Papooole(په پووله)

فعالیت: خیابان هدف: آشنایی با قوانین در خیابان، آشنایی با رنگهای چراغ راهنمایی، آشنایی با(خط عابر پیاده،پل هوایی،میدان، چهار راه)👇

💥 آموزگاران خوب معتقدند همه‌ی شاگردان می‌توانند یاد بگیرند. همچنین درک می‌کنند هر کس روش یادگیری منحصر به خودش را دارد. بعضی‌ها بصری هستند. برای بعضی‌ها کار عملی مؤثرتر است. بعضی دیگر با خواندن بهتر می‌آموزند. پس آموزگار باید یک روش چندجانبه در پیش بگیرد، چیزی شبیه این: ۲۰ دقیقه تدریس کند، پس از آن یک سؤال چندگزینه‌ای پای تخته مطرح کند، از همه بخواهد پاسخ خود را بنویسند و به نوبت پاسخ‌شان را برای هم‌کلاسی‌شان توضیح بدهند، پس از چند دقیقه رأی‌گیری کند و ببیند هرکس کدام پاسخ را انتخاب می‌کند، در آخر از آنها بخواهد درباره‌ی انتخاب‌شان توضیح بدهند. راندو این روش را «آموزش فعال» می‌نامد. 🌹🍂🌹🍂🌹🍂

سعی کنید به پیشنهادهای کودک حساس باشید. نشان دهید که پیشنهادهای او برای شما مهم است و به او احترام می گذارید. با منطق کامل با او صحبت کنید و مطمن باشید درک خواهد کرد. پدران ومادرانی که دوست کودک هستند بسیار تاثیر گذارتر از پدر و مادرانی هستند که فقط پدر و مادرند. تکرار： نگاه کردن به کودک هنگام سخن گفتن او کمک شایانی به رشد اعتماد به نفس او خواهد کرد. هرگز هرگز و ابدا هیچ تکیه کلام او را مسخره نکنید. @jerfayezehn

پروژە بیرون از خانە چەخبر است.. فعالیت صداها شنیدن صدای اعضای بدن شنیدن صدای قلب یکدیگر شنبه 12 آبان ماه 👇👇👇👇👇

💥 آموزگاران خوب معتقدند همه‌ی شاگردان می‌توانند یاد بگیرند. همچنین درک می‌کنند هر کس روش یادگیری منحصر به خودش را دارد. بعضی‌ها بصری هستند. برای بعضی‌ها کار عملی مؤثرتر است. بعضی دیگر با خواندن بهتر می‌آموزند. پس آموزگار باید یک روش چندجانبه در پیش بگیرد، چیزی شبیه این: ۲۰ دقیقه تدریس کند، پس از آن یک سؤال چندگزینه‌ای پای تخته مطرح کند، از همه بخواهد پاسخ خود را بنویسند و به نوبت پاسخ‌شان را برای هم‌کلاسی‌شان توضیح بدهند، پس از چند دقیقه رأی‌گیری کند و ببیند هرکس کدام پاسخ را انتخاب می‌کند، در آخر از آنها بخواهد درباره‌ی انتخاب‌شان توضیح بدهند. راندو این روش را «آموزش فعال» می‌نامد.

هم‌آموزی مصطفا آل‌احمد به تحقیق، پایه و اساس روش‌های نظام آموزشی در ایران مستقیم یا غیر مستقیم به رشد تفکر استبدادی کمک کرده است و اگر بپذیریم برای توسعه باید روش‌های استبدادی و تمامیت خواهی‌ را کنار گذاشت، می‌توان گفت راه توسعه در این کشور میسر نخواهد شد، مگر الگوهای پوسیده‌ی آموزشی به طور یک‌جا کنار گذاشته و روش‌هایی چون روش تدریس فعال (Active Teaching Method) جایگزین آن شود. از آن‌جا که فرهنگ، نتیجه‌ی زندگی گروهی و جمع‌ زیستی نوع بشر بوده است و انسان تعریف و هویت خود را در گروه پیدا می‌کند، روش آموزش فعال یا تعاملی (Interaction) از طریق زندگی جمعی و تبادل دانش و آگاهی تبلور می‌یابد. هم‌افزایی گروهی، درک کارکردهای گروه و تعامل با یکدیگر، پایه‌های این روش آموزشی است. در این روش معلم، یک دانای کل نیست. کلاس درس، ملک خصوصی معلم نیست. معلم یک متکلم وحده و تنها کسی نیست که حرف می‌زند و آموزش می‌دهد. فراگیران برده‌های آنچه معلم می‌گوید، نیستند و به زور و جبر برای آموزش جمع نشده‌اند و اجباری برای پذیرش آنچه گفته می‌شود نیز ندارند. فراگیران قرار نیست یکسان اندیشه کنند و یک شکل بیاموزند. کلاس درس، جامعه‌ی کوچک دموکراتی است که آزادی اندیشه را تجربه می‌کند. هیچ‌کس بر دیگری و معلم بر فراگیران برتری ندارد. در چنین روشی، معلم تنها نقش یک تسهیل‌گر (Facilitator) را در فرایند یادگیری ایفا می‌کند. در این روش، تسهیل‌گر یا همان معلم و استاد سابق، چیزی را دیکته نمی‌کند. در این روش آموزشی، فراگیری از طریق کارگروهی تحقق پیدا می‌کند و درک کارکردهای گروه و تعامل با یکدیگر، پایه‌های این آموزش و پرورش را می‌سازد. در چنین فرایندی است که روحیه گفت‌و‌گو و کار گروهی، رواداری، پرسشگری، تفکرِ انتقادی، جسارت، اعتماد به نفس، خلاقیت و ... شکوفا می‌شود. آن‌چه برای این روش آموزشی مهم است پرورش دانش متدولوژیک و بینش (Vision) بخشیدن به فراگیران است، به گونه‌ای که بعد از این آموزش‌ها، فراگیران بتوانند، خود طرح مساله کرده و مساله خود را در غالب پروژه‌ای خلاق، تعریف و به نتیجه برسانند.

باسلام؛ درست کردن جعبه ی کمک های اولیه و اجرای نمایش، ودرست کردن چراغ راهنما با رنگ انگشتی و دستمال کاغذی👌👌👌👌 پیش دبستانی اهورا (بخش زیویه ی سقز)🌺🌺🌺🌺

🎥 آموزش بچه های ژاپنی،در بازی گروهی پیچیده. ☑️نتیجه این آموزش و کار تیمی را امروز در اقتصاد و اجتماع ژاپن می بینیم.

در دانشکده‌های فنی یا پزشکی به دانشجو نمی‌گویند که این کار یا آن کار را نکن تا بعد از 7 سال دکتر یا مهندس ‌شوی. بلکه می‌گویند که چه کاری را بکن. پدری و مادری فقط آموختن کار خوب به فرزندش است. ما متأسفانه فکر می‌کنیم که پدری و مادری فرماندهی است. باید بچه را مسئول بار آورد تا جوابگوی کار خودش باشد و احساس استقلال کند. روزی که به عنوان پدر و مادر به فرزندمان می‌گوییم این کار یا آن کار را بکن نتیجه اش این خواهد بود که وقتی درمدرسه می‌گویند که این تکلیف را در خانه انجام دهید کودک اصلأ فکر نمی‌کند که این تکلیف خودش است بلکه می‌گوید این تکلیف پدر و مادرم همراه با جنگ است. به عنوان مثال، در مورد مسواک زدن، اصلأ نباید به کودک بگوییم که مسواک بزن بلکه باید خودمان عمل مسواک زدن را طوری با لذت و سر و صدای توأم با شادی انجام بدهیم که کودک خودش هم (ولو دو روز بعد) به سر شوق بیاید که مسواک بزند. وقتی کودک خودش خواست که مسواک بزند آن موقع به کودک بگوییم چون مسواک نداری باید صبر کنی تا فردا برایت مسواک بخریم و همه با هم مسواک بزنیم.

وقتی به کودک مسئولیت نمیدیم، تاییدش نمی‌کنیم و هر کاری که میخواد بکنه جلوشو بگیریم، بعدها در بزرگسالی این کودک دائم میگه نمیتونم و در مسئولیت های بزرگ مثل ازدواج کم میاره و احساس ناتوانی میکنه

مدرسه ای جالب در فنلاند 🔸روش یادگیری مبتنی بر همکاری و همزیستی 🔸نور مناسب، فضای آزاد بازی، 🔸ورزش، مطالعه و تئاتر ویژگی معماری آن است.

نظر نوآموزای گلم در مورد این شکل

با نو آموزای گلم در مورد کوچه شون حرف زدیم در مورد اندازه کوچه شیب کوچه جنس سطح کوچه و چیزهایی که در کوچه است

بازی کیه کیه پشت دره👇👇 نوگلارو به سه گروه تقسیم کردم، گروه اول باید بیرون از کلاس میرفتن و من بهشون میگفتم که یکیتون با انگشت دست، یکی دیگه با کف دست، یکی دیگه با مداد به نوبت در میزنید و گروه های دیگه که تو کلاس بودن باید حدس میزدن که در زدن اول صدای چی بود و کدوم یک از دوستش انجام داد. هرکس درست حدس میزد تشویق میشد و هرکی اشتباه حدس میزد باید برای بار دوم دقت بیشتری میکرد. ادامه بازی هم در جلسه بعد انجام میدیم.