Echoes

آدم سگ دو میزند تا شرایط را فراهم کند که به آرزوهایش برسد اما در این سگ دو زدن ها انقدر از خودش فاصله میگیرد که آرزوهایش را فراموش میکند... ما در روزگاری زندگی میکنیم که آرزوهامان قربانی شرایط میشوند دردناک است، خیلی دردناک این را یک جایی وسط سگ دو زدن هایت میفهمی... #علی_سلطانی @e_choes

در وصل هم زِ عشقِ تو ای گُل در آتشم عاشق نمیشوی که ببينی چه میکشم با عقل آب عشق به يک جو نمی رود بيچاره من که ساخته از آب و آتشم #شهریار @e_choes

همیشه برایم سوال است که چرا پرندگان مکانی ثابت را برای زندگی انتخاب می کنند در حالی که می توانند به هر نقطه زمین پرواز کنند؟ و بعد همین سوال را از خودم می پرسم! #هارون_یحیی @e_choes

جنگ انکار‌ناپذیر است، حال یا باید در آن مُرد یا آن را وسیله‌ی زندگی قرار داد. پوچی نیز چنین است؛ باید با آن زندگی کرد و درس‌های آن را به خوبی فراگرفت. در چنین حالتی است که کمالِ پوچی به آفرینش می‌انجامد. نیچه می‌گوید: «هنر و نه هیچ چیز جز هنر،. ما هنر داریم و از این روست که حقیقت سبب مرگمان نمی شود». افسانه سیزیف #آلبر_کامو @e_choes

از باده جوشانم وز خرقه فروشانم از یار چه پوشانم آهسته که سرمستم #مولانا @e_choes

از من فقط خبر داشت همین مثل مردمی که می دانند جایی از جهان جنگ است. #رسول_ادهمی @e_choes

در گذشته، سانسور از طریق مسدود کردن جریان اطلاعات به اجرا در می‌آمد. در قرن بیست‌و‌یکم، از طریق غوطه‌ور کردن انسان‌ها در سیلاب اطلاعات بی‌اهمیت و نامربوط عملی می‌شود. #یووال_نوح_هراری @e_choes

«لا تُغرِّب أحدًا رآك وطنًا» غُربت کسی نباش که تو را وطن دیده. #محمود_درویش @e_choes

جرقه‌های محال از وجود بر می‌خاست کجا هراس تماشا لطیف خواهد شد و ناپدیدتر از راه یک پرنده به مرگ ؟ و در مکالمه جسم‌ها ‚ مسیر سپیدار چه قدر روشن بود ! کدام راه مرا می‌برد به باغ فواصل؟ #سهراب_سپهری @e_choes

او هرگز نمی‌توانست كاملاً آسوده خاطر باشد چون برای آسودگی كامل بايد مُرد. در زندگی هميشه وحشت وجود دارد ! #رومن_گاری @e_choes

در خیابان‌های سرد شب جفت‌ها پیوسته با تردید یک‌دگر را ترک می‌گویند در خیابان‌های سرد شب جز خداحافظ، خداحافظ، صدایی نیست ... #فروغ_فرخزاد @e_choes

باید بپذیرم که هرگز قله ای استوار نبودم تا در برابر طوفان خم به ابرو نیاورم، در برابر برف شدید ماهیت خویش را حفظ کنم و کسی برای فتح کردنم تلاش کند. من جسمی کوچک بودم که زیر اندکی برف مدفون میشد، نهالی شکننده بودم که بارها شکستم و تپه ای شنی بودم که فتح کردنش معنا ندارد. The Last Of House Romanov @e_choes

و عشق، قیام پایدارِ انسان‌های مقتدر است در برابر ابتذال ... #نادر_ابراهیمی @e_choes