اخبار و اطلاعات نجومی

‍ 🔶️تحول نقش نظامی فضا 🔸️فضا در حوزه‌ی نظامی طی سه دهه گذشته دستخوش تحولی بنیادین شده است. در دوره‌ای نه‌چندان دور، فضا عمدتاً حوزه‌ای پشتیبان تلقی می‌شد که وظیفه آن تأمین ارتباطات راهبردی، ناوبری و تصویربرداری بود؛ اما امروز این نگاه جای خود را به رویکردی کاملاً متفاوت داده و فضا از قلمرو پشتیبانی به صحنه نبرد تبدیل شده است. ناتو در فوریه ۲۰۲۵ فرماندهی مؤلفه فضایی ترکیبی را به‌عنوان یک فرماندهی صحنه تأسیس کرد تا از مصرف‌کننده داده‌های خام فضایی به سازمانی توانمند در برنامه‌ریزی و ادغام اثرات فضایی برای نبرد مشترک تبدیل شود. رژیم صهیونیستی نیز تصمیم گرفته است تیپ فضایی در ستاد کل ارتشش ایجاد کند. این تغییر در دکترین دیگر کشورها نیز نمود یافته است: نیروی فضایی ایالات متحده از رصد منفعلانه به عملیات فضایی پویا گذار کرده و در سپتامبر ۲۰۲۶ نخستین رزمایش عملیاتی خود را با فضاپیماهای واقعی در مدارهای مختلف برگزار کرد. ژنرال استفان وایتینگ، فرمانده فرماندهی فضایی آمریکا، تصریح می‌کند که برای اجرای مأموریت و کسب برتری در حوزه فضایی، به مانورپذیری و بقاپذیری نیاز دارند 🔸️در حوزه شناسایی، فناوری رادار روزنه مصنوعی (SAR) به ابزار اصلی تبدیل شده است. این رادارها با ارسال پالس‌های مایکروویو، مستقل از شب‌وروز و شرایط جوی، تصویربرداری می‌کنند. شرکت فنلاندی ICEYE با حدود یک دهه فعالیت، بزرگ‌ترین منظومه ماهواره‌های SAR جهان را در اختیار دارد و با راین‌متال آلمان برای تولید انبوه همکاری کرده است. کارخانه‌ای در نویسان آلمان سالانه حدود ۵۰ ماهواره SAR تولید خواهد کرد و قرارداد چندساله با بوندس‌ور حجمی معادل ۱٫۷ میلیارد یورو دارد. ماهواره‌های ICEYE با وزن زیر ۱۰۰ کیلوگرم تصاویری با تفکیک‌پذیری ۱۵ متر تا ۲۵ سانتی‌متر ارائه می‌دهند و روزانه چندین بار از یک منطقه عبور می‌کنند. 🔸️این توانمندی‌ها به سایر حوزه‌های نظامی سرریز می‌شود. روسیه با ادغام پایانه‌های ماهواره‌ای در پهپادهای BM-35، برد عملیاتی آن‌ها را به بیش از ۵۰۰ کیلومتر رسانده و ماهواره‌های «سپیده» را در مارس ۲۰۲۶ پرتاب کرد تا کانال اطلاعاتی پایداری برای پهپادهای خط مقدم فراهم شود. رادارهای SAR نه‌تنها اهداف زرهی را کشف می‌کنند، بلکه با تحلیل بازتاب امواج، نوع هدف و سرعت آن را نیز تشخیص می‌دهند. نمونه‌های روسی S-811 و S-813 در باند موج میلی‌متری با تفکیک‌پذیری تا ۱ متر عمل می‌کنند؛ نمونه ۸۱۱ برای نصب بر پهپادهای با توان محموله متوسط مناسب است و نمونه ۸۱۳ با عرض باریکه ۱۰ کیلومتری دید وسیع‌تری فراهم می‌کند. در رزمایش ORION 2026 فرانسه، ICEYE یک سلول ISR را در تیپ پیاده‌نظام مستقر کرد که تصویر SAR را در چند دقیقه به فرمانده تیپ می‌رساند. 🔸️رقابت قدرت‌های بزرگ تصویر را کامل‌تر می‌کند. چین تا ۲۰۲۵–۲۰۲۶ بیش از ۵۰۰ ماهواره ISR و در مجموع بیش از ۱,۳۰۰ ماهواره در مدار دارد. منظومه Jilin-1 با بیش از ۳۰۰ ماهواره فعال، تصویربرداری ویدئویی پیوسته با وضوح ۱ متر را فراهم می‌کند و سری Gaofen به تفکیک‌پذیری حدود ۰٫۵ متر رسیده است. روسیه در حال توسعه سلاح ضدماهواره‌ای مستقر در فضا است که به گفته مقامات آمریکایی می‌تواند با انفجار در مدار، تا ۱۰ هزار ماهواره را نابود کند. ایالات متحده نیز در سپتامبر ۲۰۲۶ رسماً اعلام کرد که سلاح‌های کنترل فضایی در مدار مستقر کرده است. مرز میان کاربرد تجاری و نظامی نیز عملاً محو شده؛ ICEYE از ۲۰۲۲ اطلاعات ماهواره‌ای در اختیار اوکراین قرار داده و اوکراین بیش از ۵,۹۰۰ تصویر راداری دریافت کرده است. 🔸️در چنین شرایطی، فضا دیگر حوزه‌ای لوکس یا دور از دسترس نیست، بلکه لایه‌ای بنیادین است که پهپاد، موشک دقیق، ارتباطات تاکتیکی و آگاهی میدان نبرد را هم‌زمان تغذیه می‌کند. ایران توانایی قرار دادن میکروماهواره‌ها در مدارهای پایین زمین را دارد و رادارهای SAR داخلی تولید شده‌اند. با تزریق سرمایه به تحقیق و توسعه، تشکیل منظومه‌ای از ماهواره‌های سبک تصویربرداری SAR دور از دسترس نیست. تنها حلقه مفقوده، پرتابگر داخلی مطمئن و با ظرفیت بالا است و تا آن زمان، استفاده از ظرفیت پرتابگرهای چین، روسیه و هند یک گزینه عملیاتی است. FND @Partisan2015

🚀 #وویجر۱؛ آخرین پیام از تاریکی سال ۱۹۷۷، بشر یک پیام‌رسان کوچک را به سوی ستاره‌ها فرستاد؛ سفینه‌ای که قرار نبود تا این‌همه دور زنده بماند. امروز، وویجر ۱ دورترین ساخته‌ی دست بشر است؛ بیش از ۲۵ میلیارد کیلومتر دورتر از زمین، در فضای #میان‌ستاره‌ای. 📡 وقتی پیامی از #وویجر می‌فرستیم، تقریباً ۲۴ ساعت طول می‌کشد تا به آن برسد؛ و برای دریافت پاسخ هم باید تقریباً ۲۴ ساعت دیگر صبر کنیم. یعنی هر گفت‌وگو با وویجر، یک گفت‌وگوی دو روزه با گذشته است. انرژی آن را سه مولد رادیوایزوتوپی تأمین می‌کنند؛ مولدهایی که با گرمای حاصل از واپاشی #پلوتونیوم_۲۳۸ برق تولید می‌کنند. توان آن‌ها هر سال کمتر می‌شود و #ناسا با خاموش کردن تدریجی تجهیزات، تلاش می‌کند این سفینه را تا دهه ۲۰۳۰ سرپا نگه دارد. اما شاید شگفت‌انگیزترین بخش ماجرا این باشد: وویجر ۱ هنوز آنجاست... در تاریکی میان ستاره‌ها، با فاصله‌ای که حتی نور برای پیمودنش نزدیک به یک شبانه‌روز زمان می‌خواهد، و هنوز دارد داستان زمین را به سوی ناشناخته‌ها می‌برد. 🌌📡 🆔 @spaceinfo 🛰

اهدای تابلوی شعر فارسی به رجب طیب اردوغان در کنگره بین‌المللی فضانوردی ۲۰۲۶ رجب طیب #اردوغان در افتتاحیه کنگره بین‌المللی فضانوردی #آنتالیا (IAC 2026) یه تابلوی بزرگ دستش هست… و روی آن شعر و نوشته‌ی فارسی داره! ولی ماجرا چیه؟ این تابلو رو وزیر صنعت و فناوری ترکیه به خود اردوغان هدیه داد. یه بازآفرینی مدرن از #مینیاتور معروف قرن ۱۶ میلادیه که توی کتاب «شهنشاه‌نامه مراد ثالث» کشیده شده این مینیاتور، #رصدخانه‌ی تقی‌الدین رو نشون می‌ده؛ رصدخانه‌ای که عثمانی‌ها تو #استانبول ساختن و یکی از پیشرفته‌ترین رصدخانه‌های جهان در زمان خودش بود. جالبه بدونید: شهنشاه‌نامه به زبان فارسی نوشته شده، چون فارسی قرن‌ها زبان ادبی و علمی دربار عثمانی بود. یعنی به همین زبانی که امروز ما باهاش حرف می‌زنیم، چند صد سال پیش زبان رسمی علم و ادب تو استانبول بوده. شما چی فکر می‌کنید؟ 🆔 @spaceinfo 🚀

از #آدانا تا #مدارزمین … 🚀 در پایگاه نظامی #اینجرلیک آدانا به دنیا آمده است. مادرش ترک و پدرش آمریکایی است. مادربزرگ و پدربزرگش هنوز در #ترکیه زندگی می‌کنند. پدربزرگش خودش #تلسکوپ می‌ساخت و ساعت‌ها در حیاط خانه با نوه‌اش ستاره‌ها را نگاه می‌کردند. اکنون همان دختربچه، #فضانوردناسا است. نامش #دنیزبرنهام است. اولین ماموریت: مارس ۲۰۲۷ با فضاپیما #سایوز به #ایستگاه_فضایی_بین‌المللی می‌رود و حدود ۷ ماه آنجا خواهد بود. و در ویدیویی که تازه به زبان ترکی منتشر کرده، با لبخند می‌گوید: «از فضا به مادربزرگم، پدربزرگم، هم‌شهری‌های آدانی‌ام و کل دنیا دست تکان می‌دهم.» داستانی کامل از ریشه، رویا و رسیدن. دقیقاً همان چیزی که آدم را وادار می‌کند چند ثانیه مکث کند و فکر کند: «اگر او توانست…» #ترکیه #فضانورد #آژانس_فضایی_ترکیه #ناسا 🆔 @spaceinfo

#ناسا یه #سحابی بزرگ به شکل #قلب پیدا کرده. این سحابی حدود ۷۵۰۰ سال نوری با زمین فاصله داره. 🆔 @spaceinfo ❤️

نوترینوهای کیهانی با انرژی‌های بسیار بالا بسیار نادر هستند، بنابراین برای مشاهده تعداد کافی از برخوردها به حجم عظیمی از یخ نیاز است. رصدخانه نوترینوی آیس‌کیوب (IceCube) مساحتی به وسعت یک کیلومتر مکعب کامل را پوشش می‌دهد و ساخت آن در سال ۲۰۱۱ به پایان رسید. پژوهشگران به سرعت نخستین نوترینوهای پرانرژی را کشف کردند و چند سال بعد، توانستند کشف نوترینوهایی را منتشر کنند که حتماً منشأ آن‌ها بسیار فراتر از منظومه شمسی ما بوده است. بدین ترتیب، جستجو برای یافتن منابع نوترینو در جهان می‌توانست به طور جدی آغاز شود. ​فرانسیس هالزن جایزه نوبل فیزیک سال ۲۰۲۶ را به پاس نقش تعیین‌کننده خود در رصدخانه نوترینوی آیس‌کیوب و کشف نوترینوهای پرانرژی با منشأ اخترفیزیکی دریافت کرده است. https://x.com/NobelPrize/status/2107407878013292671 🔻پیوند به این فرسته درX: https://x.com/FGhoddoussi/status/2107412066571002171 @BetweenDichotomies

آکادمی سلطنتی علوم سوئد جایزه نوبل فیزیک سال ۲۰۲۶ را به فرانسیس هالزن «به پاس نقش تعیین‌کننده در راه‌اندازی رصدخانه نوترینوی آیس‌کیوب (IceCube, مکعب یخ) و کشف نوترینوهای پرانرژی با منشأ کیهانی» اهدا کرد. https://fxtwitter.com/NobelPrize/status/2107407528157986903 رصدخانه نوترینوی آیس‌کیوب (IceCube) – که ایده اصلی آن توسط فرانسیس هالزن، برنده جایزه نوبل فیزیک امسال مطرح شد – نوترینوهایی را ردگیری می‌کند که منشأ آن‌ها کیهانِ دوردست است. ​برهم‌کنش‌های نوترینویی که به‌طور مداوم توسط آیس‌کیوب ثبت و جمع‌آوری می‌شوند، دانش جدیدی درباره محیط‌های پرآشوب و خشنی که امکان پیدایش نوترینوهای پرانرژی در آن‌ها وجود دارد، در اختیار پژوهشگران قرار خواهند داد – و حتی می‌توانند پدیده‌های کیهانی تاکنون ناشناخته‌ای را آشکار سازند. https://x.com/NobelPrize/status/2107407943628947601 فرانسیس هالزن، برنده جایزه نوبل فیزیک سال ۲۰۲۶، دریافت که یخ‌های قطب جنوب می‌توانند برای ردگیری ذراتی به نام نوترینو مورد استفاده قرار گیرند. چشم‌انداز و رهبری علمی او نقش بنیادی در شکل‌گیری رصدخانه نوترینوی آیس‌کیوب (IceCube) داشته است – یک کیلومتر مکعب یخ که به حسگرهای نوری مجهز شده است. پژوهشگران با استفاده از آیس‌کیوب می‌توانند نوترینوهای حاصل از فرآیندهای فوق‌العاده پرانرژی در کیهانِ دوردست را ثبت کنند. https://x.com/NobelPrize/status/2107407714691305701 🔻پیوند به این فرسته درX: https://x.com/FGhoddoussi/status/2107411824958120096 @BetweenDichotomies

📎 #Wallpapers #moonlight #moon #night @wallorax

#Wallpapers #space #moon #earth 🆔 @spaceinfo 🌙

🛰 نخستین #ماهواره #راین‌متال به مدار #زمین پرتاب شد 🗣 شرکت آلمانی راین‌متال از طریق زیرمجموعه ایتالیایی‌اش نخستین ماهواره خود را به فضا پرتاب کرد. 🗣این ماهواره به‌وسیله یک فروند موشک فالکون ۹ شرکت اسپیس‌ایکس، از پایگاه نیروی فضایی وندنبرگ در کالیفرنیا به مدار زمین منتقل شد. 🗣این پرتاب گامی در برنامه راین‌متال برای ایجاد توانمندی مستقل ماهواره‌ای در حوزه امنیت ملی محسوب می‌شود. شرکت‌های دفاعی اروپایی در سال‌های اخیر بیش از گذشته به سمت توسعه ماهواره‌ها، حسگرهای فضایی، ارتباطات ماهواره‌ای و سامانه‌های فضاپایه حرکت کرده‌اند تا بخشی از نیازهای اطلاعاتی و ارتباطی نیروهای قاره سبز را مستقل از آمریکا تأمین کنند. #آلمان #ایتالیا #آمریکا

📸 برنده #نوبل_فیزیک مشخص شد 🔹آکادمی سلطنتی علوم سوئد، جایزه #نوبل فیزیک سال ۲۰۲۶ را به #فرانسیس_هالزن «به خاطر مشارکت‌های تعیین‌کننده در رصدخانه نوترینوی آیس‌کیوب و کشف نوترینوهای پرانرژی با منشأ اخترفیزیکی» اهدا کرد. 🔹به زبان ساده: هالزن با پژوهش‌های خود پنجره‌ای جدید به سوی شناخت ذرات بسیار ریز و مرموز کیهانی که از اعماق #فضا به #زمین می‌رسند، باز کرده است.

🔺🔻#گوگل با پرتاب ماهواره آزمایشی، اولین گام برای انتقال دیتاسنترها به #فضا را برداشت 🔹گوگل یک ماهواره آزمایشی مجهز به تراشه‌های اختصاصی هوش مصنوعی را با همکاری #PlanetLabs و پرتابگر #اسپیس‌ایکس به مدار زمین ارسال کرد. هدف اصلی از اجرای این پروژه با نام سان‌کچر، بررسی عملکرد این پردازنده‌ها در شرایط سخت فضایی، تشعشعات کیهانی و تغییرات شدید دما است. 🔹مراکز داده روی زمین با بحران مصرف سرسام‌آور برق و محدودیت منابع آب برای خنک‌سازی روبه‌رو هستند. به گفته محققان، پنل‌های خورشیدی در مدار زمین تا هشت برابر بیشتر از سطح زمین انرژی تولید می‌کنند. گوگل قصد دارد در مراحل بعدی، عملکرد سامانه‌های خنک‌کننده و ارتباطات با پهنای باند بالا را میان ده‌ها تراشه در فضا بررسی کند. ▫️دیجیاتو

ناسا به تازگی واضح ترین و باکیفیت ترین ویدئوهای فرود بر سطح ماه را منتشر کرده است این ویدیوها لحظات مختلفی از مجموعه ماموریت های #آپولو در دهه 1970 میلادی را نمایش می دهند. 🆔 @spaceinfo 🚀

⁨ ⁨ ‌ موشک #فالکون۹ پنج‌شنبه ۹ مهر از پایگاه نیروی فضایی #کیپ_کاناورال #فلوریدا به #فضا پرتاب شد تا چهار فضانورد را به #ایستگاه_فضایی_بین‌المللی برساند. فرمانده مأموریت، #جسیکا_واتکینز و خلبان، #لوک_دلِینی، از فضانوردان #ناسا هستند. دو متخصص مأموریت نیز #جاشوا_کوتریک از #آژانس_فضایی_کانادا و #سرگئی_تِتِریاتنیکوف از #روسکاسموس هستند. در واقع فضانوردان بطور مستقیم به ایستگاه فضایی نمی‌روند، بلکه تعقیب کردن ایستگاه فضایی و تغییر مدار می‌تواند گاهی چند ساعت یا چند روز طول بکشد. در این ماموریت سفر تا ایستگاه فضایی حدود ۷ ساعت و ۵۰ دقیقه طول می‌کشد، #دراگون توسط رانشگرهای سفینه، تغییر ارتفاع و تغییر جهت می‌دهد. ایستگاه فضایی با سرعت ۲۷ هزار کیلومتر در ساعت و در ارتفاع حدود ۴۰۰ کیلومتر بالاتر از سطح دریا، به دور زمین می‌چرخد. فضاپیما برای کنترل نهایی اتصال به ایستگاه فضایی، در نزدیکی این مهارگاه فضایی متوقف شده و سپس به طور خودکار به آن متصل می‌شود. منبع اینستاگرام @big.bangpage ————————————⁩⁩ 🆔 @spaceinfo 🚀

تایم‌لپس کل جهان بخش اول: از بیگ بنگ تا امروز . کیفیت HD 720 . با قصه‌گویی پروفسور برایان کاکس . قصه‌ علمی جهان از انفجار بزرگ تا امروز . Credit: Melodysheep YouTube Channel .

♦️Sponsored by: @Jenasmedia | You Should Think

. @tanidegi

Saturn V S-IC

این مرحله اول S-IC از موشک ساترن ۵ قرار بود در مأموریت آپولو ۱۹ در سال ۱۹۷۳ به پرواز درآید؛ اما به جای آن، در سال ۱۹۷۸ در ورودی مجتمع مونتاژ میچود پارک شد. این موشک در سال ۲۰۱۶ به مرکز علمی اینفینیتی منتقل شد. این موشک همچنین آخرین مرحله اول S-IC ساخته‌شده بود. نوع: بوستر گونه: وسیله پرواز‌نکرده وسیله: ساترن ۵ (S—IC—15) موقعیت: مرکز علمی #اینفینیتی، #پیرلینگتون، #میسیسیپی This #SaturnV S-IC first stage was intended to lift off on the #Apollo19 mission in #1973; instead, it was parked at the entrance to #Michoud Assembly Facility in #1978. It was relocated the #Infinity Science Center in #2016. It was also the last S-IC first stage ever built. Type: Booster Kind: Unflown Vehicle Vehicle: Saturn V (S—IC—15) Location: #Infinity Science Center, #Pearlington, #Mississippi 🆔 @spaceinfo 🚀

#ناسا به دنبال بازگرداندن #SR71 بلک برد! 🇺🇸 ⚜️ گزارش‌ها حاکی از آن است که ناسا با تعدادی از متخصصان قدیمی برنامه SR-71 تماس گرفته تا احتمال بازگرداندن این هواپیما به پرواز را بررسی کند. هم‌زمان، رئیس ناسا تصویری مرموز از یک هواپیمای پرسرعت نمایش داده و از برنامه احیای هواپیماهای آزمایشی X-Plane خبر داده است. ⚜️ این هواپیما آخرین SR-71 ساخته‌شده است و آخرین پرواز خانواده بلک‌برد را نیز در ۹ اکتبر ۱۹۹۹ انجام داد. سرعت حدود ۳.۲ ماخ و توان پرواز در ارتفاع ۸۵ هزار پا، حتی امروز هم آن را به گزینه‌ای جالب برای تحقیقات پرواز پرسرعت تبدیل می‌کند؛ قابلیت‌هایی که ترکیب آنها در هیچ‌یک از هواپیماهای فعلی ناسا وجود ندارد. ⚜️ البته روشن‌کردن دوباره موتورهای J58 پس از این همه سال، تأمین سوخت مخصوص JP-7 و احیای تجهیزات نگهداری بلک‌برد کار ساده‌ای نیست و هنوز مشخص نشده ناسا می خواهد با این پرنده سیاه چه کند. پ.ن: برای کسانی هم که با Call of Duty: Black Ops 1 خاطره دارند، بلک‌برد همان هواپیمای معروف مرحله WMD است که در نقش کابین عقب آن، از ارتفاع بسیار بالا عملیات تیم روی زمین را هدایت می‌کردیم 🫠 🖋#Ethan 🆔 @spaceinfo 🚀

یکی از بهترین راه ها برای افزایش سرعت یک فضاپیما، کمک گرفتن از قلاب سنگ گرانشی است که به آن “کمک گرانشی” هم می گویند. برای نمونه، هنگامی که ویجر به سوی بیرون از سامانه ی خورشیدی می‌رفت، با گذشتن از کنار سیاره های مشتری و زحل، کمک های گرانشی دریافت کرد و سرعتش را به اندازه ی کافی برای گریز از گرانش خورشید افزایش داد. زمانی که فضاپیما به سیاره نزدیک می شود، چون از سیاره سبک تر است به دام گرانش آن افتاده و وارد مدارش می شود. چیزی که باعث افزایش فوق العاده ی سرعت فضاپیما می شود، تکانه ی مداری (اندازه حرکت مداری) است که از سوی سیاره دریافت می کند. هر چه فضاپیما بتواند به سیاره نزدیک تر شود تکانه ی بیشتری دریافت کرده و سرعت دور شدنش از سیاره بیشتر خواهد بود. همچنین فضاپیما اگر بخواهد سرعتش از این هم بیشتر شود، می تواند در زمان نزدیک ترین فاصله از سیاره، موتورهایش را هم روشن کند. در این زمان سرعت بسیاری که در رویارویی با سیاره به دست آورده کارایی موشک های فضاپیما را چند برابر خواهد کرد. این افزایش سرعت بهایی هم خواهد داشت چرا که یک داد و ستد تکانه رخ می دهد: مقدار ناچیزی از سرعت مداری سیاره کاسته می شود. اگر فرآیند قلاب سنگ رگانشی را بارها و بارها، در حد میلیون ها بار پیرامون یک سیاره انجام دهید، سرانجام باعث خواهید شد که سرعت سیاره آنقدر کاهش یابد که به سوی خورشید کشیده شده و به آن برخورد کند.

یکی از بهترین راه ها برای افزایش سرعت یک فضاپیما، کمک گرفتن از قلاب سنگ گرانشی است که به آن “کمک گرانشی” هم می گویند. ادامه 👇🏻👇🏻👇🏻 🆔 @spaceinfo