Morphin™ | مورفین

📌چند نکته مهم رانندگی 💪هرگز از سمت راست سبقت نگیر ابدا از سمت راست ماشین سنگین سبقت نگیر اگه تو شیب پارک می‌کنی، در هر حال فرمون رو سمت شاگرد قرار بده حواست به چندتا ماشین جلوترت باشه تو مه برو پشت یه کامیون تا مه تموم بشه در شب وقتی نور ماشین مقابل یکی دیده میشه دوره وقتی دوتا شد نزدیکه، سبقت نگیر 👌با ترمز نرو روی سرعت گیر و توی پیچ با نور بالا رانندگی نکن با نور بالا علامت بده همه‌ی راننده های دیگه رو کسخل وغیر قابل پیش‌بینی فرض کن بدون که ترمز و تعلیق ماشینت به چندتا حلقه‌ی لاستیکی خیلی نازک وابسته است به جای ترمز میخکوب، متوالی بگیر فلاشر مجوز خوردن هر گهی رو بهت نمیده. 🤌 اگه جلو یا پشتت ماشین قراضه است یا بهش راه بده یا از پشتش بیا بیرون. سعی کن پشت ماشین نو باشی. قبل از سفر، باد زاپاس، آب رادیاتور و شیشه شور، روغن موتور و ترمز رو چک کن. توی صندوق طناب و آب داشته باش پیچ ها به ویژه پیچهای تندتر رو با شکستن چند باره‌ی فرمون رد کن نه با یه فرمون. 🙇‍♀اگر لاستیک ترکید، فرمون رو خیلی محکم و دو دستی و مستقیم بگیر، ترمز ناگهانی نکن برای تعویض چرخ اول جک رو ثابت کن کمی بار بذار روش بعد پیچ ها رو شل کن وقتی عوض کردی پیچ ها رو دو به دو مقابل هم‌سفت کن نه به ترتیب وقتی ماشینو آوردی پایین فشار نهایی رو به تایلیور بیار تا پیچ جیغ بکشه 😎 توی ماشین تافی و دستمال کاغذی داشته باش اگه باک یا متعلقات بنزین سوراخ شد، تافی و دستمال کاغذی رو توی دهن بجوید با اون مخلوط محل سوراخ رو درز بندی کن بنزین قند رو نمی‌تونه حل کنه گره طناب برای بکسل کردن رو یاد بگیر برای قضای حاجت دوتا درو باز کن باسنتو بذار لب رکاب به شیب توجه کن 🙂‍↔️با هر دنده ای که از یه شیب بالا می‌ری، با یه دنده سنگینتر باید پایین بیای هرچی کمتر ترمز بگیری، راننده‌ی بهتری هستی ترمز گرفتن زیاد به خصوص در شیب باعث داغ شدن لنت میشه و عملکردش رو مختل می‌کنه طولانی مدت با یه دنده رانندگی نکن به ویژه تو سر بالایی آمپرها و آینه ها رو مرتب ببین 🤗آینه‌ی وسط زیاد مهم نیست آینه های بغل مهمن کار با چراغها و راهنما رو یاد بگیر در جاده ی خلوت اگر نور بالایی قبل از رسیدن به ماشین مقابل نورتو بده پایین اگر جلو رو می بینی ومی خوای به ماشین پشتی راه بدی راهنمای سمت چپو بزن 🫠اگه ماشین پشتی ازت راه می‌خواد و تو فرصت لازم داری با راهنمای سمت راست بهش علامت بده و در اولین فرصت برو به راست اگه کسی بهت راه داد می تونی با توالی چندتا راهنمای راست و چپ یا تندتا فلاشر ازش تشکر کنی در خیابان برای گردش به راست ماشین مقابل اگر خواستی راه بدی توقف کن و راهنمای راست رو براش بزن 😽اگر پشت ماشین در حال پارک یا پیاده کردن مسافر گیر افتادی نورپایینت رو به احترام خاموش کن فقط چراع کوچیکات روشن باشه تا بتونه کارشو بی استرس انجام بده. در تقاطع ترافیک راه رو برای جهت باز مسدود نکن در تقاطع شلوغ سعی کن یکی در میون راه بدی و راه بگیری

تاحالا هیچ پسری نتونسته منو با ماشینش تحت تاثیر قرار بده؛ چون من اصلا ماشینارو نمیشناسم :)) یعنی فقط میفهمم ۲۰۶ هست یا نه :)))

وقتی مراقب رفتارت نباشی یکی تا‌صبح بیدار میمونه :)

‏وای عاشق اون لحظه رهایی از آدمام، اینجوری که تو بارها براشون تلاش میکنی، میدویی میدویی، به بهونه های مختلف نگهشون میداری اما یه روز صبح از خواب پا میشی و احساس میکنی دیگه بسه، چتاتو پاک میکنی، خودشو حذف میکنی و تمام..

ولی کاش یکی بود بهم می‌گفت: بشین رو به روم از چیزای که فکر میکنی واسه هیچکس مهم نیست و هیچکس نمی‌فهمه برام بگو واسه من مهمه، من میفهمم.

پر رنگ ترین خط قرمز ، حرمته ! حرمت که شکسته شد دیگه نباید راه ارتباطی بمونه ...

من همین الانشم میدونم کی فیکه و کی واقعیه ... فقط تو رودربایسی موندم و دارم باهاشون همراهی میکنم ...

و همیشه پس از یک صبر طولانی، تصمیمات مهمی گرفته می‌شود...

آدم تو اعصاب خوردی هاش، چارتا داد میزنه در اتاقو محکم‌ میکوبه به هم ولی بازم گوشش به دره که یکی بیاد در بزنه ببینه چی شده. آدم همیشه نیاز داره یکی نگاهش کنه از بیرون، وگرنه که درو محکم نمیبست. می بست؟

پرسید؛ از کجا بدونم اونی که پیدا شده خودشه! گفتم؛ به احساس امنیت یا ناامنی‌ت توجه کن!، اگه اونی که پیدا شده در وجودت احساس امنیت، به اندازه کافی خوب بودن و جذاب بودن ایجاد می‌کنه به احتمال قوی خودشه و اگر نه! یعنی صبر کن. خلاصه که؛ کنارش حس امنیت کنی و خودت باشی، خودشه.

عصرای اسفند اینجوریه که انگار یکی نشسته کنارت، هی میگه پاشو بریم بیرون..!

یه دیالوگ خوبی تو یه فیلم بود که میگفت: «تو اسممو میدونی، نه داستانمو! تو لبخندمو میبینی، نه دردمو! تو متوجه چیزایی که رها میکنم میشی، نه زخمام! میتونی حرفامو بخونی، نه ذهنمو! پس راجبم نه نظر بده و نه قضاوتم کن چون تو فقط قسمتی از من رو میبینی که خودم خواستم بهت نشون بدم!»

هر چقدر اصیل‌تر، عمیق‌تر، ارزشمندتر و قابل اعتمادتر باشی به‌خاطر آسیب‌های زیادی که تجربه کردی به کسی زخم نمی‌زنی، چون از میزان درد و ذات رنج خبر داری! تو زمانی یک انسان درست هستی که اجازه ندی تکه های وجودت عقده و باعث شکستن دیگران بشه ...

‌ وقتی قهره اینو بفرست براش: میخوام بدونی بودنت برام اونقدر با باقی بودنا فرق میکنه که، میون تموم اخما و دلخوریا، بازم نمی تونم کسیو به جای خالیت بیارم. میخوام بدونی از سمت من اونقدر همه چیز قویه که هیچ قهر و جنجالی اون حس خوبو ازم نمیگیره و خب میخوام، ببخشی اگر نا آگاهانه حرفی زدم که روی دیوار نازک قلب شیشه ای تو؛ خطی انداخته. تا بوده بغضت اشک من بوده و لبخندت قهقه ام. مگه من چند بار کسی رو این چنین نزدیک به خودم داشتم که بی هیچ خطایی بخوام آزمون پس بدم؟ خلاصه که اونجا رو نمیدونم اما اینجا هوا افتابیه توام ابرا رو کنار بزن میدونم اهل روشنایی ای.

همه آدما دفعه اول زود اعتماد می کنن زود دل می بندن زود عاشق میشن اما بد داستان اونجاییه که الان دنیا دنیای قشنگی نیست؛ پشت اکثر دوستت دارم و عاشقتم گفتن ها یه نقابه که اونورش سواستفاده، سرگرمی و پرکردن تنهاییه آدماست. دلت رو یه اسباب بازی می بینن میان بازی می کنن و می شکننش و میرن بعدش تو می مونی با یه دنیا چرا، یه دنیا دلتنگی و بی اعتمادی... آخرشم میشی یه مار گزیده که از ریسمان سیاه و سفید می ترسه. اگه قربانی عشق های امروزی نشدی خیلی دقت کن گول نقاب آدمها رو نخوری اگه هم خوردی اشتباهات رو بپذیر از چشم هیچ کسی هم نبین جبرانش کن. جلوی ضرر از هر کجا که بگیری منفعته!

من خیلی چیزا رو شاید بتونم باهاش کنار بیام اما بی احترامی رو هیچوقت تحمل نمیکنم چون من خودم احترام میذارم، توقع محترم بودن دارم چون خط قرمز کسی رو رد نمیکنم توقع دارم به خط قرمزام توجه بشه و چون برام مهمه حسِ بد به کسی ندم دوست ندارم کنار کسی باشم که حس بدی بهم میده سخت گیری الکی ندارم فقط برای خودم و شخصیتم ارزش قائلم...

‏من عاشق آدمایی‌ام که محبت و علاقشون و با کارای کوچیک مدام نشون میدن. اونایی که فیلم و استاپ میکنن تا توام بیای، خوراکی مورد علاقتو میخرن، درو واست نگه میدارن، منتظر میمونن بند کفشتو ببندی و تو هر موقعیتی حواسشون بهت هست. اینا واقعی‌ان، واقعی.

من با هیچ کس تعارف ندارم ، آن کس که مرا ندارد ، باخته ! من هر کجای زمین که باشم ، حاملِ شادی و خوشبختی ام ! من چیزی کم ندارم که برایِ رفتنِ کسی بغضم بگیرد ! کسی که از دنیایِ من برود ، به خودش بد کرده ، نه من ! اصلا خودم درها را برایش باز می کنم ، خدا مرا آنقدر خواستنی آفریده که پایِ هیچ نخواستنی نمی نشینم ! منی که هرلحظه می توانم آرزوی هر آدمی باشم ، منی که برایِ دوست داشته نشدن ، نیامده ام ... اگر کسی پیدا شد که مرا نخواست ، این مشکلِ شخصیِ خودش است و من هرگز دخالتی نمی کنم ! من برایِ نخواستنِ آدم ها پایِ بدرقه ی خوبی دارم ... با من بودن لیاقت می خواهد ، و گذشتن از من ، حماقت ! همین ! #نرگس_صرافیان_طوفان

من مدتهاست که دور خودمو خلوت کردم یه «رفیق» رو نگه داشتم واسه خودم، همون یه نفر برام از تمومِ دنیا کافیه که بهش حسامو بگم، نیاز نباشه براش فیلم بازی کنم. همون یه نفر که وقتی داشتم له میشدم دستمو گرفت؛ پای خوب و بدم وایساد و هیچوقت نگفت خودتو تغییر بده! بخاطر من، جاهایی که حتی خودم حال و حوصله‌ی بحث کردن رو نداشتم تو روی خیلیا وایساد. حالا همون یه نفر برای همه‌ی عمرم کافیه!