حــرفــــ دل

خرید فیلترشکن قیمت مناسب و با کیفیت تضمین کانال حرف دل پیام بدید @mamad905 @mamad905 @mamad905

من خیلی جاها نیاز داشتم یکی بگه کمک نمیخوای ؟ هیچکس نبود؛ خودم درستش کردم... خیلی جاها نیاز داشتم یکی بگه می‌خوای حرف بزنیم؟ هیچکس نبود؛ گریه شد حرفام... خیلی جاها نیاز داشتم یکی بگه بریم یه چرخی بزنیم؟ هیچکس نبود؛ با خودم چرخیدم… خیلی جاها نیاز داشتم یکی واقعی بگه دوستت دارم هیچکس نبود؛ بی‌‌ذوق سَر کردم... خیلی جاها نیاز داشتم یکی بگه این ‌پولو بذار جیبت، تا انقدر سخت نگذره بهت. هیچکس نبود؛ سگ‌دو زدم! خیلی نیاز داشتم یکی بگه فداسرت شده دیگه! هیچکس نبود، خودخوری کردم... خیلی جاها نیاز داشتم یکی دلسوزانه راه نشونم بده؛ هیچکس نبود؛ اشتباه کردم و زمین خوردم... ببین من خیلی جاها به خیلی چیزا نیاز داشتم وُ نبود. دیگه نیازم به کسی نیست. تَرسم از تنهایی ریخته. بودنت خیلی قشنگه‌ها، اما نباشی خودمو صدا میز‌نم. @gitmit

کاش روح ما هم مثل بدنمون آزمایش شدنی بود. مثلاً میرفتی چکاپ و بهت میگفتن چند ماه از ته دل نخندیدی، بیشتر بخند... یا ‌مثلا گریه‌ات کم شده، تنها شدی گریه کن... یا بگن بغل میخوای! بدون آغوش دیگه دووم‌ نمیاری... @gitmit

من اصلاً آدم زرنگی نبودم هیچوقت مثلا توی مدرسه با اونی گشتم که باحالتر بود، نه درسخونتر بین دوستام با اونی رفاقت کردم که پایه تر بود نه پولدارتر به همکارم مثل خانوادهم نگاه کردم نه رقیب هیچوقت بلد نبودم پولامو تنهایی خرج کنم رفیقم داشت میبُرد، دست میزدم گوشه زمین با ذوق خوبیای آدما رو بیشتر از زرنگ بازیشون باور کردم طرف تحقیرم کرد و له کرد علاقه مو من باز موقع رفتن بهش گفتم جایی کاری پیش اومد بگو بهم... اصلاً وقتی فکر میکنم گریم میگیره واسه خودم. اما اشتباهه کارای من نه، حرف آدمایی که میگن باخت دادی اگه ماهیت زندگی معامله کردن بود حتما غصه میخوردم واسه زرنگ نبودنم. اما خب آدما دیر میفهمن که برد چیه دقیقا که زندگی معامله نیست... @gitmit

اون آدمی که تورو از خودت بیشتر میشناسه، تو موقعیت های بدت، تو نداریات، تو ناراحتیات ولت نکرد، وقتی به یه جایی میرسی از خودت بیشتر ذوق میکنه، وقتی ناراحتی از خودت ناراحت تر میشه، وقتی مشکلی برات پیش میاد هر کمکی بتونه بهت میکنه بدون اینکه توقعی ازت داشته باشه رو، دو دستی بچسب... @gitmit

یکی از درس‌های مهم زندگی اینه که مهربون‌ترین، مطمئن‌ترین و دوست‌داشتنی‌ترین انسان‌هایی که میشناسین هم تحت شرایطی می‌تونن تبدیل به هیولاهایی وحشتناک بشن. این درس از اون درس‌هاست که معمولا یادگیریش خیلی پرهزینست... @gitmit

آدم یکی رو نمیخواد فقط بخاطر اینکه باهاش چهارتا عکس دو نفره بندازه و بره بیرون ‌دور و دور و چهار تا عزیزم و عشقم بشنوه که... آدم یکیو رو میخواد که وقتی خودشم حوصله ی خودشو نداره اون بفهمتش؛ وقتی نیست و حوصله ی بقیه رو نداره ازش دفاع کنه! جوری که حس کنه از خودت بیشتر دوستش داره همینقدر عمیق... @gitmit

یکی از درس‌های مهم زندگی اینه که مهربون‌ترین، مطمئن‌ترین و دوست‌داشتنی‌ترین انسان‌هایی که میشناسین هم تحت شرایطی می‌تونن تبدیل به هیولاهایی وحشتناک بشن. این درس از اون درس‌هاست که معمولا یادگیریش خیلی پرهزینست... @gitmit

اشتباهی که تکراری بشه، عذر خواهی رو بی‌ارزش میکنه. عذرخواهی‌ای که تکراری بشه، بخشیدن رو بی‌ارزش میکنه. بخشیدنی هم که تکراری بشه، رابطه رو بی‌ارزش میکنه. یه سری چیزا ارزششون به عادی نشدنشونه؛ مراقبشون باشیم! @gitmit

کاش روح ما هم مثل بدنمون آزمایش شدنی بود. مثلاً میرفتی چکاپ و بهت میگفتن چند ماه از ته دل نخندیدی، بیشتر بخند... یا ‌مثلا گریه‌ات کم شده، تنها شدی گریه کن... یا بگن بغل میخوای! بدون آغوش دیگه دووم‌ نمیاری... @gitmit

من خیلی جاها نیاز داشتم یکی بگه کمک نمیخوای ؟ هیچکس نبود؛ خودم درستش کردم... خیلی جاها نیاز داشتم یکی بگه می‌خوای حرف بزنیم؟ هیچکس نبود؛ گریه شد حرفام... خیلی جاها نیاز داشتم یکی بگه بریم یه چرخی بزنیم؟ هیچکس نبود؛ با خودم چرخیدم… خیلی جاها نیاز داشتم یکی واقعی بگه دوستت دارم هیچکس نبود؛ بی‌‌ذوق سَر کردم... خیلی جاها نیاز داشتم یکی بگه این ‌پولو بذار جیبت، تا انقدر سخت نگذره بهت. هیچکس نبود؛ سگ‌دو زدم! خیلی نیاز داشتم یکی بگه فداسرت شده دیگه! هیچکس نبود، خودخوری کردم... خیلی جاها نیاز داشتم یکی دلسوزانه راه نشونم بده؛ هیچکس نبود؛ اشتباه کردم و زمین خوردم... ببین من خیلی جاها به خیلی چیزا نیاز داشتم وُ نبود. دیگه نیازم به کسی نیست. تَرسم از تنهایی ریخته. بودنت خیلی قشنگه‌ها، اما نباشی خودمو صدا میز‌نم. @gitmit

دچار چندگانگی احساسی بودن دقیقا این روزهای من است. صدای روضه و نوای محرم در ذهنم یک چیز تداعی میکند و رفتار و کردار روضه دار، یک چیز دیگر منطقم یک چیز میگوید، احساسم یک چیز دیگر خاطرات کودکی و پیشینه ی آبا و اجدادی ام یک چیز میگوید ، تجربه ی زیستی ام یک چیز دیگر... صدای روضه از کوچه و خیابان به گوش میرسد مدام و من گیر کرده ام وسط بغض و خشمی غریب که نمیدانم آن را اشک کنم یا فریاد؟ که نمیدانم با کدامین عنوان و برای کدامین ظلم آشکار گریه کنم؟ مات و مبهوت مانده ام در کار آدمها ؛ چگونه میتوان معصومیت را ظالمانه دار زد و همچنان تمام قد به دفاع از آن برخاست؟! @gitmit