نبأعظیم

﷽ 🪴می پذیرم هرچه که شد را می پذیرم هر اتفاقی که خارج از دست من باشد را می پذیرم. هرچه که خدا برایم بخواهد را با جان و دل می پذیرم هرچیزی که باعث رشد من بشود... درد باشد، رنج باشد، غم باشد، گرفتاری باشد،... 💌من با کمک خدا و صبوری و امید به خدا تمام تلاشم را برای حل مشکلاتم انجام میدهم و نتیجه را به خداوند واگذار میکنم . و میدانم که خدا همه چیز را برایم آسان و حل خواهد کرد 🔷من امید و آرزویم در نهایت خداست پس هیچ چیز و هیچ کس نمیتواند آرامشم را بهم بزند. 🍃شاید شرایط  سخت باشد اما وقتی یاد خدا و قدرتش در یادم می آید دلم آرام میگیرد . من ایمان دارم که به جای تمام نداشته هایم خدا را دارم.

✳️ می‌دانی «الله اکبر» یعنی چه؟ 🔻 ابراهیم می‌گفت: می‌دانی الله_اکبر یعنی چه؟ یعنی خدا از هرچه که در ذهن داری بزرگ‌تر است. خدا از هرچه بخواهی فکر کنی باعظمت‌تر است. یعنی هیچ‌کس مثل او نمی‌تواند من و شما را کمک کند. الله اکبر یعنی خدای به این عظمت در کنار ماست، ما کی هستیم؟ اوست که در سخت‌ترین شرایط ما را کمک می‌کند. برای همین به ما یاد داده بود که در هر شرایط، به‌خصوص وقتی در بن‌بست قرار گرفتید فریاد بزنید: الله اکبر! و خودش نیز در عملیات‌ها با همین ذکر، حماسه‌های بزرگی آفریده بود. می‌گفت: «با بیان این ذکر توکل شما زیاد می‌شود.» 📚 از کتاب سلام_بر_ابراهیم ۲ 💌وَمَا لَكُمْ لَا تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالرَّسُولُ يَدْعُوكُمْ لِتُؤْمِنُوا بِرَبِّكُمْ وَقَدْ أَخَذَ مِيثَاقَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ ﴿۸﴾ 💚و شما را چه شده که به خدا ایمان نمی آورید؟ در حالی که پیامبر، شما را دعوت می کند تا به پروردگارتان ایمان آورید، و بی تردید خدا [از طریق عقل و فطرت بر ایمان آوردنتان] پیمان گرفته است، اگر باور دارید. سوره حدید ✨

در جهان، دو نیروی پنهان نفس می‌کشند: یکی می‌سازد، یکی ویران می‌کند. نه همه‌چیز سیاه است، نه همه‌چیز سفید. تعادل در لرزش های ناگفته و در سکوت های پر صداست… انفعال، گاهی نه از بدی، که از خستگیِ روح، از زخمِ قلب و از ترسِ انسان است… اما همین سکوت ناخواسته، به نیروی فعال‌تر کمک می‌کند نیرویی که گاهی آسیب می‌رساند، نه از قدرت، بلکه از بی‌پروا بودن، از شتابِ بی‌مکث! و اینجاست که انسانیت خودش را نشان می‌دهد: نه در افسانه‌های قهرمانی، نه در داناییِ مطلق، بلکه درایستادن کنار درد ، لرزیدن و ماندن در جای درست گاهی کافی ست: یک نَه ِ نرم، یک مرزِ ظریف، یک نگاهِ بیدار، یا نپذیرفتنِ طبیعی‌سازی خشونت. ایستادن کنار درد، احساسِ لرزشِ قلب، این نور است، نیروی حقیقی که تعادل را زنده نگه می‌دارد. شر بدون پاسخِ آگاهانه باقی نمی‌ماند، و سکوت طولانی، تنها به نیروی فعال‌تر جان می‌بخشد. آگاهی و احساس، دست در دست هم، تنها راه واقعی احترام به جهان و به خود است

بزرگترین درس‌هایی که طبیعت به شما می‌آموزد: درخت به شما می‌آموزد: رشد نیاز به صبر دارد! خورشید به شما می‌آموزد: مهم نیست چه مدت پنهان شده‌اید همیشه دوباره طلوع خواهید کرد! گل به شما می‌آموزد: چیزهای زیبا در تمام طول سال شکوفا نمی‌شود! اقیانوس به شما می‌آموزد: که می‌تواند هم آرام هم طوفانی باشی و زیبا! ستاره به شما می‌آموزد: برای دیدن نور تاریکی لازم است! باد به شما می‌آموزد: میتوانید مسیر و سرعت خود را هرزمان که می‌خواهید تغییر دهید!

💌خدایا هر چی میخواد بشه، بشه ما تورو داریم💚 به عشقت به رحمتت به مهربانیت ایمان کامل داریم.💚 اینو خوب می‌دونیم هر چقدر مشکلاتمون بیشتر باشه دشمنانمون قوی‌تر باشن. اگر ایمان و استقامت‌مون رو حفظ کنیم کمک‌های تو هم بیشتر میشه.😍💚 🪴بَلَىٰ إِن تَصْبِرُوا وَتَتَّقُوا وَيَأْتُوكُم مِّن فَوْرِهِمْ هَٰذَا يُمْدِدْكُمْ رَبُّكُم بِخَمْسَةِ آلَافٍ مِّنَ الْمَلَائِكَةِ مُسَوِّمِينَ 💌ﺁﺭﻱ ، ﺍﮔﺮ ﺷﻜﻴﺒﺎﻳﻲ ﻭﺭﺯﻳﺪ ﻭ ﭘﺮﻫﻴﺰﻛﺎﺭﻱ ﻛﻨﻴﺪ ﻭ ﺩﺷﻤﻨﺎﻥ ﺩﺭ ﻫﻤﻴﻦ ﻟﺤﻈﻪ ، ﺟﻮﺷﺎﻥ ﻭ ﺧﺮﻭﺷﺎﻥ ﺑﺮ ﺷﻤﺎ ﺑﺘﺎﺯﻧﺪ ، ﭘﺮﻭﺭﺩﮔﺎﺭﺗﺎﻥ ﺷﻤﺎ ﺭﺍ ﺑﺎ ﭘﻨﺞ ﻫﺰﺍﺭ ﻓﺮﺷﺘﻪ ﻧﺸﺎﻥ ﺩﺍﺭ ﻳﺎﺭﻱ ﻣﻰ  ﺩﻫﺪ .(١٢٥) سوره آل عمران 🪴

14 قرن پیش فقط با یک نامه ، اینگونه با مفسد برخورد می شد ؟

� زندگی یک سمفونی است✨💫 ذهن ما پر از سروصداست، پر از افکار و هیاهویی که گوش را خراش می‌دهد. تا وقتی این سر و صدا آرام نشود، نمی‌توان موسیقی لطیف زندگی را شنید. 🎶 وقتی ذهن ساکت است، شادی و حضور جریان دارد. وقتی ذهن فعال است، شادی گم می‌شود. این، راز عمیق عرفان است: سکوت ذهن، کلید درک تمام زندگی.🌈✨ وقتی این راز را درک کنی، دروازه‌ای به سوی همه رازهای زندگی به رویت باز می‌شود. این سکوت، شاه‌کلید همه درهاست. 🌌✨

پگاهان امروز شبیه هیچ روزی نیست… قبل از اینکه خورشید بیدار شود، تو بیدار شو از آن نسخه‌ی تکراریِ خودت ☕✨ امروز قرار نیست بدَوی… قرار است بفهمی. قرار نیست بجنگی… قرار است جا‌به‌جا شوی 🕊️ اگر هنوز خواب‌آلودی، اشکالی ندارد؛ بعضی بیداری‌ها اول از دل شروع می‌شوند نه از چشم 👁️🤍 پگاهان یعنی: یک تصمیمِ آرام برای اینکه دیگر مثل دیروز فکر نکنی… و شجاعتِ این را داشته باشی که امروز خودت باشی، نه انتظارات دیگران ✨ پگاهان جانانه به آن‌هایی که جرأت کردند متفاوت بیدار شوند… و به زندگی گفتند: «امروز، من انتخاب می‌کنم» ☀️

محدودیت صفر 🚀 📗شاید کتاب محدودیت صفر اثر دکتر جو ویتالی، را خوانده باشید . نکته جالبی در این کتاب است. نویسنده کتاب براساس اتفاقات عجیبی که در یک بیمارستان می‌افتد به نکته اعجاب انگیزی می‌رسد. او می‌گوید آن چه در زندگی ما در جریان است بازتابی از درون ماست از  افکار و نیت‌های درونی‌مان. پس برای تغییر شرایط بیرونی نیاز به پاکسازی درونی داریم. او به معجزه‌ای از تکرار چهار جمله اشاره می‌کند که می‌تواند زندگی هر شخصی را متحول کند. از سلامتی و شفای بیماری‌های صعب العلاج تا رسیدن به ثروت و موفقیت. جمله اول 👇 خدایا متاسفم 🌱 جمله دوم 👇 خدایا من رو ببخش 🙏 جمله سوم 👇 خدایا متشکرم ✨ جمله چهارم 👇 خدایا دوستت دارم 💚 اما نکته‌ای که می‌خواهم به آن توجه کنید .اینجاست👇 خداوند در قران و اهل بیت در روایات بسیاری برای تغییر شرایط، تاکید بر استغفار و شکرگزاری دارند. اما متاسفانه اکثر ما، نسبت به این نکته مهم غفلت کرده‌ایم و جملات نویسنده‌های غربی را با تعجب می‌خوانیم و هر کلمه‌ای را که تاکید و تأیید کنند با اشتیاق تکرار می‌کنیم تا به خواسته‌هایمان برسیم. ما مثل بیمارانی که نسخه بهترین و متخصص‌ترین دکتر جهان در دستانشان قرار دارد، به دنبال نسخه‌های فیک و یا ضعیف آن نسخه می‌گردیم. پیام خداوند برای ما 👇 💌اِستَغفروا ربَّکم اِنَّه کانَ غَفّاراً یرسِلِ السَّماءَ علیکُم مِدراراً ویمدِدکُم بِاَموال وبنین وَیجعَل لَکُم جَنّاتٍ ویجعَل لکم اَنهاراً؛ 💚از پروردگار خود آمرزش بخواهید که او بسیار آمرزنده است؛ تا باران های مفید و پر برکت را از آسمان بر شما پیوسته دارد و شما را با مال بسیار و فرزندان متعدّد یاری رساند و باغ های خرّم و نهرهای جاری به شما عطا فرماید. (نوح، 10- 12) برکت و رحمت خداوند دائما در حال ریزش است، اما متاسفانه ظرف وجود ما اکثرا  الوده یا وارونه است. حضرت محمد صلی الله علیه و آله و سلم: 💚کسی که زیاد استغفار گوید و از خدا عذرخواهی کند:خداوند از هر غصّه ای برایش گشایشی قرار دهد و از هر تنگنایی راه فراری پیش پایش گذارد و او را از جایی که گمان ندارد روزی می دهد.🍃 💌پس لطفاً از همین لحظه استغفار و شکرگزاری را خیلی خیلی جدی بگیریید. و در کنار استفاده از این اذکار مهم، افکار و نیات و سبک زندگی نادرست خودمان را اصلاح کنیم. بدون شک خداوند برکات بی‌نهایت خودش را بر مردمی که اهل استغفار و شکرگزاری هستند نازل می‌کند.🪴

چرا شکستِ عشقی بعضی‌ها را بیدار می‌کند؟ ♥️🌹 شکستِ عشقی همیشه پایان نیست… برای بعضی‌ها آغاز است. ♥️🌹 نه چون درد ندارد، نه چون آسان است، بلکه چون دیگر هیچ‌چیزِ دروغینی نمی‌تواند سرِ پا نگه‌شان دارد. ♥️🌹 وقتی عشق می‌رود، آنچه می‌ماند خودِ واقعیِ ماست. بی‌نقاب، بی‌تکیه‌گاه، بی‌داستان. ♥️🌹 بعضی‌ها در این لحظه سریع دنبال جایگزین می‌گردند. دنبال صدا، حواس‌پرتی، یا عشقی شبیه قبلی… برای این‌که با خودشان تنها نمانند. ♥️🌹 اما بعضی دیگر می‌ایستند. می‌سوزند. می‌نشینند در سکوتِ بعد از رفتن. ♥️🌹 و آن‌جا برای اولین بار صدایی را می‌شنوند که همیشه بوده اما با حضورِ دیگری خاموش مانده بود… صدای دل. ♥️🌹 شکست وقتی بیدارکننده می‌شود که انسان بفهمد او چیزی را از دست نداده؛ او به چیزی چسبیده بوده که قرار نبوده نجاتش بدهد. ♥️🌹 در این آگاهی دیگر معشوق مرکزِ عالم نیست. و وقتی مرکز جابه‌جا شود، راه به‌سوی معنا باز می‌شود. ♥️🌹 بعضی‌ها بعد از شکست تلخ می‌شوند. بعضی‌ها شفاف. و شفافیت اولین نشانه‌ی نزدیک‌شدن به خداست. ♥️🌹 کسی که از دلِ شکست بیدار بیرون می‌آید، دیگر عشق را برای پُرشدن نمی‌خواهد… او آماده‌ی پرشدن از جایی فراتر از انسان است. ♥️🌹

وابستگی کجاست و عشق کجا؟ ♥️🌹 بیشترِ دردهایی که به اسمِ عشق می‌شناسیم، در واقع از وابستگی آمده‌اند… ♥️🌹 وابستگی می‌خواهد «داشته باشد». عشق می‌خواهد «ببیند». وابستگی می‌ترسد از دست بدهد. عشق می‌داند هیچ‌چیز مالِ ما نیست. ♥️🌹 در وابستگی دیگری می‌شود مرکزِ امنیت. و وقتی مرکز بیرون باشد، لرزش همیشگی‌ست. ♥️🌹 اما عشق زمینیِ بالغ کم‌کم یاد می‌دهد: اگر خودت را در دلِ دیگری گم کنی، او را هم در خودت خفه کرده‌ای. ♥️🌹 وابستگی می‌گوید: «بدون تو نمی‌توانم.» عشق می‌گوید: «با تو رشد می‌کنم، اما بدون تو نابود نمی‌شوم.» ♥️🌹 و این جمله سرد نیست… آزادکننده است. چون عشقی که به بقا گره خورده، دیر یا زود به ترس آلوده می‌شود. ♥️🌹 عشق زمینی وقتی سالم است که دو نفر کنار هم تمام‌تر شوند، نه این‌که یکی جای خالیِ دیگری را پُر کند. ♥️🌹 وابستگی تو را کوچک می‌کند تا دیگری بزرگ بماند. عشق تو را بزرگ می‌کند تا خدا در هر دو جا بگیرد… ♥️🌹 اگر عشق زمینی تو را به خودت نزدیک‌تر نکند، هنوز راهِ آسمان را نشان نخواهد داد. ♥️🌹 (ادامه دارد…) ♥️🌹

وابستگی کجاست و عشق کجا؟ ♥️🌹 بیشترِ دردهایی که به اسمِ عشق می‌شناسیم، در واقع از وابستگی آمده‌اند… ♥️🌹 وابستگی می‌خواهد «داشته باشد». عشق می‌خواهد «ببیند». وابستگی می‌ترسد از دست بدهد. عشق می‌داند هیچ‌چیز مالِ ما نیست. ♥️🌹 در وابستگی دیگری می‌شود مرکزِ امنیت. و وقتی مرکز بیرون باشد، لرزش همیشگی‌ست. ♥️🌹 اما عشق زمینیِ بالغ کم‌کم یاد می‌دهد: اگر خودت را در دلِ دیگری گم کنی، او را هم در خودت خفه کرده‌ای. ♥️🌹 وابستگی می‌گوید: «بدون تو نمی‌توانم.» عشق می‌گوید: «با تو رشد می‌کنم، اما بدون تو نابود نمی‌شوم.» ♥️🌹 و این جمله سرد نیست… آزادکننده است. چون عشقی که به بقا گره خورده، دیر یا زود به ترس آلوده می‌شود. ♥️🌹 عشق زمینی وقتی سالم است که دو نفر کنار هم تمام‌تر شوند، نه این‌که یکی جای خالیِ دیگری را پُر کند. ♥️🌹 وابستگی تو را کوچک می‌کند تا دیگری بزرگ بماند. عشق تو را بزرگ می‌کند تا خدا در هر دو جا بگیرد… ♥️🌹 اگر عشق زمینی تو را به خودت نزدیک‌تر نکند، هنوز راهِ آسمان را نشان نخواهد داد. ♥️🌹 (ادامه دارد…) ♥️🌹

رنجِ عشق زمینی؛ دروازه یا بن‌بست؟ ♥️🌹 هیچ‌چیز به‌اندازه‌ی رنجِ عشق سوءتفاهم نشده… ♥️🌹 خیلی‌ها فکر می‌کنند اگر عشق درد داشت، پس اشتباه بوده. اگر اشک داشت، پس باید فراموش شود. ♥️🌹 اما حقیقت چیز دیگری‌ست. رنجِ عشق همیشه علامتِ بن‌بست نیست. گاهی دروازه است. ♥️🌹 دروازه‌ای که «منِ قدیمی» توانِ عبور از آن را ندارد. برای همین یا برمی‌گردد… یا می‌شکند. ♥️🌹 رنج می‌آید تا نشان دهد تو هنوز به چیزی چسبیده‌ای که قرار نیست مالِ تو باشد. نه انسان، نه تصویر، نه انتظار. ♥️🌹 اگر در رنج سفت شوی، تلخ شوی، و بسته شوی، رنج تو را می‌بندد. اما اگر در رنج نرم شوی، بشنوی، و رها کنی، رنج تو را عبور می‌دهد. ♥️🌹 عشق زمینی آیینه است. نه برای دیدنِ دیگری، بلکه برای دیدنِ خودت وقتی چیزی را از دست می‌دهی. ♥️🌹 بعضی‌ها در رنج می‌مانند و اسمش را می‌گذارند «وفاداری».بعضی‌ها از رنج عبور می‌کنند و به آن می‌گویند «آگاهی». ♥️🌹 رنجِ عشق یا تو را قربانی می‌کند یا زائر.و فرقش فقط در یک چیز است: این‌که دل را ببندی یا باز نگه داری… ♥️🌹 (ادامه دارد…) ♥️🌹

دل چرا محلِ تجربه‌ی خداست، نه ذهن ♥️🌹 ذهن می‌خواهد بفهمد. دل می‌خواهد بچشد. ♥️🌹 برای همین خدا هرگز در ذهن جا نشد… اما بارها در دل رخ داد. ♥️🌹 عشق زمینی اولین جایی‌ست که دل فعال می‌شود. جایی که دیگر تحلیل کافی نیست، منطق کم می‌آورد، و انسان ناچار می‌شود احساس کند. ♥️🌹 ذهن می‌پرسد: «چرا؟» دل می‌لرزد و می‌فهمد… ♥️🌹 در عشق زمینی تو برای اولین بار می‌فهمی کنترل دستِ تو نیست. می‌فهمی خواستن کافی نیست. می‌فهمی بعضی چیزها فقط باید اتفاق بیفتند. ♥️🌹 و این دقیقاً همان نقطه‌ای‌ست که خدا قابل لمس می‌شود. نه در تعریف‌ها، نه در باورهای موروثی، بلکه در تسلیمِ دل. ♥️🌹 کسی که دلش هرگز عاشق نشده، هنوز دنبال خدا با ذهن می‌گردد… اما کسی که در عشق زمینی شکسته، سوخته، و بیدار شده، می‌داند: خدا احساس می‌شود نه اثبات. ♥️🌹 عشق زمینی دل را از خوابِ ذهن بیدار می‌کند. و دلِ بیدار، دیر یا زود میزبانِ حضور می‌شود… ♥️🌹 (ادامه دارد…) ♥️🌹

چرا انسان از عشق می‌ترسد، اما بدون آن می‌میرد؟ ♥️🌹 عشق آرزوی همه است، اما ترسِ پنهانِ بیشتر آدم‌ها… ♥️🌹 چون عشق نقاب‌ها را برمی‌دارد. بهانه‌ها را می‌سوزاند. و «منِ ساختگی» را بی‌دفاع می‌کند. ♥️🌹 انسان از عشق می‌ترسد چون عشق کنترل‌پذیر نیست. قابل برنامه‌ریزی نیست. و به «امنیتِ دروغین» احترام نمی‌گذارد. ♥️🌹 عشق می‌آید تا نشان دهد چقدر تنها بوده‌ای وقتی فکر می‌کردی قوی هستی… ♥️🌹 برای همین خیلی‌ها به‌جای عشق، به عادت پناه می‌برند. به‌جای پیوند، به معامله. به‌جای دل، به منطقِ سرد. ♥️🌹 اما حقیقت این است: انسان بدون عشق نمی‌شکند… خشک می‌شود. ♥️🌹 و خشکیِ دل از هر شکستنی مرگبارتر است . عشق نیامده ما را خوشحال کند؛ آمده ما را زنده کند. ♥️🌹 زنده یعنی: بتوانی درد را حس کنی، اشک بریزی، بلرزی، و باز… بمانی. ♥️🌹 کسی که از عشق فرار می‌کند در واقع از دیدنِ خودش می‌ترسد. و کسی که جرأتِ عاشق‌شدن دارد، دارد اولین قدم را به‌سوی حقیقت برمی‌دارد… ♥️🌹 چون دلِ بیدار، دیر یا زود ردّ خدا را پیدا می‌کند. ♥️🌹 (ادامه دارد…) ♥️🌹🌹

چرا سیستم‌ها از عشق می‌ترسند؟ ♥️🌹 چون عشق انسان را وصل می‌کند. ♥️🌹 و انسانِ وصل، قابلِ مدیریت با ترس نیست. سیستم‌ها با نفرت کار می‌کنند، با کمبود، با جدایی، با القای «تنها بودنت». ♥️🌹 اما عشق… دقیقاً برعکس عمل می‌کند. ♥️🌹عشق یادآوری می‌کند که تو تنها نیستی. که دیگری دشمن تو نیست. که درد مشترک است و شفابخشی هم می‌تواند مشترک باشد. ♥️🌹 انسانی که عاشق است، کمتر می‌ترسد. و انسانی که کمتر می‌ترسد، کمتر فرمان‌بردار است. ♥️🌹 برای همین اولین چیزی که باید بی‌اعتبار شود «عشق» است. یا با تمسخر، یا با تحریف، یا با تبدیل‌کردنش به یک جشنِ پوچ. ♥️🌹 وقتی عشق را سطحی، نمایشی یا خطرناک نشان بدهند، کم‌کم دل‌ها خودشان عقب می‌کشند… بی‌آنکه کسی مجبورشان کرده باشد. ♥️🌹 این دقیق‌ترین نوعِ کنترل است. نه با زور، بلکه با سرد کردنِ قلب‌ها. ♥️🌹 ما این‌جا ایستاده‌ایم نه برای شورش، نه برای شعار؛ بلکه برای یادآوری. یادآوریِ اینکه: عشق، آگاه‌کننده‌ترین نیروست. و آگاهی، چیزی‌ست که هیچ سیستمی تحملش را ندارد. ♥️🌹 پس اگر گفتند «الان وقت عشق نیست»، بدان دقیقاً همان لحظه وقتِ عشق است. ♥️🌹 (ادامه دارد…) ♥️🌹

💌اگر شیطان با لشگر غم و اضطراب به قلبت، به هر طریقی با یک پیام با یک خبر با یک فکر حمله کرد. با عشق زمزمه کن 👇 لاحول ولا قوه الا بالله هیچ نیرو و قدرتی بالاتر از نیروی خداوند نیست . 🪴آرامش سهم دلهایی است که می‌دانند، جهان هستی مدبری دارد و بدون اجازه او برگی از درخت نمی افتد. 🍃 🦋وَعِندَهُ مَفَاتِحُ الْغَيْبِ لَا يَعْلَمُهَا إِلَّا هُوَ وَيَعْلَمُ مَا فِي الْبَرِّ وَالْبَحْرِ وَمَا تَسْقُطُ مِن وَرَقَةٍ إِلَّا يَعْلَمُهَا وَلَا حَبَّةٍ فِي ظُلُمَاتِ الْأَرْضِ وَلَا رَطْبٍ وَلَا يَابِسٍ إِلَّا فِي كِتَابٍ مُّبِينٍ 🌺🌿ﻭ ﻛﻠﻴﺪﻫﺎﻱ ﻏﻴﺐ ﻓﻘﻂ ﻧﺰﺩ ﺍﻭﺳﺖ ، ﻭ ﻛﺴﻲ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺟﺰ ﺍﻭ ﻧﻤﻰ ﺩﺍﻧﺪ . ﻭ ﺑﻪ ﺁﻧﭽﻪ ﺩﺭ ﺧﺸﻜﻲ ﻭ ﺩﺭﻳﺎﺳﺖ ، ﺁﮔﺎﻩ ﺍﺳﺖ ، ﻭ ﻫﻴﭻ ﺑﺮﮔﻲ ﻧﻤﻰ ﺍﻓﺘﺪ ﻣﮕﺮ ﺁﻧﻜﻪ ﺁﻥ ﺭﺍ ﻣﻰ ﺩﺍﻧﺪ ، ﻭ ﻫﻴﭻ ﺩﺍﻧﻪ ﺍﻱ ﺩﺭ ﺗﺎﺭﻳﻜﻲ ﻫﺎﻱ ﺯﻣﻴﻦ ، ﻭ ﻫﻴﭻ ﺗﺮ ﻭ ﺧﺸﻜﻲ ﻧﻴﺴﺖ ﻣﮕﺮ ﺁﻧﻜﻪ ﺩﺭ ﻛﺘﺎﺑﻲ ﺭﻭﺷﻦ [ ﺛﺒﺖ ] ﺍﺳﺖ . سوره انعام (٥٩) 🌿

♥️🌹عشق ≠ جشن ♥️🌹 بزرگ‌ترین سوءتفاهم همین‌جاست… ما سال‌هاست عشق را با جشن اشتباه گرفته‌ایم. ♥️🌹 جشن می‌تواند تعطیل شود، موسیقی می‌تواند خاموش شود، شمع می‌تواند روشن نشود… اما عشق؟ نه. ♥️🌹 عشق یک رفتار اجتماعی نیست که با بخشنامه لغو شود. عشق یک مناسبت تقویمی نیست که خط بخورد. ♥️🌹 عشق ریشه‌ی هستی‌ست. نیرویی‌ست که حتی در دلِ سوگ نفس می‌کشد. ♥️🌹 ما اگر امروز به احترامِ درد شادمانی نکنیم، فهمیده‌ایم. اما اگر عشق را هم انکار کنیم، آرام‌آرام به بی‌حسی تن داده‌ایم… ♥️🌹 و بی‌حسی، دقیقاً همان چیزی‌ست که هر ماتریکسی می‌خواهد. ♥️🌹 عشق یعنی: درد را دیدن و هنوز انسان ماندن. عشق یعنی: غم را پذیرفتن و اجازه ندادن که قلب بسته شود. ♥️🌹 ما نمی‌گوییم «جشن بگیرید». ما می‌گوییم: دل‌تان را تعطیل نکنید. ♥️🌹 چون جامعه‌ای که از عشق فاصله بگیرد، نه قوی‌تر می‌شود، نه امن‌تر… فقط افسرده‌تر می‌شود. ♥️🌹 و افسردگی جمعی، بی‌صدا‌ترین شکلِ فروپاشی‌ست. ♥️🌹 این پست دعوت به شادی نیست؛ دعوت به زنده نگه‌داشتنِ ریشه است. ریشه‌ای به نام عشق. ♥️🌹 (ادامه دارد…) ♥️🌹