uk
Feedback

Не попадись на ботовода! Telemetrio знаходить і позначає такі канали мітками 👉 Хочеш бачити мітку, оформляй підписку

دکتر فریبا بشر دوست

دکتر فریبا بشر دوست

Відкрити в Telegram

تهران پارس خ 111 (ملکی)پ22 تلفن 02177889129

Показати більше
1 058
Підписники
Немає даних24 години
-47 днів
+530 днів
Архів дописів

photo content

شازده کوچولو پرسید : غم انگیزتر از اینکه بیای و کسی خوشحال نشه چیه؟ روباه گفت: بری و کسی متوجه نشه! شازده کوچولو گفت : چطوری حماقتم رو نشون بدم؟ روباه گفت : برای هر چیزی اظهار نظر کن روباه گفت : ‎عاشق هیچ گل عجیبی نشو بذار تنها بمونه شازده كوچولو پرسيد چرا؟ روباه گفت: خسته ميشی ميری اونوقت اون تنها تر ميشه! شازده كوچولو : حرف همو نمی فهمیم روباه : فقط دو تا دشمن میتونن خوب حرف همو بفهمن وگرنه دوستی ها پر از سوء تفاهمه… شازده کوچولو پرسید : گول خوردن یعنی چی؟ روباه گفت : همون که اگر نخوری “تنها” میمونی شازده کوچولو پرسید : کی اوضاع بهتر میشه؟ روباه گفت : از وقتی که بفهمی همه چیز به خودت بستگی داره شازده کوچولو از گل پرسید : آدمها کجایند؟ گل گفت : باد به اینور و انورشان می برد این بی ریشگی حسابی اسباب دردسرشان شده شازده کوچولو پرسید : تو سواد داری؟ روباه گفت : سواد مال آدماست من شعور دارم ... آنتوان _دوسنت_اگزوپری شازده_کوچولو https://t.me/DrBashardoost

photo content

🌿سندرم آنتون🌿 «اورسولا مرچ»، خیاط ماهر پنجاه ساله، از شدت سردرد، کمردرد، سرگیجه و اینکه نمی‌تونست کار کنه به کلینیک مراجعه کرد. او گفت ظرف مدت چند ماه حالش طوری وخیم شده که در حال از دست دادن بیناییش هم هست. پزشک اتریشی «گابریل آنتون»، اورسولا رو به عنوان یک مورد عجیب شروع به بررسی کرد. وقتی آنتون یک روبان و قیچی، روی میز جلو اورسولا گذاشت، اون نتونست اسمشونو بگه، ولی با آرامش تأیید می‌کرد که می‌تونه اشیای روی میز رو «ببینه»، در حالی که نمی‌دید و حتی نمی‌تونست تفاوت بین روشنایی و تاریکی رو تشخیص بده. با اینکه بیناییش به شدت آسیب دیده بود، به طرز عجیبی وقتی آنتون بهش در مورد نابیناییش گفت، اون «اصرار داشت که می‌تونه ببینه!» آنتون در این مورد گفت: «بسیار شگفت‌آور بود که بیمار متوجه مشکل گسترده بینایی خودش و از دست رفتن کامل بینایش نشد. او از نظر ذهنی نسبت به کوری خود کور بود.» برای من نکته جالب این عارضه که در متون پزشکی با عنوان سندرم آنتون ثبت شده، اینجاست: کسایی که دچارشن، علی‌رغم شواهد واضح دالِ بر نابیناییشون، سرسختانه انکارش میکنن و مدعی‌ان که قادر به «دیدن» هستن. این بیماران ناتوان در یادگیری از تجربه‌هاشون هستن. این بیماری برای من یه قرینه شناختی-رفتاری در افراد داره؛ درسته همه ما نقاط کوری در دانش و عقایدمون داریم و با توجه به ظرفیت‌های محدودمون، شاید این اجتناب‌ناپذیر هم باشه، اما خبر بد اینه که ما گاهی نسبت به کوریمون هم کور می‌شیم و با اعتماد به نفس کاذب، حکم به صحت هر باور، عقیده و قضاوتی که داریم می‌دیم. داشتم فکر می‌کردم خیلی از افرادی که شاید خودمون هم جزوشون باشیم: چقدر نسبت به کوریمون کوریم، به جهالتمون جاهلیم و از ناآگاهیمون ناآگاهیم. متعصبیم در برابر اصولمون، اعتقادی به باز‌اندیشی نداریم، مستنداتی که خلاف نظرمون رو اثبات می‌کنن برامون افسانه و تئوری پوچ میشن و در نهایت هم اگر در تنگنایی بیوفتیم باز به جای باز اندیشی، تاکید می‌کنیم ما بیناییم، فقط الان کسی چراغ‌ها رو خاموش کرده و مشکل از بینایی ما نیست مشکل از عاملی بیرونیه. ما با چشمامون همه جا رو می‌بینیم جز خودمون... 🖋 خزر تاجبخش https://t.me/DrBashardoost

@drbashardoost 🍎 چشم‌بسته دو کیلو سیب خریدم و گاز دادم تا خانه و انداختم توی سینک ظرف‌شویی و غسل کرونا دادم و ریختم توی سبد، ده‌تا سیب بودند. 🍏 همان‌جا فهمیدم که سه تای آن‌ها نیمه‌‌ کپک‌‌زده‌اند و از زردی رسیده‌اند به قهوه‌ای؛ حالا من مانده بودم و ۳ سیب کرمو و ۷ سیب سالم و براق. 🍎 درون من اهریمنی وجود دارد که اجازه‌ خوردن سیب‌های سالم قبل از سیب‌های گندیده را نمی‌دهد. هر چقدر با خودم کلنجار رفتم که اول یکی از سالم‌ها را بخورم، اهریمن درونم اجازه نداد و اصرار کرد که: «این خراب‌ها رو اول بخور، بعد می‌ریم سراغ خوب‌ها» 🍏 اهریمن پیروز شد. دو روز اول کرموها را با بدبختی خوردم. مزه‌ روده‌ کانگورو می‌دادند. حتی قابیل هم حاضر نمی‌شود بابت این مزه گناه کند. روز سوم رفتم سراغ سالم‌ها که دیدم حالا دو تای دیگرشان هم رو به زوالند. باز اهریمن و کپک و روده‌ی کانگرو و الخ. روز چهارم و پنجم و ششم هم بر همین منوال. هر ده‌تا را با همین شرایط اسف‌بار میل کردم. 🍎 لعنت بر این اهریمن درونم که حالی‌اش نمی‌شود هر لذتی زمان انقضا دارد. هر چیزی را سر وقتش باید گاز زد. @drbashardoost 🍏 تابستان‌ها از اهواز می‌کوبیدیم تا تهران. ده ساعت توی راه بودیم و وقتی می‌رسیدیم انگار از دستگاه سانتریفیوژ بیرون آمده باشیم. بعد هم می‌رفتیم شمال. تمام راه را تحمل می‌کردم فقط بابت تونل کندوان. واردش که می‌شدیم، پنجره را می‌دادم پائین و ... هیچ لذتی بالاتر از آن نبود که صدایم بخورد به دیوارهای سنگی تونل و چهار برابر بلندتر بشود و اعصاب همه را خرد کنم. امروز موقع رانندگی بعد از سال‌ها مجبور شدم از یک نیمچه‌تونل رد شوم. یاد تونل‌ کندوان افتادم. پنجره را هم دادم پائین. سرم را هم دادم بیرون اما به جای نعره، صدایی تولید کردم که فقط به درد بیدار کردن لیلی‌ می‌خورد جهت خوردن سحری. همان‌قدر نرم و لطیف. نعره زدن زمان خودش را می‌طلبیده! 🍎 یک همکلاسی شیرازی داشتم که دُن‌ژوان دانشگاه بود. سینه‌‌ کفتری و موهای ‌اردکی. یقه‌ی کاپشن جین‌اش را بالا می‌داد و دل‌ها را اسیر خودش می‌کرد. سال آخر دانشگاه، سفری را برنامه‌ریزی کرد و رفت. وقتی برگشت چند عکس از سفرشان نشان‌مان داد. یکی‌شان مال گردنه‌ی حیران بود. خودش لبه‌ی پرتگاه، فیگور تایتانیکی گرفته بود و به یک افق مه‌آلود خیره شده بود. همان شب با خودم تصمیم گرفتم که بروم باشگاه و پرس‌سینه بزنم و موهایم را گوجه‌ای کنم و بروم گردنه‌ی حیران و با دوربین زنیتم عکس بگیرم. اهریمن درون من همان وقت‌ها بود که به بلوغ رسیده بود و نشسته بود توی اتاق فرمان مغزم. اهریمن گفت: «نه عزیزم. الان نه. فارغ‌التحصیل بشو، یه شغل خوب پیدا بکن، کمی پول جمع کن، خونه بگیر، بعد هر غلطی خواستی بکن!» گفتم: چشم. همه‌ی دستوراتش را انجام دادم الا بخش «هر غلطی خواستی بکن!» بعد از همه‌ی آن کارها، سیب‌های براق لک افتاده بودند و دیگر حیران همان حیران نبود و دیگر مو بر سرم نمانده بود. @drbashardoost 🍏 خلاصه این اهریمن، روانم را پریشان کرده است. اگر با همین وضعیت به سن ۱۲۵ سالگی برسم، باز هم یک لیست طویل دارم از کارهایی که باید انجام بدهم اما اهریمن درون اصرار دارد که «فعلا پولات رو جمع کن و یه دست دندون مصنوعی از جنس عاج فیل بخر، بعد برو فلان کار را بکن!» از آن طرف هم یک لیست طویل هم دارم از کارهایی که اهریمن درون در صد سال گذشته به فنا داده است. ای اهریمن لامروت! 🍎 به‌جای گاز زدن سیب تازه، دائم در حال تماشای کپک زدنش هستیم، در حالی‌که هر سیبی را باید سر وقتش گاز زد. @drbashardoost

@drbashardoost ❤️برای شادکام بودن يک چيز از همه مهم‌‌‌‌تر است — تحقیق۸۴ سالۀ دانشگاه هاروارد دربارۀ شادکامی چه می‌‌‌‌گوید؟ 🔴 دائم در گوشمان می‌خوانند که اگر فلان‌چیز را بخریم یا بیشتر پول داشته باشیم و در شغلمان موفق شویم، شادکام می‌شویم. اما انگار هنوز درست نمی‌دانیم راز شادکامی دقیقاً چیست. برای پاسخ به این سؤال، دانشگاه هاروارد در سال ۱۹۳۸ مطالعۀ گسترده‌ای را شروع کرد که تا امروز بی‌وقفه ادامه یافته است. در این سال‌ها، این تحقیق برای یافتن راز شادکامی به بررسی و ثبتِ هم‌زمانِ همۀ جوانب زندگی پرداخته است، از وضعیت جسمانی و اشتغال گرفته تا جزئیات روابط با دوستان و همسران و خیالات نیمه‌شبِ افراد موردبررسی. 🔴 دکتر رابرت والدینگر، سرپرست کنونی این تحقیق، می‌گوید سلامتی، پول و امنیت اقتصادی بر شادکامی افراد مؤثرند و تا وقتی آن‌ها تأمین نشوند کمتر شادکامیم. اما یک عامل دیگر نیز وجود دارد که از آن کمتر شنیده‌ایم: بهبود کیفیت روابطمان با دوستان و آشنایان موجب افزایش شادکامی می‌شود. @drbashardoost 🔴 از نظر والدینگر گفتن ندارد که وقتی خوراک و مسکن و این‌جور چیزها تأمین نباشد کمتر شادکامیم. اما جالب اینجاست که درآمدِ بالاتر از یک حد مشخص چندان موجب افزایش شادکامی نمی‌شود. چیزی که موجب افزایش و پایداریِ شادکامی می‌شود کیفیت معاشرت و رابطۀ شما با دیگران است. عصارهٔ تعریف دکتر والدینگر از زندگی خوب این است: «همراه کسانی که دوست دارم، کارهای دلخواهم را انجام دهم». 🔴دکتر والدینگر می‌گوید پژوهش هاروارد موجب توجه بیشتر او به رفتارهای خودش هم شده است. «اجازه نمی‌دهم تنها همسرم زندگی اجتماعی‌مان را بگرداند. قبلاً می‌گفتم: «فقط بگو کجا بریم». اما حالا بیشتر مواظب روابطم هستم و حواسم هست افت نکنند». 🔴 دکتر والدینگر نام این عادت را «سلامت اجتماعی» می‌گذارد: او می‌گوید کسی بعد از یکی دو جلسه باشگاه‌رفتن تصور نمی‌کند سلامتی‌اش را تأمین کرده است. دوستی‌ها هم همین‌طورند. بی‌توجهی روابط خوب را از بین می‌برد. حتماً نباید مشکل خاصی وجود داشته باشد؛ اگر روابطتان را حفظ نکنید نابود می‌شوند. ما مشاهده می‌کنیم کسانی که روابط اجتماعیِ پرشوری دارند برای حفظ این روابط تلاش می‌کنند. یک پیام ساده، یک فنجان قهوه یا یک پیاده‌روی کوتاه. ممکن است این کارها چندان چشمگیر نباشند، ولی اگر تکرار شوند روابط اجتماعی را زنده نگه می‌دارند. @drbashardoost 🔴 کیفیت رابطه مهم است، چه با دوست باشد، چه با همسر، چه خواهر‌برادر و چه همسایه. دکتر والدینگر می‌گوید «در یکی از مراحل تحقیق از افراد پرسیدیم: «اگر نصفه‌شب بترسید یا مریض باشید با چه کسی می‌توانید تماس بگیرید؟ ما معتقدیم هر کس حداقل به یک یا دو دوستِ این‌چنینی نیاز دارد. اگر چنین کسی را ندارید احتمالاً از نظر عاطفی رنج می‌کشید». 🔴 ناگفته پیداست که نمی‌شود همیشه شادکام بود. دکتر والدینگر می‌گوید: زندگی‌های خوب زندگی‌‌هایی دشوارند. ما زندگی هزاران نفر را مطالعه می‌کنیم. هیچ‌کس، حتی یک نفر از همهٔ کسانی که در این کرهٔ خاکی دیده‌‌ام، همیشه شادکام نبوده است. تصور اینکه همیشه شادکام باشید غلط است. شادکامی اوج و حضیض دارد. اما چیزهایی هست که اگر به زندگی‌مان اضافه کنیم احتمال اینکه اکثر اوقات احساس شادکامی کنیم بیشتر می‌شود. توجه به کیفیت روابطمان با دیگران از همین جنس چیزهاست. پس دست‌آخر آنچه مهم است ارتباط و تعلق است. از ترجمان علوم انسانی @drbashardoost

. 🌞تابستان 📚کتابخانه مهرداد 🙋🏻‍♂️بچه های 🙋🏻‍♀️روستای مسافر زهی #انجمن_یاران_جامع #کتابخانه_روستایی #پلان_دشتيارى #سیستا
. 🌞تابستان 📚کتابخانه مهرداد 🙋🏻‍♂️بچه های 🙋🏻‍♀️روستای مسافر زهی #انجمن_یاران_جامع #کتابخانه_روستایی #پلان_دشتيارى #سیستان_بلوچستان @yaranjaame

. 🌞تابستان 📚کتابخانه مهرداد 🙋🏻‍♂️بچه های 🙋🏻‍♀️روستای مسافر زهی #انجمن_یاران_جامع #کتابخانه_روستایی #پلان_دشتيارى #سیستا
. 🌞تابستان 📚کتابخانه مهرداد 🙋🏻‍♂️بچه های 🙋🏻‍♀️روستای مسافر زهی #انجمن_یاران_جامع #کتابخانه_روستایی #پلان_دشتيارى #سیستان_بلوچستان @yaranjaame

. 🌞تابستان 📚کتابخانه کامیاب 🙋🏻‍♂️بچه های 🙋🏻‍♀️روستای صدیق زهی #انجمن_یاران_جامع #کتابخانه_روستایی #لینگولند #پلان_دشتيا
+1
. 🌞تابستان 📚کتابخانه کامیاب 🙋🏻‍♂️بچه های 🙋🏻‍♀️روستای صدیق زهی #انجمن_یاران_جامع #کتابخانه_روستایی #لینگولند #پلان_دشتيارى #سیستان_بلوچستان @yaranjaame