﮼‌مبینافراهانی

وقتی زخما زیاد میشه آدم یاد میگیره که چجوری از خودش محافظت کنه؛ با فاصله گرفتن از بعضی آدما، سکوت کردن و بی‌تفاوتی نسبت به خیلی چیزایی که قبلا باعث میشد به‌عنوان یه آدم خوب شناخته بشه. وقتی زخما زیاد میشه آدم نامهربون میشه،کسی که پشت همه بی‌مهریاش هنوزم امیدواره

یادتون نره که نداشتن هیچ آدمی توی زندگیمون فراموش نمیشه بلکه ما فقط عادت میکنیم که با یادشون چطوری سر و کله بزنیم یادآوری خاطره هاشونو چطوری کنترل کنیم و با جای خالیشون چه جوری دست و پنجه نرم کنیم @mobina_farahanii

‏وقتی کسی میگه: "نباشی میمیرم" منظورش این نیست ک واقعا میمیره؛ منظورش اینه که دیگه اون آدم سابق نمیشه، مثل قبل نمیخنده، شب‌ها به سختی خوابش میبره و صبح ها با امید بیدار نمیشه:)) @mobina_farahanii

چرا هیشکی نیست بخاطر من بگه به ادما ،بارون ،برف ،صدای خنده ت با دوستات ،زمان صبر کنین میدونی اولین نفر یعنی چی؟ اولین نفر احتیاج نداره که صبر کنه ،همه بخاطرش صبر میکنن #مبینافراهانی @mobina_farahanii

بریم برای پادکست جدید؟

خب خود خدام هم خسته می‌شه دیگه. فکرکن ۹۹درصد صفت خدا بخشندگیشه ولی وقتی آدم و حوا یذره سیب خوردن نبخشیده گفته برین رد کارتون این ینی خسته شده دیگه ،حوصله نداشته حوصله ی ادمارو نداشته منم الان حوصله ادمارو ندارم #مبینافراهانی @mobina_farahanii

این که بیشتر از نوشتن دارم کشیده می‌شم به سمت حرف نزدن مال اینه که از فکر کردن عاجزم. یعنی عاجز شدم. خسته شدم از دنبال ریشه‌ها گشتن ردپاهای ذهنی رو پیدا کردن شخصیت ساختن و خودمو گم کردن و چه می‌دونم که چی کار بکنم. خیلی وقته دلم می‌خواد اصلا فکر نکنم خط بکشم دور همه ی آدمای اطرافم @mobina_farahanii

خسته شدم خیلیم خسته شدم خسته شدم از بس منتظر موندم، منتظر موندم آسانسور بیاد، برف بیاد، شب بیاد، اسنپ بیاد، بند بیاد، دلت بیاد، خوابم بیاد، خنده‌ات بیاد، مامان بیاد، سرم بیاد، سفارش بیاد، بارون بیاد، کش بیاد، خبر بیاد، جوش بیاد، به هوش بیاد، خوشش بیاد، نیاد ، بمونه، نره. @mobina_farahanii

کسی که یک عمر برای دیگران فداکاری کرده و غم خورده است،اگر روزی خودش اندوهی به دل داشته باشد همه دچار حیرت و بهت می شوند و از او انتظار ندارند برای خودش غصه بخورد...! #بانوی_شکسته #سیمون_دوبووار @mobina_farahanii

عجب نمایی واسه بالا شهر ساختین.... @mobina_farahanii

بعضی غم ها آدمو بزرگ میکنه شاید اولش احساس خورد شدن بهت دست بده، ولی گذر زمان باعث میشه بفهمی چقدر باعث رشدت شده بعضی غم ها آدمو قوی تر میکنه همونایی که فکر میکنی هیچوقت نمیتونی از پسشون بربیای و فکر میکنی رسیدی به ته خط همونایی که تو رو غرقِ گریه میکنه و هیچکس هیچ کمکی نمیتونه بهت بکنه.

یه وقتا آدما پشیمونم می‌کنن از اینکه بی رحم نیستم، از خود خواه نبودنم پشیمونم می‌کنن، از اینکه آدمی نیستم که جز خودم کسی رو نبینم، از توجهی که می‌کنم، از مهربونی و محبت کردنام پشیمونم می‌کنن، از اینکه به جای کنار کشیدن می‌سوزم و می‌سازم، از یک رو بودن و سیاست نداشتنم و حتی خیلی وقت ها از صادق بودنم پشیمونم می‌کنن، آدما پشیمونم می‌کنن از اینکه در مقابل بدترین حرفاشون سکوت و در مقابل بدترین کاراشون رفتن تنها سلاحمه

ما دیگه اون نوجوونای قدیمی نیستیم که با شنیدن سینوس و کسینوس خندمون بگیره، بزرگ شدیم، نه ؟ بچه کوچیکا بهمون میگن عمو،خاله ... قدمون چند هوا بلندتر شده، دیگه دستمون به کابینت بلندای آشپز خونه میرسه و پامون به گاز و کلاج ... بعضیامونم انقدر بزرگ شدن که رفتن پی سیگار بعضیامونم نه، دیدن غم و غصه شون دود کردنی نیست،نشستن خوردنش! ما دیگه روزای برفی لیز نمیخوریم ، نه که زمین یخ زده لیز نباشه ها، فقط یاد گرفتیم با احتیاط قدم برداریم که با مخ نریم تو زمین ... قلبامون چی شد راستی؟؟ بعضیامون دل شکستن، خیلیامون دل شکسته ان، بعضیامون دل باخته و بعضیامون دل تنگ... ما خیلی وقته که دیگه بچه نیستیم، ولی پیر شدیم یا بزرگ؟؟ اینه که جای بحث داره...