بیت لحم (تاک حقیقی)

دعای نجات و اعتراف به خداوندی ِ عیسی ✝ خداوندا،اعتراف می‌کنم که شخصی‌ گناه کارم. اعتراف می‌‌کنم که با قدرت خود و یأ کارهای نیکم نمی توانم نجات بیابم و رستگار شوم. ایمان دارم که تو به خاطر گناهان من بر روی صلیب کشته شدی،در قبر نهاده شدی و پس از سه روز از مردگان برخواستی. ایمان دارم که تو زنده هستی‌ و این اقتدار را داری که گناهان مرا ببخشی و مرا در پیشگاه پدر، پارسا بشماری. تقاضا دارم مرا بپذیری و طبق وعده ات زندگی‌ نوینی به من به بخشی. از اینکه دعای مرا شنیدی متشکرم.آمین در نام عیسای مسیح ، خداوندم @beitlahem

«ای خدا، دلی پاک در من بیافرین و روحی استوار در باطنم تازه ساز.» (مزمور ۵۱:‏۱۰) 💭 تأمل: خدا به ظاهر نگاه نمی‌کند، بلکه به قلب ما نظر دارد. جایی که نیت‌ها، افکار و انگیزه‌های واقعی ما شکل می‌گیرند. گاهی بدون اینکه متوجه شویم، دل ما از نگرانی، رنجش یا عادت‌های نادرست پر می‌شود. اما خبر خوب این است: فیض خدا برای همین لحظه‌هاست. توبه واقعی ما را به سنگینی نمی‌برد، بلکه ما را سبک، آزاد و تازه می‌کند. وقتی به روح‌القدس اجازه می‌دهیم کار کند، او ما را از درون پاک می‌سازد و به شباهت مسیح شکل می‌دهد. 🎯 تمرین امروز: در سکوت از خدا بخواه قلبت را بررسی کند هر آنچه آشکار می‌شود را صادقانه اعتراف کن فیض خدا را با ایمان بپذیر و خودت را محکوم نکن وابستگی خود را به روح‌القدس تازه اعلام کن 🙏 دعای شخصی: ای پدر قدوس، قلبم را در نور تو قرار می‌دهم. هر آنچه از تو نیست، آشکار کن و پاک ساز. مرا از درون تازه کن و به روح‌القدس وابسته نگه دار. بگذار در فیض تو آزادانه زندگی کنم. در نام عیسی، آمین. @beitlahem

❓ سوال: آیا یک مسیحی میتواند با یک غیر ایماندار ازدواج کند؟! پاسخ: برای یک مسیحی، قرار ملاقات داشتن با یک بی ایمان حکیمانه نیست، و ازدواج کردن با او حق انتخابش نیست. دوم قرنتیان 6: 14 (از کینگ جیمز) به ما می گوید که زیر "یوغ نا موافق" با ایمانان نشوید. این تصوری از دو گاو است که یوغ مشترک دارند ولی با هم هماهنگ و موافق نیستند. بجای اینکه با هم همکاری کنند تا بار را بردارند، بر خلاف هم کار می کنند. در حالیکه این قسمت بطور خاص به ازدواج اشاره ای نمی کند، اما مفهوم و کاربردی برای آن دارد. در ادامه این قسمت از کلام می گوید که چه مناسبتی بین مسیح با بلیعال (شیطان) است؟ در ازدواج بین یک ایماندار و بی ایمان هماهنگی روحانی نمی تواند وجود داشته باشد. پولس رسول ادامه می دهد و به ایمانداران یادآوری می کند که آنها مسکن روح القدس هستند که مالک قلب و نجات آنهاست (2 قرنتیان 6: 15-17). به این دلیل، آنها باید خود را از دنیا جدا نگه دارند – در دنیا، اما نه از دنیا – و هیچ کجا مهمتر از رابطة نزدیک در ازدواج نیست. کتاب مقدس همچنین می گوید، "فریفته مشوید معاشرات بد اخلاق حسنه را فاسد می سازد" (1 قرنتیان 15: 33). داشتن هر نوع رابطة عاشقانه با یک بی ایمان می تواند خیلی زود تبدیل به چیزی شود که مانع راه رفتن با مسیح گردد. ما خوانده شده ایم که به گمشدگان بشارت بدهیم، نه اینکه با آنها رابطة نزدیک و عاشقانه داشته باشیم. اشکالی ندارد که رابطة دوستی خوبی با بی ایمانان داشته باشیم، اما فقط تا همین حد. اگر با بی ایمانی قرار ملاقات عاشقانه داشته باشید، صادقانه چه چیز ارجحیت شما خواهد بود – رابطة عاشقانه یا بشارت برای نجات شخص؟ اگر شما با یک بی ایمان ازدواج کرده بودید، شما دو نفر چطور یک رابطة نزدیک روحانی را در ازدواجتان رشد می دادید؟ یک ازدواج موفق چطور می تواند روی عدم توافق در مورد اساسی ترین مطلب در دنیا یعنی عیسی مسیح بنا شده و باقی بماند؟! @beitlahem

صلیب - جایی که خدا جان فدایی می کند! صلیب برای مسیحیان یک خاطره نیست. صلیب یک نماد یا سمبل نیست. صلیب نشانه ضعف نیست. صلیب نشانه شکست نیست. صلیب برای مسیحیان هر روز در کار است. صلیب جایی است برای جان فدایی خدا برای ما. صلیب قدرت خدا و حکمت خداست. صلیب نابودی گناه و شکستن مرگ است. صلیب نجات ماست. صلیب پارسایی ماست. صلیب رهایی ماست. صلیب آزادی ماست. صلیب قداست ماست. صلیب فرزندخواندگی ماست. صلیب جلال ماست. زمانی کاهنان برای قوم قربانی می گذراندند تا ایشان مقدس شوند.اما روی صلیب، مسیح (کاهن اعظم) خود را قربانی می گذراند. در عهد جدید، کاهن همان قربانیست! قربانی کاملی که خشم خدا را نسبت به گناه می توانست فروکش کند فقط مسیح بود. مسیح داوطلبانه و به میل خود روی صلیب رفت. مسیح برای همین جسم پوشید. مسیح به جای من و تو روی صلیب رفت. روزی که مسیح روی صلیب رفت همه چیز عوض شد، چه بعضی درک کنند و چه نکنند. صلیب مسیح برای بعضی حماقت است و هلاکت ولی برای مسیحیان قدرت است و حیات. وای که اگر مسیح روی صلیب نمیرفت،همه در گناه و زیر قدرت آن به هلاکت میرفتیم. خدا رو شکر برای صلیب و محبت خدا در مسیح. بیاییم هر روز برای صلیب شکرگزار باشیم. @beitlahem

ملاک محبت برای یک مسیحی چیست؟ - محبت و ناراستی: "محبت از بدی مسرور نمی‌شود" محبت از اخبار و رویدادهای بد حتی برای دشمنانش شاد نمی شود. محبت هیچ گاه اسرار دیگران را فاش نمی کند، محبت از غیبت کردن و خوار کردن دیگران لذت نمی برد. ناراستی آن خصوصیتی نیست که پدر ما وقتی از آسمان نگاه می کند، می خواهد آنرا در ما ببیند. محبت با ناراستی و نا عدالتی ارتباطی ندارد. محبت و راستی: " محبت با حقیقت شادی می‌کند. " محبت از راستی، از گسترش پیغام راستی که همان پیغام انجیل است، از پیروزیهای خدا و از جلال یافتن خدا خوشحال می شود. در محبت خبری از دروغ، حقه بازی و کلک و پیچاندن و تحریف حقیقت نیست. در محبت راستی است. محبت و مدارا کردن: " محبت با همه‌چیز مدارا می‌کند" محبت با همه مدارا می کند، محبت از مردم مخصوصا محتاجین و مردم بدبخت حمایت می کند، اگر قادر به تحمل دیگران نیستیم، احتیاج داریم در محبت بیشتر رشد کنیم. کسی که محبت دارد باعث ناراحتی هیچ کس نمی شود و از حضور دیگران ناراحت نمی شود. محبت و ایمان: " همواره ایمان دارد " محبت به مردم اعتماد می کند، محبت خوش بین و واقع بین است. یک مسیحی نیز باید خوش بین و واقع بین باشد. محبت به خدا شک نمی کند و به سادگی وعده های خدا را می پذیرد و با سادگی به دیگران خدمت می کند. - محبت و امید: "محبت همیشه امیدوار است و در همه‌حال پایداری می‌کند." محبت با امید، به آینده می نگرد، کسی که محبت دارد دارای روح تشویق کننده است. او خوبیهای دیگران را تشخیص داده و به آنها امید می بخشد. محبت باعث می شود امید عوض شدن بدترین افراد به بهترین مقدسین، بدترین شرایط و مشکلات و بیماریها به متبارک ترین شرایط وجود داشته باشد. نتیجه: کلام خدا می گوید "سه چیز مهم است ایمان، امید و محبت ولی مهمترین آنها محبت است." مسیح می گوید" فرمانی تازه به شما می دهم "همدیگر را محبت کنید آنگونه که من شما را محبت نمودم." و از محبت ما دنیا می فهمد که ما شاگردان مسیح هستیم. حال شاید بگوید من یاد گرفتم که باید محبت کنم و محبت بزرگترین خواسته خدا است، ولی چگونه این محبت را بدست آورم؟ ما با نزدیک شدن به خدای محبت و مشارکت با او متبدل شده و به شباهت او در می آئیم و ما نیز پر از محبت می گردیم. در این پایان ضمن توبه از تمام گناهانمان که بخاطر کمبود محبت انجام داده ایم از روح القدس بخواهیم ما را از محبت الهی پر سازد. @beitlahem

وقتي  زخمي و صدمه خورده اي  بيا به حضور من  و من ترا تسلي خواهم داد. وقتي خوشحال هستي بيا به حضور من و من آن را چندين برابر افزايش خواهم داد . من تمام  چيزي هستم  كه تو احتياج داري ،  البته فقط هر زماني كه بمن احتياج داري. ميل و آرزوي باطني تو تنها در من تحقق پيدا ميكند. اين دوران، زمان خود كفايي است،  كتابخانه ها پر است از كتابهايي كه راجع به " مراقبت از بهترين" و آن را در راس هر چيزي قرار دادن.  هدف اصلي اين اصول روش شناسي ها  ايجاد اعتماد بنفس و خود كفايي است . اما تو خوانده شده اي به راهي كه روندگانش كم هستند؛  و آن راه   توكل كردن دائمي به من است .  اعتماد بنفس حقيقي زماني خواهد بود كه بداني تو با حضور من كامل هستي. هر چيزي كه احتياج داري در همكاري با من است . يوحنا ١٥: ٥   «بله، من تاک هستم، شما نیز شاخه‌های من. هر که در من بماند و من نیز در او، میوۀ فراوان می‌دهد، چون جدا از من هیچ کاری از شما ساخته نیست. يعقوب ١: ٤ امّا بگذارید پایداری کار خود را به کمال رساند تا بالغ و کامل شوید و چیزی کم نداشته باشید. @beitlahem

آشتی مسیحی یعنی چه؟ چرا ما باید با خدا آشتی کنیم؟ تصور کنید دو دوست با هم دعوا و مشاجره کرده اند. زمانی بود که از آن دوستی بسیار لذت می بردند و شاد بودند اما آن دوستی به یکباره به جدایی و قهر تبدیل شد. دیگر با هم حرف نزدند، و ارتباط آنها با یکدیگر بسیار نامساعد شد. آنها به تدریج با هم غریبه شدند. این نوع جدایی فقط با آشتی کردن قابل حل بود. آشتی کردن یعنی اینکه دوباره به آن دوستی و سازگاری قبل بازگردیم. وقتیکه دوستان قدیمی مشکلات را برطرف کرده و رابطه خود را با یکدیگر دوباره از سر می گیرند بدین معنی است که آنها آشتی کرده اند. دوم قرنتیان فصل 5 آیه های 18 تا 19 می گوید:" تمام اين نيكويی‌ها از سوی خدايی است كه بخاطر فداكاری عيسی مسيح، ما را با خود آشتی داده است، و اين مسئوليت را به ما سپرده تا پيغام اين آشتی را به ديگران نيز برسانيم و ايشان را بسوی لطف الهی رهنمون شويم. پيغام ما اينست كه خدا در مسيح بود و مردم را به آشتی با خود فرا می‌خواند تا گناهانشان را ببخشايد و آثار آن را پاک نمايد". کتاب مقدس می گوید که عیسی مسیح ما را با خدا آشتی داد (رومیان فصل 5 آیه 10؛ دوم قرنتیان فصل 5 آیه 18؛ کولسیان فصل 1 آیه های 20 تا 21). این موضوع که نیاز به آشتی کردن با خدا داشتیم به این معنی است که رابطه ما با خدا قطع شده بود. از آنجاییکه خدا مقدس و پاک است، پس ما مورد سرزنش قرار می گیریم. گناه، ما را با او بیگانه کرد. رومیان فصل 5 آیه 10 می گوید که ما دشمنان خدا بودیم: "هنگامی كه دشمنان خدا بوديم، او بوسيلۀ مرگ فرزندش ما را با خود آشتی داد؛ پس اكنون كه دوستان خدا شده‌ايم و عيسی مسيح هم در قلب ما زندگی می‌كند، چه بركات عالی و پرشكوهی به ما عطا خواهد كرد". زمانیکه مسیح جان خود را بر روی صلیب فدا کرد، او حق داوری خدا را ادا کرد و امکان صلح و آشتی ما، که دشمنان خدا بودیم، را با او برقرار ساخت. آشتی ما با خدا باعث شد تا از لطف و بخشایش او بهره مند شویم. نتیجه فداکاری عیسی مسیح این بود که دشمنی تبدیل به دوستی شد." ديگر شما را «بنده» نمی‌خوانم، چون معمولاً بنده مورد اعتماد اربابش نيست. من شما را «دوستان خود» می‌خوانم، به اين دليل كه به شما اعتماد كرده، هر چه پدرم به من گفته است، همه را به شما گفته‌ام" (یوحنا فصل 15 آیه 15). آشتی مسیحی یک حقیقت شکوهمند است! ما دشمنان خدا بودیم، اما حالا دوست او هستیم. ما به دلیل گناه در حالت محکومیت قرار داشتیم اما حالا بخشیده شده ایم. ما با خدا در حال جنگ بودیم، اما حالا با او در صلح و آرامش هستیم، آرامشی که فکر انسان قادر به درک آن نیست (فیلیپیان فصل 4 آیه 7). @beitlahem