💌 دلنوت

کنار حوصله‌ام بنشین بنشین مرا به شط غزل بنشان بنشان مرا به منظره‌ی عشق بنشان مرا به منظره‌ی باران بنشان مرا به منظره‌ی رویش من سبز می‌شوم ستاره‌های کلامت را در لحظه‌های ساکت عاشق بر من ببار بر من ببار تا که برویم بهاروار چشم از تو بود و عشق بچرخانم بر حول این مدار #محمدرضا_عبدالملکیان @delnote

♥️ تهِ "رفتی" را نگاه کن طوری نوشته می‌شود انگار، داری دور می‌زنی برگردی #رسول_ادهمی @delnote

چقدر آذر شبیه من است. یک بانوی میانه سال که دارد از این آخرین وقت‌های بودنش، به قشنگ‌ترین شیوه، لذت می‌برد.زیبایی هایش را دریغ ندارد و از لحظه لحظه هستی، برای خودش و دیگران، عشق می‌آفریند. چقدر این روزهای پاییز به سن و سال من شباهت دارد. به یک بانوی میانسال؛ سن عاشقی با خودت، سن رها شدن و رها کردن خیلی چیزها؛ سن رسیدن‌های قشنگ؛ می‌دانید... داشتم فکر می‌کردم پاییز باید یک زن میانسال بوده باشد صبور، باوقار، در سکوتی باشکوه. گاهی هم زیر لب ترانه می‌خواند. با زرد و نارنجی‌ها و عاشقی‌هایش. با آرامش و نجابتش. پاییز برای از دست دادن‌هایش، نگران نیست. پاییز می‌داند که هر جداشدنی آغاز رشد است. پاییز می‌داند تغییر در رها کردن است و افتادن قشنگ است. درست مثل یک بانوی میانسال با موهای افشان شرابی. #محبوبه‌_احمدی @delnote

♥️ تمامی وسایلی که با آن‌ها بنا بوده است بشریت اخلاقی شود، از بیخ و بن، غیراخلاقی بوده‌اند. #نیچه غروب بت‌ها، ترجمه‌‌ی آشوری @delnote

خروس سحرخيز هنگام طلوع بال‌زنان تاريكی را از خود می‌تكاند. #پرويز_شاپور @delnote

بگو با شكست چگونه برخورد می‌کنی و‌ آن‌وقت می‌فهمم چه کسی هستی. چون فقط در شکست، در عظمت یک فاجعه، می‌توان کسی را شناخت. #امیل_چوران @delnote

من عاشقی از کمال تو آموزم بیت و غزل از جمال تو آموزم در پردهٔ دل خیال تو رقص کند من رقص خوش از خیال تو آموزم #مولوی @delnote

♥️ پریشان کن سر زلف سیاهت شانه‌اش با من سیه زنجیر گیسو بازکن دیوانه‌اش با من که می‌گوید که مِی نتوان زدن بی‌جام و پیمانه شراب از لعل گلگونت بده پیمانه‌اش با من مگر نشنیده‌ای گنجینه در ویرانه دارد جای عیان کن گنجِ حُسنت، ای پری‌! ویرانه‌اش با من ز سوز عشق لیلی در جهان مجنون شد افسانه تو مجنون ساز از عشقت مرا، افسانه‌اش با من بگفتم صید کردی مرغ دل نیکو نگهدارش سر زلفش نشانم داد و گفتا لانه‌اش با من ز تَرک مِی اگر رنجید از من پیرِ میخانه نمودم توبه زین پس رونق میخانه‌اش با من مگو شمع رخ مه‌پیکران پروانه‌ها دارد تو شمع روی خود بنما بُتا! پروانه‌اش با من پیِ صیدِ دلِ آن بلبلِ باغِ صفا ساقی! به گلزار صفا دامی بگستر دانه‌اش با من #حمید تقوی @delnote

♥️ جایی در داستان رویا (اثر شنیتسلر که آخرین فیلم کوبریک eyes wide shot از روی آن ساخته شد) شخصیت اصلی داستان، فریدولین، که با زحمت رمز ورود به مهمانی بالماسکه را پیدا کرده وقتی احساس خطر می‌کند و به دنبال راهی برای ترک مهمانی می‌گردد متوجه می‌شود که رمز ورود با رمز داخل خانه و خروج تفاوت دارد و او تنها رمز ورود را می‌داند. فریدولین امکان خروج از بالماسکه را به سختی پیدا می‌کند و این سرآغاز مشکلات بعدی می‌شود. انگار ورود به هر وضعیتی رمزی دارد و ابزاری می‌طلبد، ماندگاری در آن وضعیت رمز و ابزار دیگری نیاز دارد و دست آخر، و زمانی که در وضعی نگران‌کننده هستیم، رمز و ابزار سومی ضروری است. انگار زندگی بدون این سه رمز، بدون این جعبه ابزار، مخاطره‌ای پایان‌ناپذیر است. انگار بدون این سه رمز، به تعبیر شنیتسلر، زندگی رویایی بیش نیست. #امیرعلی_بنی‌اسدی @delnote

زن بت است، الهه است، مادر است جادوگر است، پری است اما هرگز خودش نيست... #سيمون_دوبووار @delnote