𝙰𝚂𝚃𝚁𝙰𝙺𝙰𝙽 𝙲𝙰𝙵𝙴 | 🌀

حواریِ ساده‌دلی نبودم پیرویِ پیامبری که رنجِ خویش را بهانه‌یِ بهشت کنم یا چوپانی با خنجری به دست و دشنامی به همنامم قتالِ مباح کنم. هر نفس که کم می‌شود تاریکی کشیده می‌شود تا شب که واژه‌گانِ رنگ‌باخته شرمنده‌یِ شاعرانند. مانیِ پیامبرم صورتگری که رنگ‌هایِ جهان را می‌شناسم و از همه‌یِ کلمات دوستدارِ زندگی‌ام. ▫️ شعری از احمد زاهدی لنگرودی ▫️ پیشکش به سیدعلی صالحی ▫️ نقاشی: ایوب امدادیان ▫️آستراخان کافه | کانالی برای راه یافتن به جهان سیال موسیقی و ادبیات 🌀| @astrakancafe