احسان‌نامه

معرفی پاورقی‌نویس‌های دهه چهل و پنجاه، در کتاب «چهره مطبوعات معاصر» چاپ ۱۳۵۱: امیر عشیری. او چند روز پیش در خرداد ۱۳۹۵ درگذشت @ehsanname

معرفی پاورقی‌نویس‌های دهه چهل و پنجاه، در کتاب «چهره مطبوعات معاصر» چاپ ۱۳۵۱: حسینقلی مستعان. او اسفند ۱۳۶۱ درگذشت @ehsanname

معرفی پاورقی‌نویس‌های دهه چهل و پنجاه، در کتاب «چهره مطبوعات معاصر» چاپ ۱۳۵۱: ذبیح‌الله منصوری. او خرداد ۱۳۶۵ درگذشت @ehsanname

ترکیب نهایی کمیسیون فرهنگی مجلس دهم @ehsanname امروز، با جدا شدن علی لاریجانی و علی کاظمی باباحیدری (نماینده اردل و فارسان) از کمیسیون فرهنگی مجلس دهم و پیوستن هفت نماینده دیگر به این کمیسیون، نهایتا تعداد اعضای این کمیسیون به عدد ۱۷ رسید. در رای‌گیری امروز، حجت‌الاسلام نصرالله پژمان‌فر رئیس کمیسیون فرهنگی شد، حجت‌الاسلام احمد سالک و جمشید جعفرپور به‌عنوان نایب رییس اول و دوم انتخاب شدند و حجت‌الاسلام احد آزادی‌خواه هم جایگاه سخنگوی کمیسیون فرهنگی مجلس دهم را به دست آورد. اینجا ترکیب نهایی فراکسیون فرهنگی را با گرایش‌های سیاسی اعضایش می‌بینید. اسم ۸ نماینده این کمیسیون در ائتلاف اصولگرایان 🔶 بوده و ۸ نماینده با لیست امید 🔷 به مجلس آمده‌اند، یک نماینده مستقل از هر دو لیست ◽️ هم داریم که احتمالا در رای‌گیری‌های آتی نقش بسیار مهمی خواهد داشت: @ehsanname 🔶 حجت‌الاسلام احد آزادی‌خواه (نماینده ملایر) (سخنگوی کمیسیون) ◽️علیرضا ابراهیمی (نماینده آزادشهر و رامیان) 🔶حجت‌الاسلام نصرالله پژمان‌فر (نماینده مشهد) (رییس کمیسیون) 🔶 جمشید جعفرپور (نماینده لارستان) (نایب‌رییس دوم کمیسیون) 🔷 سیده فاطمه ذوالقدر (نماینده تهران) 🔶حجت‌الاسلام احمد سالک (نماینده اصفهان) (نایب‌رییس اول کمیسیون) 🔶 محمداسماعیل سعیدی (نماینده تبریز) 🔷 پروانه سلحشوری (نماینده تهران) 🔷 طیبه سیاوشی شاه‌عنایتی (نماینده تهران) 🔷 حجت‌الاسلام مهدی شیخ (نماینده تهران) 🔶 حجت‌الاسلام سیدصادق طباطبایی‌نژاد (نماینده اردستان) 🔶 سید احسان قاضی‌زاده هاشمی (نماینده فریمان و سرخس) 🔶 غلامرضا کاتب (نماینده گرمسار) 🔷 حجت‌الاسلام احمد مازنی (نماینده تهران) 🔷 اصغر مسعودی (نماینده استهبان و نیریز) 🔷 علی مطهری (نماینده تهران) 🔷 محمدعلی وکیلی (نماینده تهران)

نظر ساواک درباره دکتر چمران، در پاسخ به استعلام دکتر مجتهدی برای استخدام او در دانشگاه صنعتی آریامهر (شریف امروزی) @ehsanname گزارش خبر به: ۳۱۵ شماره ۳۱۵/۱۲۳۶ از: آمریکا تاریخ: ۴۷/۶/۶ موضوع: دکتر مصطفی چمران ساوه‌ای نامبرده فارغ‌التحصیل در رشته مهندسی الکترونیک، متاهل و دارای چهار فرزند دو پسر و دو دختر می باشد. همسر وی آمریکایی است و نام او پروانه است. دکتر چمران در لانایت زندگی می‌کند و یک زندگی بی‌نهایت ساده بدون تجمل دارد مثلاً در اطاق پذیرایی وی که در حدود ۱۰ در ۱۴ فوت است یک نیمکت و یک قالیچه ایرانی خیلی کوچک بیش نیست. این خانه متحرک در قسمتی از زمین منزل پدرزن او گذاشته شده است و بچه‌های وی می‌توانند از استخر شنای پدربزرگشان استفاده نمایند. نامبرده دارای یک اتومبیل فولکس واگن می‌باشد و از افراد جبهه ملی بوده و آدمی است بی‌نهایت مطلع در موضوعات مختلف. از نظر مذهب بسیار متدین است و عده ای از دوستان و دانشجویان از این نظر با او مخالفت می‌کنند و می‌گویند یک دانشمند مثل دکتر چمران حیف است که تا این اندازه پایبند دین و مذهب باشد ولی او با خونسردی عجیب که مخصوص اوست به این موضوع می‌نگرد. و در مواقع بحث چون از اغلب آنها مطلع‌تر و با سوادتر است آنها را قانع می‌نماید حتی چندی قبل طی یک سخنرانی با به کار بردن فرمول‌های ریاضی ایده طبیعیون را رد کرد و وجود خدا را ثابت نمود و او مورد احترام فرد فرد دانشجویان می باشد. بی‌نهایت متواضع و متین است. همیشه می‌کوشد جلوی کسی راه نرود و سعی می‌کند قبل از اینکه کسی به او سلام کند او سلام کرده باشد. نسبت به کمونیست ها بسیار بدبین است ولی طرفدار سوسیالیست می‌باشد و از توده‌ای‌های ایران بسیار بد می‌گوید و معتقد است آنها از سیاست خارجی تبعیت می‌نمایند و به مراتب نشان دادند که در مواقع ضروری و دقایقی که ایران و ایرانی به آنها احتیاج داشته از کمک خودداری کرده‌اند و می گوید لذا آنها قابل اعتماد نمی‌باشند. طرفدار تصوف می‌باشد و در گفته‌های خصوصی همیشه از فرمایشات حضرت علی (ع) مثال می‌آورد. با دولت ایران و حکومت ایران مخالف است و در صحبت هایش همیشه متذکر این موضوع می‌گردد. دکتر چمران طرفدار جنبش‌های انقلابی است بخصوص سیاه‌پوستان آمریکایی. از چه گوارا همیشه به نیکی نام می‌برد. او معتقد است انقلاب همیشه باید به وسیله ملیون صورت گیرد و انقلابی مثمر ثمر خواهد بود که ملت آن را تشکیل بدهند نه به دولت‌های خارجی متکی باشد. ایشان فعلاً در یک موسسه کار می‌کند. @ehsanname منبع: یاران امام به روایت اسناد ساواک ۱۱ – چمران (مرکز بررسی اسناد وزارت اطلاعات، ۱۳۷۸) #برچیده_ها

◾️ ایسنا، ساعتی پیش، خبر از درگذشت بی سر وصدای امیر عشیری، پلیسی‌نویس مشهور در پنج‌شنبه گذشته داد. عشیری، که به «الکساندر دومای ایران» مشهور بود، یکی از پاورقی‌نویس‌های پرکار و پرطرفدار در دهه‌های چهل و پنجاه بود. ۹ سال پیش مصاحبه‌ای با او داشتم در هفته‌نامه «همشهری جوان» شماره ۱۱۵، حیف که همه حضور ذهن و دقت او در نقل خاطره را نمی‌شد حروفچینی کرد تا همه بفهمند که پیرمرد، چه قصه‌گوی قهاری است. آن مصاحبه را بخوانید 👇 @ehsanname

کمک دن براون به حفظ رازها @ehsanname به گزارش گاردین، دن براون، نویسنده «رمز داوینچی» می‌خواهد ۳۰۰هزار یورو (۲۳۷هزار پوند) به کتابخانه‌ای کمک کند که منبع الهام او در نگارش رمان‌هایش بوده. دن براون که خودش هم مثل رابرت لنگدان، در زمان نگارش دو رمان «نماد گمشده» و «دوزخ»، بارها به نسخه‌های خطی و پیچیده این کتابخانه هلندی مراجعه کرده، حالا قرار است در پروژه تبدیل آرشیو کتابخانه ریتمن به آرشیو دیجیتال سهیم باشد. کتابخانه ریتمن که در آمستردام هلند واقع است، ۴۶۰۰ نسخه خطی و کتاب چاپی قبل از سال ۱۹۰۰ دارد که همگی به موضوعات کیمیاگری، عرفان، باطنی‌گری و ادبیات گنوسی اختصاص دارند. نام اصلی این کتابخانه Bibliotheca Philosophica Hermetica (کتابخانه فلسفی هرمسی) است 👇 theguardian.com/books/2016/jun/17/dan-brown-donates-300000-to-digitise-mystical-books-that-inspired-him

🌪 در باب گرد و غبار بی‌امان فرماید @ehsanname خیام رسید تا به اهواز، سرود «از خاک برآمدیم و در خاک شدیم» #رضا_احسان_پور

خط خوش دختر چینی، در آزمون پایان دوره خوشنویسی برای دانشجویان خارجی دانشگاه بین‌المللی قزوین @ehsanname

پوران عزیزم! این عکس را که چند لحظه پس از شنیدن خبر تولد احسان در یک کافه برداشته‌ام به رسم یادگار به تو تقدیم می‌کنم. آثار پیری و بابا شدن به همین زودی از چهره‌ام نمایان است. آن را به یادگار نگهدار تا بیست سال دیگر این دو خط شعر را که از زبان فردوسی به تو می‌نویسم بخواند و بداند که میراث اجدادی خویش را که جز کتاب و فقر و آزادگی نیست چگونه حفظ کند و او نیز جز رنج و علم و شرف در حیات خویش چیزی نیندوزد. چنین گفت مر جفت را نرّه شیر که فرزند ما گر نباشد دلیر ببریم از او مهر و پیوند پاک پدرش آب دریا و مادرش خاک شهریور ۱۳۳۸ - پاریس - علی شریعتی

نامه هفدهم از کتاب «برسد به دست پوران عزیزم» @ehsanname

🌙 با برنامه «ماه عسل» هم می‌شود عاشقانه گفت @ehsanname گر علیخانی بداند حالِ من را بعدِ تو سوژۀ ماه عسل در کل سی شب می‌شوم #امید_صباغ_نو آن‌قدَر بدبختی‌ام در دوری از تو کامل است می‌روم مهمان احسان علیخانی شوم #جابر_استطاعت

یادداشتی درباره شرلوک هولمز و تنهایی او، در هفته‌نامه «کرگدن» شماره ۸ بخوانید @ehsanname

اعتراض نمادین یک شهروند پاوەای به وضعیت گرد و غبار، با گذاشتن ماسک بر مجسمە میرزا عبدالقادر پاوه‌ای، شاعر معروف منطقه اورامانات از کانال @kermanshahpeople

تقویم رمضان ۱۳۲۴ هجری قمری برابر با ۱۲۸۵ شمسی، همراه با نقاشی امیرکبیر - روزنامه حبل المتین، سال ۱۴، شماره ۱، ۱۲ جمادی الثانی ۱۳۲۴ @ehsanname

✅ «ادیان یکی بودند و هدفی مشترک را پی می‌گرفتند: جنگیدن در برابر خدایان زمینی و طاغوت‌ها و یاری مستضعفان و رنج‌دیدگان. و این دو نیز نمودهای حقیقتی یگانه‌اند. و چون ادیان پیروز شدند و همراه با آن‌ها مستضعفان نیز پیروز شدند، طاغوت‌ها چهره عوض کردند و برای دستیابی به غنایم پیشی گرفتند و در پی حکم راندن به نام ادیان برآمدند و سلاح دین را به دست گرفتند، و این‌گونه بود که رنج و محنت مظلومان مضاعف گشت و ادیان دچار مصیبت و اختلاف شدند. هیچ نزاعی نیست مگر برای منافع سودجویان.» @ehsanname بخشی از سخنرانی امام موسی صدر در کلیسای کبوشیین، در تاریخ ۱۹ فوریه ۱۹۷۵ (۳۰ بهمن ۱۳۵۳)، در قالب خطبۀ موعظۀ آغاز روزه مسیحیان. متن کامل این سخنرانی تاریخی را هم در کتاب «ادیان در خدمت انسان» و هم در سایت مؤسسه امام موسی صدر می‌توانید بخوانید 👇 http://www.imam-sadr.com/%D8%A7%D9%86%D8%AF%DB%8C%D8%B4%D9%87/%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%B4-%D8%A7%D9%86%D8%AF%DB%8C%D8%B4%D9%87/tabid/108/smid/442/ArticleID/4292/

بخشی از دعای افتتاح با صدای امام موسی صدر، جالب اینکه این دعا در کلیسای کبوشیین بیروت خوانده شده است @ehsanname

تصویری آخرالزمانی از خسارات انفجار صبح امروز لوله گاز در شهران: ذوب شدن کنتورهای برق @ehsanname

مشکلی دارم ز دانشمند مجلس بازپرس احسان رضایی @ehsanname از مرحوم حمید سبزواری است که گفت: «غمم را محترم دارید ای دردآشنا یاران/ که روز بی‌کسی تنها غم آمد غمگسار من». احترام غم را نگه داشتن، از آن چیزهایی است که گاهی یادمان می‌رود. مثلا حبیب محبیان که به رحمت خدا می‌رود، یک دفعه شبکه‌های اجتماعی پر می‌شود از تصاویر سردخانه‌ای یا بدتر از آن، شایعاتی که نمی‌دانم سگش لب به غذا می‌زند یا نمی‌زند. بعد آدم نگاه می‌کند که فلانی که این عکسها و خبرها را دارد پخش می‌کند، دفعه قبلی که آهنگی از حبیب در تاکسی داشت پخش می‌شد، رو ترُش کرده بود و برای سلیقه نازل اجتماع نسخه می‌پیچید. خدای نکرده نمی‌خواهم بگویم که این رفیقمان و امثال او، از قصد و آگاهانه دارند طور دیگری وانمود می‌کنند. نه، اتفاقا هم در آن دفعه قبلی و انتقادشان، و هم در این نوبت و عزاداری مفرطشان، در هر دو صداقتی ساده‌دلانه هست. اینکه دیده‌اند کسی که مورد علاقه جماعتی است، درگذشته و کسانی عزادار شده‌اند و از باب همراهی و همدلی، آنها هم یک گوشه کار را گرفته‌اند و به قاعده همیشگی ماها، اندازه نگه نداشته‌اند و یکهو خودشان را دیده‌اند که شده‌اند میاندار مجلس عزا. باز حالا جماعت عامی و عوامی نظیر بنده که جای خود داریم، گاهی حتی بزرگان و مقامات هم دچار چنینی حالتی می‌شوند. حمید سبزواری به رحمت خدا می‌رود و بزرگان نظام که تسلیت می‌گویند، یک دفعه موج تسلیتها و پیامها، صفحات خبرگزاری‌ها را برمی‌دارد. خب، مقام معظم رهبری اگر تسلیت بگویند، جا دارد که ایشان خودش اهل شعر و ادب است و حداقل سالی یک نوبت در نیمه ماه رمضان شب شعری در محضرشان برگزار می‌شود و همین مرحوم هم سالها در آن مجلس حضور داشت و بلکه سرسلسله بود. اما عزیزانی که اصلا علاقه‌ای به شعر و شاعری ندارند، نه در صحبتهای معمول و مرسومشان گریزی به شعر می‌زنند، نه در آن یکی دو مناسبت سالانه‌ای که زحمت می‌کشند و به نمایشگاه کتاب یا دانشگاه فلان می‌روند، سراغی از اهل شعر می‌گیرند، نه مثلا فرق شعر مرحوم سبزواری را با محمد قهرمان یا فرض بفرمایید مشفق کاشانی می‌دانند و اصلا علاقه‌ای هم ندارند که بدانند، آنها که دیگر لزومی ندارد حتما بیانیه و پیام صادر بفرمایند. اینها که می‌گویم، البته عیبی در کسی نیست. اجباری ندارد که همه به شعر و شعرا علاقه داشته باشند. اما به همان میزان هم کسی توقع ندارد که همه در مرگ یک شاعر خودشان را شریک و صاحب عزا ببینند. وظیفه انسانی تسلیت گفتن و سرسلامتی دادن بازماندگان جای خود، اما اینکه آن تسلیت از سر حسرت واقعی از دست دادن باشد یا تقلیدی از موج به راه افتاده، بالاخره تفاوت دارد و اهلش فرقش را می‌فهمند. آن متن‌های ساده‌ای که شاعران جوان همراه با عکس و خاطره‌ای از استادشان نوشتند چقدر حس و حال داشت، آن تسلیت‌هایی که متن از پیش آماده داشت، چقدر. در مَثل که مناقشه نیست، بگذارید نقلش کنم: نوشته‌اند و احتمالا خودتان هم بلدید که وقتی منصور حلاج را به تیر یا تنه درختی بسته بودند از باب عبرت سایرین و جماعت هم سنگ می‌انداختند، شبلی هم از آنجا گذشت، ترسید که اگر همرنگ جماعت نشد، رسوا شود، خم شد و تکه گِلی برداشت و پرت کرد و آن وقت حلاج زد زیر گریه که آن‌همه سنگ این‌قدر دردش نیاورده بود که این تکه کلوخ. توی این قصه هم شبلیِ عارف خواسته بود به تقلید از موج رایج، کاری کند بدون آنکه برای خودش معنای آن کار چندان اهمیتی داشته باشد و رفیقش از همین رنجیده بود. اینکه لااقل تو، لااقل شما غمم را محترم دارید ای دردآشنا یاران... یادداشت در شماره ۵۵۷ هفته‌نامه «همشهری جوان»