Light Workers🔆

ما باور کرده‌ایم که خداوند ما را از بالا می بیند، اما در واقع او از درون،می‌نگرد.... #حضرت_شمس گر بگویم آنچه دارم در درون بس جگرها گردد اندر حال خون ... #حضرت_مولانا @lightworkers

بیشتر مردم... به صورت داوطلبانه به ناخودآگاه نزدیک نمی‌شوند. آن‌ها فقط زمانی از ناخودآگاه آگاه می‌شوند که با آن دچار مشکل شوند. ما انسان‌های مدرن آنقدر از دنیای درون خود دور هستیم که عمدتاً از طریق پریشانی روانی با آن مواجه می‌شویم. به عنوان مثال، زنی که فکر می‌کند همه چیز را تحت کنترل دارد، ممکن است خود را به شدت افسرده ببیند، نه قادر به خلاص شدن از آن است و نه قادر به درک آنچه برایش اتفاق می‌افتد. یا مردی ممکن است متوجه شود که بین زندگی بیرونی و آرمان‌های ناخودآگاهی که در اعماق وجودش دارد، جایی که هرگز به آن نگاه نمی‌کند، درگیری‌های وحشتناکی دارد. او احساس پریشانی یا اضطراب می‌کند، اما نمی‌تواند بگوید چرا. وقتی تضادهای غیرقابل توضیحی را تجربه می‌کنیم که نمی‌توانیم آن‌ها را حل کنیم؛ وقتی از تمایلاتی در خود آگاه می‌شویم که غیرمنطقی، بدوی یا مخرب به نظر می‌رسند؛ وقتی یک روان‌رنجوری ما را آزار می‌دهد زیرا نگرش‌های آگاهانه ما با خود غریزی ما در تضاد است - آنگاه شروع به درک این موضوع می‌کنیم که ناخودآگاه در زندگی ما نقشی ایفا می‌کند و باید با آن روبرو شویم... #رابرت_جانسون @lightworkers

آژان چا گفت: "امیدوارم از رنج کشیدن نترسی." از او پرسیدم منظورش چیست. او ادامه داد: "دو نوع رنج وجود دارد. رنجی هست که از آن فرار می‌کنی، که همه جا دنبالت می‌آید. و رنجی هست که مستقیماً با آن روبرو می‌شوی و با این کار آزاد می‌شوی." #کورنفلد @lightworkers

سودا مپز که آتش غم در دل تو نیست ما را غم تو برد به سودا تو را که برد؟ #سعدی @lightworkers

Glass Beams - Full Performance #glass_beams @lightworkers

گفتند خلایق که تویی یوسف ثانی چون نیک بدیدم به حقیقت به از آنی شیرین‌تر از آنی به شکرخنده که گویم ای خسرو خوبان که تو شیرین زمانی... #حافظ @lightworkers

تنها راه رسیدن به آرامش اپیکتتوس در گفتارها می‌گوید: «این اندیشه را صبح و ظهر و شب به خاطر داشته باشید: برای رسیدن به خوشبختی فقط یک راه وجود دارد؛ هر آن‌چه خارج از کنترل‌تان است را رها کنید، چیزی از آن را به‌عنوان داراییِ خودتان به حساب نیاوردید و همه‌ی آن‌ها را به دست خداوند و تقدیر بسپارید.» امروز صبح به خودتان آن‌چه در کنترل شماست و آن‌چه نیست را یادآوری کنید. به خودتان تذکر دهید که بر اولی متمرکز باشید، نه دومی. قبل از ناهار به خودتان تذکر دهید تنها قدرت انتخاب در اختیار شماست (و قدرت استفاده از منطق و قضاوت در انتخاب‌ها). این تنها چیزی است که همیشه در اختیارتان خواهد بود. عصر به خودتان تذکر دهید جدا از انتخاب‌هایی که دارید، سرنوشت در دستانِ شما نیست. جهان در حرکت است و ما هم به هر سمتی که برود با آن حرکت می‌کنیم، چه خوب چه بد. شب دوباره به یاد بیاورید چه اموری از کنترل شما خارج‌اند و حدود انتخاب‌های‌تان چه چیزهایی‌اند. وقتی به رخت‌خواب رفتید، فراموش نکنید خواب نوعی تسلیم‌شدن و اطمینان‌کردن است و توجه کنید چه آرام شما را فرا می‌گیرد. نیز آماده باشید فردا دوباره این چرخه را تکرار کنید... @lightworkers

وقتی نیاز به تعریف و تمجید دیگران داریم،در واقع برده آنان هستیم،هنوز آدم نشده‌ایم. هنوز به بلوغ نرسیدیم هنوز خامیم دلباخته کلمات و واژگانیم بنده تعریفیم واکنشی زندگی می‌کنیم نوسان خلق و رفتار داریم متکی به درون خود نیستیم متکی به دنیای خارجیم هنوز چشمه درون را کشف نکرده‌ایم آب خُم و کوزه‌گر،فانی شود آب چشمه تازه و باقی بود از درون خویشتن جو چشمه را تا رهی از متت هر ناسزا... @lightworkers

شفای ما در دست دیگری نیست. وقتی به انتظار عذرخواهی یا تغییر دیگری می‌نشینیم،شفای خود را به تعویق می‌اندازیم... تو خویش درد گمان برده‌ای و درمانی تو خویش قفل گمان برده‌ای کلیدستی #دیوان_شمس @lightworkers

فردیت ... رهایی از تأثیرات محدود کننده دنیای بیرونی را به ارمغان می‌آورد. هر چه فرد بیشتر بتواند با مرجع درونی خود هماهنگ شود، کمتر تحت تأثیر منفی عوامل خارجی قرار می‌گیرد. روشهای زندگی و نگرش‌ها و نظرات نادرست دنیای جمعی از بین می‌روند.الگوهای زندگی قدیمی و مشروط فرهنگی از بین می‌روند. و حالت خودی که در این الگوهای جمعی عمل می‌کرد نیز از بین می‌رود. فرد آزاد است که شخصی باشد که همیشه بالقوه بوده است. تلاش برای کسی بودن، تطبیق خود با خواسته‌های جمعی، دیگر لازم نیست... در واقع، فشار تلاش برای کسی بودن، تلاش برای زندگی به شیوه‌ای خاص، کاملاً از بین می‌رود.از این پس تلاشهای فرد معطوف به بیان دایمون خلاق خود و تحقق الگوی زندگی خویشتن است. فرد از الگوهای اجتماعی-فرهنگی فراتر رفته و به آزادی طبیعت ذاتی خود پی برده است. با این حال، چنین آزادی، یک نقطه پایانی ایستا یا حالتی از آرامش تغییرناپذیر نیست، بلکه شرطی از تنش پویا بین آگاهی و ناخودآگاه، یک تنش خلاق ریشه در خود است.... #کایرون_لو_گریس @lightworkets

عقل سست پای است ازو چیزی نیاید اما او را بی‌نصیب نگذارند حادث است و حادث تا به در خانه راه برد، اما زهره ندارد که در حرم رود.... #شمس_تبریزی @lightworkers

هرچه بیشتر سعی کنی از رنج دوری کنی، بیشتر رنج می‌کشی، زیرا چیزهای کوچک‌تر و بی‌اهمیت‌تر شروع به عذاب دادنت می‌کنند، به نسبت ترسی که از آسیب دیدن داری... #کارل_گوستاو_یونگ @lightworkers

عید بیاید رود عید تو ماند ابد... کز فلک بی‌مدد چون برهیدی بگو.... #حضرت_مولانا @lightworkers

نو شدیم پی‌درپی از حضور هم شکوفه زدیم از شاخسار قلب قبیله نیکو بود سالی که گذشت وه که چه روزگاری پیش روست سال نو همگی مبارک...❤️☀️✨🌟💫🔥💥⚡️❤️ @lightworkers

سياوش در آتش اسمت در شناسنامه هر چه كه باشد، فرقی نمی‌کند؛ در خانه به هر نامی كه صدايت كنند، فرقی نمی‌كند؛ زيرا هر آدمی چه مرد و چه زن، در زندگی بارها و بارها نامش سياوش خواهد شد. و هر سياوشی ناگزير است كه برای اثبات حقانيتش از آتش بگذرد، برای اينكه بگويد راست می‌گويد، برای اينكه درستی‌اش را نشان دهد. می‌دانی؟ دنيا پر از حماقت کی‌كاووسان و حسادت سودابگان است. دنيا پر از هيزم دروغ و هيمه دسيسه است و هميشه كسانی هستند كه هيزم بر هيزم می‌گذارند و هميشه كسانی هستند كه هيمه را بر می‌افروزند. دنيا پر از آتش بياران معركه است و هر كس به قدر توانش آتشی به پا می‌كند؛ انسان يعنی: حيوان كبريت در مشت! اما از آزمون آتش‌ها و فتنه اخگرها، جز به پای بی‌گناهی نمی‌توان گذشت؛ تنها لباسی كه در آتش نمی‌سوزد، لباس درستكاری ست، پيراهن معصوميت است، بالا پوش ايمان. سال هاست نه قرن هاست كه همه‌ی ماه‌های من اسفند است و هفت روز هفته من، سه شنبه آخر سال. از شنبه تا جمعه! منم و زور آزمایی آتش‌ها. من اما از روی آتش‌ها نمی‌پرم، من از آتش‌ها می‌گذرم، با پای تاول زده، با جگر خون؛ آهسته آهسته ، از دل آتش، از ميانه دود... من اما نسوختن را آموخته‌ام و سال‌هاست دانسته‌ام آنكه آتشی را می‌افروزد تا ديگری را بسوزاند، خود پيش از آن سوخته است. من استخوان‌های زغالين بسياری را ديده‌ام با چشمانی از خاكستر و گيسوانی از دود كه نامشان آدم بود! جزغاله از حسد، كز داده از كينه، سياه از سنگدلی. من هر روز از آتش می‌گذرم و پايان هر روزم سه شنبه است، سه شنبه‌ای از سور و از سرور؛ سه شنبه‌ای از شور و از شكر. به سرنوشت گفته‌ام: من آن سياوشم كه سوگ سياوش را به شور سياوش بدل می‌كنم. آيين من اين است... #عرفان_نظرآهاری @lightworkers

هر روحی باغی را در خود جای داده است که در آن یک داستان واقعی به صورت دانه وجود دارد و منتظر است تا با توجه سیراب شود و با احساسات واقعی تغذیه شود. ریشه‌های روح ابدی هستند، اما شاخه‌ها به زمان می‌رسند و در میان زندگان میوه می دهند. اگر شخصی در جهان مسیری از معنا پیدا کرده باشد، میوه‌های درونی رسیده و به منبع و تغذیه درونی و همچنین منبع شیرینی و اطمینان خاطر کسانی می‌شوند که در راه با آنها روبرو می‌شویم. اگر میوه‌های روح نرسند، میراث تلخی به بار می‌آورند که به زندگی نفوذ می‌کند. این تلخی درونی، زیبایی لطیف جهان را لکه دار می‌کند و ریشه‌های معنا را می‌خورد. تلخی و حکمت نمی‌توانند در یک مکان ساکن باشند.مگر اینکه چیزی در درون برسد و به میوه‌ای آماده برای تقسیم و لذت بردن تبدیل شود، فرد با افزایش سن تلخ می‌شود. تلخ یا شیرین، روح تمایل دارد به یک طرف یا آن طرف رشد کند... #مایکل_مید #دنیای_پشت_جهان @lightworkers

آنچه که می‌آید ، خواهد رفت.... آنچه که همیشه هست به‌ تنهایی باقی خواهد ماند..... #شری_رامانا_ماهارشی @lightworkers

“ یک نکته تفسیری ” فرق است مابین دو واژهٔ “مسیح عیسی” و “عیسی مسیح”. در ترکیب اول ، که مسیح در ابتدا آمده اشاره به روح عیسی دارد و در ترکیب دوم که عیسی در ابتدا آمده اشاره به کالبد جسمانی او دارد. عیسی نام کالبد فیزیکی اوست. و مسیح اسم روح اوست. در قرآن کریم چون کلمه مسیح قبل از اسم عیسی بیاید به مفهومی فراتر از جسم او اشاره دارد. به عنوان مثال در آن آیه که می‌فرماید مسیحْ عِیسیٰ پسر مریم را نکشتند و به صلیب نکشیدند ، ابتدا اسم مسیح را آورده که اشاره به روح او یعنی روح‌القدس دارد ؛ “وَ قَولِهِم اِنّا قَتَلْنَا المَسیحَ عِیسیٰ ابنَ مَریَمَ رَسُولَ الله و ما قَتَلُوهُ و ما صَلَبُوهُ”( و این سخن‌شان که گفتند ما مسیح عیسی پسر مریم رسول خدا را کشتیم، حال آنکه نه او را کشتند و نه به صلیب کشیدند) زیرا اصلاً روح نه کشته شدنی است نه به صلیب کشیدنی.   حال آنکه جسم چنین قابلیتی را دارد. چه مسیح ، روح مسح شده قدسی یا همان روح القدس را گویند. روح مجرد را نه می‌توان کشت نه به صلیب کشید. اما در آیاتی که ابتدا واژهٔ عیسی می‌آید آن عموماً اشاره به کالبد جسمانی اوست. به عنوان مثال؛ “وَ آتَینَا عِیسیٰ ابنَ مریمَ البَیِّناتِ وَ أیَّدناهُ بِرُوحِ القُدُس” (و عیسی پسر مریم را نشانه‌هایی دادیم و او را با روح‌القدس نیرو بخشیدیم). در اینجا همانطور که گفته شد واژه عیسی که نام کالبد جسمانی اوست، در ابتدا آمده و آن به موجودیت فیزیکی او و تأیید شدنش توسط روح‌القدس اشاره دارد... #مسعود_ریاعی @lightworkers