بی هراس ِدیده شدن | پیام شمس‌الدینی

شاه در اواخر حکومت، هر کارى کرد، به زیانش تمام شد، از جمله نمایش‏این جشن‏هاى ۲۵۰۰ ساله. این جشن با زرق و برق خود عکس‏ العمل بدى در مردم‏ایجاد کرد. در حالى که مى‏توانست به نوعى دیگر و شرایطى دیگر مایه افتخار ملى ‏شناخته شود؛ یعنى برگشت به بنیادهاى تاریخى ایران و افتخارات گذشته. ولى‏ درست برعکس مردم را دلزده کرد. من خود براى شرکت در این جشن دعوت ‏داشتم، ولى نرفتم. چو تیره شود مرد را روزگار همه آن کند کِش نیاید به کار مرحوم دکتر امین ریاحى گفت ‏شما چه جرأتى به خرج دادید که این دعوت را رد کردید! هیچ کس دیگر آن را رد نکرده بود. از نظر سازمان امنیت، این کار توهین‏ آمیز شناخته مى شد و خط و نشان مى ‏کشیدند. این امتناع ناشى از کمبود احترام و ستایش نسبت به سلسله ‏هخامنشى نبود، بلکه به علت سوء بهره ‏بردارى از موقعیت بود.