کانال کتاب و کتابخوانی

گاهی فکر میکنم اگه زمین اینقدر بدور خودش نمی چرخید !! آدما اینقدر تو زندگی گیج نمی موندن !! #ع_دباغ

سخت ترین قسمت رفتن آدم ها اونجاست ، که هیچ وقت با خودشون خاطره هاشون رو نمیبرن  

دردنیای امروز فقرآتشیست که خوبیها را میسوزاند وثروت پرده ایست که بدیهارا میپوشاند چه بی انصافند آنانکه یکی را میپوشانند به احترام داشته هایش و دیگری را میسوزانند به جرم نداشته هایش

برای درکنار هم موندن..، باید خیلی چیزارو بخشید، خیلی حرفارو نشنیده گرفت، از خیلی کارها عبور کرد... برای در کنار هم موندن باید بخشنده ترین و قوی ترین بود نه زیباترین و باهوش ترین ! آدما وقتی میتونن مدت های طولانی کنار هم بمونن که یاد بگیرن چطور با هم کنار بیان ! اگه گاهی تو حال خوب هم شریک نمیشن دستی هم به حال بد هم نکشن ! هیچ حال بدی موندگار نمی مونه همون طور که حال خوب هم، همیشگی نیست ! اول از هر چیزی برای در کنار هم موندن باید یاد بگیری چطور میشه با کوچیکترین چیزها، از زندگی لذت برد، خندید و شاد بود !

سازنده‌ترین کلمه 👈گذشت است ، آن را تمرین کن. پرمعنی‌ترین کلمه ما است ،آن را به کار ببر. عمیق‌ترین کلمه 👈عشق است ، به آن بها بده. بی رحم‌ترین کلمه تنفر است ،از بین ببرش. سرکش‌ترین کلمه حسد است ، با آن بازی نکن. خودخواهانه‌ترین کلمه من است، از آن حذر کن. ناپایدارترین کلمه خشم است، کنترلش کن. بازدارنده ترین کلمه ترس است ، با آن مقابله کن. با نشاط‌ترین کلمه کار است، به آن بپرداز. پوچ ترین کلمه طمع است ، آن را بکش

مسیرت که درست باشد نه از بی مهریِ آدم ها دلت می گیرد نه با طعنه ها و کنایه ها ، نا امید می شوی ...! آدم ها ، خصلتشان است از تماشایِ سقوط ، لذتِ بیشتری می برند تا پرواز! نا امید نباش .. سقوط ، سرنوشتِ پرنده هایِ ضعیف و بی دست و پاست ، عقاب ها ، فقط اوج می گیرند!

دنیا متعلق به آدماییه که صبح ها با یه عالمه آرزوهای قشنگ بیـدار میشن...

روزی مردی داخل چاله ای افتاد و بسیار دردش آمد … یک پدر روحانی او را دید و گفت : حتما گناهی انجام داده ای! یک دانشمند عمق چاله و رطوبت خاک آن را اندازه گرفت! یک روزنامه نگار در مورد دردهایش با او مصاحبه کرد! یک یوگیست به او گفت : این چاله و همچنین دردت فقط در ذهن تو هستند در واقعیت وجود ندارند!!! یک پزشک برای او دو قرص آسپرین پایین انداخت! یک پرستار کنار چاله ایستاد و با او گریه کرد! یک روانشناس او را تحریک کرد تا دلایلی را که پدر و مادرش او را آماده افتادن به داخل چاله کرده بودند پیدا کند! یک تقویت کننده فکر او را نصیحت کرد که : خواستن توانستن است! یک فرد خوشبین به او گفت : ممکن بود یکی از پاهات رو بشکنی!!! سپس فرد بیسوادی گذشت و دست او را گرفت و او را از چاله بیرون آورد…! آنکه می تواند، انجام می دهد و آنکه نمی تواند، انتقاد می کند. #جرج برناردشاو

عروسکی که در پنج سالگی خراب شد و کلی غصه اش را خوردیم در ده سالگی دیگر اصلا مهم نیست ! نمره امتحانی که در دبیرستان کم شدیم و آنقدر به خاطرش اشک ریختیم و روزگارمان را تلخ کرد ... در دوران دانشگاه هیچ اهمیتی ندارد و کلا فراموش شده است ! آدمی که در اولین سال دانشگاه آنقدر به خاطرش غصه خوردیم و اشک ریختیم و بعد فهمیدیم ارزشش را نداشته و دنیای مان ویران شد ... در سی سالگی تبدیل به غباری از یک خاطره دور دور شده که حتی ناراحت مان هم نمی کند ! چکی که برای پاس کردنش در سی سالگی آنقدر استرس و بی خوابی کشیدیم، در چهل سالگی یک کاغذ پاره بی ارزش و فراموش شده است ! پس یقین داشته باش که مشکل امروزت اینقدرها هم که فکر میکنی بزرگ نیست ! این یکی هم حل می شود. میگذرد و تمام می شود ...

فال امشب لسان الغیب

به تماشا سوگند و به آغاز کلام و به پرواز کبوتر از ذهن.. واژها در قفس است حرفهایم مثل یک تکه چمن روشن بود! من به آنان گفتم؛ آفتابی لب درگاه شماست، که اگر در بگشایید به رفتار شما می تابد... و به آنان گفتم؛ سنگ ، آرایش کوهستان نیست! همچنانی که فلز ، زیوری نیست به اندام کلنگ... #سهراب_سپهری

انــســان ها به ميزان "حقارتشان" "توهين" ميكنند. به ميزان "فرهنگشان" "عشق ميورزند". و به ميزان "كمبودهايشان" "آزارت  ميدهند هرچه "حقيرتر" باشند، بيشتر "توهين ميكنند تا حقارتشان را جبران كنند. هر چه "فرهنگشان غني تر باشد"، بيشتر به ديگران "عشق ميدهند وهرچه "هويّتشان عميق تر باشد"، "محترمانه تر رفتار ميكنند به اندازه "دركشان" ميفهمند و به اندازه "شعورشان" به "باورها و حرف هايشان عمل ميكنند.

ﺍﮔﺮ ﺩﺭ ﺟﺴﺘﺠﻮﯼ ﺷﺎﺩﻣﺎﻧﯽ ﻫﺴﺘﯽ، ﻫﻤﻪ ﮐﺲ ﻭ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﺭﺍ ﻏﺮﻕ ﺩﺭ ﺷﺎﺩﻣﺎﻧﯽ ﮐﻦ . ﺍﮔﺮ ﻋﺸﻖ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﯽ، ﻋﺸﻖ ﺑﻮﺭﺯ . ﻫﺴﺘﯽ ﺧﺴﯿﺲ ﻧﯿﺴﺖ . ﺑﺎ ﺩﺳﺖ ﻭ ﺩﻟﺒﺎﺯﯼ ﻣﯽ ﺑﺨﺸﺪ. ﺍﻣﺎ ﻫﺴﺘﯽ ﺯﻣﺎﻧﯽ ﻣﯽ ﺑﺨﺸﺪ ﮐﻪ ﺗﻮ ﻗﺒﻼ ﺑﺨﺸﯿﺪﻩ ﺑﺎﺷﯽ . #اشو

رک بگویم... از همه رنجیده ام! از غریب و آشنا ترسیده ام با مرام و معرفت بیگانه اند من به هر ساز ی که شد رقصیده ام در زمستانِِ سکوتم بارها... با نگاه سردتان لرزیده ام رد پای مهربانی نیست...نیست من تمام کوچه را گردیده ام سالها از بس که خوش بین بوده ام... هر کلاغی را کبوتر دیده ام وزن احساس شما را بارها... با ترازوی خودم سنجیده ام بی خیال سردی آغوشها... من به آغوش خودم چسبیده ام من شما را بارها و بارها... لا به لای هر دعا بخشیده ام #فریدون مشیری