حــرفــــ دل

. همان بهتر که رفت، همان بهتر که تمام شد، پاییز را میگویم... دردِ طلایی رنگِ باران خورده ی سرد، دمار از روزگار عاشق در می آورد..‌. بهتر که زمستان آمد، بگذار اشکهایمان یخ ببندد... بگذار برف بنشیند و بنشیند و بنشیند، روی غصه های دل دردمند عاشقمان... کسی که مارا نشنید، بگذار گوش های سنگین دی ماه، آواز تنهاییمان را بشنود، و بنشیند، پای درد دل جوانی و داستان دل بستگیمان... بهمن بشود سنگ صبورِ قصه ی دوری و مجبوریمان. اسفند، دامنی باشد، برای سر سوداگر و چشمان بی خوابمان... همان بهتر که رفت... پاییز آدم عاشق را بیچاره میکند! خوشا به زمستان... خوشا به زمستان... @gitmit

آذر ماهی ها، وقتی می روند هرگز بر نمی گردند، حتی اگر برگردند دیگر آن آدم سابق نیستند و این خاصیت آذر است... که همه چیز را تغییر می دهد، کوچه ها را، خیابان ها را،پنجره ها را، و خاطره ها را... و از همه مهم تر آدم ها را... @gitmit

. مهمان روزهای آخر است... همان پاییزی که بودنش چنگی به دل نزد... پادشاه زیبایی ها بود و هزاران بهانه داشت برای قرارهای عاشقانه مان... میتوانست برگ ریزان خیابان هایش، بهانه ی قدم زدن هایمان باشد... و باران های بی هنگامش بهانه ی زیر یک چتر ماندن... میتوانست سرمایش بهانه ی در آغوش کشیدنمان باشد و عصرهای دلگیرش بهانه ی دو قهوه و حرف های ناتمام... اما آنقدر سرد بر روزهایمان تابید... آنقدر بی رحمانه نبودن ها را به رخ تنهاییمان کشید، که حالا در آخرین روزهای بودنش، هزاران آدم، با هزاران "امید جامانده در پاییز"، چشمهایشان را روی تمام درهای آمدن، و برای همیشه ماندن میبندند... @gitmit

در این روزهای رو به انتهای آذر، در این سوز و سرمای فصل ِ برگ‌ریزان، و در میانِ تمام درختانی که زمستان ِ پیش رو را با سپیدی ِ رخسارشان می‌شناسند، لبخند هایمان چه گرم تر می‌گردند... اگر که تنها یک دلیل، برای دوستیمان، برای کنارهم بودمان، و برای تپیدن ِ قلب هایمان، وجود داشته باشد... ‌ @gitmit

. همه ما یک عذرخواهی به احساس خود بدهکاریم، زمانی که برای نگه داشتن آدمهای اشتباه پافشاری کردیم! آن زمان که دروغ شنیدیم و سکوت کردیم... جایی که باید می رفتیم اما ایستادیم! از هیچ و پوچ رؤیا ساختیم و ذوق کردیم! برای فرار از حقیقت لج کردیم و لج کردیم و لج کردیم...! خاموش کن فانوس وابستگی ات را، گاهی چه اصرار بیهوده ایست اثبات دوست داشتن مان به آدمها ! معرفت های بیجایمان ، مهربانی های الکی مان، تلاشهای بی مورد برای حفظ رابطه هایمان...! وقتی برای بعضی آدم های امروزی، خوبی و بدی یکسان است.... @gitmit

من آرامم و دلتنگ... میدانی آدم، دلتنگ باشد و آرام یعنی چه؟ یعنی رفتنت را باور کرده... یعنی آدم شده، منطق قاطی جنونش شده... میدانی آدمِ مجنونِ منطقی کیست؟ کسی که خاطره ها را ته یک کمد قایم کرده، میدانی یک کمد پر از خاطره های تلخ شده یک آدمِ آرامِ منطقیِ مجنونِ دلتنگ یعنی چه...؟ یعنی کسی که یک بمب ساعتی بسته به خودش، تمام روزهای نبودنت را انتحاری سر کرده @gitmit