شاه بیتهای سبک هندی

تُرا تنی است که از بویِ گل شود مجروح... #طالب‌آملی | @shahbeit_e_hendi

نامه چون مار بپایِ قلمم می‌پیچد چه‌کنم حرفِ سر زلفِ تو در طومارست #طالب‌آملی | @shahbeit_e_hendi

بامحرمانِ زلفِ توام سینه صاف نیست تا قتل همرهم چه نسیم و چه شانه را #طالب‌آملی | @shahbeit_e_hendi

دیدمش مست به رخساره پریشان موها گره از زلف گشاده زده بر ابروها رو ترنج ذقنی جوی طبیبا، که دلم نشکند تلخی صفراش بدین لیموها باز صف بسته بخون ریز دلم خوبان را زلفها از طرفی وز طرفی گیسوها من مشامِ دل پر درد نمی‌دزدم لیک بویِ تأثیر نمی‌آید ازین داروها چشمِ با سرمه ز چشمانِ دگر ممتازست راست چون آهوی مشکین ز دگر آهوها زخمیِ تیغ ترا جان بلب آمد گستاخ که چه تعویذ دهد بوسه بر آن بازوها کفر، آزردنِ دلهاست ایا دینداران یاد گیرید مسلمانی ازین هندوها از نمِ اشک، چو تیغ مژه زنگار گرفت شب هجران توام آینهٔ زانوها آهِ «طالب» بود از آهِ غریبان ممتاز همچو بویِ سر زلفِ تو ز دیگر بوها #طالب‌آملی | @shahbeit_e_hendi

افروختن و سوختن و جامه دریدن پروانه زمن شمع زمن گل زمن آموخت #طالب‌آملی | @shahbeit_e_hendi

شهدست تکلّم لبِ دوست زخمست تبسّم دل ما #طالب‌آملی | @shahbeit_e_hendi

ای یادِ آنکه شب همه‌ شب مستِ اشتیاق میدید دیده‌ام بخیالِ تو خوابها بر پیرهن فشان عرقِ دل که بهتر است بوی گلابِ غنچه ز دیگر گلابها #طالب‌آملی | @shahbeit_e_hendi

كجاست گوشه آسوده ای که چون نعلین خیالِ پوچِ دو عالم برونِ در ماند #صائب | @shahbeit_e_hendi

سهلست فراغت، سگِ آنم که همیشه غمگین‌ دل و خونین‌ جگری داشته باشد #فضولی | @shahbeit_e_hendi

پریشان ساز اول خویش را آن گاه عزّت بین که گل چون شد پریشان، بر سرِ دستار می‌گردد #سعیدا | @shahbeit_e_hendi

در شبِ غریبی‌ها حلقه‌هایِ زلفِ او طُرفه منزلِ امنی است خاطرِ پریشان را #سعیدا | @shahbeit_e_hendi

به گوشش آه نتوان کرد از ترس که گل آشفته گردد از نسیمی #سعیدا | @shahbeit_e_hendi

حال من گشت ز نادیدنِ زلفِ تو پریشان این پریشانیِ دیگر که تو این حال ندیدی #فضولی | @shahbeit_e_hendi

هر که را چشمِ تری هست سرش خالی نیست... #فضولی | @shahbeit_e_hendi

نگاه را مژه‌ات نیست مانعِ وحشت به سبزه‌ای نتوان بست راهِ آهو را #بیدل | @shahbeit_e_hendi

دارم از دستِ تو شب تا صبح با چشمی پر آب ناله همدم، باده خون، مطرب فغان، راحت عذاب روز بر من چار چیز از عشق می‌آرد هجوم صبح محنت، ظهر ماتم، عصر غم، شام اضطراب چار چیز از چار عضوم برده‌ای از یک نگاه صبر از دل، هوش از سر، جان ز تن، از دیده خواب عشق در بحری مرا افکند ای یاران که هست ناخدا دل، آب خون، لنگر نفس، کشتی حباب همچو زلفش از پریشان‌خاطری‌ها داده‌ام دل به سودا، سر به زانو، رخ به آتش، تن به تاب عاشقی قصاب بر طفلی، که می‌داند هنوز ظلم راحت، دوست دشمن، نیک بد، کشتن ثواب #قصاب‌کاشانی | @shahbeit_e_hendi

آن دو چشمانِ مست خواب آلود خواب بر چشمِ ما حرام کنند #شاهدی | @shahbeit_e_hendi

جان ز تن رفت و دل اندر عقدِ گیسویت بماند... #شاهدی | @shahbeit_e_hendi

قسّامِ ازل چو کرد قسمت اندر دلِ ما قرار ننهاد #شاهدی | @shahbeit_e_hendi

به جلوه آمدی و سوختم، مبارک باد مرا خزانِ حجاب و تو را بهارِ خرام #اسیر‌شهرستانی | @shahbeit_e_hendi