🔊 روانپژوهشگران

👈 #تئوری_یادگیری_اجتماعی این تئوری که توسط "آلبرت بندورا" ارائه شده است، بر اهمیت مشاهده و الگوبرداری از رفتارها، نگرشها و عکس العمل های هیجانی دیگران تأکید دارد. بر اساس این تئوری، یادگیری در یک محیط اجتماعی و در تعامل افراد با یکدیگر اتفاق می افتد. بندورا، یادگیری مشاهده ای و تقلید و الگوبرداری را اصل و اساس یادگیری میداند. این تئوری شامل ۴ مرحله است: 🔹۱. مشاهده رفتار و منش کسی که الگوست. 🔹۲. به خاطر سپردن آنچه که فرد الگو (مدل) انجام داده است. 🔹۳. تلاش برای انجام رفتار الگوبرداری شده. 🔹۴. انگیزه برای تثبیت و تکرار رفتار که میتواند ناشی از پاداش گرفتن یا مهم بودن الگو و ... باشد. افرادی که دارای موقعیت مهم (مثل والدین در زندگی کودک) ، موفقیت زیاد، دانش و تخصص بالا یا تعالی معنوی هستند، از شانس بیشتری برای آنکه مورد تقلید قرار بگیرند، برخوردارند. https://t.me/third_generation

🎥 #فیلم :" تاب آوری و ویژگی افراد تاب آور" ⏰ مدت : ۱ دقیقه و ۵۳ ثانیه #تاب_آوری #تاب_آور (ببینید و همرسانی کنید)‌ @third_generation

🎬کلیپ 🔹 . سالوادر مینوچن @third_generation

🍎 در ذات همه موجودات نیرویی وجود دارد این نیرو باعث زنده ماندن، بقا و داشتن حس بهتری برای بودن در این جهان می شود . این نیرو، بخش سازنده ماست بخش معنوی ماست منظورم از "ما" تمام مخلوقات است نه فقط انسان. این نیرو در این فیلم به تصویر کشیده شده است. #درخت_سیب_حامی #محمدرضا_مهدوی_روانشناس_بالینی_روانپژوهشگر_تهران https://telegram.me/derakhtesib_hami

🔶 هورمون های خوشبختی در بدن با ۱۵ دقیقه خندیدن در روز آزاد می شود! دكتر فربد فدایی گفت: به دو گروه از افراد سالم که نه افسردگی داشتند و نه دارای خلق بالای بیش از حد، دو گونه ماسک دادند به یک گروه نقابی دادند که یک چهره خندان را نشان می‌داد و به گروه دیگر نقابی دادند که یک چهره عادی را نشان می‌داد که از آن خوشحالی یا غم پیدا نبود. بعد از گذشت چندین روز تجربه دیده شد که مجدداً فرد عادی که نقاب خوشحالی به چهره زده بود از نظر روحیات وضعیت بهتری دارد. اما آن کسی که نقاب با حالت عادی به صورت خود داشت از نظر خلقی تغییری پیدا نکرده بود. این روانپزشک اظهار داشت: بنابراین توصیه به بیماران افسرده این است که تا جایی که ممکن است در فعالیت‌های شادی بخش مشارکت داشته باشند فیلم‌های کمدی ببینند، داستان‌های خنده دارد مطالعه کنند و به معاشر با دیگران بپردازند و همینطور ورزش و فعالیت‌های گروهی را فراموش نکنند که تأثیر بسیار مؤثر در رفع افسردگی و در عین حال مفرح و شادی برانگیز است. https://t.me/third_generation

کلیپ فوق العاده از کارل راجرز مراجع محور. @third_generation

ویژه دوستان شمالی شرکت برای عموم آزاد است https://t.me/third_generation

تو زمانی خدا را پیدا میکنی که بدانی نیازی به جست و جوی او نیست ... 📕 تمرین نیروی حال ✍🏻 #اکهارت_تول https://t.me/third_generation

https://www.instagram.com/p/Byo1t_ag9cB/?igshid=hi53fvlib8mi https://t.me/mohammad_reza_mahdavi

خطر ۵ برابری اختلالات روانی در مناطق بحران‌زده بررسی‌ها نشان می‌دهد افرادی که در مناطق بحران زده و درگیر جنگ‌ زندگی می‌کنند پنج برابر بیشتر احتمال دارد به افسردگی و اضطراب دچار شوند. گروهی از متخصصان دانشگاه کویینزلند، واشنگتن و کارشناسان سازمان جهانی بهداشت (WHO) بر اساس مطالعات خود اعلام کردند: زندگی کردن در مناطق بحران زده و تجربه کردنِ درگیری های جنگی موجب می شود خطر ابتلا به افسردگی و اضطراب حدود پنج برابر افزایش پیدا کند.   به گفته محققان بار و شدت اختلالات روانی در میان افرادی که در مناطق درگیر بحران زندگی می کنند بسیار بالاست. به گزارش رویترز؛ نتایج تحقیقات جدید سازمان جهانی بهداشت نشان می دهد یک پنجم مردمی که در مناطق جنگی زندگی می کنند از بیماری های روانی رنج می برند. سازمان جهانی بهداشت روز سه شنبه 11 ژوئن( 21 خرداد) اعلام کرد یک نفر از هر پنج نفر که در مناطق جنگی زندگی می کنند دارای افسردگی، اضطراب، استرس پس از آسیب روانی، اختلال دوقطبی یا اسکیزوفرنی است. این سازمان خاطر نشان کرد بسیاری از کسانی که در مناطق جنگی زندگی می کنند دچار بیماری های شدید روانی هستند. سازمان جهانی بهداشت خاطر نشان کرد یافته ها تاثیرات بلندمدت بحران های ناشی از جنگ را در کشورهایی از جمله افغانستان، عراق، سودان جنوبی، سوریه و یمن نشان می دهد. یافته ها نشان می دهد تعداد افراد دارای اختلالات روانی به شکل قابل توجهی در مقایسه با زمان صلح افزایش یافته است به گونه ای که از هر 14 نفر یک نفر بیماری روانی دارد. این سازمان افزود با توجه به تعداد بسیار زیاد افراد دارای اختلالات روانی نیازمند به درمان و نیز کافی نبودن امکانات درمان این بیماران، سرمایه گذاری گسترده در این بخش بسیار ضروری است. آمار سازمان ملل نشان می دهد در سال 2016 تعداد درگیری ها به بالاترین میزان افزایش یافت و 12 درصد از مردم دنیا در مناطق جنگی زندگی می کنند. از جنگ جهانی دوم، تقریبا 69 میلیون نفر در سراسر دنیا مجبور شدند از جنگ و خشونت فرار کنند. نتیجه مطالعه بهداشت روانی سازمان بهداشت جهانی که در مجله پزشکی لنست منتشر شد را یک تیم از محققان سازمان بهداشت جهانی، دانشگاه کوئینزلند استرالیا و مؤسسه معیارهای بهداشت و ارزیابی در دانشگاه واشنگتن و دانشگاه هاروارد آمریکا انجام داده اند. در این تحقیق نتایج 129 تحقیق و داده های 39 کشور را که بین سالهای 1980 و 2017 منتشر شده اند، بررسی شده است. مناطقی که در ده سال گذشته شاهد درگیری بوده اند در این تحقیق مورد بررسی قرار گرفته اند و بیماری های روانی در آن کشورها متوسط یا بسیار برآورد شده است. در این تحقیق فجایع طبیعی یا شیوع بیماری هایی مثل ابولا گنجانده نشده است. نتایج این تحقیق همچنین نشان می دهد میزان افسردگی و اضطراب در مناطق جنگی با افزایش سن، افزایش می یابد و افسردگی در میان زنان شایع تر از مردان است. در این مطالعه آمده است: چالش زندگی روزانه همراه با بی ثباتی و مشکلات ناشی از جنگ تاثیر عمیقی بر سلامت روان افراد دارد. همچنین قرار گرفتن در معرض پیامدهای مستقیم و مکرر جنگ تاثیر عمیقی بر سلامت روان دارد. به علاوه زندگی کردن در این شرایط باعث می شود فرد در معرض استرس فزاینده ای قرار گیرد زیرا افراد برای داشتن زندگی عادی، امرار معاش و تامین غذا با چالش روبرو هستند. به گزارش مدیکال اکسپرس، محققان اظهار داشتند: فقر در مناطق جنگ زده فراگیر است و این موضوع با تشدید بیماری های روان ارتباط دارد. https://t.me/third_generation

🔶 اضطراب جدایی ارمغان خانواده های سهل گیر و سخت گیر دكتر مهشید رابطیان، عضو انجمن علمی روانپزشکان گفت: اضطراب شدید در جدا شدن از اطرافیان نزدیک در واقع این یک امر طبیعی است که جدایی از کسانی که به آن‌ها احساس وابستگی شدیدی داریم در هر سن و سال آسان نیست. جدایی تجربه ای سخت و دردناک و البته در عین حال متحول کننده است برای نمونه جدایی فرزند در روز اول مدرسه که همراه با اشک و لبخند کودکان است. وی افزود: کودک به دلیل اینکه افکار خام و دست نخورده ای دارد مملو از هوش سرشار است و بعد از تولد و در ادامه زندگی در کنار پدر و مادر و یا اطرافیان لذت می برد و در لحظه ای که می خواهد از این دل بستگی ها جدا شود دچار ترس و دلهره، وصف ناشدنی می شود، به پدر و مادر، مربی و یا مسئولی که از او نگهداری می کرده تاکنون می چسبد، برای این دور بودن گریه می کند، حاضر نیست از آنها جدا شود و اگر هم جدا شود تا مدت ها اثرات آن در ذهن بچه ها باقی خواهد ماند. متخصص کودک و نوجوان اظهارداشت: اضطراب به خودی خود پدیده ای سالم و طبیعی است که در روند رشد همه افراد اتفاق می افتد و تنها زمانی از آن به عنوان اختلال یاد می شود که در یک سن نامتناسب و نیز از شدت بالایی برخوردار باشد. وی گفت: همه بچه ها در حدود 8 تا 9 ماهگی به بعد، به اصطلاح «غریبی می کنند» یعنی با دیدن افرادی که برای آنها آشنا نیستند، گریه می کنند مواقعه ای به قدری این اضطراب و نگرانی شدید است که والدین را عصبی می کند اما در حقیقت یکی از این علامت در کودکان نشانه مرحله ای طبیعی و بهنجار از رشد کودک و دیگر اینکه آنها توانسته اند میان مراقبان خود و سایرین تمایز قائل شوند. این روانپزشک افزود: همراهی والدین با کودک در این مرحله به او کمک می کند با اطمینان قابل توجهی از این مرحله حساس رشد، عبور کند. در حالت معمولی این اضطراب طبیعی کودک در حدود 18 ماهگی بسیار کم می شود و واکنش های خفیف تری در برابر روبرو شدن با غریبه ها نشان می دهد. والدینی که از لحاظ کمی و کیفی حضور کافی دارند و احساس ترس و اضطراب جدایی کودکان را در این سن می پذیرند و با در آغوش گرفتن و موجه و طبیعی جلوه دادن احساس او حمایت می کنند به گذر از این مرحله کمک خواهند کرد و بالعکس والدینی که در برابر این بی تابی و بی قراری دستپاچه و عصبی می شوند و با خشونت رفتار می کنند یا بالعکس به حمایت بیش از حد از کودک اقدام می کنند و اجازه رویارویی تدریجی کودک با اطرافیان را به او نمی دهند، گذر کودک از این مرحله را سخت می کنند. در این صورت به نوعی در کودک ترس و اضطراب باقی می ماند، حالتی که شکل شدت یافته آن اختلال اضطراب جدایی نامیده می شود. رابطیان با بیان اینکه در سنین بالاتر و در زمان مدرسه این حالت کودکان دارای اضطراب جدایی را می توان مشاهده کرد ، اظهارداشت: گرفته و غمگین در کلاس می نشینند و یا قصد ترک مدرسه را دارند. اگرچه در سال های اخیر با وجود مدارس پیش دبستانی و حضور مربیان کارشناس شیوع این موارد تا حدودی کاهش یافته، اما همچنان به عنوان یکی از مشکلات و شکایت های رایج والدین مطرح است. https://t.me/third_generation

✅ آیا #روان_درمانی مخصوص عده ی خاصی است؟ یا برای #همه_ی ما لازم است؟ @third_generation

🔳⭕️ در حال زندگی کن/نکن بخش دوم 🔰 اما بخش شناختی، اتفاقاً به شدت آینده‌نگر است و همان‌طور که ادوارد بنفیلد در سال‌ها تحقیقاتش در مورد عوامل متمایزکننده‌ی طبقات دارا و ندار نشان داد، یکی از مهم‌ترین تفاوت طبقات بالا و پایین همین آینده‌اندیشی و مدیریت زمان است (البته، دارا و ندارهای طبیعی منظور است، و نه مافیا یا رانت‌خواران و آقازادگان). 🔰 دکتر ادوارد بنفیلد، جامعه شناس و استاد دانشگاه هاروارد تحقیقی در جهت کشف دلایل موفقیت مالی طبقات اجتماعی در آمریکا انجام داد. او می‌خواست بداند چه رفتارهایی منجر به افزایش ثروت یک نسل می‌شود. او در بخشی از کار خود عواملی نظیر آموزش، هوش، سوابق خانوادگی، نژاد، شغل و حالات شخصی را بررسی کرد. وی دریافت که این عوامل، پویایی اجتماعی را #دقیقاً پیش‌بینی نمی‌کنند و تنها یک عامل است که می‌تواند دقیقاً پیش‌بینی کند آیا از نظر اجتماعی و مالی پیشرفت می‌کنید یا خیر. 🔰 او این عامل را «چشم‌انداز زمان» نامید. وی چشم‌انداز زمان را دوره‌های زمانی تعریف کرد که در تصمیم‌گیری‌های روزمره و برنامه‌ریزی زندگی مورد توجه قرار می‌دهید. بنفیلد متوجه شد که افراد موفق کسانی هستند که چشم انداز زمانی طولانی مدتی دارند. آنها زندگی خود را برای پنج، ده، یا حتی 20 سال آینده برنامه‌ریزی می‌کنند. گزینه‌ها و اقدامات خود را در زمان حال، برحسب نحوه‌ی تأثیر‌گذاری آنها بر آینده ارزیابی و تعیین می‌کنند. 🔰 هر چه این چشم‌انداز طولانی‌تر باشد، این احتمال بیشتر می‌شود که کارهایی را انجام دهید که شما را به آن هدف نزدیک‌تر کند، و اهداف کوتاه‌مدت را فدا کنید تا به موفقیت بلندمدت برسید. کودکی را در نظر بگیرید که از دوران راهنمایی به فکر آن است که فردی موفق در حوزه‌ی دل‌خواهش شود؛ از این‌رو تمام فعالیت‌ها و برنامه‌هایش را با آن هدف تنظیم می‌کند (آزمایش مارشمالو از والتر میشل در مورد کودکان را نیز ببینید). قانونی هست که می‌گوید «چشم انداز طولانی‌مدت، تصمیم‌گیری‌های کوتاه‌مدت را بهبود می‌بخشد». 🔰 از آن جایی که زمان کمیاب ترین منبع شماست، باید تمام هوش و حواس خود را برای حفظ کردن آن به هر طریق ممکن به‌کار برید تا زمان بیشتری برای اهداف خود داشته باشید. زمان را حتی با پول هم نمی‌شود خرید. فردی را تصور کنید که در هشتاد سالگی به ثروتی هنگفت می‌رسد. آیا این ثروت برای او فایده‌ی چندانی دارد؟ از میزان کارآمدی استفاده از زمان خود مطلع باشید. هر چه بیشتر به نحوه استفاده از دقایق و ساعات خود فکر کنید، در مدیریت زمان بهتر و دقیق‌تر عمل خواهید کرد. تمام زندگی باید سرشار از توجه باشد. هر چه توجه بیشتری به نحوه‌ی استفاده از زمان خود داشته باشید، کارآمدتر و پربازده‌تر خواهید بود. 🔰 شما نمی‌توانید گردش زمان را مدیریت نمائید؛ بلکه، تنها می‌توانید خود را مدیریت کنید. منظور از مدیریت زمان، مدیریت خودتان و فرصت کوتاه زندگی‌تان است. مدیریت زمان به کنترل و تسلط بر خود، و نظم نیاز دارد. رفتارهای مرتبط با مدیریت زمان مهارت‌هایی هستند که می‌توانید با تمرین و تکرار کسب کنید. 🔰 مدیریت زمان نوعی شیوه‌ی زندگی و نظم است که باید هر ساعت، هر روز و تمام عمر تمرین کنید. داشتن اهداف کوتاه‌مدت، میان‌مدت و بلندمدت، در مدیریت زمان بسیار مهم است. مثلاً کسی که هدف بلندمدتش فوتبالیست شدن یا معلم ریاضی یا مادری نمونه شدن است، دیگر زمانش را صرف یادگیری امور غیرمرتبط با این هدف نمی‌کند، و یا دست‌کم آنها را با هدف بلندمدتش تنظیم می‌کند؛ در غیر این صورت در هیچ‌کدام حرفه‌ای نخواهد شد و همیشه یک فرد متوسط باقی خواهد ماند. 🔰 دقت داشته باشید که شما یک ربات کارگر یا ماشین موفقیت نیستید. شما انسانی هستید که نیازهای متفاوتی دارید و در شبکه‌ای از روابط انسانی زندگی می‌کنید. بنابراین مواظب باشید که به بهانه‌ی مدیریت زمان به دام وسواسی‌های زجرآور ذهنی و عملی نیفتید. همیشه معتدل باشید. نیازهای انسانی خود را به تناسب رشد دهید و نه مانند یک کاریکاتور با دماغی گنده و دست‌وپاهایی کوچک. همان‌طور که در بخش اول گفتیم: هر چیزی سر جای خودش. تفریح جای خود؛ کار هم جای خود. ✍️ #دکتر_محسن_زندی https://t.me/third_generation

🔳⭕️ در حال زندگی کن/نکن بخش اول 🔰 اینکه می‌گویند «در حال زندگی کن» یک معنای عاقلانه دارد، و یک معنای احمقانه. معنای احمقانه‌اش همان شکل از تفکر بی‌خیالی است که می‌گوید: الان را عشق است؛ دم را غنیمت شمار و فکر فردا نکن؛ امروز را بچسب، فردا را که دیده؛ آینده که مرده و که زنده، به فکر حال باش؛ و ... . اما معنای عاقلانه‌اش دو بخش دارد: یک بخش هیجانی و یک بخش شناختی. بخش هیجانیِ آن دقیقاً همای معنای احمقانه‌ی بالا است؛ منتها با این تفاوت که مربوط به هیجانات است و نه نوع نگاه: 🔰 شما هم‌زمان با خوردنِ بهترین غذایی که دوست داری، شروع کن روزنامه خواندن، یا مثلا با رفیقت بحث کردن یا اخبار تلوزیون را نگاه کردن. عمراً از غذا لذت ببری. اصلاً آخرش نمی‌فهمی چی چی خوردی. حتی سیر هم نمی‌شوی؛ حتی اگر دوبرابر هر روز بخوری. این خاصیت ذهن است. نمی‌تواند دوتا کار را با هم پیش ببرد، و در هر دو عمیق شود و از هر دو هم #لذت ببرد. کاری ندارد؛ همین الان گوشی تلفن را دستت بگیر و شروع کن به یک مکالمه‌ی جدی؛ و همزمان هم با گوشی موبایلت چت کن. اگر هم بر فرض بتوانی، سوتی‌هایی می‌دهی در حد مسابقات کشتی باچوخه‌ی خراسان. گند می‌خورد هم به مکالمه‌ات و هم به چت کردنت. 🔰 جالب این‌جاست که ما دقیقا به همین شیوه گند می‌زنیم به زندگی‌مان. یعنی از ذهنی که توانایی تمرکز هم‌زمان بر حتی دو چیز را ندارد، در آنِ واحد صدتا کار ازش می‌کشیم. صد تا کارِ ناقص. عینهو این‌که سر سفره صدجور غذا باشد. یک پریشان‌خاطری و تشویش فکر وحشتناک، که باعث می‌شود هیچ‌گاه زندگی را تماماً زندگی نکنیم. عُمریست پریشان ز پریشانیِ خویشیم. یعنی فقط هم‌زمان با زمین دورِ خورشید را می‌زنیم؛ بی‌آنکه به همان اندازه هم عمر کنیم. دویدن رویِ تردمیل. حالا گلاب به رویتان نخواستم مثال آسیابِ خودمان را بزنم. بالاخره یکجا باید این دورِ معیوب را بشکنیم. تمرکز حواس را یاد بگیریم. مثلا دورانِ عاشقی که آدم فقط رویِ یک چیز متمرکز است: در خلافِ آمدِ عادت بطلب کام که من؛ کسبِ جمعیت از آن زُلفِ پریشان کردم (حافظ). 🔰 عرفانِ شرقی و روانشناسی جدید اشتراکات فراوانی دارند. یکی از مهم‌ترین اشتراکاتشان این است که: رمزِ زندگی خوب، در حال زندگی کردن است. یعنی در آینده و گذشته، که دو عدم هستن، سیر نکردن. زندگی در حال یعنی دقیقاً روی همان کاری که هستی متمرکز باش. وگرنه زندگی کُلهم اجمعین کوفتت می‌شود. از این‌جا مانده و از آنجا درمانده. 🔰 در حال زندگی کردن، نه یعنی بی خیال و یله زندگی کردن؛ بلکه، یعنی در هر کاری که هستی در همان باش؛ یعنی وقتِ تفریح، ذهن و دل و جانت به تفریح باشد و به وقت کار و خانواده و عشق‌بازی و مسایل جنسی و هر کار دیگری، فقط و فقط در آن باش. نه وقتی با خانواده‌ای سر در گوشی موبایل و تلوزیون کنی و وقتی با رفقایی دلت برای خانواده بتپد؛ به وقت کار به یاد تفریحی، و به وقت تفریح به فکر کارهای عقب‌افتاده. در حال زندگی کردن یعنی تعادل داشتن؛ برنامه و نظم داشتن. نه یعنی، وقتی با منی در یَمَنی؛ و وقتی در یمنی با منی. صوفیُ ابنُ الوقت باشد ای رفیق (مثنوی). «ما فاتَ مَضی وَ ما سیأتیكَ فَاَیْنَ؟ قُمْ فَاغْتَنِم الفُرصَةَ بَینَ العَدَمَین» آنچه گذشت، از دست رفت و آنچه می‌آید كجاست؟ برخیز و فرصت میان دونیستی را دریاب (منسوب به علی ع). 🔰 ژورنالِ سایِنس که از معتبرترین مجلات دنیاست در یک تحقیق بلند مدت روی پنجاه هزار نفر در اوقات مختلف شبانه‌روز نشان داد خوشبخت‌ترین و خوشحال‌ترینِ آدم‌ها آنهایی بودند که در لحظه زندگی می‌کردند. یعنی متمرکز در همانی بودند که در آن بودند. نه اینکه وقت غذاخوردن، چشمشان روزنامه بخواند؛ مغزشان به ده مساله فکر کند؛‌دستشان به قاشق باشد؛ دهانشان بجویدن؛ زبانشان به حرف زدن؛ و با پایشان چیزهای دیگر را انگولک کنند. ادامه دارد ... 🖌 #دکتر_محسن_زندی https://t.me/third_generation