3imar سیمار

‌‌‍ ... رقصنده های قطری و حجاب بانان مترو! انقلاب که شد، خدا بیامرز خاله کوچک (اسم کاملش کوچک جهان بود) که در مجالس عروسی دف می زد و‌ مجلس گرم می کرد، دفش را شکست و توبه کرد که دیگر این گناه کبیره را مرتکب نشود! مجالس زنانه عروسی قبل از انقلاب با دف زدن و بر پشت قابلمه کوبیدن و رقص و آواز زنان و در مجالس مردانه با ساز و سرنا گرم می شد و مردم خوشیهایشان را در کنار هم و با حرکات موزون بدن به اشتراک می گذاشتند. پیشینه این رسم  قدمتی به درازای طول تاریخ انسان دارد و از جوامع ابتدایی تا مدرن به عنوان یک هنر یا سرگرمی رواج داشته است. وجود رقصهای متنوع محلی  و شیوه های متفاوت رقص در قومیتهای مختلف، نشان دهنده تداوم آن در تمام دورانها بوده است. به نظر نمی رسد پس از ورود اسلام به ایران مدت زمان زیادی این سبک زندگی متوقف شده باشد، زیرا نقاشیهای به جا مانده از زمان صفویان و قاجار نشان دهنده علاقه حاکمان به رقص و تربیت رقصنده بوده است. پس از مشروطه این مدل از شادی کردن، به میان مردم عادی کوچه و بازار برگشت و در زمان پهلوی و رواج آزادیهای اجتماعی، رقص در صدر محافل قرار گرفت. پس ازانقلاب و سردمداری روحانیون بر تمام شئون مملکت، همه چیز عوض شد. دیگر نه عرف که فقه باید و نبایدها را تعیین می کرد، آن هم فقهی شدیدا سختگیرانه که فتاوای متفاوت با حاکمیت به عنوان فتاوی شاذ و‌ غیر قابل اعتنا دیده می شد. ورود حلال و حرام به تمام حیطه های زندگی از خوردن و آشامیدن تا پوشیدن و خوابیدن، سبک جدید زندگی مردم را رقم زد! تا قبل از آن مردم بطور سنتی متدین بودند اما دینی عرفی‌شده که هر کس مطابق عرف شهر خود زندگی می کرد. شادی جزئی از زندگی بود و رقص هم چاشنی شادیها. انقلاب و در فاصله کوتاهی بعد از آن جنگ، زندگی مردم را تحت تاثیر عمیقی قرار داد. عروسیهایی که تقریبا در تمام خانواده ها با ساز و رقص همراه بود به سرعت تغییر کرد و به سمت ازدواجهایی ساده و آسان پیش رفت و گاه عقد ازدواج زوجها در مساجد انجام می شد. این افراط طبیعتا قابل دوام نبود بخصوص اینکه حکومت دینی هیچ جایگزینی برای مجالس عروسی و شادی ارائه نداد. خیلی نگذشت که دوباره رقص به مجالس بازگشت آن هم نه با دایره و تنبک که با آواز و ترانه! حالا سوال متدینین انقلابی این بود: گذشته از رقص،  این آوازها و ترانه ها حلال است یا حرام؟ چه بسیار کدورتها پیش آمد و چه دلخوریها از ترک مجالس و اخم و تخم به صاحب مجلس و ... وقتی عموم جامعه دیدند حاکمیت قدرت مقابله با گناهان بزرگ را ندارد، خودشان را توجیه کردند که گناه رقص آنها در مقابل گناه دزدی و اختلاس و ظلم آنها، چیزی نیست! پس دوباره رقصیدند و این بار مجالسشان هم مختلط شد و بعضا همراه مشروب و دیگر ممنوعیات شرعی و‌ حکومتی! حالا دیگر خاله کوچک نیست دوباره دایره دست بگیرد و‌ آنچنان زیبا بنوازد که هر رقصنده ناشی را هم به رقص بیاورد، اما به جایش دف زنان و رقصندگان و آوازه خوانانی را همراه تیم فوتبال می کنند تا در ورزشگاه قطر بزنند و بخوانند و برقصند و مردم را انگشت به دندان که چه شد؟! حجاب بانان مترو و آمران به معروف خیابانها و ادارات و پیامک زنندگان خودروها و برخورد با رقص دختران اکباتان و صادق بوقی ها را قبول کنیم یا نمایش رقصنده های قطریتان را؟! دم خروستان را یا قسم حضرت عباستان؟ ما که مانده ایم در این همه تناقض! #فرشته_مزینانی @simar50

‌‌... منازعه خدای زمین با خدای آسمان در ایران #مهدی_نصیری رقابتی عجیب بین خدای زمین با خدای آسمان در پهنه ایران شکل گرفته است. شواهد زیادی نشان می دهد که حاکمیت خداگونه ایران بعد از قرنها خداپرستی ایرانیان، در حال کسب توفیقات زیادی در خدازدایی از جامعه ایران است. خدای زمینی ایران توانسته با حکمرانی ای غیرعقلانی، استبدادی و آلوده به انواع فسادهای سیاسی و اقتصادی و اخلاقی، خدای آسمان را در اذهان و باور میلیونها ایرانی به محاق ببرد و ایران را به یکی از دین گریزترین جوامع دنیا تبدیل کند. خدای زمینی اصرار دارد اعدام جوانان را به وقت اذان صبح  ـ که باید نوید بخش روشنایی و حیات و نشاط باشد ـ انجام دهد تا موفق شود نام الله و محمد و علی را در اذهان ایرانیان به نامهایی منفور تبدیل کند و پیروزی خود را به رخ خدای آسمان بکشد و به مردم اعلام کند انا ربکم الاعلی! اما آیا پیروز نهایی این منازعه و هماوردی طلبی خدای زمین است؟ به نظرم هرگز! اگر نمرودها و فرعونها در هماوردی با خداوند توفیقی داشتند، حاکمیت خداگونه جمهوری اسلامی نیز در این منازعه ممکن بود پیروز شود. دیری نخواهد پایید که عصای موسی که این بار ابزارهای ارتباطی جدید است و امواج آگاهی را در میان جامعه می پراکند و سحر ساحران دستگاه تبلیغاتی جمهوری اسلامی را می بلعد، خدای زمین را از سریر قدرت به زیر خواهد کشید و مظلومان را وارث این قدرت و حاکم بر سرنوشت خویش خواهد نمود. آن روز اصلا دیر نیست! @simar50