علم، فلسفه، هنر

مردی که دچار فرسودگی و فروپاشی روانی میشه، اغلب این نشونه‌ها رو داره: ۱. ساکت میشه دیگه نظر خاصی نمیده، بحث نمی‌کنه، انگار هیچ‌چیز براش مهم نیست. این سکوت، آرامش نیست؛ علامت خستگیِ عمیقه. ۲. خودش رو با کار یا جمع شلوغ می‌کنه نه از روی انگیزه، برای فرار از فکرها و احساس‌هایی که نمی‌دونه باهاشون چکار کنه. ۳. دو نسخه از خودش داره خونه: بی‌انرژی و خاموش جمع: شوخ، پرانرژی، اجتماعی این فاصله، نشونه‌ی فشار روانیه که داره توی خلوت جمع میشه. ۴. علاقه‌هاش کم‌کم رنگ می‌بازه چیزهایی که قبلا‌خوشحالش می‌کرد، دیگه هیجان نمی‌سازه. این همون فرسودگی سیستم پاداش مغزه. ۵. زود عصبانی میشه نه چون آدم بدیه، چون ظرفیت تنظیم احساساتش از استرس مزمن پر شده. ۶. همه‌چی رو می‌خواد تنهایی بکشه کمک نمی‌گیره، حرف نمی‌زنه، وابسته نمیشه. بارِ مسئولیت رو بیش از حد روی دوش خودش می‌ذاره. ۷. از رابطه فاصله می‌گیره نه چون دوست نداره، چون ذهنش بیش از حد درگیر بقا، فشار مالی، آینده و «بایدها» شده.