حــرفــــ دل

. خدا دختر را آفرید تا دختری کند... اشک را مهم ترین سرمایه اش قرار داد تا موقع شکستن بهترین همدمش باشد... برایش احساس قرار داد تا از کودکی حتی نسبت به جسم بی جانی چون عروسک احساس خرج کند... به او دوست داشتن را یاد داد تا دوست بدارد هر آنچه که لایق دوست داشتن است... برایش عشق قرار داد تا عاشقی کند.. علایقش را منحصر به فرد قرار داد تا با علایقش دنیایی بسازد خارج از دنیای واقعی و تا میتواند در آن دنیای خود ساخته اش شاد باشد.. خدا دختر را آفرید تا حوا باشد برای کسی که از جنس آدم است... @gitmit

دختر مى خندد هرچند، درگير است درگيرِ حَقَش از اين دنيا نمى گويد فِمِنيست است ولى آزادى مى خواهد او هم مثل بقيه، برابرى ميخواهد @gitmit

. وقتی دلت میگیرد... جلوی آیینه می ایستی رژ لب میزنی کمی عطر نیش خندی میزنی به خودت، به دلتنگی هایی که برایشان نقاب میدوزی... لباس رنگی ات را میپوشی موهایت را می بندی چند دانه ای مروارید به بغض هایت میآویزی در آخر آنقدر زیبا میشوی که همه شک میکنند دلـتنگتـرین دختر دنیایـی #روز_دختر_مبارک @gitmit

دخترای ساده دلبری کردن بلد نیستند... بلد نیستند نگاهشان را عاشقانه کنند ولی به پای کسی ماندن را خوب بلدند سوختن وساختن را خوب بلدند. بدیهایت را دور میریزند و فقط خوبیهایت را میبینند... این دخترها زندگی ساختن را خوب بلدند ولی برای مردزندگی...! #روز_دختر_مبارک @gitmit

. روزی آماده می‌شویم که خداحافظی کنیم. خداحافظی با هرچه و هر کس که بیشتر عشق ورزیدیم، بیشتر از خودمان! آن روز احتمالاً روز شادی نخواهد بود امّا قطعاً روز بزرگتر شدن ما خواهد بود. روزی که ارزشِ آدمِ درونی‌مان را ببینیم دیگر راضی نمی‌شویم به آدم‌های درگیرِ رفتن! به آدم‌های نصفه‌نیمه در رابطه! چون آن روز دلمان نمی‌آید آدمِ درونی‌مان را کمتر دوست بداریم و به کم راضی‌اش کنیم. آن روز مقابلِ تمام سختی‌هایِ زندگی می‌ایستیم و دستِ آدم درونی‌مان را می‌گیریم و آرام زمزمه می‌کنیم: من هستم، با هم رد می‌شویم. من تو را بیشتر از اشتباهاتت دوست دارم. من کنارت هستم... @gitmit

یک نفر بیاید به خدا بگوید حتی اگر به صلاح نیست حتی اگر پایان این آرزو تلخی است براورده اش کند... یک نفر بیاید به خدا بگوید حسرت، زودتر از شکست، آدمی را از پای در می آورد...! @gitmit

. آدم ها خسته که شدند ؛ بی صدا تر از همیشه می روند ! احساسشان را بر می دارند و پاورچین پاورچین ، دور می شوند ! آدم ها هر چقدر هم که صبور باشند ؛ یک روز صبرشان لبریز می شود ، کم می آورند... همه چیز را به حالِ خود می گذارند و می روند ... همان هایی که تا دیروز ، دیوانه وار ، برایِ ماندن می جنگیدند ، همان هایی که سرشان برایِ مهربانی و هم صحبتی درد می کرد ؛ سکوت می کنند ، بی تفاوت می شوند ، و جوری می روند ؛ که هیچ پلی برایِ بازگشتشان ، نمانده باشد ... آدم ها به مرزِ هشدار که رسیدند ؛ آدمِ دیگری می شوند !!! @gitmit

آدمهای صبور یکباره ترکتان میکنند آن هم وقتی که سخت مشغول اولویت های غیر از آنها هستید! با یک لبخند سرد برای همیشه میروند و جای خالیشان برای همیشه یخ میبندد... آدم هایی که صبورهستند شاید بودنشان خیلی معلوم نشود اما نبودنشان زجر اور است... @gitmit

. گاهی بی آنکه بفهمی  در طول زمان آدم دیگری می شوی بیشتر سکوت می کنی دیرتر باور می کنی و کمتر می رنجی... گاهی بی آنکه بفهمی  خاطرات خوبت را در آغوش می گیری  گوشه ای می‌نشینی  خیره به یک نقطه ی نامعلوم و  یاد می گیری تلخی ها تنها آمده اند تا تو را دور کنند از باورهای کودکانه ای که چشم هایت را به روی حقیقت بسته بود... @gitmit

امان از روزی که تازه متوجه میشی، واسه یه آدمِ اشتباهی، تو یه جایِ اشتباهی تر، پا روی تمامِ باورها و ارزشهات گذاشتی، و خیلی از خط قرمز هات رو، بدون اینکه که متوجه بشی، بخاطرش رد کردی... @gitmit