زادالمسافر

🔴تفاوت نسخه فارسی «تفاهم‌نامه ایران و آمریکا»، با نسخه انگلیسی، مورد توجه مقامات ارشد ایران قرار نگرفته؛ و احتمالاً درک و شعور آنها در این حد نبوده که به این جزئیات توجه کنند. 🔹زمان قرارداد الجزایر، در ۴۵ سال پیش، ایران از این «تکنیک بازی با کلمات» ضربات اساسی خورده بود. اما متاسفانه سواد و هوش و استعداد کم مقامات ایرانی مانع از درس گرفتن از تجربیات گذشته شده؛ و چند فرد خودفروش خائن نفوذی می‌توانند هر چیزی را به اسم توافق به آنها بقبولانند. 🔹در متن فارسی، که مبنای حل دعوای بین‌المللی نیست، در چند مورد عبارت «آمریکا متعهد می‌شود» آمده؛ مانند پرداخت ۳۰۰ میلیارد دلار برای جبران خسارات، عدم اقدام به حمله، و یا آزادسازی اموال توقیف شده. 🔹اما در متن انگلیسی بجای کلمه تعهد کلمه Undertake آورده شده. این هم به معنی «شروع به اقدام» است؛ هیچ تعهدی برای انجام واقعی کار را در بر ندارد؛ و هیچ زمانی برای اتمام کار نمی‌توان تعیین کرد. 🔹با این قرارداد، طرف ایرانی نمی‌تواند ادعای نقض توافق توسط طرف آمریکایی را داشته باشد؛ و خودش محکوم می‌شود. 🔹ایراد مدارک تقلبی دادن به افراد کم‌استعداد، و هل دادن آنها برای تصدی مناصب بالا، در چنین جایی واضح می‌شود: دشمنان و افراد نفوذی می‌توانند براحتی سر آنها کلاه بگذارند. 🔹به دوستان جوان اهل تحقیق توصیه می‌کنم ماجرای «قرارداد الجزایر» را مطالعه کنند. محمود کاشانی،‌ وکیل ایران در آن مذاکرات، بخشی از کلاه‌هایی که طرف آمریکایی سر آنها گذاشته بود را مستند کرده بود. 🔹پست‌های ذیل ایرادات توافق اخیر را بیشتر شرح داده. 🔗https://t.me/zadolmosafer_en/6607