عاشقانه های ماه و شب

‌ برق و شرار، محملِ فرصت نمی‌کشد عمری نداشتم که بگویم چه‌سان گذشت... #بیدل_دهلوی

#وحشی_بافقی ما چون ز دری پای کشیدیم، کشیدیم امید ز هر کس که بریدیم، بریدیم

از هوا هر دانه ی شبنم که افتد بر زمین باد صبح از گل برون آرد برنگ یاسمن #بابا‌فغانی

بغض گلوی ما را باری تو ترجمان باش ای بی‌شکیب باران، ای بی‌قرار، باران #پرتو_کرمانشاهی

ز بی‌خوابی همی خوانم به عمدا این غزل هردم همه شب مردمان در خواب و من بیدار چون باشم #سنایی

اونجا که داستایفسکی گفته: "آشوب درونش را نه کلمات می‌توانست بیان کند و نه فریادها"

به شبها الفتی دارم که گویا نشان از ماه من دارد به سینه... #هما_کشتگر

با دلارامی مرا خاطر خوش است کز دلم یک‌باره برد آرام را #حافظ

مرا به گوشه ی آغوش خویش دعوت کن مگر به جز تو کسی گوشه ی دلم دارم #معصومه_صابر ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌

اگر به خوردن خون آمدی هلا برخیز و گر به بردن دل آمدی بیا ای دوست #سعدی

پشتِ کدامين در ، کسی جز تو تواند بود ؟ ای تو طنينِ هر صدا و روح هر خانه ! #حسین_منزوی

#وحشی_بافقی خود رنجم و خود صلح کنم، عادتم این است یک روز تحمل نکنم، طاقتم این است

دوام عیش و تنعٌم نه شیوهٔ عشق است اگر معاشر مایی بنوش نیش غمی #حافظ

خاطراتی که آدم‌هایش رفته‌اند دردناک‌اند ولی خاطراتی که آدم‌هایش حضور دارند اما شبیه گذشته نیستند به مراتب دردناک‌ترند! 📚 از #کتاب صد سال تنهایی | نوشتهٔ #گابریل_گارسیا_مارکز

#وحشی_بافقی چنان از طرح وضع ناپسند خود گریزانم که گر دستم دهد از خویش هم سازم جدا خود را