده یا روده) یا عفونت ریه ایجاد می شود. به گفته موسسه ملی اختلالات عصبی و سکته مغزی امریکا، گیلن باره نادر است و در تنها حدود ۱ در ۱۰۰،۰۰۰ ایجاد می شود. درمان قاطعی برای سندرم گیلن باره وجود ندارد، اما درمان می تواند شدت نشانه های شما را کاهش دهد و مدت زمان بیماری را کاهش دهد. انواع مختلف گیلن باره وجود دارد، اما شایع ترین شکل آن “پلی رادیکولونوروپاتی میلین زدایی التهابی حاد (CIDPP)” است. این اختلال باعث آسیب به میلین می شود. انواع دیگر شامل سندرم میلر فیشر، که بر اعصاب کرانیال (جمجمه ای) اثر می گذارد. (این اختلال مشابه ام اس به میلین آسیب می رساند. درواقع اگر میلین در سیستم عصبی مرکزی یعنی مغز و نخاع آسیب ببیند بیماری ام اس، و اگر در سیستم عصبی محیطی یعنی اعصاب بدن آسیب ببیند بیماری گیلن باره ایجاد می شود!) https://t.me/third_generation

سندروم گیلن باره مقدمه سندروم گیلن-باره اختلال نادری است که سیستم ایمنی به اعصاب بدن حمله می کند. (شبیه ام اس!) در نتیجه می تواند باعث فلجی عضلات شود. اهمیت این سندروم به این دلیل است که با درگیر شدن سیستم تنفسی می تواند فرد را به مرگ بکشاند! پس با ما در این مقاله همراه باشید تا با این اختلال بیشتر آشنا شویم. ادامه مطلب را در اینجا بخوانید 👇 https://t.me/third_generation

📝چگونه خاطرات در حافظه‌ی ما ثبت و ماندگار می‌شود؟ 🌐دانشمندان برای اولین بار، مڪانیزمی ڪه باعث منظم شدن امواج ریتمیڪ مغز می‌شوند را شناسایی ڪرده‌اند. این امواج، نقشی ڪلیدی در دائمی شدن خاطرات ما دارند. بر اساس این تحقیقات، خاطرات تحت تاثیر یڪ فرآیند تثبیت، دائمی شده و قوی‌تر‌ می‌شوند. امواج مغزی در این فرآیند نقش مهمی بازی می‌ڪنند. 🌐این تحقیقات نشان می‌دهند، ضریب مقاومت موج (SWR) ڪه یڪی از امواج موثر در تثبیت خاطرات است، تحت تاثیر مهار سیناپسی می‌باشد. این امواج به مغز ڪمڪ می‌ڪنند، تا انسان بتواند هر آنچه تجربه ڪرده یا یاد گرفته است را به سرعت به خاطر بیاورد. 🌐این SWR یڪی از سه موج اصلی مغز است، ڪه از ناحیه‌ی هیپوڪامپوس نشأت می‌گیرد و نقشی ڪلیدی در ساخت خاطرات دارد. پیتر جوناس، استاد مرڪز علوم و تڪنولوژِی اتریش می‌گوید: «نتایج تحقیقات ما نشان می‌دهد، مهارهای سیناپسی ڪه بسیار دقیق زمانبدی شده‌ اند، تولید ڪننده‌ی امواج SWR هستند.» 🌐 هدف پیدا ڪردن مڪانیزم ‌امواج ‌SWR بود، تا مشخص شود این امواج از طریق تحریڪ یا از طریق مهار در نقاط اتصال سلول‌های مغزی یا همان سیناپس‌ها تولید می‌شوند. نتایج حاڪی از آن است ڪه هم فرڪانس رخداد مهاری و هم فرڪانس رخداد تحریڪی در سیناپس، در طی SWR افزایش می‌یابد. اما مشاهده شد، ڪه در حین تولید SWR، مهار سیناپسی بر تحریڪ سیناپسی غالب شده و آن به این معنی است ڪه مهار سیناپسی عامل شڪل‌گیری تناوب و شڪل امواج SWR است. 🌐در آخر، محققان نورن‌هایی را شناسایی ڪرده‌اند، ڪه خروجی مهاری به نورون‌های دیگر می‌فرستند و به طور عمده مسئول ایجاد امواج SWR هستند. جیان گان دانشجوی پست دڪترا در دانشگاه IST اتریش، می‌گوید: «مهار، زمان‌بندی دقیق شلیڪ عصبی را تضمین می‌ڪند و در تثبیت حافظه و دائمی شدن خاطرات بسیارحیاتی است.» https://t.me/third_generation

چند دلیل برای اینکه چرا گاهی مردم همدلی ندارند در زیر آمده است: ما قربانیِ سوگیری های شناختی می شویم: گاهی شیوه ادراک جهان اطرافمان تحت تاثیر تعدادی سوگیری های شناختی قرار می گیرد. بعنوان مثال، ما اغلب شکست های افرد را به ویژگی های درونی آنها نسبت می دهیم، درحالیکه کمبودهای خودمان را گردن عواملِ خارجی می اندازیم. این سوگیری ها می توانند درک تمام عواملی که در یک شرایط نقش دارند را برای ما دشوار کنند، و درنتیجه باعث می شوند ما نتوانیم شرایط را از دیدگاه شخص دیگر ببینیم. ما قربانی ها را عاری از شخصیت های انسانی می دانیم: افراد همچنین قربانی این این تلة فکری می شوند که افرادی که با ما تفاوت دارند مانند ما احساس و رفتار نمی کنند. این بویژه در مواردی رایج است که افراد از نظر فیزیکی از ما دور هستند. وقتی ما گزارش هایی از یک فاجعه یا تعارض را در کشوری خارجی می بینیم، ممکن است همدلی کمتری را احساس کنیم؛ اگر فکر کنیم آنهایی که رنج می کشند اساسا با آنچه ما هستیم تفاوت دارند. ما قربانی ها را سرزنش می کنیم: گاهی وقتی شخص دیگری از یک تجربه وحشتناک رنج برده است، مردم این اشتباه را می کنند که او را بخاطر شرایطش سرزنش می کنند. چقدر شنیده اید که مردم این سوال را پرسیده باشند که قربانی یک جنایت کاری کرده است که باعث تحریکِ حمله شده باشد یا خیر؟ این تمایل ریشه در نیاز ما به این باور دارد که دنیا را مکانی عادلانه و منصف بدانیم. اگر باور کنیم که مردم آن چیزی را بدست می آورند که لیاقتش را دارند، باعث می شود ما فریب خورده و فکر کنیم که چیزهایی وحشتناک هرگز برای ما رخ نخواهند داد. درحالیکه همدلی گاهی شکست می خورد، اما اکثر مردم می توانند در شرایط مختلف با دیگران همدلی داشته باشند. این تواناییِ دیدن مسائل از دیدگاه شخص دیگر و همدردی کردن با هیجانات او، نقشی مهم در زندگی اجتماعی ما دارد. همدلی به ما کمک می کند که دیگران را درک کرده و اغلب ما را وادار می کند که برای التیام بخشیدن به رنج دیگری، اقدامی انجام دهیم. #محمدرضا_مهدوی #روانشناس_بالینی_تهران #همدلی @psycho_researcher @third_generation 🍎پایان

چرا گاهی همدلی نداریم؟ همه نمی توانند در تمام شرایط همدلی را تجربه کنند. چرا ما برای برخی مردم همدلی را احساس می کنیم اما برای برخی دیگر خیر؟ تعدادی از عوامل مختلف در این امر نقش دارند. اینکه ما چطور شخص دیگر را ادراک می کنیم، اینکه چگونه رفتارهای آنها را توجیه می کنیم. در اساسی ترین سطح، به نظر می رسد که دو عامل وجود دارند که بر توانایی ما در تجربة همدلی تاثیر می گذارند: ژنتیک و فرایند اجتماعی شدن. اساسا، همان تاثیرات همیشگیِ طبیعت و تربیت. والدینِ ما ژن هایی که بر شخصیت کلی ما تاثیر می گذارند را به ما منتقل می کنند، ازجمله استعداد ما برای همدردی، همدلی و شفقت. از طرف دیگر، ما همچنین توسط والدین، همسالان، گروه ها و جامعة خود، اجتماعی می شویم و ارتباط برقرار کردن را می آموزیم. نحوه ارتباط ما با دیگران و احساسات ما درمورد دیگران همه بازتابی از باورها و ارزش هایی هستند که در سنین بسیار پایین به ما تزریق شده اند. #محمدرضا_مهدوی #روانشناس_بالینی_تهران #همدلی @psycho_researcher @third_generation

چرا همدلی مهم است؟ قطعا انسان ها قادرند که رفتارهای خودخواهانه و حتی بی رحمانه داشته باشند. یک نگاه سریع به روزنامه ها به سرعت انواع رفتارهای خودخواهانه، بی رحمانه و شنیع را برایمان آشکار می کند. در آنصورت سوال این است که چرا تمام ما همیشه این رفتارهای خودخواهانه را انجام نمی دهیم؟ چه چیزی باعث می شود ما دردِ شخص دیگر را احساس کرده و با مهربانی به او پاسخ دهیم؟ نظریه های متعددی برای تبیین و توضیح همدلی پیشنهاد شده اند. اولین کاوش ها دربارة این موضوع بر روی مفهوم همدردی متمرکز بودند. فیلسوفی با نام آدام اسمیت پیشنهاد کرد که همدردی به ما کمک می کند چیزهایی را تجربه کنیم که ممکن است بدون همدردی هرگز قادر به احساس آنها نباشیم. روانشناسی به نام هربرت اسپنسر پیشنهاد کرد که همدردی عملکردی انطباقی دارد و به بقای گونه ها کمک می کند. رویکردهای جدیدتر بر روی فرایندهای شناختی و عصب شناختی تمرکز داشته اند که در ورای همدلی قرار دارند. پژوهشگران یافته اند که مناطق مختلف مغز، نقشی مهم در همدلی ایفا می کنند، ازجمله قشر کمربندی قدامی و انسولای قدامی. همدلی به رفتارهای یاری رسانی منجر می شود، که برای روابط اجتماعی مفید هستند. ما طبیعتا مخلوقاتی اجتماعی هستنیم. چیزهایی که به روابط ما با دیگران کمک می کنند، به نفع خودمان نیز هستند. وقتی مردم همدلی را تجربه می کنند، به احتمال بیشتری رفتارهای جامعه پسندانه از خود نشان می دهد که به نفع دیگر مردم هستند. #محمدرضا_مهدوی #روانشناس_بالینی_تهران #همدلی @psycho_researcher @third_generation صفاتی مانند بشردوستی و شجاعت نیز با احساسات همدلی با دیگران ارتباط دارند.

همدلی چیست؟ همدلی یعنی توانایی درک تجربة دیگران از نظر هیجانی. اساسا، یعنی خودتان را به جای شخص دیگر بگذارید و همان احساساتی را پیدا کنید که او دارد. اصطلاحِ همدلی ابتدا در سال 1909 توسط روانشناسی به نام ادوارد بی تیچنر معرفی شد؛ این اصطلاح ترجمه یک کلمه آلمانی بود (einfühlung، یعنی "احساس وارد شدن"). بنابراین، تفاوت همدردی و همدلی دقیقا چیست؟ همدردی یعنی یک ارتباط منفعلانه، درحالیکه همدلی به معنای تلاشی فعالانه تر برای درک یک شخص دیگر. طبق گفتة متخصصان مختلف، همدلی اینگونه تعریف می شود: #محمدرضا_مهدوی #روانشناس_بالینی_تهران #همدلی @psycho_researcher @third_generation ". . . واکنش هیجانی یک فرد مشاهده گر، زیرا او آنجه شخص دیگر تجربه می کند یا قرار است تجربه کند را می فهمد." ازرا استاتلند، 1969 ". . . تلاشی از طرف یک شخص خودآگاه برای درک تجارب مثبت و منقیِ شخصی دیگر بدون قضاوت کردن آن." لاورن ویسپ، 1986 ". . . یک پاسخ عاطفی که بیشتر متناسب با شرایط شخصی دیگر است تا شرایط مربوط به خود شخص." مارتین هافمن، 1987

🍎همدلی ( empathy)چیست و چرا اهمیت دارد ؟ #محمدرضا_مهدوی #روانشناس_بالینی_تهران #همدلی @psycho_researcher @third_generation روانشناسی به نام هربرت اسپنسر پیشنهاد کرد که همدردی عملکردی انطباقی دارد و به بقای گونه ها کمک می کند. چرا اینگونه است که وقتی ما رنج فرد دیگری را می بینیم، برخی از ما قادرند به سرعت خود را به جای آن فرد گذاشته و برای دردی که می کشد احساس همدردی کنند، درحالیکه برخی دیگر از ما بی تفاوت و بی اهمیت می مانند. کلید آن همدلی است. ما معمولا به خوبی با احساسات و هیجانات خود هم کوک شده ایم. اما همدلی به ما این امکان را می دهد که به اصطلاح"پای خود را در کفش دیگران بگذاریم." همدلی کمک می کند که هیجاناتی که دیگر افراد احساس می کنند را درک کنیم. برای بسیاری از ما، دیدنِ دردهای شخصی دیگر و پاسخ دادن به آن با بی تفاوتی یا حتی با خصومت آشکار به نظر کاملا غیرقابل درک است. اما این حقیقت که برخی از مردم به همین شیوه واکنش نشان می دهند، به روشنی نشان می دهد که همدلی یک واکنش جهان شمول و عمومی نسبت به رنج کشیدنِ دیگران نیست. پس چرا ما احساس همدلی می کنیم؟ چرا اهمیت دارد؟ و همدلی چه تاثیری بر روی رفتار ما می گذارد؟

🍎 مراجعان محترمی که ( در حوزه افسردگی ) فعالیت بارش فکری و تهیه جدول فعالیتهای لذت بخش و اهداف برایشان پیشنهاد داده شده حتما این ۳ پست در اینستاگرام را مطالعه بفرمایند. https://www.instagram.com/p/B5cGiCNglzz/?igshid=18wvmeog31jqa https://www.instagram.com/p/B5cHDsngFcD/?igshid=1jw55g425gw7l https://www.instagram.com/p/B5cHSSCAh-V/?igshid=1c356lt7rugzg

ادامه نتایج تا حد زیادی با نتایج مطالعه آمریکا مشابه بود. در دانمارک هم اختلالات روانی افرادی که در مناطق آلوده زندگی می‌کردند، ۲۹ درصد بیش از ساکنان مناطق خوش آب و هوا یا با اقلیم معمولی بود. این ۲۹ درصد افزایش بیشتر در زمینه اختلالاتی چون شیزوفرنی، افسردگی و اختلال دو قطبی بروز پیدا کرده است. عاطف خان، همکار نویسنده این مطالعه نتایج این دو مطالعه را چنین خلاصه می‌کند: «پژوهش‌های ما در آمریکا و دانمارک نشان از این دارد که افرادی که در مناطق آلوده زندگی می‌کنند، در بزرگسالی به احتمال بیشتری به اختلالات روانی دچار خواهند شد». البته صاحب‌نظرانی که در این مطالعه نقشی نداشتند، بر این باورند که ممکن است عوامل دیگری نیز در این مساله دخیل باشند. یکی از منتقدان این مطالعه جان یانیدیس استاد دانشگاه استنفورد است که در نقدی که بر این مطالعه وارد کرده، گفته که «نقش کیفیت پایین هوا در افزایش شمار بیماری‌های روانی یک احتمال جالب است، اما در مطالعه‌ای که منتشر شده یک نمونه‌ واضح در این زمینه ارائه داده نشده است. به باور جان یانیدیس «با این‌که بانک‌های بزرگ اطلاعات با داده‌های میلیونی دستمایه تجزیه و تحلیل این گروه قرار داشته، اما شواهد موجود کاستی‌های قابل توجهی دارند و به‌خصوص یک سری جهت‌گیری‌ها دیده می‌شود که این پتانسیل را دارند که ارتباط‌های ارائه شده را باطل کنند.». دکتر دانیل ماگان، دستیار آموزش کالج سلطنتی روانپزشکان نیز عقیده دارد که پژوهش انجام گرفته که درباره ارتباط بین آلودگی هوا و پیشرفت و افزایش بیماری روانی انجام شده، نشان نمی‌دهد که آلودگی هوا باعث بیماری روانی می‌شود، بلکه تنها نشان از پیوند محکمی دارد که بین زندگی در شرایط آلوده با افزایش خطر ابتلا به بیماری روانی وجود دارد. به گفته دکتر ماکان جوامع آلوده دارای کمبودهای دیگری نیز هستند که می‌تواند باعث افزایش شمار مبتلایان به بیاری‌های روانی شود. از جمله تراکم جمعیت و دسترسی نداشتن به فضای سبز کافی. او می‌گوید که «بنابراین دلایل نمی‌توان کیفیت بد هوا را از دیگر کمبودهای فضاهای آلوده جدا کرد و آن را تنها دلیل افزایش امکان ابتلا به بیماری روانی در بزرگسالی دانست». سازمان بهداشت جهانی به تخمین می‌گوید که آلودگی هوا سالانه باعث مرگ ۷ میلیون نفر می‌شود که به معنای ۱۳ مرگ در هر دقیقه می‌شود که بیشتر از مجموع تعداد مرگ‌هایی می‌شود که به دلیل جنگ، قتل، سل، ایدز و مالاریا رخ داده‌اند. پیش‌تر، دانشمندان آب و هوای بد را دلیل اصلی بیماری‌های قلبی، آسم و انواع سرطان می‌دانستند، اما این مطالعه جدید سرفصل جدیدی را در مبارزه با آلودگی‌های محیط‌زیستی آغاز کرده است.   منبع: ایندیپندنت https://t.me/third_generation

افراد در معرض آلودگی هوا در بزرگسالی بیشتر دچار افسردگی می شوند مطالعات جدید نشان می‌دهند ارتباط مستقیمی بین آلودگی هوا و سلامت روان افراد وجود دارد. تجزیه و تحلیل نتایج این مطالعه جدید نشان می‌دهد که در مناطقی که کیفیت هوای بدی دارند، شاهد ۲۷ درصد افزایش در شمار مبتلایان به اختلال دوقطبی هستیم. یک مطالعه جدید نشان می‌دهد افرادی که در مناطقی با کیفیت هوای پایین یا به عبارت بهتر در مناطق بد آب و هوا رشد می‌کنند، در بزرگسالی بیشتر در معرض افسردگی و اختلال دوقطبی قرار دارند. در تجزیه و تحلیل داده‌های مربوط به سلامت میلیون‌ها نفر از بیماران، «ارتباط معنی‌داری» بین اختلالات روانی و قرار گرفتن در معرض آلودگی هوا، به ویژه در دوران کودکی، به دست آمده است. این پژوهش که براساس داده‌های سلامتی بخشی از مردم ایالات متحده و دانمارک به انجام  رسیده، جدیدترین مطالعه‌ای است که دربارهرابطه‌ کیفیت هوا و بیماری به انجام رسیده است. پیشتر دانشمندان مطالعات چندی در این مورد انجام داده و به نتایجی هم دست یافته بودند که این پژوهش جدید آن‌ها را کامل‌تر کرده است. در این مطالعه که دانشمندان دانشگاه شیکاگو آن را هدایت و اجرا کرده‌اند، از یک بانک اطلاعات بیمه درمانی آمریکا که شامل اطلاعات سلامتی ۱۵۱ میلیون بیمار است که در طول ۱۱ سال گذشته به دلیل ابتلا به بیماری‌های عصبی و روانی بستری یا مورد درمان قرار گرفته‌اند، استفاده شده است. دانشمندان انجام دهنده این پژوهش با مقایسه آمار این بیماری‌ها با اندازه‌گیری ۸۷ آلاینده هوا به نتایجی تکان‌دهنده دست یافته‌اند. طبق نتایج این پژوهش در کشورهای بد آب و هوا در قیاس با کشورهایی که آب و هوای خوبی دارند، احتمال ابتلا به اختلال دوقطبی در بزرگسالی ۲۷ درصد و احتمال ابتلا به افسردگی ۶ درصد بیشتر است. نویسنده این مقاله، پروفسور آندری رژتسکی که در زمینه پزشکی و ژنتیک انسانی مطالعات زیادی دارد، می‌گوید که «تاکنون عوامل محرک کاملاً شناخته‌شده‌ای برای بیماری‌های روانی وجود داشته که همه در آن اجماع داشتند، اما آلودگی هوا یک عامل جدید است که تازه پیدا شده است». او در ادامه می‌افزاید که «با تحقیقاتی که درمورد سگ‌ها و جوندگان انجام دادیم، این نتیجه به دست آمد که آلودگی هوا به مغز وارد شده و التهاباتی ایجاد ‌می‌کند که علائمی شبیه افسردگی دارند. این نتایج این موضوع را به ذهن‌مان آورد که ممکن است چنین اتفاقی در انسان نیز بیفتد». دانشمندان دانشگاه شیکاگو برای صحت‌سنجی نتایج این مطالعه به همین شیوه روی داده‌های سلامتی یک میلیون و چهارصدهزار بیمار دانمارکی نیز استفاده کردند- که نتایجی کم‌وبیش مشابه به دست آمد. در این مطالعه مجدد دانشمندان شیکاگویی با همکاری پژوهشگران دانشگاه ارهوس دانمارک، درباره دانمارکی‌های بزرگسالی که تا قبل از سن ۱۰ سالگی در مناطق بد آب و هوا یا با شرایط ضحعف محیط زیستی زندگی می‌کرده‌اند، تحقیق کرده و میزان شیوع بیماری عصبی روانی را در آن‌ها مورد تحلیل و بررسی قرار دادند. ادامه دارد... https://t.me/third_generation

مردم از خرید طیور زنده خودداری کنند مدیرکل دامپزشکی گلستان: 🔹مردم با هدف پیشگیری از شیوع آنفلوآنزای فوق حاد پرندگان فعلا از خرید طیور زنده و بومی از حاشیه شهرها و بازارهای محلی خودداری کنند. /ایرنا #حوادث