💌 دلنوت

نفس بکش؛ زندگی کن؛ دوست بدار عمر برف است و آفتاب تموز... #سید‌علی_صالحی @delnote

او نور پاشید و رفت. حالا در تاریکی بمان و به ترقوه‌ی او فکر کن، به جغرافیای بوسه. #حمید_سلیمی @delnote

♥️ با ناامیدی بیگانه‌ام. کسی که مأیوس است وطن ندارد... کسانی که یکدیگر را دوست دارند و از هم جدا شده‌اند، می‌توانند در درد و رنج زندگی کنند اما درد آن‌ها با یأس یکی نیست: آن‌ها می‌دانند که عشق وجود دارد. به همین خاطر است که من، با چشم‌های خشکیده، از بودن در تبعید رنج می‌کشم؛ و هنوز منتظرم. سرانجام، یک روز می‌آید... از کتابِ تابستان نوشته‌های پراکنده‌ از #آلبر_کامو برگردان: بنفشه فریس‌آبادی @delnote

تو نقش همه‌ی آرزوهای منی. زیبایی‌ات به گریه‌ام می‌اندازد و در جوار آن ناگهان خودم را پاک و معصوم احساس می‌کنم. اما از این زیبایی من چه سهمی دارم؟ و چه سهمی داشته‌ام؟ همه و هیچ! با آنکه روبه‌رویم خوابیده‌ای، فرسنگ‌ها با من فاصله داری و درست به اندازه‌ی همان آرزوها و همان بهشت خدا دوردست و دیریابی و من فقط بویت را می‌شنوم... و صدای شیرینت را از کتابِ ملکوت #بهرام_صادقی @delnote

ادبیات خبری است که تازه می‌ماند. #ازرا_پاوند @delnote

♥️ آزادی بی‌سوال سايه‌سارِ بسترها، آب‌ها،‌ آغوش‌ها بامدادانِ فَرَح‌بخشِ پُرباران دانايی، همين دانايیِ آسان حتی، و کوهسارانی سبز و دشت‌هايی همه از عطرِ آب، از آوازِ آدمی. بوی خوشِ زن هم باشد اندامِ ليزِ سنگريزه‌های حوض... تا هست باشد به خاطرِ شما، لطفا حرف‌های مرا مرتب از ماه بخواهيد قرائت کنيد اين کلمات را، برکت می‌آورند اين کلمات عجيب! قرائت کنيد اين روشنايیِ ازلی را ثروتِ بسيار خواهد آورد آسودگی‌های بسيار خواهد آورد. لذت زندگی به همين حروفِ ساده است من زبانم به دعا گشوده شد ديدم دعا طعمِ ترانه‌های من است من شعرِ تمام شدم، شدم! روشنايیِ آخرت از ماست به همين هوا، صبوری کنيد! بخشندگانِ بوسه در راهند بخشندگانِ نور، ترانه، تبسم، و روحِ بزرگ...! پيش می‌آيد زودا زودا که پيش خواهد آمد آن‌گونه زودا که من می‌طلبم که من خواسته‌ام که من خواب ديده‌ام به بيداری! #سیدعلی_صالحی آخرین عاشقانه‌های ری‌را @delnote

خودش نمی‌داند_چطور بداند_که چقدر دلم برایش تنگ شده. ما خیلی با هم رفیق بودیم. #شاهرخ_مسکوب سفر در خواب @delnote

♥️ چگونه ممکن است که آدم‌ها هنگام بحث فقط در پی پیروزی باشند و به حقیقت اعتنا نکنند؟ شوپنهاور می‌گوید: به سادگی، این دنائت فطری بشری است. این امر نتیجه‌ی این واقعیت است که مردم پیش از سخن گفتن، فکر نمی‌کنند، بلکه پرحرف و فریبکارند. آن‌ها به سرعت موضعی اختیار می‌کنند و از آن پس، فارغ از درستی و نادرستی آن موضع، صرفا به خاطر غرور و خودرأیی به آن می‌چسبند. نخوت همیشه بر حقیقت غالب است! هنر همیشه بر حق بودن #آرتور_شوپنهاور @delnote

♥️ روزهای زمستان برف که می‌بارید، خانه‌های جنوبیِ کوچه‌، برف‌های روی بامشان را پارو می‌کردند وسط گذر. راه ماشین‌های عبوری سد می‌شد و این یعنی تا وقتی سر و کله‌ی ماشین‌های شهرداری پیدا نشده تمام محله در قُرق ما بود. دو گروه می‌شدیم. این سر و آن سر کوچه را قلعه می‌ساختیم و با گلوله های برفی به جان هم می‌افتادیم. گوله برفی‌ها که توی مشتمان آب می‌شد و سرما از منافذ دستکش های نخی نفوذ می‌کرد تا عمق استخوانهایمان، سلول‌های عصبی شیپور آتش بسِ این جنگ یخی را می‌زدند. می‌دویدم توی خانه و لباس‌های خیسم را می‌کندم و بخاری والُر آبی رنگ انتهای اتاق را بغل می‌کردم و می‌نشستم به انتظار "خانم جان" و طعم زمستانه‌اش... یک روز "شیر برنج و مربا"، یک روز هم "باقلا و گلپر در معیت سرکه‌ی خانگی فرد اعلا". توی دلم غوغا می‌کرد طعم زندگی با ته مزه‌ی "زمستانه"... #محمد_جعفری‌نژاد @delnote